Romanos 4
GLWL vs ARIB
1 Kiyam da taaw kaci tǝghǝr kǝ Ibrahim, daadiija daadijamiyam tǝdvad ndzǝgana vǝghǝghi? auwa nǝghǝghaaka nǝ iin tǝghǝr kǝ ǝlbǝga fadǝghǝri?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Akwama tlakǝna tǝdvad tlǝraan nǝ Ibrahim kǝ ndzǝga kwal haip tǝvuukwa Daadamazhigǝla, mǝng dǝgiti da tǝɗǝg nǝ iin kǝ fǝɗyavǝgh dǝ vakaiya, amma tǝvuukwa Daadamazhigǝl biya.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Auwam kakkaɗa Daadamazhigǝli? “Fadǝghǝrǝtfǝg nǝ Ibrahim tǝ Daadamazhigǝla, ka ba ɗagaan Daadamazhigǝl dǝ uuda jiijiira.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Dadda kwa ɓa tlǝra, caug gyagyaan bi kǝ kwaɓ biya, cauwa dǝgshiga tlǝrana.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Daddakwa maay tsaghǝr tǝ tlǝraan biya, tsaghǝr ba tǝ Daadamazhigǝl kwa nǝdalnǝg kǝ yaa dadda haip ar tlǝkǝna kǝ ndzǝgan kwal haip tǝvuukana, da nǝdal kǝ fadǝghǝra uudanǝn kǝ jiira.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Daud ndakwi taga band kwah ma sarta kwa taga nǝ iin kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ barka, hayatǝrǝthaig Daadamazhigǝl ba kwal vaza dǝga jiijiiri ɓagara nǝ iitǝra,
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Dǝ bark nǝ uudi ɓishavarna dǝgitahi ɓaga nǝ iina, dlaɓa ɓishǝvarna haipahaana.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Dǝ bark nǝ uudani kwa madlai nǝ Yaazhigǝl fa haipahaan tuuk kǝ uupǝɗ biya,”
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Kwan kǝ bark tsa, ba kǝ lii dǝ aguvac kalti nii baz lii maay dǝ aguvac hi? Abi dǝgiti kǝm tag nǝmnd ba vindavindan ma kakkaɗa Daadamazhigǝl taakiya, “Hayavaranthaig kǝ Ibrahim kwakyarvad fadǝghǝraan taakiya dadda jiir nǝ iina.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Aitsa, ma sarta kwar wa tagavara kǝ Ibrahim taakiya dadda jiir nǝ iin ni? tǝhala kwa ɓagavara nǝ aguvac nii lakwuti ɓagǝvarɓag hi? lakwuti ɓagǝvarɓaga.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Ɓagavara ba nǝ aguvac kǝ Ibrahim, nalnǝg kǝ dǝga sǝrǝg kǝ iin taakiya, dadda jiir nǝ iin tǝdvad fadǝghǝraan lakwuti ɓagvarɓag nǝ aguvaca. Mbakyarvad kwaha nalnǝg nǝ Ibrahim kǝ Daad kǝ lii fardǝghǝrǝtfǝg tǝ Daadamazhigǝla, kiyava kǝdlǝvǝtǝrkǝdlǝg ma lii dǝ jiir aanji ba ɓagavtǝrabi nǝ aguvac biya.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Nal bandkwah dlaɓ nǝ Ibrahim kǝ Daad kǝ lii ɓagavtǝra nǝ aguvaca, kwa aguvac kalti bi war dǝvakai nǝ iitǝr biya, ar gatǝgaan baz hulfa garava fadǝghǝri dǝ vakai nǝ Ibrahim lakwuti ɓagvar nǝ aguvaca.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Langyi kwa tavara kǝ Ibrahim ard hulfaan taakiya da gwigaan kǝ duniya, tavara tǝdvad gata adzahadzaha Muus biya, tavara kwakyarvad jiira kwa tlǝvkena tǝ ɗuula fadǝghǝra.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Akwama lii gata adzahadzaha Muus wa da gwiya duniya, mbats fadǝghǝra uud nalnǝg ba gyaagyana, dlaɓa maay nǝ tlǝra langyiya Daadamazhigǝl biya.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Aɗaba adzahadzaha saa dǝ badzga ǝrvidmahuɗa Daadamazhigǝla, vakavaki maay nǝ adzahadzah biya, kǝlvarwut bi nǝ adzahadzah biya.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Mbakyarvad kwaha, sagau tǝdvad fadǝghǝra nǝ langyiya. Kwana nalnǝg kwakyarvad hɛrǝrra Daadamazhigǝla, dlaɓa kiyava haivǝtǝrant kǝ hulfa Ibrahim baɗǝmma, kiyava lii gata adzahadzaha Muus kalti biya, baz lii fardǝghǝrǝtfǝg bandkwa ɓagaa nǝ Ibrahim. Aɗaba Ibrahim nǝ daadamiyam baɗǝmma.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Bandkwa vindavindan ma kakkaɗ taakiya, “Nankadalnǝg kǝ Daad kǝ jibah ɗyakka,” Aɗaba righavantrighǝg langyi na. Daadamiyam nǝ Ibrahim tǝvuukwa Daadamazhigǝl aɗaba fǝdghǝrǝtfǝg tǝ Daadamazhigǝla, kwa iin dlaɓ wa vǝlla shifǝg kǝ lii ma ghǝtlaha. Iin dlaɓ wa dǝ ndzǝɗa ɗaha dǝgitahi kwa ndza maaya, ar dzaara.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Ndza maay nǝ Ibrahim dǝ fantaara taakiya da tlǝkǝnatlǝg kǝ zarǝh biya, bakǝvakwaha, fadǝghǝrǝtfǝg nǝ Ibrahim tǝ Daadamazhigǝla za ba vuuk dǝ fantaar bandkwa taghaar Daadamazhigǝl taakiya “Hulfagha da ba ɗyakka.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Ma sarta kwahiina, ndza tamaha viig dǝrmǝk nǝ Ibraahima, ma vazǝg nǝ inna nalnǝg kǝ malah kǝ ya zǝra, dlaɓa uusan Saratu yiga bi kǝ zǝr biya, ba sǝrgasǝrǝg nǝ Ibrahim kǝ kwanahaan, bakǝvakwaha kǝlghardǝm bi kǝ ɓǝj ma vǝgh tǝdvad fadǝghǝraan biya.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Tapǝghǝna bi nǝ Ibrahim kǝ ɓa ndaundawa taakiya da maay Daadamazhigǝl righa langyiyan biya. Ɗuughars bi kǝ fadǝghǝraan biya, dlakulva kwaha gwiya fǝgharabadfǝg kǝ ndzǝɗ ma fadǝghǝraana, gala Daadamazhigǝla.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Dlaɓa ndzǝga ba dǝ fadǝghǝr nǝ iin taakiya mǝng Daadamazhigǝl dǝ ndzǝɗa righa langyiya
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Mbakyardvad fadǝghǝraan kǝ Ibrahima, iin wa fadǝm Daadamazhigǝl kǝ jiiraan ma kǝdlakula.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Kwa ɗaha Daadamazhigǝl kǝ Ibrahim taakiya, “Dadda jiir na,” vindava kwakyarvad iin pall biya.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Vindava baz kǝmiyam wan kǝ ǝlbǝga, kǝmiyam ndakwi da fǝkiyamfǝg Daadamazhigǝl ma kǝdlakula uudaha jiijiira, kǝmiyamǝn fiyamndǝghǝrǝt tǝ daddakwa ciighant Yesu Yaazhigǝlamiyam ma gǝtlaha.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Vǝlavda mbakyarvad haipahamiyam Yesu kiyava ǝmtsǝga, civant dlaɓ dǝ shifǝg mbakyarvad kiyam tlǝkǝna kǝ ndzǝgan kwal haip tǝvuukwa Daadamazhigǝla.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?