Lucas 8
GUP vs ARIB
1 Kaluk rerrikah Jesus rengehrey kore kuredbubuyika, kaluk kore kubolkkihkimuk dja mak kubolkyahwuyahwurd, kumekbe rengehrey benmarneyolyolmi, dja mak benbengdayhkeyi kunwok kunmak bu God Kawohrnan rowkkenh. Dja nawu twelve bininj nuye nawu apostle birridjarrkrey.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Dja warridj yikahwi daluk nawu Jesus benmarnbom, yikahwi nawu bindikarrmi namalngwarrewarre, dja yikahwi nawu birridoweni. Kaluk bedda wanjh Mary ngalbu ngeyyoy Magdalabeh, ngalbu seven namalngwarre birrikarrmi, Jesus benbebkeng benmunkeweng.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Dja mak Joanna ngalbu ngalbininjkobeng nuye Chuza nawu King Herod bimarnerurrknahnani, dja Susanna warridj. Bedda wanjh birrihdjarrkrey Jesus, dja warridj birriwern birribuyika daluk. Dja nawu bedda birrikukkarrmi, wanjh bindiwoni bu bindibidyikarrmi nungka Jesus dja nawu bininj nuye.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Wanjh bu birrimirndewern duninjh birrimarnebebmeni kunredbubuyikabeh, kaluk kubolkkihkimuk, wanjh Jesus benmarneyolyolmeng parable manbu kunwarlkkayken kunwok, yimeng,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Nakudji bininj wam dudjehdudjengi manmim. Bu balhmimburriweyi kore kabbal, yikahwi mankarrinj kore manbolh, wanjh kaluk bininj birrimelmelmi, dja warridj mayhmayh kumwam, nguneng rowk, yakwong.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Yikahwi manmim mankarrinj kore kudjidmihdjidmi, dja bu mimkolhdebebmeng, wanjh dowerrinj dja kukkuyak.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Dja yikahwi manmim mankarrinj kore mikardihkardird. Kaluk benedjarrkdjordmerrinj, wanjh manbu mankardird mankonyikonyi kolhdedjokkohmeng.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Dja yikahwi manmim mankarrinj kore kukulkmak, wanjh kunu djordmerrinj, wanjh manbarnem karrmi mandjalbarnemwern duninjh yiman kayime 100 times wernhyurrhkeng manbu manmim bu bininj burriweng.” Bu kuhni Jesus yimeng, wanjh wernhkayhmeng, yimeng, “Bu ngurrikarrme kunkanem kore ngurrihbekkankenh, wanjh ngurribekka!”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Wanjh bu bininj nuye nawu benhbukkabukkani, bedda birridjawam bu baleh kamenmenyime manmekbe kunwok manbu kunwarlkkaykenh.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Wanjh Jesus yimeng, “Ngudda wanjh ngokko God ngunbengdayhkeng ngudberre dja ngurriburrbun yehyeng nawu yiman warlkkayindi kore nungka Kawohrnan Rowkkenh. Dja nawu birribadbuyika, bedda kabirridjalbekkan rowk bu kunwarlkkaykenh kunwok, parable manbu, ba kunu bu kabirrinan minj kabirriwernhburrkburrknan, dja bu kabirribekkan minj kabirriwernhburrkburrkbekkan.” [Isaiah 6:9] Kunmekbekenh kunu ngabenmarneyolyolme kore parables.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Wanjh Jesus yimeng, “Kuninjkunu wanjh kuhni kunwok kamenmenyime. Manbu manmim kayime God nuye kunwok.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Dja manmim manbu mankarrinj kore manbolh, wanjh kabenyolyolme bininj nawu kabirribekkan kunwok, dja Satan nawu Namarnde Duninjh kamre kamang kunmekbe kunwok kore kukange bedberre, wanjh kakan ba bu minj kabirriwoybukwon mak minj God kabenngehke.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Dja manmim manbu mankarrinj kore kudjidmihdjidmi kabenyolyolme bininj nawu bu kabirribekkan kunwok, wanjh kabirrimang kabirrikuniwarnmakmen, dja bedda yiman rerrih manmim manbu mandedjmadyak bu kunkange bedberre minj kawernhnjilng. Dja kabirridjalwoybukwon bu kundedjdjumbungkenh, dja bu Satan nawu Namarnde kabendjurrkkan kabenrohrokme, wanjh kunu kabirridjalwarrhme.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Dja manmim manbu mankarrinj kore mikardird kabenyolyolme bininj nawu kabirribekkan kunwok, dja bu kabirriballe wanjh nadjalwern nawu ngarre kurorre, nawu kabenhnjilngwarrewon, dja yimankek kabirrikukenworren, dja njalenjale nawu bedman kabirridjare, nanih rowk wanjh nawu kabenkangedjokkohme, dja bedda wanjh yiman manme manbu minj kadjolengmen dja kawernmerren.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Dja manmim manbu mankarrinj kore kukulkmak, wanjh kabenyolyolme bininj nawu kabirribekkan kunwok dja bulkkidj kabirrikarrme kukange bedberre, kabirrimarrkmang, dja bedda wanjh birrikangewoybuk, dja birrikangemak. Bedda wanjh munguyh kabirrikarrme madjamku baleh, wanjh yiman karrudjindan kukange bedberre kawarlahmen kunmekbe kunwok yiman kabarnemdangen rerrih kunmekbe kunwok kore kukange bedberre. Karri munguyh dja bebbehbeh kabirrikurduyime bu God kabenmarnedjare bedberre dja minj mak kabirriwarnyakmen munguyh. Bu kunmekbe kabirriyime wanjh yiman kayime manmim kabarnemdangen rerrih.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Dja minj nangale nawu kawurlhke lamp bu kadjalbarrkbun, dja minj mak kawolkkan kanjdji kore balabbala. Dja bininj nawu kawurlhke lamp wanjh kabarnname kaddum ba bininj nawu kabirringimerren wanjh kabenmarnebolkwolkan.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Dja yehyeng rowk nawu bolkkime kawarlkkayindi wanjh kaluk bininj kabirrinan rowk kore kurobbe, dja nawu bolkkime minj kabirriburrbun wanjh kaluk bininj kabirribekkan dja kabirriburrbun.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Wanjh kunu wardibu mandjad ngurribekkabekkan. Bininj nawu ngokko mey, wanjh God kabiwon kunwern, dja bininj nawu minj mayi God nuye, wanjh namekbe nanu God kabiyimang rowk warridj nawu nungka kayime yimankek karrmeninj.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Wanjh ngalbadjan nuye Jesus, dja nawu birridanginj nawu narahrangem, birrimwam kore nungka ni, dja minj birrimarnebebmeninj darnkih dja birrimirndewern bindidjokkohmeng.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Wanjh nakudji bininj bimarneyimeng Jesus, yimeng, “Ngalbadjan ke dja nawu ngudda ngurridanginj kabirridi kuberrk, kabirridjare ngundinan.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Wanjh kunu Jesus benmarneyimeng, “Bininj nawu kabirribekkan God nuye kunwok dja kabirriwokmarrkmang, wanjh ngaye ngayime bu bedda wanjh ngalbadjan ngardduk dja mak nawu ngaye ngarridanginj.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Kaluk bu kunbarnangarrabuyika Jesus benmarneyimeng bininj nawu benhbukkabukkani, “Karridjowkke borledmikenh kore maninjmanu manlabbarlkimuk duninjh.” Wanjh birridjarrkbidbom kabbala, dja wanjh kunu birriballey.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Bu kumekbe birribalhrey wanjh Jesus nungka kodjkeyonginj. Kaluk wanjh kunmayorrkkimuk bebmeng bedberre kore kurrulabeh, dja kukku bongihbongimi kore kabbala bobahbobarlmi, dja birrikuyinngakmeng.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Wanjh bininj nuye birridjurlhmeng Jesus, dja birriyimeng, “Ngudda nawu kanbukkabukkan ngadberre, wanjh karrihngakme!” Wanjh nungka dolkkang, ngurdkeng kunmayorrk dja mak kukku manbu bobidbobidbuni, wanjh kunu ngurdmeng rowk, minj njale wohrokayi.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Dja nungka benmarneyimeng, “Baleh ngunmarnewam ngudberre bu yimankek kandiwoybukwoyi?” Wanjh birrikeleminj dja mak birrimayahmeng birrimarneyimerrinj, “Kaluk nangale nawu bininj nawu warridj kawokrayekwon kunmayorrk dja mak kukku, dja kabimarrkmang?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Wanjh birridjalley kabbala birribebmeng kore bininj birrihni nawu birrikang kunred bolkngeyyoy Gergasa, kaluk borledmikenh kore Galilee.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Bu nungka Jesus balkoluy wanjh birrabkeng nakudji bininj kumekbe kubolkkimukbeh. Kaluk nungka namarnde nawern birrikarrmi, dja nahni bininj minj korroko djongburrimeninj njale, dja warridj minj korroko niwirrinj kore kunrurrk, dja djahdjalni kore kumidj midjmirnderri.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Bu nungka binang Jesus wanjh kunu kayhmeng dja mankang kore kumirrk nuye, dja wernkih duninjh kayhmeng, yimeng, “Njale ngudda yimwam kanhwarrewon Jesus, ngudda nawu Beywurd nuye God nawu Kawernhwohrnan Duninjh? Ngaye djawahdjawan, yuwn kanmarnbun ngadjakbekkan!”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Kuhni yimeng bu Jesus biwokrayekwong nawu namalngwarre bu kabebme kabibawon nawu bininj. Dja kunwernhkah bihmangi bulkkidj, dja kunu bininj birrihnahnani, birridukkani wirlmurrng kubid dja mak kurrenge, dja nungka djalbakkeyi rowk, dja nawu namekbe namalngwarre bihdjalmunkeweyi kore kunbolkbubuyika manbu bininjyak.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Wanjh Jesus bidjawam nawu namarnde, “Ngudda baleh yingeyyo?” Dja nungka yimeng, “Ngangeyyo Nawu Ngarriwernkenh.” Kunmekbe ngeyburrinj dja birriwern nawu namarnde birrimarnengimi kore nahni bininj.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Dja bedda nawu namarnde birriwernhdjawam birriyimeng, “Kab, yuwn kanwokrayekwon kanmunkewe ngadberre ngarrikolung kore kanjdji duninjh kore kabirridjakbekkan!”
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Kaluk kumekbe birriwern duninjh bikkibikki birridalknguni kumekbe kore mandulum, dja nawu namarnde birriwernhdjawam birriyimeng, “Kab kanmunkewemen kore nanih nawu bikkibikki.” Wanjh Jesus bendjalbawong birribebmeng birriwam.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Wanjh kunu nawu namarnde nawern birribebmeng birribawong nawu bininj, dja bindimarnengimeng nawu bikkibikki, wanjh birriwern rowk birrirlobmerrinj birrimankarrinj kore kungarlkwarre, birringakmeng kukukku.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Bu bininj nawu birrinahnani bikkibikki birrinang bu baleh kurduyimerranj, wanjh birrikelerlobmeng, birrimulewam rowk bedberre nawu kumekbe kubolkkimuk birrihni, dja mak nawu birrihni kore kabbal kore manme birrihdudjengi birrihyoy.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Wanjh bininj birribebmeng kabirrinan baleh kurduyimerranj, wanjh birrimarnebebmeng Jesus, birringalkeng bininj nawu namarnde birribawong, dja nungka ni kore Jesus nuye kurrenge, kaluk djongbuyindi kunmadj dja warridj bengmakminj. Wanjh kunu birrikeleminj.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Dja nawu Jesus birrihdjarrkrey nawu birrinang rowk, bedda wanjh bindimarnemulewam bu baleh Jesus yimeng bu bimarnbom namekbe bininj nawu birrihkarrmi namarnde.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Wanjh kunu birrimirndewern rowk nawu birrihni kore kumekbe kubolkwarlah bedberre Gergasenes birridjawam Jesus kabenbawon bedberre dja kare, dja birridjalwernhkeleminj duninjh. Wanjh kunu Jesus bidbom kore kabbala karrurndengkenh.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Bininj nawu namarnde birribawong bihdjalwernhdjawani Jesus, yimeng, “Ngadjare ngarrdjarrkre.” Dja Jesus bimunkeweng, yimeng,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Yirrurnde kured ke, dja yibenmarneyimen bu baleh kunwernhmak God ngunmarnekurduyimeng.” Wanjh nawu bininj wam benmarneyolyolmi bininj rowk nawu birrihni kore kumekbe kubolkkimuk, benmarneyolyolmi bu baleh kunwernhmak Jesus bimarnekurduyimeng.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Bu Jesus kumdurndi, wanjh nawu birrimirndewern bininj nawu birrihmadbuni wanjh birriwarnmakminj bu birrinang, dja birridabkeng.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Wanjh kumekbe bimarnebebmeng nakudji bininj nawu ngeyyoy Jairus, nawu wohrnani kore synagogue kunrurrk yiwarrudjkenh. Wanjh nungka mankang kore Jesus kurrenge nuye dja biwernhdjawam, djareni Jesus rawinj kore kunrurrk nuye,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 dja nungka nuyeni ngalbeywurd ngalbu ngaldjalkudjini wurdyaw nuyeni, ngalbu mandjewk ngarreni darnkih twelve, wanjh ngalmekbe ngalyawk doweni kunkimuk, ngokko darnkih ngolekdadjmeninj. Bu Jesus kumekbe rengehrey, wanjh birrimirndewern birridjokkohmeng.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Wanjh ngalkudji daluk ngalbu kurlbahkurlbarey munguyh bu mandjewk nawern twelve, dja mak minj nangale karrmeninj kundulkarre bu bimarnbuyi.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Wanjh ngalmekbe daluk bimarnebebmeng kubodme nuye, wanjh djalwohkarrmeng nawu yiman kunyarl nawu welhwelmi kore manburrba nuye nawu Jesus djongbuhdjongbuyindi. Wanjh kunburrikudjiwi rerrih bimarneyakminj ngarre bu kurlbahkurlbarey.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Wanjh Jesus yimeng, “Nangale nanu nawu ngankarrmeng?” Wanjh bu birriwern birriyakwarrinj, Peter yimeng, “Ngudda nawu kanbukkabukkan ngadberre, birrimirndewern ngundidjokkohme, ngundingerrengerrehme.”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Dja Jesus yimeng, “Nakudji ngankarrmeng dja ngaburrbun bu kundulkarre nganmarnewam.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Wanjh ngalbu daluk bu burrbom bu birrikurdunang, wanjh kunu ngaleng kumwam kukdeldelmi, dja mankang kumirrk nuye, wanjh ngalengman bimarneyimeng kore birrimirndewern bininj birribekkani, mulewarrinj bu njalekenh bikarrmeng, dja mak bu kundjalburrikudji rerrih bu bikarrmeng wanjh djalmakminj bu bimarnbom.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Wanjh Jesus bimarneyimeng, “Korlonj, ngudda kanwoybukwong, wanjh kunu ngaye marnbom. Bonj, yidjallay kunmodmikenh dorrengh.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Bu nungka balwokdi, wanjh nakudji bininj kumbebmeng nawu ningihni kore Jairus nuye kunrurrk, wanjh nungka kumwam bimarneyimeng Jairus, “Ngalbu ngalbeywurd ke, wanjh bonj korroko doweng, wanjh yibawo, yuwn munguyh yidjurrkkan nahni nawu kanbukkabukkan.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Dja Jesus bu kunmekbe bibekkang, wanjh nungka bimarneyimeng Jairus, “Yuwn yikele, dja kandjalwoybukwo, wanjh kunu ngamarnbun.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Wanjh bu birribebmeng kore kunrurrk, nungka Jesus minj nangale nabuyika benngimowoyi, birridjalkudji birridjarrkngimeng wanjh Peter, John, James, dja mak kornkumo dja ngalbadjan ngarreni ngalbu ngalyawk.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Wanjh nawu kumekbe birrihni, bedda birriwern birrimarnenalkbuni dja mak birriberrekalkdorreni. Dja Jesus benmarneyimeng, “Yuwn ngurrinalkbun, dja ngalkka minj dowimeninj, dja kahdjalkeyo.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Wanjh kunu birridjekmiwong, dja birriburrbom bu woybukkih doweng.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Dja nungka bibidkarrmeng, wanjh wernkih wokdanj, yimeng, “Ngardduk wurdyaw, wanjh yirrolkka!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Wanjh kunmalng ngalengngarre bimarnedurndi, wanjh ngaleng dolkkang kundjalmekbe rerrih, dja nungka benmarneyimeng, “Ngurriwo manme ba kangun.”
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Wanjh nawu ngalbadjan kornkumo benekangebarrhmeng, dja nungka benbenewokrayekwong, yimeng, “Yuwn nangale ngurrbenmarneyime bu kuhni kurduyimerranj.”
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?