Mateus 27
GLWL vs ARIB
1 Wura ba kǝssa, kaa ɗǝya sawariya tsa Yesu kǝ maalaha zhiila kǝsauufa ard tlǝvuukwaha dlamaa kǝlaawa badǝmma.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ar ngwaɗarna kǝ dǝva, kaa langan kǝ iitǝr dagala, ar vǝlar kǝ gumna Bilatus.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Nǝghǝgha ban Yahud kwa vǝlǝt Yesu taakiya, ghudavardaghudǝg shariya ǝmtsǝg kǝ Yesu, kaa mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗya, ngal daas kǝ iin davak lii maamal ma zhiila kǝsauufah ard tlǝvuukwaha, gwitǝrdan kǝ sǝl kul hǝkǝrɗa adawanǝn cauwa nǝ iinna.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Amaa, “Ɓaganaɓag kǝ haipa kwa vǝlanǝt nai kǝ dadda kwa maay dǝ haipǝn kiyava tsǝgga.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Ɗiida kǝ iin kǝ kwaɓa adawanǝn ma Vǝgya Daadamazhigǝla, ngal dagal hǝrtǝt kǝ ghǝraana.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Ar cagant maalaha zhiila kǝsauufahǝn kǝ kwaɓǝna, amaa nǝ iitǝra, “Dzah laɓa kwaɓiin dǝ kwaɓ Vǝgya Daadamazhigǝla, aɗaba kwaɓa avǝza.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Kaa ɗiya sawari kǝ iitǝr tǝghǝr kwaɓiina, ar sǝgwa kǝ vakavak vak lii ndǝra shakka, aɗaba nal kǝ vaka hǝɗa zǝr ndzǝgaha.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Kwakyarvad kwan wa ɗahav nǝ iin gwastaan dǝ vaka avǝzna.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Tǝdvad kwan wa righavant nǝ dǝgiti tagada nǝ tlaiyanng Irmi taakiya, “Kǝsavantkǝsǝg nǝ sǝl kwul hǝkǝrɗa adawana, kwaɓi haiyarant nǝ uudaha Israil kǝ ɗiigaan tǝ iina.
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 Ar sǝgwa kǝ vakavaka vak lii ndǝra shak dǝ vakaiya, bandkwa tagghwa Yaazhigǝla.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Ma sartǝn ghacgan nǝ Yesu tǝvuukwa gumna, kaa ndavgarundavǝg kǝ gumǝn taakiya, “Kǝgh nǝ tlǝkessa Yahudaha?”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Kaa ghwadgarnǝs ǝlbǝg kǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard tlǝvuukwaha, tagatǝr bi nǝ Yesu aanji ndau biya.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iina, “Agha cinnga bi kǝ ǝlbǝgahaan ar tag nǝ iitǝr tǝghǝr kǝskǝghǝn biya?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ngughara bi Yesu kǝ ndavǝg aanji pal biya, kaa ba ɓa jappǝr kǝ gumǝn ba vaivaiya.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Ma kwar kǝ sarta Hwaɗaga Haarakǝsa Dzava Hǝnyaha, nǝtnǝg gumǝn kǝ ɓǝla uud pal sagal ma guda bǝrfin kwa naag nǝ uudaha.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Ma kwahiin kǝ sart ndza mǝng nǝ ɛɛvya kwa sǝrvasǝrg ba vaivai ma guda bǝrfin ɗaagaan Barabbas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Dzaharvǝt ba dlamaa kǝlaawa, kaa ba ndavtǝrundavǝg kǝ Bilatus taakiya, “War wam naag nǝ uuram ǝn ɓǝlkurǝsi? Barabbas nii Yesu kwa ɗahav dǝ Kristiyinhi?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Aɗaba sǝrghaakasǝrǝg Bilatus taakiya kwakyarvad shilǝg wa vǝlarda nǝ iitǝr kǝ Yesu.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Cihurgan tǝ avǝda ta shari Bilatusa, kaa ɓǝlgantɓǝlǝg nǝ uusaan kǝ ghaiya amaa, “Aa tap bi kǝ uuda jiijiirǝn biya, aɗaɓa mbakwambǝg nǝ dlaɗ ma sǝng haniin tǝghǝr kǝ iina.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Kaa shahtǝrshahǝg kǝ maalaha zhiila kǝsuufah kǝ dlamakǝlaaw aa tagartag taakiya aa ɓǝlvarsɓǝlǝg nǝ Barabbas, aa tsǝvatsǝg nǝ Yesu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Kaa gwiya tagtǝrtag kǝ gumnǝn taakiya, “Kwar ma uudahaan buna wam naag nǝ uuram ǝn ɓǝlkurnǝsi?”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iitǝra, “Auci wanda ɓag nai dǝ Yesu kwa ɗahav dǝ Kǝristini?” Kaa ngugangug kǝ iitǝr baɗǝm taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Am nǝ Bilatusa, “Kwakyarvad auwi? Au nǝ haipi aa ɓaga nǝ iini?” Bakǝvakwaha, gwiya fararaa bad fǝg nǝ uudah kǝ ɗiya cauwa, ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Nǝghǝgha ba nǝ Bilatus taakiya maay nǝ dǝgiti da ɓagaɓag nǝ iin biya, dlaɓa uudaha ar naa ciya jaaga, kaa gǝt kǝ iin kǝ yu barda kǝ dǝvahaan tǝvuukwa uudaha, amaa, “Zhigǝlaa dǝvar ma kunngya, tlǝkwibi nǝ avǝza uuda jiijiirǝn biya. Ba kwa vakaruci waha.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Kaa ngugangug kǝ uudah baɗǝmma, am nǝ iitǝra, “Dǝgshiga avǝzaana aa dǝg damma kungyamnda ard zarhamnda!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Kaa ɓǝltǝrnǝsɓǝlǝg kǝ iin kǝ Barabbas. Tǝhalakwa dlaghavaru kiiɓ kǝ Yesu, vǝlda kǝ iin kiyava hǝrtǝvǝta.
26 — ausente —
27 Tǝhalakwaha, kaa langaan kǝ tlaujaha gumǝn damma gaagazaiya vǝgya gumna, ar dzaharaa kǝ dakwala tlaujah baɗǝm da tǝghǝr kǝ iina,
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 ar sǝɗardan kǝ sǝɗava, ar tsugɗǝm ma sǝɗav kyang hulfa dǝga tlǝksaha.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Ar ɓagara kǝ dzakwa kwarǝg dǝ dǝga taka, ar farǝm maghǝra, ar faraa kǝ hǝkya zad ma dǝvaa kafaana, tǝhalakwaha ar kǝla kǝ ghunj tǝvuukwan ar nenigaan ar taakiya, “Kǝm ma barkagh tlǝksa Yahudaha!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Ar tafarva kǝ ashaghwvaiya, ar cauwarva kǝ zadiina, kaa kalgaan kǝ iitǝr dǝ zad maghǝra.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Ghyǝngara ba nǝ iitǝr kǝ nenigaana, ar sǝɗardan kǝ sǝɗavǝn kyangna, ar tsugwardǝm kǝ sǝɗavahaana. Kaa langaan kǝ iitǝr kiyava hǝrtǝga.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Ar tǝghǝrdǝga dagala, kaa fadzaghǝr kǝ iitǝr dǝ zhiila Sayirin, ɗaagaan Siman, kaa fǝraafǝg kǝ iitǝr kǝsa tlaɓa hǝrta Yesu bad ndzǝɗa.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Daral ba nǝ iitǝr da vakavaki ɗahav dǝ Golgota, dǝgiti tuukvakai nǝ Golgota, iin kuwa ghǝra.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Kaa vǝlgarvǝlǝg kǝ iitǝr kǝ yuwa inabi laɓalaɓan dǝ dǝgit ɗyahɗyaha kiyava hǝɓgaana, tapghana ba nǝ iina, lǝwa kǝ hǝɓgaana.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Hǝtaret ba nǝ iitǝra, kaa ba tagwnatagw kǝ iitǝr kǝ sǝɗavahaan tǝdvad tsa tsatsa.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Tǝhalakwaha, kaa cahwarga cahwarǝg kǝ iitǝr vaakwahiin ar uufǝgaana.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Kaa bǝgǝtbǝg kǝ iitǝr kǝ haipaan vindavindan tǝvaghǝraan taakiya, “KWANA IIN NƏ YESU TLƏKSA YAHUDAHA.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Kaa hǝtǝvǝthǝrtǝg dlaɓ nǝ gǝlah bu ǝmtaɗ dǝ iina, pal tǝ dǝvaa kafaana, pal tǝ dǝvaa ghyaɓaana.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Uudahi ar tǝ ɗuula dagala ar nenigaana, ar gajaga ghǝra,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 ar taakiya, “Kǝghi tagh taakiya agha dlagnadlag kǝ Vǝgya Daadamazhigǝl agha gwiya ndǝrǝt bamma hǝng hǝkǝrɗa, katǝgci kǝ ghǝragha, akwamma agha ba zǝra Daadamazhigǝla, asǝgci saay tǝ tlaɓa hǝrtǝgǝn ndana!”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Nenner bandkwah dlaɓ nǝ maalaha zhiila kǝsauufaha ard lii tsaga adzahadzaha Muusa ard tlǝvuukwaha, ar taakiya,
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Katghantkatǝg kǝ uudahi tlǝrna, pilgharvaapilǝg kata ghǝraana. Akwama ba iin nǝ tlǝksa yaa Israˈila, aa sasǝgci saay ndan tǝ tlaɓa hǝrtǝgna, lakwti kǝmnda fǝdghǝrǝtfǝg dǝ iina
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Tsaghǝr tǝ Daadamazhigǝl tsauwa, aa katǝgci nǝ Daadamazhigǝl ndakwana, akwama ba naagaana, aɗaba tagadatag taakiya, ‘Ən Zǝra Daadamazhigǝla.’ ”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Bandkwah dlaɓ nǝ gǝlah buna kwa hǝrtavtǝrǝt ǝmtaɗ dǝ iina, ghǝravatǝr ndakwani nenǝrnenga.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Ciigǝt dǝ vaci tǝghǝra, tangw damma karfe hǝkǝrɗa hwaasa, hǝɗgharduhǝɗǝg nǝ gurtl kǝ lard baɗǝmma.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Tamaha karfe hǝkǝrɗa faciya hwaasa kaa dzǝghantdzǝg nǝ Yesu kǝ ghaiya, amaa, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Iin taakiya, “Daadamazhigǝlara, Daadamazhigǝlara, fiighkwada kwakyarvadawi?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Cinngaraba nǝ kyalma uudahi ghaciga vaakwahiin ǝndkwaha, am nǝ iitǝra, “Iliya wa ɗaag nǝ uudanǝnna.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Bat watswatsǝra kaa ǝmndǝrg kǝ pallǝraatǝra sǝdaa kǝ abarabara, rǝmndaa kǝ iin ma yuwa zǝra inabi kwarekreka, fǝt tǝ zad vǝlar kiyava hǝɓga.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Am kyalma, “Ɗuwamarsɗuug ndana, vaziyamvazǝg mbatak da sii nǝ Iliya da katǝgaana.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Kaa gwiya dzǝgantdzǝg nǝ Yesu kǝ ghai bad halavuuwa ndzǝɗaana, tǝhalakwaha vǝlda kǝ shifǝgaana.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Bamma kwahiin kǝ sart wa tǝhǝm ɓǝlɛɓǝlɛ kwama Vǝgya Daadamazhigǝl hutsǝg buwa, ciigǝt maghǝr damma suuha. Kaa gajagav kǝ haaya, akurah dlaɓa caɓaracaɓǝga.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Kaa wargǝtwarǝg kǝ gǝtlaha, baɗyak nǝ uudaha jiijiiri ǝmtsaharaǝmtsahǝga, ciyarǝtciig dǝ shifǝga,
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 saharalsahǝg ma gǝtlahaatǝra. Tǝhala ciiga Yesu ma gǝtlaha kaa daas kǝ iitǝr damma gǝdǝrkǝs caccuwanacaccuwana, nǝghartǝrnǝghǝg nǝ uudah baɗyaka.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Ma sartǝn nǝghǝgha nǝ tlauja Roma maamaalǝn ard lii uufa Yesu kǝ gajagava haaya ard dǝgiti dzǝghaardzǝg baɗǝmma, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝr ba vaivaiya, aiyam nǝ iitǝra, “Ba pakata, ndza Zǝra Daadamazhigǝla!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Mǝng dlaɓ nǝ kyalǝma ǝngwasah baɗyak kwa gatar Yesu kǝsantaan ma Galili ar ba mǝlgarumǝlga. Kaa ghacigaghacig kǝ iitǝr ba ndzaɗɗa, ar vaza dǝgiti dzǝgaardzǝga
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Ma iitǝra mǝng nǝ Maryam Magadala, ard Maryam babba Yakuba ard Isuvu, dlaɓa ard babba zarha Zabadi.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ɓǝlaa ba hwaasa, kaa sagau kǝ dadda hyahiina, zhiil Arimatiya, ɗaagaana Isuvu, gharavaan ndakwani mbǝrza Yesu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Kaa dagau kǝ iin davak Bilatus da ghala tluuwa vǝgha Yesu. Ngal ba vǝlgavǝlǝg nǝ Bilatus kǝ ɗuula kǝsgaana.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Isuvu kǝ tlǝwa vǝgha Yesu, faɗant ma kǝlpakan kwal laliya.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Fǝdǝm kǝ iin ma daala gǝtlaana, kwa hurghana nǝ iin ma kura. Hǝɗardu kǝ iin kǝ ghaiya gǝtliin dǝ maandala akura, kaa ba dagalaana.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Maryam Magadala, ard kwa pal kǝ Maryam ar cuhurgan ba gyakaɗ dǝ gǝtliina.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Wurga kǝsaana, tǝhala Faciya Ɓadlavǝgha kaa dzahvǝtdzahǝg nǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisah tǝvuukwa Bilatus,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Aiyam nǝ iitǝra, “Kǝm ma barkagha. Dzamamndnadzamǝg kǝ dǝgiti taga dadda vala uudǝn sarta kwan ndza dǝ shifǝg nǝ iin amaa, ‘Ən da ciig dǝ shiifǝg tǝhala hǝng hǝkǝrɗa.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Mbakyarvad kwaha, fǝtǝraafǝg kǝ uudah da uufa gǝtlǝn ba vaivaiya tangw dat hǝng hǝkǝrɗa, haik kǝ dagal kǝ mbǝrzahaan da ghǝla tluuwa vǝghaana, aɗaba ar da tagtǝrtag kǝ uudah taaki ciyitciig ma gǝtlaha. Valga hala da jǝguujig kǝ valga zǝngw ba vaivaiya.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Aiyam Bilatus taa kǝ iitǝra, “Dzǝgamǝtdzǝg kǝ tlaujaha, damdǝg da uufǝgaana, ɓagamɓag kǝlaa ndzǝɗaruwa.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Kaa dagal kǝ iitǝr da uufa gǝtliina, ar tsǝt kǝ dǝga sǝrga tlǝkǝs tǝ akura gǝtliina, dlaɓa ar fǝtǝraa kǝ tlaujah kǝ uufǝgaana.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?