Rute 1
GUE vs NVT
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes governavam Israel, houve grande fome na terra. Por isso, um homem deixou seu lar, em Belém de Judá, e foi morar na terra de Moabe, levando consigo esposa e dois filhos.
2 — ausente —
2 O homem se chamava Elimeleque, e a esposa, Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus de Belém de Judá. Quando chegaram a Moabe, estabeleceram-se ali.
3 Yalanginyima ngunyunu kurru nyanya jangaarla yalungkuma marlukaluma Yilimilikkuluma. Yalanginyima ngunyunu nyurrunparla mani, tampang karrinya. Ngu wanguwarla Nayumima. Nguwuliny karrwanani karu kujarrarni. Wangakparla karu kujarrama, ngajimulung.
3 Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos.
4 — ausente —
4 Eles se casaram com mulheres moabitas, que se chamavam Rute e Orfa. Cerca de dez anos depois,
5 — ausente —
5 Malom e Quiliom também morreram. Noemi ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Yalanginyima Nayumilu kurru nyanya yipuwarla Ngajingkuma kankulanganaluma jalak yuwani nyanunyjama ngurrangkama Yijiralama ngumayila. Mangarrima jarrwaarla tumani nyanunyjama ngurrangkama ngumayila, tuwiyi mani.
6 Noemi soube em Moabe que o S enhor havia abençoado seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então Noemi e suas noras se prepararam para deixar Moabe.
7 — ausente —
7 Ela partiu com suas noras do lugar onde havia morado e seguiram para a terra de Judá.
8 — ausente —
8 A certa altura, porém, Noemi disse às noras: “Voltem para a casa de suas mães! Que o S enhor as recompense pelo amor que demonstraram por seus maridos e por mim.
9 — ausente —
9 Que o S enhor as abençoe com a segurança de um novo casamento”. Então deu-lhes um beijo de despedida, e as três começaram a chorar em alta voz.
10 — ausente —
10 “Não!”, disseram elas. “Queremos ir com você para o seu povo!”
11 — ausente —
11 Noemi, porém, respondeu: “Voltem, minhas filhas. Por que vocês viriam comigo? Acaso eu ainda poderia dar à luz outros filhos que cresceriam e se tornariam seus maridos?
12 — ausente —
12 Não, minhas filhas, voltem, pois sou velha demais para me casar outra vez. E, mesmo que fosse possível eu me casar esta noite e ter filhos, o que aconteceria então?
13 — ausente —
13 Vocês esperariam que eles crescessem, deixando assim de se casarem com outro homem? Claro que não, minhas filhas! Esta situação é muito mais amarga para mim do que para vocês, pois o próprio S enhor está contra mim”.
14 Nguwula nyilama janka kujarrama lungkarraarla.
14 Então choraram juntas mais uma vez. Orfa se despediu de sua sogra com um beijo, mas Rute se apegou firmemente a Noemi.
15 — ausente —
15 “Olhe, sua cunhada voltou para o povo e para os deuses dela”, disse Noemi a Rute. “Você deveria fazer o mesmo!”
16 — ausente —
16 Rute respondeu: “Não insista comigo para deixá-la e voltar. Aonde você for, irei; onde você viver, lá viverei. Seu povo será o meu povo, e seu Deus, o meu Deus.
17 — ausente —
17 Onde você morrer, ali morrerei e serei sepultada. Que o S enhor me castigue severamente se eu permitir que qualquer coisa, a não ser a morte, nos separe!”.
18 — ausente —
18 Quando Noemi viu que Rute estava decidida a ir com ela, não insistiu mais.
19 Yalanginyima nguwula warrijparla yani kurrijilang Nayumima Rutma Patiliyamjirri ngurrangkurra. Nyamuwula tuwa yani Patiliyamjirri ngurrangkurra yalanginyima nguyinangkulu karrap nyanya Patiliyamnganalu kirriwalijalu. Ngulunyunu marnani, “Watayi, Nayumima wartparla yanana.”
19 Então as duas seguiram viagem. Quando chegaram a Belém, toda a cidade se agitou por causa delas. “Será que é mesmo Noemi?”, perguntavam as mulheres.
20 — ausente —
20 “Não me chamem de Noemi”, respondeu ela. “Chamem-me de Mara, pois o Todo-poderoso tornou minha vida muito amarga.
21 — ausente —
21 Cheia eu parti, mas o S enhor me trouxe de volta vazia. Por que me chamar de Noemi se o S enhor me fez sofrer e se o Todo-poderoso trouxe calamidade sobre mim?”
22 Nyawama yurrkma Nayumi nyamu karrayin wart yani Rutjawung kurrijinyanjawung ngurrakaringanayawung Muwapnganayawung. Muyapnginyi ngurranginyi nguwula yani karrayin kurrijilang. Kuyangkumawula nyanya Patiliyamkulama ngurrangkama mangarriwarla tumanani jarrwalun. Jarrwa yuka tumanani yinima parli. Nyilama parlima kilik karrinya katajkarrawu. Patiliyamnganawalijalu ngumpinwalijalu ngulu jujupparla panani katajkarra nyilama parlima.
22 Assim, Noemi voltou de Moabe acompanhada de sua nora Rute, a jovem moabita. Elas chegaram a Belém quando começava a colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?