Gênesis 27

GUP vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bu Isaac wernhkohbanjminj dja wernhmimbulerranj minj njale wernhnayi, wanjh bikayhmeng Esau nawu nuye beywurd nawu nadjdjaman, dja bimarneyimeng, “Korlonj.” Esau biwokmey yimeng, “Njale yidjare?”
1 Quando Isaque já estava velho, e se lhe enfraqueciam os olhos, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele lhe respondeu: Eis-me aqui!
2 Isaac yimeng, “Kanbekka, marneyime. Ngaye ngakohbanjminj, dja ngawakwan bu baleh kayime ngarrowen.
2 Disse-lhe o pai: Eis que agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Mah, wanjh yima bunarra ke dja yiray kore kubehbeberrk, yidjangka mayh ngardduk.
3 toma, pois, as tuas armas, a tua aljava e o teu arco; e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça;
4 Kanmarnekinjemen namanjmak nawu ngahdjaredjare dja yimkan ngardduk ngangun, ba ngaye marneyime kunmak kunwok, wanjh yerre ngawelengdowen.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; a fim de que a minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Rebekah ngaleng wanjh bibekkani kore Isaac bimarneyimi Esau nawu beywurd nuye. Dja Esau wam kore kabbal kadjangkan mayh kamkukyirrurndeng,
5 Ora, Rebeca estava escutando quando Isaque falou a Esaú, seu filho. Saiu, pois, Esaú ao campo para apanhar caça e trazê-la.
6 Wanjh Rebekah bimarneyimeng nayaw ngarre nawu Jacob, yimeng, “Ngabekkang kornkumo ngorrewoneng bimarneyimeng Nakokok Esau bu yimeng,
6 Disse então Rebeca a Jacó, seu filho: Eis que ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 ‘Kanmarnedjangka mayh dja kanmarnekinjemen namanjmak ngangun, ba ngaye marneyime kunmak kunwok kumirrk nuye Yawey, rerre wanjh ngawelengdowen.’
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante do Senhor, antes da minha morte.
8 Kunmekbe bimarneyimeng kornkumo ngorrewoneng, wanjh kunu ngayime ke Djedje, kanwokmarrkma kore ngaye wokrayekwon.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te ordeno:
9 Yiray kore mayh kadberre kamirnderri, dja kanmarneka bokenh goat yaw nawu namak, ba ngaye ngakinje namanjmak nuye kornkumo ke nawu nungan kahdjaredjare.
9 Vai ao rebanho, e traze-me de lá das cabras dois bons cabritos; e eu farei um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Dja wanjh kaluk ngudda yimarnekan kornkumo ke kangun, ba ngunmarneyime kunmak kunwok, rerre wanjh kawelengdowen.”
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma, a fim de te abençoar antes da sua morte.
11 Jacob bimarneyimeng Rebekah ngalbu ngalbadjan nuye, yimeng, “Aba, nawu ngardduk Kokok nawu Esau nungka namuddubbe, dja ngaye ngamudyak.
11 Respondeu, porém, Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é peludo, e eu sou liso.
12 Dja baleh bu kayime Ngabbard ngankukbekkan? Kunu wanjh nungka kayime ngahkowe, wanjh kunukka nungka ngandung, nganmarneyime kunyid kadjare ngardduk, dja minj kunmak kunwok nganmarneyime.”
12 Porventura meu pai me apalpará e serei a seus olhos como enganador; assim trarei sobre mim uma maldição, e não uma bênção.
13 Wanjh ngalbadjan yimeng, “Djedje, bu yimankek ngunmarneyime kadjare kunyid ke, wanjh kunu nganmarneyimerra ngaye. Dja bonj, kandjalwokmarrkma, dja yiray yimka nawu mayh.”
13 Respondeu-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim caia essa maldição; somente obedece à minha voz, e vai trazer-mos.
14 Wanjh Jacob wam mey nawu mayh bokenh benbenemkukkang kore ngalbadjan nuye, dja ngaleng kinjeng namanjmak nawu kornkumo nuye djarehdjareni.
14 Então ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez um guisado saboroso como seu pai gostava.
15 Wanjh Rebekah mey nawu namak duninjh kunmadj nuye Esau nawu nayawwernwarre ngalengngarre, mey namekbe kunmadj nawu ngaleng bihmadjkarrmi kumekbe kururrk kore yongohyoy, dja ngaleng bidjongbom nayawwalawalak ngalengngarre nawu Jacob.
15 Depois Rebeca tomou as melhores vestes de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais moço;
16 Dja mak bibiddukkang mayh kunkulah nawu goat dja kukom warridj.
16 com as peles dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço;
17 Wanjh bibidkenwong nayaw ngarre nawu Jacob namekbe namanjmak dja mak buriddi manbu ngaleng kinjeng.
17 e pôs o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó, seu filho.
18 Nungka ngimeng kore kornkumo dja yimeng, “Ngabba.” Nungka yimeng, “Ayh! Ngudda yingale, Korlonj?”
18 E veio Jacó a seu pai, e chamou: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Wanjh Jacob bimarneyimeng kornkumo, yimeng, “Ngaye wanjh Esau nawu ngawernwarre ke. Ngakurduyimeng bu ngudda kanmarneyimeng. Yirrolkka wanjh yiwohngun yikahwi mayh ngardduk nawu ngahdjangkani, ba kanmarneyime kunmak kunwok ke.”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te, pois, senta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Isaac bidjawam beywurd, yimeng, “Njalekah bu werrkwerrk yidjalngalkeng Korlonj?” Jacob biwokmey, yimeng, “Yawey nawu God ke, nungka wanjh nganbidyikarrmeng, kamak rowk ngangalkeng.”
20 Perguntou Isaque a seu filho: Como é que tão depressa a achaste, filho meu? Respondeu ele: Porque o Senhor, teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Wanjh Isaac bimarneyimeng Jacob, yimeng, “Yimray darnkih ba bidbekkan Korlonj, ba kunu ngaburrbun ngudda woybukkih beywurd ngardduk nawu Esau, dja kunubewu nawid.”
21 Então disse Isaque a Jacó: Chega-te, pois, para que eu te apalpe e veja se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Jacob wam darnkih kore kornkumo nuye Isaac, dja nungka bibidbekkang, wanjh marneyimerrinj, “Kamerlkyime yiman Jacob kunmerlk nuye, dja kabidyime yiman Esau kunbid nuye.”
22 chegou-se Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Nungka minj biwernhkukburrkburrkbekkayi dja nungka kunbid nuye bidmudwernni yiman yerreh benedanginj nuye nawu Esau bidyihbidyimi, wanjh kunu nungka kaluk bimarneyimeng kunmak kunwok.
23 E não o reconheceu, porquanto as suas mãos estavam peludas, como as de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 Nungka bidjawam yimeng, “Yiddok ngudda woybukkih beywurd ngardduk nawu Esau?” Wanjh Jacob yimeng, “Yoh, wanjh ngaye.”
24 No entanto perguntou: Tu és mesmo meu filho Esaú? E ele declarou: Eu o sou.
25 Wanjh Isaac yimeng, “Korlonj, yimka yikahwi nawu mayh ke nawu yidjangkani, yimka ngangun ba marneyime kunmak kunwok nawu marnehmarnekarrme.” Jacob bimmarnekang dja nungka nguneng, dja bimmarnebokang wine dja bonguneng.
25 Disse-lhe então seu pai: Traze-mo, e comerei da caça de meu filho, para que a minha alma te abençoe: E Jacó lho trouxe, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Wanjh kornkumo nuye nawu Isaac bimarneyimeng, “Yimdarnhray darnkih Korlonj, ba kanbunjhmang.”
26 Disse-lhe mais Isaque, seu pai: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Wanjh kunu nungka wam kore kornkumo dja bibunjhmey. Bu Isaac bimadjnomeng nungka bimarneyimeng kunmak kunwok, dja yimeng, “A, beywurd ngardduk kakukbanj yiman rerrih kabbal kabanj manbu Yawey marnekurduyimeng kunmak.
27 E ele se aproximou e o beijou; e seu pai, sentindo-lhe o cheiro das vestes o abençoou, e disse: Eis que o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 Ngadjare God ngunwon kunberle kaddumbeh kabolkkihwon kabbal ke, dja manme manwern duninjh kadjokodjordmen ke, manmim manwern ba yingun, dja mak manbowern wine manbu manbokerrnge yibongun.
28 Que Deus te dê do orvalho do céu, e dos lugares férteis da terra, e abundância de trigo e de mosto;
29 Ngadjare birrimudbubuyika bininj ngundimarnedurrkmirri, dja mak nawu birribebbehmirndewern ngundimarneboddan. Ngadjare ngudda yibenmarnewohrnan nawu ngurrimud, dja nawu ngalbadjan ke kabenkebmakkahme ngundimarneboddan. Nawu kabirridjare kunyid ngundimarnemarnbun, wanjh ngadjare kunyid kabenmarnebebme bedberre, dja nawu kabirridjare kunmak ke, wanjh ngadjare kunmak kabenmarnebebme bedberre.”
29 sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; sejam malditos os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Isaac yakwong kore bimarneyimi kunmak kunwok, dja nungka Jacob bibalhbawoni kornkumo, wanjh kundjalmekbe rerrih benedanginj nuye nawu Esau kumbebmeng kore mayh kumhdjangkanibeh.
30 Tão logo Isaque acabara de abençoar a Jacó, e este saíra da presença de seu pai, chegou da caça Esaú, seu irmão;
31 Nungka warridj mayh kumkinjeng nawu namanjmak dja kumkang kore kornkumo nuye, wanjh bimarneyimeng, “Ngabba, yirrolkka dja yingun yikahwi nawu mayh ngardduk nawu ngahdjangkani, ba kunu kanmarneyime kunmak kunwok kore nguddahbeh.”
31 e fez também ele um guisado saboroso e, trazendo-o a seu pai, disse-lhe: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Wanjh kornkumo nuye nawu Isaac bidjawam, yimeng, “Nangale ngudda?” Nungka biwokmey, yimeng, “Ngaye wanjh ngawernwarre Esau.”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Respondeu ele: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Wanjh Isaac deldehdeldelmi bulkkidj dja yimeng, “Nangale wanjh nawu djangkang mayh, dja kumkang kore ngaye? Ngaye nganguneng bu ngudda minj yimbangmebebmeninj dja ngamarneyimeng kunmak kunwok, dja bonj wanjh nungka woybukkih kunmak kayimerran nuye.”
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Bu Esau bibekkang kornkumo nuye kunwok, nungka kayhmeng wernkih duninjh kunmimnalk dorrengh, bu njilngwarreminj duninjh, dja bimarneyimeng kornkumo. “Ngaye warridj kanmarneyimen kunmak kunwok, Ngabba.”
34 Esaú, ao ouvir as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Dja nungka yimeng, “Nawu ngunedanginj kumwam ngankoweng dja ngunyirrurrkmey kunmak kunwok nawu marneyimeninj ngudda.”
35 Respondeu Isaque: Veio teu irmão e com sutileza tomou a tua bênção.
36 Wanjh Esau yimeng, “Nungka wanjh mandjad kangeyyo Jacob nawu kahkurren. Nungka bokenhkah ngankoweng. Kerrngehkenh nungka nganyirrurrkmey nawu ngarddukniwirrinj bu nawernwarrekenh, dja bolkkime nganyirrurrkmey bu kanmarneyimeninj kunmak kunwok.” Wanjh Esau bidjawam kornkumo, yimeng, “Minj nuk ngudda kanwohmarnekarrme bu ngaye kunmak kunwok kanmarneyime?”
36 Disse Esaú: Não se chama ele com razão Jacó, visto que já por duas vezes me enganou? tirou-me o direito de primogenitura, e eis que agora me tirou a bênção. E perguntou: Não reservaste uma bênção para mim?
37 Isaac biwokmey Esau, yimeng, “Yina, ngaye ngamarnbom nungka ngunmarnewohrnan, dja nawu ngurrimud rowk ngurrimarnedurrkmirri nungka, dja nungka ngawong manmim dja manbokerrnge wine ba kunmak rowk kani. Dja mak baleh ngaye ngakurduyime ke, Korlonj?”
37 Respondeu Isaque a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido. Que, pois, poderei eu fazer por ti, meu filho?
38 Esau bimarneyimeng kornkumo, yimeng, “Yiddok ngudda kundjalkudji kunmak kunwok yikarrme, Ngabba? Ngaye warridj kanmarneyimen kunmak kunwok, Ngabba.” Wanjh Esau nalkbom wernkih.
38 Disse Esaú a seu pai: Porventura tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a voz, e chorou.
39 Wanjh kornkumo nuye nawu Isaac biwokmey yimeng, “Yina, ngudda kaluk yini djarrehkah kore manme manwern kadjokodjordmen, dja mak djarrehkah kore kunberle kaddumbeh kabolkkihwon.
39 Respondeu-lhe Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, longe do orvalho do alto céu;
40 Bu ngudda yimimbi wanjh mandjawak yikan yibenbunkenh, dja ngudda yimarnedurrkmirri nawu ngunedanginj. Dja kaluk bu yiwunjibmingalme, ngudda yiman rerrih yibakke nawu nungka ngunbongkarrme.”
40 pela tua espada viverás, e a teu irmão, serviras; mas quando te tornares impaciente, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Wanjh Esau biwidnani Jacob bu nungka kornkumo bimarneyimeng kunmak kunwok. Dja Esau nungan baybaywi marneyimerrinj, “Ngokko darnkih Ngabbard karrowen karrimarnenjilngwarre, kunu wanjh ngabun ngakukkurrme nawu nganedanginj Jacob.”
41 Esaú, pois, odiava a Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado, e disse consigo: Vêm chegando os dias de luto por meu pai; então hei de matar Jacó, meu irmão.
42 Bu Rebekah wobekkang bu kuhni yimeng nawu nayawwernwarre ngarre Esau, wanjh ngaleng bikayhmeng Jacob nawu nayawwalawalak ngalengngarre, dja bimarneyimeng, yimeng, “Yina, nawu ngunedanginj Esau, nungka wanjh kakangemarnburren bu kayime kaluk ngunbun ngunkukkurrme.
42 Ora, foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; pelo que ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 Wanjh kunmekbekenh kunu Djedje, kanwokmarrkma, yirrolkka, yikelerlobmen kore ngaye nganedanginj Laban kore Haran.
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz; levanta-te, refugia-te na casa de Labão, meu irmão, em Harã,
44 Nungka ngunewohni bu kundedjdjumbungkenh, kaluk bu ngunedanginj kayidyakmen.
44 e demora-te com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Wanjh bu nungka nawu ngunedanginj kayidyakmen dja kabengmidjdan kore baleh ngudda yimarnekurduyimeng, wanjh kunu ngaye kunwok marnemunkewe ba yimdurndeng kumekbebeh. Dja njalekah yimankek bu kunbarnangarrakudji ngudda benbenedjarrkbalanhmang?”
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e ele se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada de vós ambos num só dia?
46 Wanjh Rebekah bimarneyimeng Isaac, yimeng, “Ngaye wanjh ngawarnyakminj bu ngamimbi bu bedda daluk birriwern ngalbu mawahmawah Heth nuye. Wanjh bu Jacob daluk kabimang kore birrimekbe daluk nawu yiman bedda, daluk nawu birrikang kondah kubolkwarlah, wanjh yiman yerreh ngadjaldjare ngarrowen.”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher dentre as filhas de Hete, tais como estas, dentre as filhas desta terra, para que viverei?

Ler em outra tradução

Comparar com outra