Números 11

GRI vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Migira na toga ara tuturiga na goko korekore vaniana na Taovia tana rongona na rota loki e gadovigira. Mi kalina na Taovia e rongomigira, maia e kore vanigira me molomaia na lake me iruvi sekolia kesa tabana popono i murina tana nauna i tana ara tototu.
1 Depois o povo tornou-se queixoso, falando o que era mau aos ouvidos do Senhor; e quando o Senhor o ouviu, acendeu-se a sua ira; o fogo do Senhor irrompeu entre eles, e devorou as extremidades do arraial.
2 Migira na toga ara ngangai vania a Moses ke sangagira; maia e nongia na Taovia, me gini mate na lake.
2 Então o povo clamou a Moisés, e Moisés orou ao Senhor, e o fogo se apagou.
3 Mi tana nauna ia ara soaginia i Tabera rongona i tana nogo nina lake na Taovia e irudato i laoqira.
3 Pelo que se chamou aquele lugar Taberá, porquanto o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Mara visana goto na tinoni ni veratavosi ara dulikolugira na tinoni ni Israel. Me silovi sosongoligira na ngao gani sabo, migira goto na tinoni ni Israel ara gini goko korekore sosongo mara tsaria: “!Igita goto a ngaoa ka ganigira ke visana gada sabo!
4 Ora, o vulgo que estava no meio deles veio a ter grande desejo; pelo que os filhos de Israel também tornaram a chorar, e disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 I Ejipt igita a tau kuti na ganiana pipi na vatana tsetse igita a padangaoa, ma tau lelê goto tsonia sa qolo na matena. !Ka padatugua na kiukaba, ma na meleni, ma pipi vatana na parasa igita a ganigira.
5 Lembramo-nos dos peixes que no Egito comíamos de graça, e dos pepinos, dos melões, dos porros, das cebolas e dos alhos.
6 Mi kalina ia ma na susuligada e puka sui nogo. Me tagara nogo sa gada mutsa ka gania, na mana lelê moa igita a totu matengana na ganiana na dani ma na dani!”
6 Mas agora a nossa alma se seca; coisa nenhuma há senão este maná diante dos nossos olhos.
7 Ma na mana e vaga moa na piuna gai tetelo, me sere milamilaga.
7 E era o maná como a semente do coentro, e a sua aparência como a aparência de bdélio.
8 — ausente —
8 O povo espalhava-se e o colhia, e, triturando-o em moinhos ou pisando-o num gral, em panelas o cozia, e dele fazia bolos; e o seu sabor era como o sabor de azeite fresco.
9 — ausente —
9 E, quando o orvalho descia de noite sobre o arraial, sobre ele descia também o maná.
10 Ma Moses e rongomia niqira goko korekore na toga ara naua kalina ara totu tsuputsupu i matana niqira valepolo. Maia e gini padasavi sosongo rongona na Taovia e kore vanigira,
10 Então Moisés ouviu chorar o povo, todas as suas famílias, cada qual à porta da sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu; e aquilo pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 me tû me tsarivania na Taovia, “?Taovia laka egua ti o nausekoli vaniau sosongo vaga ia? ?Megua ti o reisaviau inau? ?Megua ti o molovaniau na aqo na reitutuguaqira na toga popono girani?
11 Disse, pois, Moisés ao Senhor: Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei graça aos teus olhos, pois que puseste sobre mim o peso de todo este povo.
12 !Inau au tau volagira, se kau vasugira! ?Megua ti igoe o ngasuginiau kau kutigira ma kau tabelegira tana limaqu vaga na baka tetelo e tû i Ejipt me tsau bâ tana kao igoe o vekenogoa vanigira na mumuaqira?
12 Concebi eu porventura todo este povo? dei-o eu à luz, para que me dissesses: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança de peito, para a terra que com juramento prometeste a seus pais?
13 ?Me laka iava tana sauba inau kau tsodoa na sabo ke tugugira na toga vaga girani? Igira ara totu matengana moa na gini ngangai vaniau na sabo.
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? porquanto choram diante de mim, dizendo: Dá-nos carne a comer.
14 !Inau kesa lelê moa tinoni, mau tau tangomana na reitutuguaqira na toga vaga girani; e mamava vaniau sosongo na aqo ia!
14 Eu só não posso: levar a todo este povo, porque me é pesado demais.
15 Me ti vaga igoe ko nauvaganana vaniau ia, me dou bâ ti ko galuveau mo ko matesiligiau moa, ma kau tau goto gini rota na vatsangiana nimu tobaseko vaniau.”
15 Se tu me hás de tratar assim, mata-me, peço-te, se tenho achado graça aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 Ma na Taovia e tsarivania a Moses, “Ko soasaigira kara vitu sangavulu na mane nonoru igoe o dona laka ara tinoni loki i laoqira na toga, mo ko adimaigira vaniau i matana na Valepolo i tana au totu inau, mo ko tsarivanigira kara mai tû i ligisamu igoe.
16 Disse então o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e seus oficiais; e os trarás perante a tenda da revelação, para que estejam ali contigo.
17 Minau kau tsunamai ma kau goko kolugo i tana, me sauba kau adia na turina na susuligana na Tarunga au saunogoa vanigo igoe, ma kau sauvanigira goto igira. Mi tana ti igira kara tangomana na sangaamu igoe na bariana na kalagai mamava na reitutuguaqira na tinoni girani, mo ko gini tau rota sosongo na kalagai segeniana.
17 Então descerei e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o porei sobre eles; e contigo levarão eles o peso do povo para que tu não o leves só.
18 Mi kalina ia, migoe ko tsarivanigira na tinoni, ‘Kamu suisui segenimui gana ke matsaraka ke dani; me sauba kamu tamanina gamui sabo agana na kamatsi. Na Taovia e rongominogoa nimui ngangai, mamu tsaria laka e silovigamu sosongo na gani sabo, me laka amu dou bâ kalina amu totu i Ejipt. Eo, mi kalina ia me sauba na Taovia ke tusuvanigamu na sabo, ma nimui aqo nomoa kamu gania.
18 E dirás ao povo: Santificai-vos para amanhã, e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor, dizendo: Quem nos dará carne a comer? pois bem nos ia no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Igamu sauba kamu ganigira, me tau laka ke kesa moa se ke ruka na dani, se ke tsege, se ke sangavulu, se atsa moa ke rukapatu na dani,
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 tagara, mi laona na vula popono kamu ganigira poi tsau kalina kamu masudoka ma kamu vatsa na ganiana. Sauba ke gini laba vaga ia rongona igamu amu sove tania na Taovia aia e totu ieni i laomui, mamu tsarivania laka ke dou bâ ti kamu tau mololea i Ejipt.’ ”
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelas narinas, até que se vos torne coisa nojenta; porquanto rejeitastes ao Senhor, que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Ma Moses e tsarivania na Taovia, “Taovia inau au tagaovigira ara 600,000 na tinoni, migoe o tsaria laka sauba ko tusuvanigira gaqira sabo ke tugugira kesa na vula popono.
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; todavia tu tens dito: Dar-lhes-ei carne, e comerão um mês inteiro.
22 ?Me atsa moa ti kami labugira sui nimami buluka ma nimami sipi, me laka kara gini masu sui na tinoni? ?Me laka pipi sui na tsetse i laona na tasi sauba ke tugugira?”
22 Matar-se-ão para eles rebanhos e gados, que lhes bastem? ou ajuntar-se-ão, para eles todos os peixes do mar, que lhes bastem?
23 Ma na Taovia e gokovisu vania a Moses me tsaria, “?Egua laka o pada igoe laka e kurikuri na limaqu inau? !Sauba nomoa ko reia, e utu goto ke oka, ti vaga na omea au tsaria inau kara laba se tagara!”
23 Pelo que replicou o Senhor a Moisés: Porventura tem-se encurtado a mão do Senhor? agora mesmo verás se a minha palavra se há de cumprir ou não.
24 Mi tana, ma Moses e rutsu i tano, me ba tsarivanigira na toga na omea vaga e tsaria na Taovia. Me soamaigira vitu sangavulu na ida, me mologira kara tu polipolia na Valepolo Tabu.
24 Saiu, pois, Moisés, e relatou ao povo as palavras do Senhor; e ajuntou setenta homens dentre os anciãos do povo e os colocou ao redor da tenda.
25 Ma na Taovia e tsunamai i laona na parako me goko vania a Moses. Me adia na turina na susuligana na Tarunga aia e saunogoa vania a Moses, me sauvanigira goto igira na vitu sangavulu na ida. Mi kalina na Tarunga e totuvigira, migira ara tuturiga na gudato vaga nogo ara naua igira na propete, me tau moa oka sagata.
25 Então o Senhor desceu: na nuvem, e lhe falou; e, tirando do espírito que estava sobre ele, pô-lo sobre aqueles setenta anciãos; e aconteceu que, quando o espírito repousou sobre eles profetizaram, mas depois nunca mais o fizeram.
26 Mara ka ruka i laoqira na vitu sangavulu na ida kaira a Eldad ma Medad, ara ka totuvisu moa, mara ka tau ba sanga na tû koluana a Moses i matana na Valepolo Tabu. Me totuvikaira na Tarunga, mi kaira goto ara ka tuturiga na gudato i laona na nauna i tana ara tototu vaga ara naua igira na propete.
26 Mas no arraial ficaram dois homens; chamava-se um Eldade, e o outro Medade; e repousou sobre eles: o espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram para irem à tenda; e profetizavam no arraial.
27 Me kesa na borau e ulo tsaku me ba tatamanga vania a Moses ka rongoqira a Eldad ma Medad.
27 Correu, pois, um moço, e anunciou a Moisés: Eldade e Medade profetizaram no arraial.
28 Maia Josua na dalena a Nun, aia e sangâ a Moses tû kalina e borau, aia e goko dato me tsarivania a Moses, “!Taovia, ko tongovanikaira!”
28 Então Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus mancebos escolhidos, respondeu e disse: Meu Senhor Moisés, proíbe-lho.
29 Ma Moses e gokovisu vania a Josua me tsaria, “?Laka igoe o gini masugu tana rongoqu inau? !Minau au padangaoa ti vaga na Taovia ke saua nina Tarunga vanigira sui lakalaka nina tinoni, ma kara gudato sui vaga ara naua igira na propete!”
29 Moisés, porém, lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Oxalá que do povo do Senhor todos fossem profetas, que o Senhor pusesse o seu espírito sobre eles!
30 Mi tana ma Moses migira na vitu sangavulu na ida tana Israel ara tu visu bâ tana nauna i tana igira na tinoni ara tototu.
30 Depois Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Ma na Taovia e tavongani moloa kesa na guguri loki me adimaigira na alaala popono na manu ara talumai i tasi, mara viri lovo liu mai lê i lao e kesa moa na mita tania na kao, mara mai pukatsuna polipoli tana nauna i tana ara tototu igira, ara tsupudato mara tsavua na kao popono na aona e tugua kesa na dani popono na vanovano tabana mi tabana na nauna i tana ara tototu.
31 Soprou, então, um vento da parte do Senhor e, do lado do mar, trouxe codornizes que deixou cair junto ao arraial quase caminho de um dia de um e de outro lado, à roda do arraial, a cerca de dois côvados da terra.
32 Me vaga ia, mi tana dani popono ia, mi tana bongi popono, mi tana dani ngana goto, migira na tinoni ara totu matengana moa na tangoliaqira na manu; me pipi tinoni e tsako liusia kesa toga na kilo na dangana. Mara parigira mara molo lenga tadasigira vania na aso polia na nauna i tana ara tototu, rongona na aso ke rangigira ma kara gini makede.
32 Então o povo, levantando-se, colheu as codornizes por todo aquele dia e toda aquela noite, e por todo o dia seguinte; o que colheu menos, colheu dez hômeres. E as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Mi kalina e totu danga moa gaqira sabo, ma na Taovia e kore sosongo vanigira na tinoni me moloa kesa na lobogu seko ke gadovigira.
33 Quando a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, acendeu-se a ira do Senhor contra o povo, e feriu o Senhor ao povo com uma praga, mui grande.
34 Mi tana nauna ia ara soaginia i Kibrot Hataava, ma na rongona na soa ia “Na Qiluqilu na Kili Kamatsi,” rongona i tana nogo ara qilugira na tinoni ara gini livusuguradi tana rongona na gani sabo.
34 Pelo que se chamou aquele lugar Quibrote-Taavá, porquanto ali enterraram o povo que tivera o desejo.
35 Me tû i tana, migira na tinoni ara aligiritugua mara ba tsau i Haserot, mi tana ara ba vaturikaegira tugua niqira valepolo.
35 De Quibrote-Taavá partiu o povo para Hazerote; e demorou-se em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra