Números 11
GUZ vs ARC
1 Abanto bakerera ase engencho y’emechando yabo. Ekero Omonene aigwete okwereera kwabo akaba n’endamwamu enene, agatoma omorero ogoka ase egati y’ abanto, na omorero oria ogasamba abanto barenge ase chinsinyo chi’ebitwori.
1 E aconteceu que, queixando-se o povo, era mal aos ouvidos do Senhor ; porque o Senhor ouviu-o, e a sua ira se acendeu, e o fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu os que estavam na última parte do arraial.
2 Abanto bakarera ase Musa ng’a bakonywe, nere agasaba Omonene, na omorero oria okarimigwa.
2 Então, o povo clamou a Moisés, e Moisés orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 Aase aria akarokwa Tabera, ekiagera omorero Omonene bwogete ase egati y’ abanto.
3 Pelo que chamou aquele lugar Taberá, porquanto o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Abanto baria basang’anaine n’Abaisraeli nigo barenge nobotoonu obonene bw’okogania chinyama, na Abaisraeli boigo bakarera bagateeba, “Naki totanyora chinyama torie?
4 E o vulgo, que estava no meio deles, veio a ter grande desejo; pelo que os filhos de Israel tornaram a chorar e disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 Twainyoire chinswe twarenge koria ase ense ya Misiri totare goakanera, na endagera ende enga buna emiongo emerandi, na emenyobio, na ebitunguo biare ao ao, ebiororo amo nebiroro.
5 Lembramo-nos dos peixes que, no Egito, comíamos de graça; e dos pepinos, e dos melões, e dos porros, e das cebolas, e dos alhos.
6 Na bono chinguru chiaito chiatoereire, titobwati endagera ende tokoria otatiga Mana yoka.”
6 Mas agora a nossa alma se seca; coisa nenhuma há senão este maná diante dos nossos olhos.
7 Mana nigo yarenge kororekana buna chinyeke chi’amaemba enkomba.
7 E era o maná como semente de coentro, e a sua cor como a cor de bdélio.
8 Abanto nigo barenge gosoka bayesangereria, naende bayesia ne chingena, gose bayeswaga ase chikonu. Erio baba bakoyeiyekera ase chinyongo na koyeroisia yaba emagaati. Igo yarenge gwansa buna amaandasi aroiseirie amaguta.
8 Espalhava-se o povo, e o colhia, e em moinhos o moía, ou num gral o pisava, e em panelas o cozia, e dele fazia bolos; e o seu sabor era como o sabor de azeite fresco.
9 Mana eyio nigo yarenge kogwa amo ne riime ase ebitwori ekero kia botuko.
9 E, quando o orvalho descia, de noite, sobre o arraial, o maná descia sobre ele.
10 Musa akaigwa abanto bakwereera ase chiamate chiabo, kera omonto ase egesoero ki’eema yaye. Omonene akaba nendamwamu enene ase bare; ase ayio Musa akagechigwa.
10 Então, Moisés ouviu chorar o povo pelas suas famílias, cada qual à porta da sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu, e pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 Ere akamoteebia Omonene, “Nase ki gwankoreire inche, omosomba oo, obobe obo iga? Naende ’ntanyoreti ogwancherwa ase ore. Nase ki kwang’eire emeremo emenene ase okoraa abanto aba?
11 E disse Moisés ao Senhor : Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei graça aos teus olhos, que pusesses sobre mim a carga de todo este povo?
12 Inee! Ninche naiborete abanto aba bonsi? Gose ninche nabatongete? Naki rende ogonteebia ng’a ’mbabogorie na kobarera ase egekuba kiane, buna omoreri akobogoria omwana ekeng’werere okogonka, goika imbaikie ase ense eria kwarierete chisokoro chiabo eira ng’a nobayee?”
12 Concebi eu, porventura, todo este povo? Gerei-o eu para que me dissesses que o levasse ao colo, como o aio leva o que cria, à terra que juraste a seus pais?
13 Ng’ai ’nkorusia chinyama ’nkoa abanto aba bonsi? Barabwo nigo bakorera ase ’nde bagoteeba: Toe chinyama torie!
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? Porquanto contra mim choram, dizendo: Dá-nos carne a comer;
14 Inche bweka tinkonyara koraa abanto aba, egurube eye n’endito mono ase ’nde.
14 eu sozinho não posso levar a todo este povo, porque muito pesado é para mim.
15 Onye aye kogonkorera amang’ana buna ayio, indorere amaabera, ong’ite rimo rioka inkwe ase obosio bwao, erinde timbaisa korora obokong’u obo.
15 E, se assim fazes comigo, mata-me, eu to peço, se tenho achado graça aos teus olhos; e não me deixes ver o meu mal.
16 Omonene akamoiraneria, “Sangereria abagaaka b’Abaisraeli emerongo etan’ebere, abwo basikire, bamanyekanete bare abatang’ani b’ abanto, obarente agwo ase Eema y’Omosangererekano, batenene aroro amo naye.
16 E disse o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, de quem sabes que são anciãos do povo e seus oficiais; e os trarás perante a tenda da congregação, e ali se porão contigo.
17 Inche ning’ike korwa igoro, ’nkwane naye aroro agwo. Naende nimbae barabwo omoika korwa ase omoika oria ore ime yao. Erio barabwo bakore emeremo amo naye, erinde tobaisa kobogoria obokong’u bw’okoraa abanto aba aye bweka.
17 Então, eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do Espírito que está sobre ti, e o porei sobre eles; e contigo levarão a carga do povo, para que tu sozinho o não leves.
18 Kwana n’abanto, obateebie: Echene inwe abanyene ase engencho y’ankio; namonyore chinyama mokoria. Omonene oigure okwereera kwaino na buna mwaboria: Ning’o ogotoa chinyama torie? Ekero twarenge ase ense ya Misiri, nigo twarenge buya. Ase ayio Omonene nache abae chinyama morie.
18 E dirás ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor , dizendo: Quem nos dará carne a comer, pois bem nos ia no Egito? Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis;
19 Timogochiria ase rituko erimo rioka, gose ase amatuko abere, gose atano, gose ikomi, gose emerongo ebere,
19 não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 korende ’namorie chinyama ase omotienyi omogima goika mochiroke chietere ase chimioro na kobagara‐garia emioyo. Ayio nigo arakoreke, ekiagera mwangire Omonene oria omenyete ase egati yaino, mwarerire ase obosio bwaye na gokwana: Ninki kiagerete tokarua Misiri?”
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelos narizes, até que vos enfastieis dela, porquanto rejeitastes ao Senhor , que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Musa agateebia Omonene, “Abanto aba nkoraa, nigo bare abarwani chilifu amagana atano nomo bagotaara namagoro, naye bono gwateebire ng’a nobae chinyama barie ase omotienyi omogima.
21 E disse Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo, no meio do qual estou; e tu tens dito: Dar-lhes-ei carne, e comerão um mês inteiro.
22 Inee! Ntonyare konyenya ching’ondi gose chiombe chiisaine abanto aba baegwe barie baigote? Gose ne chinswe chionsi chia nyancha chirasangererigwe, erinde chibaisane?”
22 Degolar-se-ão para eles ovelhas e vacas que lhes bastem? Ou ajuntar-se-ão para eles todos os peixes do mar que lhes bastem?
23 Omonene agateebia Musa, “Inee! Nigo orooche ng’a okoboko kwane nokweng’e? Bono norore gose amang’ana ane naikeranigwe ase ore, gose yaaya.”
23 Porém o Senhor disse a Moisés: Seria, pois, encurtada a mão do Senhor ? Agora verás se a minha palavra te acontecerá ou não.
24 Ase ayio Musa akageenda, agateebia abanto amang’ana onsi Omonene akwanete. Agasangereria abagaaka emerongo etan’ebere, nabwo bagatenena agwo goetanana Eema y’Omosangererekano.
24 E saiu Moisés, e falou as palavras do Senhor ao povo, e ajuntou setenta homens dos anciãos do povo e os pôs em roda da tenda.
25 Eri’Omonene agaika korwa igoro ore riire ime, agakwana na Musa, na akaa abagaaka baria emerongo etan’ebere korwa ase omoika oria oria orenge ime ase Musa. Ekero omoika oria obete igoro ase bare barabwo bakabana, korende tibagenderera gokora igo naende nonya ndinde.
25 Então, o Senhor desceu na nuvem e lhe falou; e, tirando do Espírito que estava sobre ele, o pôs sobre aqueles setenta anciãos; e aconteceu que, quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas, depois, nunca mais.
26 Bono abanto babere, Elidadi na Medadi, barabwo bagatigara ase egetwori, na omoika ogaacha igoro ase bare. Igo barenge abamo b’abwo bachoretwe, korende tibageenda agwo ase Eema, na barabwo bakabanera agwo ase egetwori.
26 Porém no arraial ficaram dois homens; o nome de um era Eldade, e o nome do outro, Medade; e repousou sobre eles o Espírito (porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram à tenda), e profetizavam no arraial.
27 Omonto oyomo omosae akaminyoka ase Musa, akamoteebia, “Elidadi na Medadi ’nkobana bare ase egetwori.”
27 Então, correu um moço, e o anunciou a Moisés, e disse: Eldade e Medade profetizam no arraial.
28 Yoshua, mosinto o Nuni, nigo arenge omokoreri o Musa korwa ekero arenge omosae. Ere agakwana na Musa, akamoteebia, “Musa Omonene one, bakanie.”
28 E Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus jovens escolhidos, respondeu e disse: Senhor meu, Moisés, proíbe-lho.
29 Musa akamobooria, “Aye nigo ore neribero ase emeremo y’ane? Ninganetie ng’a Omonene ae abanto bonsi omoika oye, erinde babe ababani.”
29 Porém Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Tomara que todo o povo do Senhor fosse profeta, que o Senhor lhes desse o seu Espírito!
30 Erio Musa na abagaaka b’Abaisraeli bakairana ase egetwori.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Omonene akarenta omwaga, na omwaga oyio okarenta chinkware korwa ase enyancha, ogachiruta igoro y’ebitwori gochia ase oboare bw’orogeendo rwe rituko erimo goetania ebitwori chigatorerekana, chikaba chinduenyi gocha igoro koreng’ana ekerengo ki’amaboko abere.
31 Então, soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial quase caminho de um dia de uma banda, e quase caminho de um dia da outra banda, à roda do arraial, e a quase dois côvados sobre a terra.
32 Abanto bakaimoka, bagasangereria chinkware chiria ase rituko riria rigima, na obotuko bwonsi, naende rituko ria kabere. Oyosangereretie chinke nigo asangereretie chiaisaine goetania ebitonga rigana erimo. Bagachikora emetanda aande onsi ase ebitwori.
32 Então, o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e colheram as codornizes; o que menos tinha, colhera dez ômeres; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Ekero abanto babekire chinyama menwa yabo, na konya batarachimera, Omonene akaba nendamwamu enene ase bare, akabaita ase okobaaka namaakwa amanene mono.
33 Quando a carne estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, se acendeu a ira do Senhor contra o povo, e feriu o Senhor o povo com uma praga muito grande.
34 Aase aaria akarokwa Kibiroti‐Hatawa, ekiagera aroro agwo nao abanto baria barenge abatoonu b’okogania chinyama batindegetwe.
34 Pelo que o nome daquele lugar se chamou Quibrote-Hataavá, porquanto ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Abanto bakarua Kibiroti‐Hatawa, bakageenda bagaika Haseroti, bakabeera aroro.
35 De Quibrote-Hataavá caminhou o povo para Hazerote e parou em Hazerote.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?