João 4
Hapit apo jos (IFU) vs NVT
1 Inannilan Hesus an chengngor hachi Farisee an choꞌchoꞌ-or hachi khun i mumpabautisar ay hija an numpfalin hi disipolo na mu ay John.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Muti pfu-un hi Hesus chi khun mumbautisar an un hachi disipolo na.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Hotti amat hichi ja nakak cha Hesus ad Judea ja numpfangngad cha ad Galilee.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ja mahapor an eꞌgwa cha hichi provincian chi Samaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 — ausente —
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Ja nanannor chin pfupfai, ti hachi Hudju ja khun cha pahigwon hachi eSamaria ja ugali cha an achi cha midmidchum ay chicha. Ja inalin chin pfupfai hi, “Aa, muti Hudju a jaꞌ, ja anagkha ta la-ahna ja ha-in an eSamaria chi pumpfokhaam hi hay inumom?”
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Tempfar Hesus ja inali na hi, “Nu inannilam hini ichat Apo Jos, ja nu imatunanaꞌ an nangpfokha ay he-a hi chanum, hot he-aot koma chi mangpfokha ay ha-in ta ichat u hini chanum an mangchat hi nahamad an piꞌtakhuwan.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Ja inalin chin pfupfai hi, “Apo, ma-id panggwoꞌ mu ja adchalum khu hitay an pfupfun. Hot ngay pangalam ay ni allom an chanum an mangchat hi nahamad an piꞌtakhuwan?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Chin apo mi an hi Jakob chi nangpfanoh ay tay an pfupfun an khun cha uminuman hachi empfapfalay na, ja anong un hachi khuna panganun. Un chah hay allom ja napfagpfagto a mu hi Jakob?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Tempfar Hesus ja inali na hi, “Hana na-ugaw an uminum ay tay an chanum ja ma-ugaw cha khu.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Muti hini ayya uminum ay ni chanum an ichat u ja achi mahpay ma-ugaw. Ti hini chanum an ichat u ja amat hi opfob ay ni achor na an achi matmatchuꞌ, ja ichat nay piꞌtakhuwan an ma-id chi pogpogna.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Ja inalin chin pfupfai hi, “Apo, hot ichatanaꞌ mah ay ni allom an chanum ta achiyaꞌ ma-ugaw ja achi khahin unaꞌ khun uma-umali heto an humaꞌchu.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ja inalin Hesus hi, “Im agwiton hini ahagwam ja numpfangngad aju heto.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Inalin chin pfupfai hi, “Ma-id ahagwaꞌ.” Ja inalin Hesus hi, “Aa, umannung hinuy inalim an ma-id ahagwam ad ugwani.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Muti numpalema a an narhin, ja hini ayya lala-e an nun-i-ibpfam ad ugwani ja pfu-un ahagwam. Hotti umannung hinuy inalim.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ja inalin khu chin pfupfai hi, “Apo, imatunaꞌ an profeta a. Hotti tayya han epfokhaꞌ ay he-a.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Chin a-apo mi an eSamaria, ja hitay an pfuludna chi khun cha pundayawan ay Apo Jos. Chaꞌju ayya an Hudju, ja hay allon ju ja khahin un ad Jerusalem chi i pundayawan. Ngachah chi maptoꞌ ay tay?”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Ja inalin Hesus ay hija hi, “Mamati a akay niꞌ ay tay alloꞌ, ti umali han arkhaw an pfu-un hitay pfuludna chi pundayawan chi tatakhu ay Jos Ama ja pfu-un khu ad Jerusalem.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Chaꞌju an eSamaria, agkhuy ju inannila hi Apo Jos an khun ju dayawon. Muti chaꞌmi an Hudju ja anila mi, ti hini Manakhu hi tatakhu ja marpu hana Hudju.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Muti umali han timpo ja mete-a ad ugwani, an hana umannung an mundayaw ay Jos Ama ja nahamad hini aton cha an mundayaw ja mumpa-echalan cha ay ni Espiritu Santo. Hitay hini podhon Apo Jos an aton chi tatakhu an mundayaw ay hija.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Hi Apo Jos ja ispiritu an achi matikhaw. Hotti hana mundayaw ay hija ja mahapor an mumpachalan cha ay ni Espiritu Santo ja annilaon cha hini nahamad an aton an mundayaw.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Ja inalin chin pfupfai hi, “Anilaꞌ an umali hini Mesias, an hinuy ma-ali an hi Kristo. Nu umali ja ipa-innila na an amin hana agkhuy ta-o pay anila.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Tempfar Hesus ja inali na hi, “Ha-in an khun miꞌhapit ay he-a hini inalim an hahadchon ju.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Khun pay miꞌhapit hi Hesus hi numpfangngachan hachi disipolo na, ja nanor cha hi nannikhan cha ay Hesus an khun miꞌhapit hi pfupfai. Muti ma-id oha hi nangpfokha nu ngay mahapor chuy pfupfai ja anagkha ta khun miꞌhapit hi Hesus ay hija.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Amat hichi ja tenaynan chin pfupfai chin pfanga an ihaꞌchu na, ja numpfangngad ay nuy pfuglay cha. Ja inali na chin tatakhu hi,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Umali aju akay niꞌ ta i ta-o tikhagwun han lala-e an chinittum u ja inali na an amin hana ena-enat u. Ma-id maptoꞌ un hijah nuy hi Kristo an hini allon cha an Mamahhod?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Amat hichi ja empacheh cha an i mannig ay Hesus.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Gwa an nakak chin pfupfai ja impapilit chin disipolon Hesus ta mangan hija.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Muti inalin Hesus hi, “Gwa han nabnab-on an khun u anun an agkhuy ju anila chi omaꞌ-atana.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Ja khun cha nomnomnomon hi, “Un chah gway uchumna hi nang-ali hi anun Hesus?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Ja inalin Hesus hi, “Hay ayya tanud u ja hini pangataꞌ ay ni penhod ni nannag ay ha-in ja hay atoꞌ an mamalin ay ni ipatamu na.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Gwa han khun ju allon an amat heto. Hini pakhuy an nebkhay ja hachon ta umuy hi apat chi pfulan ja un mabtoꞌ. Muti alloꞌ ay chaꞌju hi ahebtoꞌ ad ugwani. Tikhagwun ju hachi tatakhu an khun cha umali. Omaꞌ-at cha hi pakhuy an natong an munhohhood hi mamtoꞌ, ti nehahagkhana cha an mamati.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Hana i mumpfotoꞌ ja malagpfuwan cha, ja hana pfentoꞌ cha ja miꞌtakhu cha hi ma-id chi pogpogna. Hotti numpadchung an hini numpfokhay ja hini numpfotoꞌ ja mun-an-anla cha.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Ti umannung hitay khun cha allon, an egpfay chi oha ja pfot-on chi oha. Amat hina khu ay ni tamun Apo Jos, an
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 hennag u chaꞌju ta i ju pfot-on hana agkhuy ju na-unglan. Hotti chaꞌju hini mamtoꞌ hana pfungan chi na-unglan hana nahnahhun.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Cho-or hana eSamaria an namati ay Hesus khapo ta inalin chuy pfupfai hi, “Inalin nuy an lala-e an amin hana ena-enat u.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Hotti immuy cha ay Hesus ja inali cha hi, “Achi a adchiya umuy ta mehetheto ta-o pay.” Hotti nihichi hi Hesus hi chugwah arkhaw.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ja choꞌchoꞌ-or pay hay hachi namati khapo hi nangngolan cha ay chuy khuna itudtuchu.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Ja inali cha chin pfupfai hi, “Pfu-un hinuy inalim ja angkhay chi namatiyan mi, ti enhemad mi an nunchongor ay hija, ja anila mi an umannung an hija hini Manakhu hi tatakhu.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Nalahin chi chugwah arkhaw ja nakak cha Hesus ad Samaria ta umuy cha hichi ad Galilee an emmer-erkhana.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Immuy hichi hi Hesus ti hijay nangali hi, “Hini profeta ja achi egngor hana tatakhu ay ni pfuglay an narpugwana.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Muti un chaagkhu emmatam ad Galilee ja inapfulut hachi tatakhu hi Hesus, ti tinnig cha an amin hana enat na an pangpa-innilaana ay ni apfalinana chin neꞌpfehtaan cha ad Jerusalem.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Amat hichi ja numpfangngad cha Hesus ad Kana an pfuglay hichi Galilee, an nangephochana chin chanum hi pfajah. Ja gwa ad Kapernaum han ap-apo an nunchokhoh han empfalay na an lala-e.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Unot chengngor tay ap-apo an nakak hi Hesus ad Judea ta umuy ad Galilee, ja immuy an i numpakpaka-ahi ay Hesus ja inali na hi, “Apo, miꞌjali a adniꞌ hichi pfalay mi ad Kapernaum ta epatenong mu han empfalay u an lala-e, ti gwa an ma-uꞌ-uꞌlud.”
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Ja inalin Hesus hi, “Tan khahin hi gway tikhan ju hi panginnilaan ay ni apfalinaꞌ ja un aju mamati ay ha-in.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Ja inalin gwot chin ap-apo hi, “Apo, panga-ahim ta miꞌjali a adniꞌ ta achi matoy hini empfalay u.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Ja inalin Hesus hi, “Umanamut a, ti temmenong hini empfalay mu.” Pinati na chin inalin Hesus ja empacheh na an umanamut.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Gwa an khun umuy ja chinittum na hachi takhala na an nangali ay hija hi, “Temmenong hini empfalay mu.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ja henanhanana hi aꞌ-anunay temmengngana ja inali cha hi, “Temmenong ad akhapfan hi napujaw.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Ja nenomnom chin lala-e an hichuy chin timpo an nangarjan Hesus hi, “Temmenong hini empfalay mu.” Hotti an amin cha an hen-a-amma ja namati cha ay Hesus.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Piggwana hitay hi nakakan Hesus ad Judea ta umuy ad Galilee an nangatana hi milagro an nangpatikhaw ay ni apfalinana.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.