Gênesis 24
GUP vs ARIB
1 Abraham wanjh wernhkohbanjminj duninjh, dja Yawey biwernhmarnekurduyimeng kunmak rowk dja kunwernhkah.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 Kaluk Abraham bikarrmi nakudji bininj nawu bimarnedurrkmirri korroko duninjh, nawu nahnani yehyeng rowk nawu Abraham karrmi. Wanjh Abraham bimarneyimeng, “Yibidkurrmerrimen kanjdji kore kurrad ngardduk.
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Ngadjare yiwokkurrmerren kunwok kunrayek duninjh, kore kunngey dorrengh Yawey nawu God kore kaddum dja mak kore kurorre. Yiwokkurrmerren bu ngudda minj beywurd ngardduk yimarnemang daluk ngalbu ngalkang kondah kore karrini bedberre kunred Canaan.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 Dja ngudda yiray kore ngardduk kunred kore ngaye ngarrimud kabirrini, dja kumekbebeh yimarnemang daluk Isaac nuye nawu beywurd ngardduk.”
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Wanjh namekbe nawu bimarnedurrkmirri yimeng, “Kunubewu yimankek ngalbu daluk minj kadjare nganemre kondah kubolkwarlah, yiddok kunu beywurd ke ngakan kore kunred kubolkwarlah kore ngudda yimdolkkang?”
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 Abraham yimeng, “Yuwn kunukka. Yuwn kumekbe yikan nawu beywurd ngardduk.
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 Dja Yawey nawu God kore kaddum heaven nganbebkeng kore kornkumo ngardduk ngarrihni, kore kubolkwarlah kore ngarranginj, dja nganmarnewokdanj dja wokkurrmerrinj kunwok kunrayek duninjh bu nganberrebbom, yimeng bu kondah kubolkwarlah kaluk kabenbolkwon nawu ngaye ngabenkebmawahme. Nungka wanjh kabimunkewe angel ngunyingkihmarnedokme, ba beywurd ngardduk yimarnemang daluk kumekbebeh.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Dja bu daluk minj kanjilng ngunemdjarrkre, wanjh kunu bonj kabularrbuyindangen kuhni kunwok kunrayek duninjh bu kanmarnewokkurrmerren. Dja kuhni bu kundjalkudji, yuwn beywurd ngardduk yikan kumekbe.”
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 Wanjh kunu namekbe bininj nawu bimarnedurrkmirri Abraham bidkurrmerrinj kore kurrad nuyeni Abraham nawu bimarnewohrnani, dja bimarnewokkurrmerrinj kunwok kunrayek duninjh bu dalukkenh Isaac nuye.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Wanjh namekbe bininj kang ten camel mayh nawu nuyeni Abraham nawu bimarnewohrnani, dja dolkkang wam, kang nawern namakmak dorrengh nawu Abraham biwong kabenwonkenh, wanjh wam bolkyikani kore nawu Nahor nuyeni kubolkkimuk kore kubolkwarlah Mesopotamia.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 Wanjh kuberrkkah kore kumekbe kubolkkimuk kaluk kore boyoy kunngad birrihbomangi, nungka benmarnbom camel birribarddurrukkulhdi. Wanjh dungkedjelkminj bu daluk birrimrey birribomangi.
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 Wanjh namekbe bininj danginj yiwarrudj, yimeng, “Ngudda Yawey nawu God nuye Abraham, nawu nganmarnewohrnan. Ngaye djawan kanbidyikarrmen bolkkime, ba kakurduyimerran bu ngamwamkenh, dja yikongibu yimarnekurduyimen kunmak Abraham nawu nganmarnewohrnan.
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 Yina, ngaye ngahdi darnkih kore maninjmanu njilhmi kaboyo, dja daluk nawu birrikang kondah kubolkkimuk kabirrimre kabirribomang.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 Kab bu ngamarneyime ngalyawk, bu ngayime, ‘Ngadjare kanmarneboma budjdjurlung ke ba ngabongun.’ Dja ngaleng kayime, ‘Yibongu, dja ngabenbowon camel ke warridj.’ Ngalyawk ngalbu kunmekbe kayime, wardi bu ngaldjalmekbenin ngalbu ngudda yimarnedjarrngbom nuye Isaac nawu ngunmarnedurrkmirri. Bu kuhni kakurduyimerran, wanjh ngaye ngaburrbun bu ngudda yikongibun nawu ngaye nganmarnewohrnan.”
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 Minj bangmeyakwoyi bu yiwarrudj dingihdi, wanjh kumekbe ngalbu Rebekah kumbebmeng budjdjurlung ngorrkani kukkukenh kukarlang ngarre. Ngalmekbe ngalyawk Rebekah wanjh kornkumo ngarreni Bethuel nawu Milcah ngalbadjan nuye, dja ngalbu Milcah ngalbininjkobeng nuyeni Nahor, nawu nungka Abraham benedanginj.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 Ngalmekbe ngalyawk ngalkukmakkaykenhni duninjh, dja minj bininj benebangmeyuwirrinj. Ngaleng wanjh koluy kore njilhmi boyoy, borrahkendoy bobarlkeng budjdjurlung, wanjh kumbidbom.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Wanjh namekbe bininj rlobmeng birrabkeng, dja yimeng, “Ngadjare kanwohbowo manboyahwurd ngawohbongun kore ngudda ke budjdjurlung.”
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 Ngaleng yimeng, “Yibongu ngudda nawu kanmarnewohrnan.” Wanjh ngaleng werrkwerrk koluyhweng budjdjurlung kukarlangbeh, karrmeng kore kubid, dja bibowong.
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 Bu ngaleng yakwong bu bibowong, wanjh ngaleng yimeng, “Ngabomang bedberre nawu camel ke warridj. Ngadjalbomang munguyh bu kabirribongun rowk kabirriboyakwon.”
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Wanjh kunu werrkwerrk ngaleng boyakbom kore mayh bedberre birriborrahkendongi, dja rlobmeng durndi kore kungad, benmarnebomangi camel nuyeni rowk.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 Dja namekbe bininj bidjalnani wokyak, ba kaluk kaburrbun bu Yawey kabimarnekurduyime nawu kumwamkenh, dja nuk burrkyak.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 Bu camels birribonguneng rowk birriyakwong, wanjh nawu bininj bebkeng nawu kunkebkenh gold, walakkih dulmuk, dja bokenh gold kunberlkenh ngalengngarre dulmukwurd, wanjh biwong Rebekah.
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Wanjh nungka bidjawam, yimeng, “Kanmarneyimen, ngudda nangale ngunbornang? Yiddok kunrurrkkimuk nuye bu ngad ngarriwohyo?”
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 Wanjh ngaleng bimarneyimeng, “Ngaye wanjh kornkumo ngardduk wanjh Bethuel nawu Milcah bimarneyawmey Nahor.”
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Dja yimeng warridj, “Ngad ngarrikarrme kundalk dja manme bedberre mayh, dja mak kunrurrk bu ngurriwohyo.”
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 Wanjh namekbe nawu bininj barddurrukkurlhdanj dja biburlumeng Yawey,
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 dja yimeng, “Ngaburlume Yawey nawu God nuye Abraham nawu nganmarnewohrnan, bu nungka minj bawoyi bu kabikongibun, kunmak kabidjalmarnekurduyime, kabidjalburrbun munguyh kabinahnan nawu nganmarnewohrnan. Dja wanjh ngayembu, nungka Yawey mandjad nganmikang ngamwam kore kunred bedberre birrimud nuye nawu nganmarnewohrnan.”
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Wanjh ngalbu ngalyawk ngaleng wanjh rlobmeng, dokmeng kured dja benmarneyimeng rowk nawu birrihni ngalbadjan ngarre kururrk.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 Dja nawu Rebekah benedanginj nungka ngeyyoy Laban, nungka wanjh dokorrokmeng bimarnebebmeng bininj nawu di kumekbe kore njilhmi boyohboyoy.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 Bu Laban bimarnenang ngaldaluk Rebekah bu kebdjongbuyindi dja berldjongbuyindi, dja bibekkang yolyohyolyolmi bu bininj bimarneyimeng, wanjh kundjalmekbe rerrih nungka Laban wam kore bininj, bingalkeng, kaluk kumekbe djahdjaldi camel dorrengh kore njilhmi boyoy.
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 Laban yimeng, “Yimray ngarre, ngudda nawu Yawey ngunmarnekurduyime kunmak, dja njalekah yihdi kuberrk? Dja ngokko ngaye ngayingkihbolkmarnbom ke dja mak camels bedberre.”
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Wanjh kunu namekbe bininj benewam kore Laban nuyeni kunrurrk, dja Laban bodmeyerrhyerrkkeng nawu camels, dja biwong kundalk dja manme bedberre. Dja mak benmarnebokurrmeng kukku kundengekenh nungka dja bininj nawu birridjarrkrey ba kabirridengedjirridjburren.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 Bu manme bimarnekurrmeng kangun, nawu Abraham bimarnedurrkmirri yimeng, “Minj ngaye ngabangmengun, ngayolyolme werrk bu njale ngamwamkenh.” Wanjh Laban yimeng, “Mah yiyolyolmen.”
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 Wanjh nungka yimeng, “Ngaye wanjh ngamarnedurrkmirri Abraham.
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Yawey kunmak duninjh bimarnekurduyimeng nungka nawu nganmarnewohrnan, dja nungka kukenminj duninjh. Nungka biwong namirndebubuyika nawu mayh, dja silver dja gold, dja bininj daluk nawu ngarrimarnedurrkmirri, dja camels, dja donkeys.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Dja Sarah ngalbu ngalbininjkobeng nuyeni nungka nawu nganmarnewohrnan, wanjh ngaleng bimarneyawmey bu kohbanjminj, dja nungka biwong namekbe beywurd yehyeng rowk nawu nuye.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Dja nungka nawu nganmarnewohrnan ngandjurrkkang ngawokkurrmerrinj kunwok kunrayek duninjh, bu nungka nganmarneyimeng, ‘Yuwn beywurd ngardduk yimarnemang daluk ngalbu ngalkang kondah kore karrihni kubolkwarlah bedberre bininj nawu birrikang kondah Canaan.
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Dja ngudda yiray kore kunred nuyeni kornkumo ngardduk kore ngaye ngarrimud kabirrini, kaluk kumekbebeh daluk yimarnemang beywurd ngardduk.’
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 Kunmekbe nganmarneyimeng, dja ngaye ngamarneyimeng nungka nawu nganmarnewohrnan, ngayimeng, ‘Kunubewu yimankek ngalbu daluk minj nganemre.’
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Dja nungka nganmarneyimeng, yimeng, ‘Yawey nawu nganehdjarrkre, nungka kaluk kabimunkewe angel nuye ngunedjarrkre, dja ngunmarnekurduyime kunmak bu ngaye ngayimeng, dja beywurd ngardduk yimarnemang daluk kaluk kumekbebeh kore ngarrimud kore nawu nganbornang nuyeni kunred.
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 Kaluk bu ngudda yikurduyime rowk, wanjh kabularrbuyindangen kore yiwokkurrmerrinj kunwok kunrayek duninjh. Bu yire kore ngaye ngarrimud, dja bu bedda minj ngundiwon daluk, wanjh kunu bonj kabularrbuyindangen bu ngudda kanmarnewokkurrmerrinj kuhni bu kunwok kunrayek duninjh.’”
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 “Kunmekbe wanjh nganmarneyimeng Abraham, dja bolkkime ngamwam kore njilhmi kaboyo dja yiwarrudj ngarranginj ngayimeng, ‘Ngudda Yawey nawu God nuye Abraham nawu nganmarnewohrnan, bu ngudda yidjare yikurduyime nawu ngamwamkenh,
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 wanjh yina ngahdi kondah darnkih kore maninjmanu njilhmi kabirrihbomang, kab bu ngalyawk kamre kabomang dja ngamarneyime, “Ngadjare kanwohbowo manboyahwurd kore budjdjurlung ke ngawohbongun.”
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 Dja bu ngaleng kayime ngardduk, “Yibongu, dja ngabomang bedberre nawu camels ke warridj.” Daluk ngalbu kunmekbe kayime, wardibu ngaldjalmekbenin ngalbu ngudda Yawey yimarnedjarrngbom beywurd nuye nawu ngaye nganmarnewohrnan.’”
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 “Kuhni ngayimeng, dja bu ngaye minj ngabangmeyakwoyi bu ngawokdi baybaywi kukange ngardduk, wanjh kumekbe Rebekah kumbebmeng budjdjurlung ngorrkani kukkukenh kukarlang ngarre, dja ngaleng koluy kore njilhmi kaboyo dja bomey. Ngaye ngamarneyimeng, ‘Ngadjare kanbowo.’
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 Wanjh ngaleng werrkwerrk budjdjurlung koluyhweng kukarlangbeh dja yimeng, ‘Yibongu dja camels ke warridj ngabenbowon.’ Wanjh kunu ngaye ngabonguneng, dja ngaleng benbowong camels warridj.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 Wanjh ngaye ngadjawam, ‘Ngudda nangale ngunbornang?’ Wanjh ngaleng yimeng, ‘Ngaye kornkumo ngardduk wanjh Bethuel nawu Milcah bimarneyawmey Nahor.’ Kunu wanjh ngakebdjongbom ring, dja kunberlkenh ngaberldjongbom.
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 Wanjh ngadjalbarddurrukkurlhdanj bu ngaburlumeng nawu Yawey. Ngaburlumeng nungka Yawey, nawu God nuye Abraham nawu nganmarnewohrnan, dja nungka God mandjad nganmikang ngamwam kore ngurrimud nuye nawu nganmarnewohrnan, ba beywurd nuye ngamarnemang daluk ngalbu Abraham benedanginj bikebmawahmeng.”
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 Wanjh namekbe bininj nawu Abraham bimarnedurrkmirri yimeng bedberre, “Wanjh bu ngudda ngurrimarnewoybuk ngurrimarnekurduyime kunmak nungka nawu nganmarnewohrnan, wanjh kandimarneyimen, dja bu burrkyak wanjh kandimarneyimen ba ngaburrbun bu baleh ngakurduyime.”
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 Wanjh Laban dja Bethuel benewokmey beneyimeng, “Kuhni wanjh Yaweybeh, wanjh ngad minj baleh mak ngundimarneyime bu yimankek kamak dja nuk kawarre.
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 Yina ngahli wanjh Rebekah, yima dja ngunere, wanjh bonj benemarrimen beywurd nuye nawu ngunmarnewohrnan, kore Yawey nungka ngunbukkang.”
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 Bu namekbe bininj nawu Abraham bimarnedurrkmirri bu benbenebekkang kore beneyimeng, nungka boddanj kanjdji kurorre kore Yawey kumirrk nuye.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 Wanjh namekbe bininj bebkeng yehyeng namakmak nawu birridjongburreni silver dja gold, dja mak kunmadj, dja biwong Rebekah, dja warridj ngalbadjan dja narangem benbenewong namakmak.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Wanjh nungka dja bininj nawu birridjarrkrey birringuneng birribonguneng dja kumekbe birriwohyonginj. Bu nungka dolkkang bu malaywi wanjh yimeng, “Kandimunkewemen ngarrurndeng kore nganmarnewohrnan.”
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Dja nawu Rebekah benedanginj dja ngalbadjan ngarre beneyimeng, “Kab minj ngalyawk ngarriwohni kondah bu yiman ten kunkodjke, kunmekbe wanjh ngurrire.”
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Wanjh nungka yimeng, “Yuwn kandimaddeng, dja Yawey nganmarnekurduyimeng bu ngamwamkenh. Wanjh kandimunkewemen ba ngare kore nungka nawu nganmarnewohrnan.”
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Wanjh bedda beneyimeng, “Wardi ngalyawk nganekayhme nganedjawan.”
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Wanjh benekayhmeng Rebekah benedjawam, “Yiddok ngunere nanih nawu bininj?” Dja ngaleng yimeng, “Yoh ngare.”
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 Wanjh kunu benemunkeweng Rebekah ngalbu birrimud, daluk dorrengh ngalbu bihnahnani birridjarrkwam namekbe bininj nawu Abraham bimarnedurrkmirri, dja bininj nawu birridjarrkrey.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Wanjh bedda nawu Laban dja ngalbadjan beneyimeng kunmak kunwok ngarre Rebekah, beneyimeng, “Ngalyawk ngalbu kanemud, nganedjare ngudda wurdwurd ke kabirrimirndewernmerren duninjh, dja nawu ngudda ke yibenkebmakkahme kabindibolkyimang kubolkkihkimuk bedberre nawu kabindiwidnan, kaluk kabirribolkkarrme.”
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 Kunu wanjh Rebekah dolkkang dja daluk dorrengh nawu birrimarnedurrkmirri, wanjh camels birrimorneni, dja birridjarrkwam namekbe nawu bininj.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 Bu kumekbe bolkyimi, Isaac nungka bolkbawong Beer Lahai Roi, dja wanjh nungka wam ningihni kore Negeb.
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 Bu wolewolehminj Isaac wam kore kabbal burrbuhburrbuni, wanjh balwohnang nang camels kabirrimhre.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Dja Rebekah balwohnang dja bu ngaleng binang Isaac, ngaleng wanjh kumkoluy dja bimarneyimeng nawu Abraham nuye kabimarnedurrkmirri, yimeng,
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 “Kaluk nangale nahni bininj nawu kahdjalle kore kabbal, nawu kamre kandabke kadberre?” Wanjh nawu bininj yimeng, “Nungka wanjh beywurd nuye nawu nganmarnewohrnan.” Kunu wanjh ngaleng kummey nawu manburrba ngarre nawu kunkebkenh, dja kebbarrkburrinj.
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 Wanjh namekbe bininj bimarneyolyolmeng Isaac yehyeng rowk nawu nungka kurduhkurduyimi.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 Wanjh Isaac bimey ngalyawk Rebekah, bikang kore dabburlin nuye kore ngalbadjan nuye Sarah yoy kunkare, dja Rebekah yimerranj ngalbininjkobeng nuye. Wanjh Isaac bimarnedjareni. Kunu wanjh nungka njilngmakminj bu ngalbadjan nuyeni ngalbu Sarah bimarnedoweng.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?