Gênesis 37
GUP vs ARIB
1 Jacob ni kore kubolkwarlah bu kornkumo nuye djalwodjalwohrey korroko, kore kubolkwarlah Canaan.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Nahni kunwok wanjh kabenyolyolme Jacob dja nawu nungka benbornang.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 Kaluk Israel biwernhmarnedjareni Joseph, dja nawu birribuyika wurdwurd nuye, nungka yiman walakkih benmarnedjareni. Nungka Joseph danginj bu kornkumo kohbanjminj, kunmekbekenh kunu nungka biwernhmarnedjareni. Wanjh Israel namak duninjh bimarnemarnbom Joseph nawu kadjongburrenkenh.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Wanjh bu nawu birridanginj birrinang kornkumo biwernhmarnedjareni nungka nawu Joseph, wanjh kunu bedda birriwidnani, dja minj baleh kunmak birrimarneyimeninj.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Kaluk Joseph kodjbukirriwam, dja bu benmarneyimeng nawu birridanginj, bedda birriwernhwidnang.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Nungka benmarneyimeng, “Kandibekka ngaye ngamulewarren bu ngakodjbukirriwam.
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 Kaluk ngad karridalkdukkani kore kabbal, dja kumekbe ngaye ngardduk kundalk mandobbokenh wanjh dalkdolkkang dalkdjabdanginj mandjad, dja ngudda ngudberre kundalk birrimirndemornnamerrinj kore ngaye ngardduk kundalk, birrimarnedalkboddanj kore ngaye ngardduk kundalk.”
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Wanjh nawu birridanginj birrimarneyimeng, “Yiddok yiwohrnan ngadberre woybukkih, yiddok ngudda kaluk ngundiwokmarrkmang dja ngundimarnedurrkmirri?” Bu nungka kuhni kodjbukirriwam, dja mak bu benmarneyimeng, kunu wanjh birriwernhwidnani.
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Wanjh nungka yawoyhkodjbukirriwam, dja benmarneyimeng birridanginj, yimeng, “Kandibekka, ngayawoyhkodjbukirriwam, dja kaluk kundung, dird dja eleven mankokkarrng ngandimarneboddangeni.”
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Wanjh bu kuhni bimarneyimeng kornkumo warridj, wanjh nawu kornkumo birruy bimarneyimeng, “Njale kuhni bu yibukirribom? Yiddok woybukkih ngaye dja ngalbadjan ke dja nawu ngurridanginj, wanjh ngarrimre ngarriboddan kurorre kumirrk ke?”
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Wanjh nawu birridanginj birrimarnekirnni, dja kornkumo nungka wanjh djalkarrmeng kunwok kukange nuye.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Kaluk nawu Joseph birridanginj birriwam kabindidalkwon mayh nuye kornkumo bedberre, birriwam darnkih kore kabolkngeyyo Shechem.
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 Wanjh Israel bimarneyimeng Joseph, yimeng, “Ngudda yiburrbun bu nawu ngurridanginj kabindidalkwon mayh darnkih kore Shechem. Ngaye munkewe kore bedda.” Wanjh bimarneyimeng, “Mah kamak.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Wanjh kornkumo yimeng, “Yiray wanjh dja yinan bu kamak bedda kabirrini nawu ngurridanginj dja mayh warridj, dja yimdurndeng kanmarneyime.” Kunu wanjh nungka bimunkeweng kumekbebeh kanjdjikanjdji ngarre Hebron, dja wam kore Shechem.
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 Bu bebmeng kore darnkih Shechem, wanjh nakudji bininj bingalkeng bu nungka Joseph djahdjalrengehrey kore kabbal, dja bidjawam, “Ngudda njale yihyawan?”
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Nungka yimeng, “Ngabenyawan nawu ngarridanginj, kab kanmarneyime bu bedda baleh mayh kabindidalkwon.”
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 Dja namekbe bininj yimeng, “Bedda birriwam dja ngabenbekkang birrimarneyimerrinj, ‘Karriray kunred Dothan.’” Wanjh Joseph djahdjalwam benyikang nawu birridanginj, benngalkeng kore darnkih Dothan.
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Bedda wanjh birrinang bu djarreh kumhrey, dja bu nungka minj bangmebebmeninj bedberre, bedda birriwokmarnburrinj kabirribunkenh.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 Bedda birrimarneyimerrinj, “Nanih nawu kamhre nawu munguyh kahkodjbukirrire.
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 Wardi karribu dja karrikukburriwe kore mandjorlokburrk, kaluk karrimulewan bu karriyime nawu mayh nabang bibom bikukyakwong. Wanjh karrinan bu baleh kayimerran bu nungka kahkodjbukirrire!”
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Dja Reuben nawu nawernwarre duninjh bedberre, bu bekkang kuhni, nungka minj djareniwirrinj kunmekbe birrimarneyimeninj, yimeng, “Yuwn bu karribun!”
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 “Yuwn mak ngurrikurlbawarrhke! Dja wardi ngurridjalburriwemen kore kudjorlok manbu kukkukenh kondah kore kubolkdarleh, yuwn baleh mak karrimarneyime.” Kuhni nungka Reuben yimeng ba kaluk bibebkemeninj kore bedda birrimarneyimeninj, dja birrurndiwemeninj kore kornkumo.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Wanjh kunu Joseph benmarnebebmeng nawu birridanginj, bedda wanjh birriyerrkkeng nawu namak duninjh nawu djongbuhdjongbuyindi,
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 dja nungka birrikang birriburriweng kore kudjorlok, kaluk kumekbe kudjorlok bukni, minj boyuwirrinj.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Wanjh bedda birriyerrkang birrihnguni manme, dja birribolknang bindinang kabirrimhre bininj nawu Ishmael benkebmawahmeng kore Gileadbeh, camel dorrengh bedberre nawu birringorrkani namanjmak yiman spices, balm dja myrrh, kabirrikan kore Egypt kore birrihrey.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 Wanjh Judah benmarneyimeng nawu birridanginj, yimeng, “Njale kaluk karrimang bu karribun nawu karridanginj dja karrikukwarlkkan?
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Kab karrikukweyka kore bininj nawu Ishmael benkebmawahmeng, dja yuwn baleh karrimarneyime, dja nungka karridanginj bulkkidj.” Wanjh nawu birridanginj birrikodjdukmeng.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Bedda nawu Ishmael benkebmawahmeng bininj wanjh birribayahmeng dja birriweykani njalehnjale. Bu bindimarnebebmeng, wanjh Joseph birridanginj birriwayhkeng Joseph kudjorlokbeh, dja birrikukweykang bu bedda bindiwong kunwardde nawern, yiman twenty silver shekels, dja bedda birrikang Joseph kore Egypt.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Kaluk bu Reuben kumdurndi kore kudjorlok, dja nang Josephyak kumekbe kore kudjorlok, nungka welengdjobkerrinj manburrba nawu djongbuhdjongbuyindi,
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 dja nungka yawoyhdurndi kore birridanginj dja yimeng, “Yawurrinj wanjh wam, dja ngaye baleh ngakurduyime?”
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Wanjh bedda birrimey Joseph nuye nawu djongburreni, dja birribom goat, dja namekbe nawu Joseph nuye nawu djongburreni wanjh birridjuhkeng kore goat kunkurlba.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Wanjh bedda birrikang namekbe nawu namak duninjh nawu djongburreni, birrikang kore kornkumo, dja birriyimeng, “Ngad ngarringalkeng nanih, wardi yikukna, dja kunubewu nuye nawu beywurd ke dja nuk burrkyak.”
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Wanjh nungka wernhkukburrknang dja yimeng, “Namekbe wanjh nuye beywurd ngardduk. Mayh nabang bibom bikukyakwong, Joseph bonj wanjh, woybukkih bikukdjalkdjalkmey.”
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 Wanjh Jacob djobkeng manburrba nuye nawu djongbuhdjongbuyindi, dja djongburrinj nawu kunnjilngwarrekenh, dja bimarnenjilngwarreni kunkuyeng kunbarnangarra kunwern.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Bebeywurd nuye rowk dja ngalbebeywurd birrimrey nuye kabirrinjilngmarnbunkenh, dja yiman bendabmeng rerrih, minj njilngmakmeninj. Nungka yimeng, “Bonj, ngadjalnjilngwarre munguyh nuye beywurd ngardduk, kaluk ngayemanwali ngarrowen, ngamalngre kanjdji kore nungka kore kunbolk Sheol.” Kuhni yimi kornkumo bu bidjalmarnenalkbuni.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Kaluk bininj nawu Midianbeh birrikukweykang Joseph kore kunbolk Egypt. Nawu Potiphar bimey, nawu King Pharaoh bimarnedurrkmirri, dja benmarnewohrnani djamun nawu birrirurrknahnani Pharaoh nuye.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?