Rute 2
GMVL vs ARIB
1 Nuhaamis izi azina Abimelekke baggara dabbotiza Boo7eeze geetettiza issi erettida dure asi dees.
1 Ora, tinha Noêmi um parente de seu marido, homem poderoso e rico, da família de Elimeleque; e ele se chamava Boaz.
2 Issi gallas Mo7aabe dere as Uruta Nuhaamo, «Ta iza sinththan puulattiin tana piixe shiishshisana as demmiko ane tani iza kaththi maxettizaso bays» gadus. Nuhaamakka zaarada izis, «Ee ta nayee ba» gadus.
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Deixa-me ir ao campo a apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu achar graça. E ela lhe respondeu: Vai, minha filha.
3 Histtiin Uruta baada kath maxiza asaa guyeppe piixe shiisho doommadus; iza piixeza shiishshiza gadey Abimelekke dabbo Boo7eeze gade.
3 Foi, pois, e chegando ao campo respigava após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 He wodekka Boo7eezey Beeteliheeme katamappe gakki wodhdhidi kath maxiza asaa, «GODAY inttes wolqqa immo» gides. Isttika zaaridi, «GODAY anjjo» gida.
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Histtiin Boo7eezey kath maxizaytas kaabboza, «Hanna naateththa naya oonaarii?» gi oychchides.
5 Depois perguntou Boaz ao moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Kaabbozi zaaridi, «Hanna Nuhaamira yida Mo7aabe dere macca naa.
6 Respondeu-lhe o moço: Esta é a moça moabita que voltou com Noêmi do país de Moabe.
7 Iza tana, ‹Kath maxizayta geedo kaallada mirqqe giddofe wodhdhida piixe shiishshoo?› gaada oychchadus. Histtada guuththa wode kuwattana shempoorippe attiin maaladoppe doommada ha7i gakkanaas piixashe gam7adus» gides.
7 Disse-me ela: Deixa-me colher e ajuntar espigas por entre os molhos após os segadores: Assim ela veio, e está aqui desde pela manhã até agora, sem descansar nem sequer um pouco.
8 Histtiin Boo7eezey Uruto, «Ta nayee siya; piixe shiishshanaas hara asa gade booppa; qasse hayssafe awakka qaaxxofa; taas ooththiza macca naytara hayssan pe7a.
8 Então disse Boaz a Rute: Escuta filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui, mas ajunta-te às minhas moças.
9 Attuma asati maxizaso xeellada macca nayta kaalla; addeti nena bochchontta mala tani isttas yootadis; nena saamizaa gidikko addeti ehi woththida haaththaafe duuqqa duuqqa uya» gides.
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei eu ordem aos moços, que não te molestem? Quando tiveres sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tiverem tirado.
10 Uruta ba hu7e biitta gaththa ziggada, «Tani asa dere as gidikkinaa? Ne taas mishettana mala ta waana ne sinththan saba demmadinaa?» gadus.
10 Então ela, inclinando-se e prostrando-se com o rosto em terra, perguntou-lhe: Por que achei eu graça aos teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Boo7eezey zaaridi, «Ne azinay hayqqoosoppe neni ne bolloteys ooththida miish ubbaa ta siyadis. Qasse neni ne aayo, ne aawaanne ne yelettida biitta aggada hayssafe kase ne erontta deraara daanaas yidayssi taas yootettides.
11 Ao que lhe respondeu Boaz: Bem se me contou tudo quanto tens feito para com tua sogra depois da morte de teu marido; como deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Neni ooththidayssa kushe GODAY nees zaaro. Neni iza qefe garsan attanaas yida GODAA Isra7eele Xoossay nees dakko immo» gides.
12 O Senhor recompense o que fizeste, e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Uruta, «Ta godoo, ta puulateththi ne sinththan gujetti gujetti bides; tani ne oosanchchatappe issiney mala gidikke shin ne taas lo7o haasayada tana keeha minththeththadasa» gadus.
13 E disse ela: Ache eu graça aos teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste bondosamente a tua serva, não sendo eu nem mesmo como uma das tuas criadas.
14 Quma mishin Boo7eezey izo, «Haa shiiqa; ukeththaa ekkada usttara ma» gides; histtiin iza kath maxizaytara shiiqa uttadus; histtidi izis tiya hallahas immides; iza kallanaashe gakkanaas madus; qumazikka palahides.
14 Também à hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te, come do pão e molha o teu bocado no vinagre. E, sentando-se ela ao lado dos segadores, ele lhe ofereceu grão tostado, e ela comeu e ficou satisfeita, e ainda lhe sobejou.
15 Qasseka iza piixeza shiishshanaas dendiza wode Boo7eezey ba oosanchchata, «Mirqqeza garsafekka iza qorikko izo yeellachchofte.
15 Quando ela se levantou para respigar, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre os molhos deixai-a respirar, e não a censureis.
16 Mirqqezappeka shoddidi izis yeggiko iza qoru; izo hanqofte» gides.
16 Também, tirai dos molhos algumas espigas e deixai-as ficar, para que as colha, e não a repreendais.
17 Heen Uruta omars gakkanaas piixeza zam7iin tammu kilo gidanaazi kezides.
17 Assim ela respigou naquele campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado e foi quase uma efa de cevada.
18 Iza he kaththaa ba7a ekkada katama simmadus; ay gina kath shiishshidaakko izi bolloteya be7adus; qasseka Uruta kase mishin tirpi attidayssa izis kessa immadus.
18 Então, carregando com a cevada, veio à cidade; e viu sua sogra o que ela havia apanhado. Também Rute tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 Histtiin izi bolloteya izo, «Hach awan piixa pe7adii? Awan ooththa pe7adii? Nees hayssa kiya ooththidayssi anjjetto» gadus.
19 Ao que lhe perguntou sua sogra: Onde respigaste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que fez caso de ti. E ela relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 Nuhaama ba naaza machcheys ba lo7eteththaa, «Hayqqidayta bollanne paxa dizayta bolla lo7o ooso aggontta GODAY iza anjjo» gadus. Kaaleththadakka, «He addezi nuus asho dabbo; nuna laatti ayssanaas bessiza asaappe issoy iza» gadus.
20 Disse Noêmi a sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que não tem deixado de misturar a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noêmi: Esse homem é parente nosso, um dos nossos remidores.
21 Qasseka Mo7aabe dere as Uruta, «Izi tana, ‹Ta kaththaa maxi wursanaashe gakkanaas ta oosanchchatappe shaakettontta piixa› gides» gadus.
21 Respondeu Rute, a moabita: Ele me disse ainda: Seguirás de perto os meus moços até que tenham acabado toda a minha sega.
22 Nuhaama ba naaza machcho Uruto, «Ta nayee, hessi nees lo7o; macca oosanchcha izaytara buussi nees lo7o; gaasoykka hara asa gade ne biikko addeti nena bochchana» gadus.
22 Então disse Noêmi a sua nora, Rute: Bom é, filha minha, que saias com as suas moças, e que não te encontrem noutro campo.
23 Hessa gishshas Uruta Boo7eeze macca oosanchchatakko shiiqada banggaynne gisttey maxetti wurana gakkanaas piixashe gam7adus. Qasse ba bolloteyra issife de7adus.
23 Assim se ajuntou com as moças de Boaz, para respigar até e fim da sega da cevada e do trigo; e morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?