Gênesis 47
GUP vs ARIB
1 Wanjh Joseph wam ngimeng kore Pharaoh, dja bimarneyimeng, yimeng, “Kornkumo ngardduk dja nawu ngarridanginj birrimwam, kaluk sheep, goat, dja bulikki bedberre birrimmirndeyorrkeng, dja mak birrimkang yehyeng nawu kabirrikarrme, birrimwam kubolkwarlah Canaanbeh dja bolkkime kabirrini kore kunred Goshen.”
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Wanjh Joseph benmey yikah kubidkudji nawu birridanginj dja benkang kore Pharaoh kumirrk nuye.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Pharaoh bendjawam, “Ngudda baleh ngurrikurduyime ngurridurrkmirri?” Dja bedda birrimarneyimeng Pharaoh, “Ngad nawu ngarrimarladj, ngad wanjh mayh ngarrihdjalnahnan, yiman mawahmawah ngadberre birrikurduyimi.”
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Wanjh birrimarneyimeng Pharaoh, “Ngad ngarrimwam ngarridjare kondah kubolkwarlah ngarriwohni, dja kore kubolkwarlah Canaan minj karralkdi bedberre mayh ngadberre nawu ngarrimarladj, dja bolkwarreminj duninjh bu djewkwarrewong, wanjh bolkkime ngundidjawan ngarridjare kanbolkwon ngadberre nawu ngarrimarladj, ngarrini kore kunred Goshen.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Wanjh Pharaoh bimarneyimeng Joseph, yimeng, “Kornkumo ke dja nawu ngurridanginj birrimwam kore ngudda.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Bu bedda baleh kabirridjare kabirrini wanjh bonj kumekbe yibenbolkwo. Kornkumo ke dja nawu ngurridanginj yibenbolkwo kore kuwernhbolkmak, bonj birrinin kore kunred Goshen. Dja bu yibenburrbun yikah kore bedda nawu birrimak, wanjh yibenkurrmen kabirrinahnan mayh ngardduk.”
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Wanjh Joseph bimkang Jacob nawu kornkumo nuye bingimiwong kore Pharaoh, bimarnedanginj kumirrk nuye, wanjh Jacob bimarneyimeng Pharaoh kunmak kunwok.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Wanjh Pharaoh bidjawam Jacob, yimeng, “Ngudda kaluk baleh yimi mandjewk ke bu yimimbi?”
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Wanjh Jacob bimarneyimeng Pharaoh, yimeng, “Ngaye mandjewk ngardduk bu ngadjalwohreywohrey wanjh 130 mandjewk. Minj nawern mandjewk ngamimbiniwirrinj dja mak kunrayek nganmarnebebmi. Ngaye bu mandjewk ngardduk minj yiman bedda nawu mawahmawah ngardduk bu birridjalwohreywohrey.”
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Wanjh Jacob biwoknang bimarneyimeng Pharaoh kunmak kunwok. Dja wanjh bibawong Pharaoh dja wam.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Wanjh Joseph benbolkwong kornkumo nuye dja nawu birridanginj, kuwernhbolkmak benbolkwong kunred Rameses kumekbe kore Pharaoh biwokrayekwong.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Dja mak Joseph manme benwoni nawu kornkumo nuye, dja birridangerrinj, dja birriwern rowk nawu birridjarrkni kornkumo, manme benmarnerohrokmi bedberre. Nawu benkarrmi wurdwurd birriwern wanjh manwern benwoni, dja nawu wurdwurd birrimirndeyahwurd benkarrmi wanjh manyahwurd benwoni.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Wanjh kore kubolkwern rowk bolkdarlehminj duninjh, bu djaldjewkwarreni munguyh, kunmekbekenh wanjh minj manme birrikarrmeninj. Egypt dja Canaan bolkwarreminj duninjh bu kunmekbekenh mandjewk djewkwarrewong.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Bininj nawu birrini kore Egypt dja Canaan wanjh birribayahmi manme, dja birrikukwong rowk Joseph kunwardde bedberre, birriyakwong bu manmim birrimimmangi, dja nungka kang kunwardde kore kunrurrk nuye Pharaoh.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Wanjh bu kunwardde bedberre kukyakminj rowk, bininj nawu birrini kore Egypt dja Canaan, wanjh birriwern Egyptian bininj birrimwam kore Joseph, birrimarneyimeng, “Kanwo ngadberre manme. Njalekah yimankek ngarridowen kore ngudda kumirrk ke? Dja kunwardde ngadberre wanjh yakayakminj.”
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Wanjh Joseph benwokmey, yimeng, “Kandiwo mayh ngudberre dja ngaye won ngudberre manme bu ngudda kandiwon mayh. Kunekke wanjh ngurrikurduyimen dja wanjh kunwardde badyakminj ngudberre.”
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Wanjh kunu bedda birrimkang mayh bedberre kore Joseph birriwong, dja nungka benwong manme bu bedda birriwong djarrang, sheep, goat, bulikki dja bedberre. Wanjh nungka benwoni manme bu bedda birriwoni mayh bu namekbe mandjewkkenh.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Dja bu namekbe mandjewk yakminj, wanjh mandjewkbuyika bedda birrimwam kore nungka dja birrimarneyimeng, “Ngad minj ngarriwarlkkan ke nawu kanmarnewohrnan, bu kunwardde rowk ngadberre wanjh kukyakayakminj, dja mayh rowk ngadberreni, bolkkime wanjh ngudda ke rowk nawu kanmarnewohrnan. Minj njale mak ngarrimkarrme bu ngundiwon ngudda nawu kanmarnewohrnan, ngarridjalkarrme ngadman kunburrk ngadberre dja mak kabbal ngadberre.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Njalekah ngad yimankek ngarridowen kore ngudda kumirrk ke, ngad ngarridowen dja kunred warridj ngadberre karrowen? Kandjarrkma ngadberre kabbal dja ngad warridj kanma, ngarridjarrkweykarren kabbal dorrengh manmekenh ngadberre. Dja ngad bu kabbal dorrengh ngadberre wanjh ngarrimarnedurrkmirri nawu Pharaoh. Dja kanmimwo manmim ba ngarridarrkid dja minj ngarridowen, dja minj kunred kabolkmarladjmen duninjh.”
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Wanjh kunu Joseph bolkbayahmeng rowk kubolkwarlah Egypt, Pharaoh bimarnemey, dja Egyptian bininj rowk birribolkweykang kabbal bedberre rowk bu manme birridjalyawarreni bulkkidj duninjh. Wanjh kunred kubolkwarlah bolkyimerranj Pharaoh nuye,
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 dja bininj nawu nungka benmarnbom birrimarnedurrkmirri kubolkwernkenh rowk kore Egypt.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Kunbolkkudji nungka minj bolkmayi, kaluk kunred bedberre bininj nawu birriwohrnani yiwarrudj bedberre, dja bedda munguyh kunwardde Pharaoh benwoni. Wanjh namekbe kunwardde bu Pharaoh benwoni wanjh bedda birrimangi manme, wanjh kunu minj bedda birribolkweykayi kunred bedberre.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Wanjh Joseph benmarneyimeng bininj, yimeng, “Kandibekka, ngaye wanjh bonj djarrkmey ngudberre dja kabbal dorrengh ngudberre ngamarnebolkmey Pharaoh. Manih wanjh manmim ngudberre ngurrimimdudjeng kore kabbal.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Dja bu ngurrimimmoyhmang bu yiman kunbidkudji baladji ngurribarlke, wanjh nakudji ngurriwo Pharaoh bu munguyh, dja nawu kunkarrngbakmeng baladj wanjh ngurrikarrme ngudberre, yikah ngurrimimdudjeng kore kabbal, dja yikah ngudberre manme ngurringun, ngudda dja nawu ngurridjarrkni, dja wurdwurd ngudberre kabirringun.”
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Wanjh bedda birriyimeng, “Ngudda kanngehkeng ngarridarrkid, wanjh bonj ngudda nawu kanmarnewohrnan ngarridjare kanmarneyimen bu ngarrimak, dja bonj, kamak ngad Pharaoh ngarrimarnedurrkmirri.”
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Wanjh kunu Joseph mankarre marnbom ngarre kubolkwarlah Egypt, munguyh kadjalkarreyime bu bininj manme kabirrimoyhmang kunbidkudji yarrkka, wanjh Pharaoh kabirriwon mankudji. Kundjalkudji kunred minj bolkyimerrangimeninj Pharaoh nuye, kaluk kunred bedberre nawu birriwohrnani bedberre yiwarrudj.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Wanjh kunu bininj nawu Israel benkebmawahmeng birrini kore kubolkwarlah Egypt kore kunred Goshen, dja yehyeng bedberre benmarnewernmerreni, dja wurdyaw nawern birrimey, birrimirndewernminj duninjh.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Wanjh Jacob ni kore kubolkwarlah Egypt bu mandjewk seventeen, wanjh Jacob nuye mandjewk bu nungka mimbini wanjh 147.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Wanjh bu ngokko darnkih kumwam nuye bu nungka nawu Israel kadjaldowen, nungka bimkayhmeng Joseph nawu beywurd nuye dja bimarneyimeng, “Bu ngudda yiyime ngamak, wanjh yibidkurrmerrimen kurrad ngardduk, dja kanberrebbun bu ngudda kunmak dja kunwoybuk kanmarneyime. Yuwn kankukdudjeng kondah kore Egypt,
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 dja bu ngamalngre kore mawahmawah ngardduk, wanjh ngadjare ngakukyo kore bedda kabirrikukyo. Kankukka kondah Egyptbeh dja kankukdudjeng kore bedda kabirrikukdudjindi.” Joseph biwokmey, yimeng, “Ngaye kunmekbe ngakurduyime bu ngudda yiyimeng, Ngabba.”
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Dja Jacob yimeng, “Kanmarnewokkurrmerrimen kunwok kunrayek duninjh.” Wanjh nungka Joseph wokkurrmerrinj kunwok kunrayek duninjh. Wanjh Israel nungka welengboddanj kore kunkarndudj manbu karndudjkarreni, bu biburlumeng God.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?