1 Ginoo, ikaw ang amon puluy-an halin pa sang una.
2 Sa wala mo pa matuga ang mga bukid kag ang kalibutan, ikaw na ang Dios,
3 Ikaw ang nagabuot sa kamatayon sang tawo;
4 Ang isa ka libo ka tuig sa amon daw isa lang ka adlaw sa imo nga nagligad na,
5 Ginabutangan mo sang katapusan ang amon kabuhi pareho sa damgo
6 ukon pareho sa hilamon nga nagaulhot kag nagatubo kon aga,
7 Ang imo kaakig sa amon nagapahadlok kag nagalaglag sa amon.
8 Nakita mo ang amon mga sala.
9 Matuod nga sa imo kaakig mapatay kami;
10 Ang kalawigon sang amon kabuhi 70 ka tuig, ukon 80 ka tuig kon mabakod kami.
11 Wala sing may nakaeksperiensya sang imo bug-os nga kaakig.
12 Paintiendiha kami nga kalip-ot lang sang amon kabuhi,
13 Ginoo, hasta san-o pa bala ang imo kaakig sa amon?
14 Kada aga ipakita ang imo gugma sa amon para magkanta kami sa kalipay
15 Hatagi kami sang kalipay nga pareho kalawig sa mga tinuig
16 Ipakita sa amon nga imo mga alagad, kag sa amon mga kaliwat,
17 Ginoo nga amon Dios, kabay pa nga pakamaayuhon mo kami kag hatagan sang kadalag-an