1 Dayon nagsabat si Elifaz nga taga-Teman,
2 “May mabulig bala ang tawo sa Dios, ukon bisan ang maalam nga tawo?
3 Mapalipay mo bala ang Makagagahom nga Dios kon matarong ka?
4 Ginasabdong ka sang Dios kag ginasentensyahan
5 kundi tungod kay puwerte na gid ang imo kalautan
6 Kay ginakuha mo nga wala sing kaluoy ang bayo sang imo isigkatawo
7 Wala mo ginahatagan sang tubig ang mga ginauhaw,
8 Ginagamit mo ang imo pagkagamhanan kag pagkadungganon sa pag-angkon sang duta.
9 Kon magpangayo sa imo sang bulig ang mga balo nga babayi,
10 Amo ina kon ngaa ginalibutan ka sang mga siod,
11 Amo ina kon ngaa nadulman ka kag indi makakita,
12 “Ang Dios ara sa pinakaibabaw sang langit,
13 Amo ina kon ngaa nagasiling ka, ‘Wala nakahibalo ang Dios sa akon ginahimo.
14 Ginalikupan siya sang madamol nga mga panganod,
15 “Magpadayon ka bala sa pagsunod sa pagginawi
16 Nagkalamatay sila sa wala pa ang ila tion;
17 Nagsiling sila sa Makagagahom nga Dios,
18 Pero ang Dios amo ang nagpuno sang ila mga balay sang maayo nga mga butang.
19 “Kon makita sang matarong kag inosente nga mga tawo ang pagkalaglag sang malain nga mga tawo,
20 Magasiling sila, ‘Nalaglag gid ang aton mga kaaway,
21 “Job, magpasakop ka sa Dios kag magpakighusay sa iya para pakamaayuhon niya ikaw.
22 Batuna ang iya mga pagpanudlo kag tipigi ang iya mga pulong sa imo tagipusuon.
23 Kon magbalik ka sa Makagagahom nga Dios, kag kuhaon mo ang kalautan sa imo panimalay,
24 Indi paghatagi sang bili ang imo mga bulawan;
25 Dayon ang Makagagahom nga Dios mangin pareho sang bulawan kag malahalon nga pilak sa imo.
26 Dayon masapwan mo ang kalipay nga nagahalin sa Makagagahom nga Dios,
27 Magapangamuyo ka sa iya kag pamatian ka niya,
28 Ano man ang ginaplano mo nga himuon, matuman ini,
29 Kon may ara sang tawo nga nagakaluya, kag kon magpangamuyo ka sa Dios nga pabakuron siya,
30 Bisan ang tawo nga nakasala luwason niya paagi sa imo matarong nga kabuhi.”