Números 11

GMVL vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Isra7eele asay ba bolla gakkida meto ubbaa gishshas GODAA bolla zuuzumides; GODAY asaa zuuzunththaa waasoza siyidi keehi hanqettides; istta bollaka xuuggiza tama yeddides; he GODAA tamay asay dunkaani uttidasohoppe gaxara amardayssa mides.
1 Depois o povo tornou-se queixoso, falando o que era mau aos ouvidos do Senhor; e quando o Senhor o ouviu, acendeu-se a sua ira; o fogo do Senhor irrompeu entre eles, e devorou as extremidades do arraial.
2 Asaykka bana GODAARA giigsana mala Musekko waassides; Museykka GODAA woossiin tamazi to7ides.
2 Então o povo clamou a Moisés, e Moisés orou ao Senhor, e o fogo se apagou.
3 Xoossa tamay heen istta giddon eexxida gishshas he sohoy, «Tabeere» geetettides.
3 Pelo que se chamou aquele lugar Taberá, porquanto o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Isra7eele asaara walaketti kezidi biza hara dumma dumma dere asay asho maanaas daro amottides; Isra7eele asaykka, «Nuni maana asho awappe demminoo!
4 Ora, o vulgo que estava no meio deles veio a ter grande desejo; pelo que os filhos de Israel também tornaram a chorar, e disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 Kase nu Gibxen diza wode aykko miish qanxxontta coo mela miza mole ashoy, lelehey, lelehe misatiza habbihabbey, dono misatiza kuraatey, sunkurtoynne tuumoy nuna laamoththees.
5 Lembramo-nos dos peixes que no Egito comíamos de graça, e dos pepinos, dos melões, dos porros, das cebolas e dos alhos.
6 Ha7i gidikko manna xallay nuna saleththides; qoodheykka kath ixxides; mannafe attiin hara nu be7iza kaththi baawa» gi yeekkides.
6 Mas agora a nossa alma se seca; coisa nenhuma há senão este maná diante dos nossos olhos.
7 Mannay deebbo ayfe mala guuththa; izas medhay booxxi ekkiza shida mala gididi galal7o misatees.
7 E era o maná como a semente do coentro, e a sua aparência como a aparência de bdélio.
8 Asay hessa yuuyi yuuyi maxees; iza woxan gaaccidi woykko udulan caddidi guuththa xaaron munuqidi uukkees; mishin izi doonan zaytera gindetti uukettida ukeththa mala mal7ees.
8 O povo espalhava-se e o colhia, e, triturando-o em moinhos ou pisando-o num gral, em panelas o cozia, e dele fazia bolos; e o seu sabor era como o sabor de azeite fresco.
9 Omars omars istti dunkaani dizaso heeran xaazay wodhdhishin mannay izara issife wodhdhees.
9 E, quando o orvalho descia de noite sobre o arraial, sobre ele descia também o maná.
10 Derezi wurikka ba dunkaane pengen pengen baso asaara asaara eqqidi yeekkishin Musey siyides; Xoossi istta bolla hanqettida gishshas Musey keehi ceecides.
10 Então Moisés ouviu chorar o povo, todas as suas famílias, cada qual à porta da sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu; e aquilo pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 Izi GODAA, «Hayssa deexo meto nees aylle gidida ta bolla ays ehadii? Neni hayssa ha dereza ubbaa deexo tooho tana ne toossanaas ta nena ay mishisadinaa?
11 Disse, pois, Moisés ao Senhor: Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei graça aos teus olhos, pois que puseste sobre mim o peso de todo este povo.
12 Buro dhanth dhammiza naa dichchiza he guuththa naaza idimmiza mala tani istta idimmada neni kase aawatas caaqqida biittaa gaththana mala ne tana ooththizay haytantta wursa shaariday tanee? Woykko istta ta yeladinaa?
12 Concebi eu porventura todo este povo? dei-o eu à luz, para que me dissesses: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança de peito, para a terra que com juramento prometeste a seus pais?
13 Istti tana, ‹Nuus asho imma› giidi taakko yiidi yeekkiza gishshas hayssa asaa ubbaas gidana asho ta awappe ehoo?
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? porquanto choram diante de mim, dizendo: Dá-nos carne a comer.
14 Tani tarkka hayssa deraa kaaleththanaas dandaykke; hayssi alaafeteththazi tana keehi deexxides.
14 Eu só não posso: levar a todo este povo, porque me é pesado demais.
15 Ne tana hayssaththo waayisanaappe tani meto be7ontta mala ne taas mishettizaa gidikko ne tana ha7i wodhidaakko taas lo7o» gi woossides.
15 Se tu me hás de tratar assim, mata-me, peço-te, se tenho achado graça aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 GODAY Muses, «Dereza ayssana dandayza erettida laappun tammu cimata doora; neni istta shiishshada Gaytoteththa Dunkaanezakko ehada ne achchan essa.
16 Disse então o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e seus oficiais; e os trarás perante a tenda da revelação, para que estejam ali contigo.
17 Tanikka hee wodhdhada nenara haasayana; tani nees immida ayanaappe isttas shaakka immana; hessafe guye istti dereza nees diza alaafeteththaafe shaakki ekkidi dereza tooho tookki nena maaddana; hayssafe guye hayssa alaafeteththaa ne xalla tookkaka.
17 Então descerei e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o porei sobre eles; e contigo levarão eles o peso do povo para que tu não o leves só.
18 Ha7ikka derezas, ‹Wontos inttena geeshshite; inttes maana ashoy daana; intte nuni maana asho nuus oonee immanay giidi yeekkidayssanne nuus Gibxey lo7o gidayssa GODAY siyides; hekko ha7i inttes GODAY asho immana; intteka iza maandeta.
18 E dirás ao povo: Santificai-vos para amanhã, e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor, dizendo: Quem nos dará carne a comer? pois bem nos ia no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Intte asho maanay issi gallas woykko nam7u gallas woykko ichchashu gallas woykko tammu gallas woykko nam7u tammu gallas xalla gidenna.
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 Izi inttena saleththidi inttes siidhera kezana gakkanaas agina kumeth intte iza maana; hessika hananay intte hayssa intte giddon diza GODAA kadhida gishshassinne nuni Gibxeppe kase kezontta aggidaakko nuus lo7okkoshin giidi intte yeekkida gishshassa› » gides.
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelas narinas, até que se vos torne coisa nojenta; porquanto rejeitastes ao Senhor, que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Musey GODAAS, «Hekko ha7i tani kaaleththizay usuppun xeetu shii asa; ‹Neni aginas gidana asho isttas immana› gaada qaala geladasa.
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; todavia tu tens dito: Dar-lhes-ei carne, e comerão um mês inteiro.
22 Histtiin hayssa asaas ay keena mehey shukettiin gidanee? Abba giddon diza moley ubbay issi bolla shiiqidaakko gidandee?» gi oychchides.
22 Matar-se-ão para eles rebanhos e gados, que lhes bastem? ou ajuntar-se-ão, para eles todos os peixes do mar, que lhes bastem?
23 GODAY Muses, «Taas Xoossas wolqqay guuththee? Ta qaalay intte achchan polettanaakkonne agganaakko ne ha7i be7ana» gi zaarides.
23 Pelo que replicou o Senhor a Moisés: Porventura tem-se encurtado a mão do Senhor? agora mesmo verás se a minha palavra se há de cumprir ou não.
24 Hessa gishshas Musey kezidi GODAY izas gidayssa ubbaa derezas yootides; dereza kaaleththizaytappe laappun tammu as issiso shiishshidi dunkaaneza yuushon essides.
24 Saiu, pois, Moisés, e relatou ao povo as palavras do Senhor; e ajuntou setenta homens dentre os anciãos do povo e os colocou ao redor da tenda.
25 GODAYKKA shaarara wodhdhidi izas yootides; Muses immida ayanaappe shaakkidi deraa kaaleththiza laappun tammu cimata bolla woththides; ayanay istta bolla wodhdhiin istti bantta qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasayda; istti hessa nam7anththibeettenna.
25 Então o Senhor desceu: na nuvem, e lhe falou; e, tirando do espírito que estava sobre ele, pô-lo sobre aqueles setenta anciãos; e aconteceu que, quando o espírito repousou sobre eles profetizaram, mas depois nunca mais o fizeram.
26 Mazgabettida laappun tammu deraa kaaleththizayta giddofe nam7ati Eldaadenne Medaade geetettizayti gede Dunkaanezakko bontta bantti diza heeran gam7ida; istti heen dishin ayanay istta bolla wodhdhiin isttika ba qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasayda.
26 Mas no arraial ficaram dois homens; chamava-se um Eldade, e o outro Medade; e repousou sobre eles: o espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram para irem à tenda; e profetizavam no arraial.
27 Issi naateththa asi Musekko woxxi biidi, «Eldaadeynne Medaadey heen bantta heeran dishe tinbite haasayeettes» gi yootides.
27 Correu, pois, um moço, e anunciou a Moisés: Eldade e Medade profetizaram no arraial.
28 Naateththafe doommidi Muse ooththi maaddiza Nawe naa Iyaasoy, «Ta godaa Musee! Haytanti tinbite haasayontta mala teqqa!» gides.
28 Então Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus mancebos escolhidos, respondeu e disse: Meu Senhor Moisés, proíbe-lho.
29 Museykka izas, «Ne taas mishettada hessa gay? Tani gidikko Xoossi hayssa deraa ubbaa bolla ba ayana woththikonne ubbayka ba qaala dhoqqu histtidi nabeta mala tinbite haasaydaakko hessi taas ufayssa!» gides.
29 Moisés, porém, lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Oxalá que do povo do Senhor todos fossem profetas, que o Senhor pusesse o seu espírito sobre eles!
30 Museynne Isra7eele asaa kaaleththiza laappun tammu asay gede ba dizaso simmides.
30 Depois Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Hessafe guye GODAY carko denththidi abba giddofe kuracho misatiza kafo asay dunkaani uttida heera ehides; histtidi he kafota biittafe pude nam7u wadha keena dhoqqu giidi piradhdhi yiidi asay dunkaani uttida heera yuushon issi gallassa oge keena gidizaason biitta bolla may7i uttida.
31 Soprou, então, um vento da parte do Senhor e, do lado do mar, trouxe codornizes que deixou cair junto ao arraial quase caminho de um dia de um e de outro lado, à roda do arraial, a cerca de dois côvados da terra.
32 Hessa gishshas he gallassinne omars, hessaththoka wonteththa gallassika derezi he kafota oykki shiishshides; issi asikka tammu kiloppe pace oykkibeenna; izikka melana mala ba dunkaanida heera yuusho ubbaan miccida.
32 Então o povo, levantando-se, colheu as codornizes por todo aquele dia e toda aquela noite, e por todo o dia seguinte; o que colheu menos, colheu dez hômeres. E as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Gido attiin istti buro coommi mittontta dishin GODAY deraa bolla keehi hanqettides; GODAY gita boshakka deraa bolla yeddides.
33 Quando a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, acendeu-se a ira do Senhor contra o povo, e feriu o Senhor ao povo com uma praga, mui grande.
34 Asho amottidi hayqqida asaa heen gadaan moogida gishshas he gadeza sunththi, «Kibroote-Hatta7aabe» geetettides.
34 Pelo que se chamou aquele lugar Quibrote-Taavá, porquanto ali enterraram o povo que tivera o desejo.
35 Asay Kibroote-Hatta7aabe gede Haxiroote biidi heen dunkaani uttides.
35 De Quibrote-Taavá partiu o povo para Hazerote; e demorou-se em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra