Números 11
GL_SEPEDI vs ARIB
1 Bjale setšhaba sa thoma go ngongoregela Jehofa bjalo ka batho bao ba llago ka bošula bjoo bo ba wetšego. Ge Jehofa a ekwa seo, bogale bja gagwe bja tuka gomme mollo wa Jehofa wa ba tukela ke moka wa tšhuma ba bangwe ba bona pheletšong ya mešaša."
1 Depois o povo tornou-se queixoso, falando o que era mau aos ouvidos do Senhor; e quando o Senhor o ouviu, acendeu-se a sua ira; o fogo do Senhor irrompeu entre eles, e devorou as extremidades do arraial.
2 Ge batho ba be ba llela Moshe, yena o ile a lopa Jehofa gomme mollo wa hwelela."
2 Então o povo clamou a Moisés, e Moisés orou ao Senhor, e o fogo se apagou.
3 Leina la lefelo leo la bitšwa Thabera, ka gobane mollo wa Jehofa o be o ba tšhumile."
3 Pelo que se chamou aquele lugar Taberá, porquanto o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Lešaba la mahlakanasele leo le bego le le gare ga bona la bonagatša kganyogo ya lona ya boithati gomme bana ba Isiraele le bona ba buša ba lla ke moka ba re: “Ke mang a tlago go re nea nama ra ja?"
4 Ora, o vulgo que estava no meio deles veio a ter grande desejo; pelo que os filhos de Israel também tornaram a chorar, e disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 Re gopola hlapi yeo re bego re eja kua Egipita re fo e hwetša feela, le diphara, magapu, diliki, dieie le konofolo."
5 Lembramo-nos dos peixes que no Egito comíamos de graça, e dos pepinos, dos melões, dos porros, das cebolas e dos alhos.
6 Bjale meoya ya rena e a fokola. Mahlo a rena ga a bone selo ge e se manna feela.”"
6 Mas agora a nossa alma se seca; coisa nenhuma há senão este maná diante dos nossos olhos.
7 Manna a be a swana le pewana e tšhweu gomme ponagalo ya ona e etša ya boreku bjo bo bitšwago deliamo."
7 E era o maná como a semente do coentro, e a sua aparência como a aparência de bdélio.
8 Batho ba be ba tlala gohle ba a topa, ba a šila ka ditšhilo goba ba a setlela ka lehudung, ke moka ba a fufutša ka dipitšeng goba ba apea dinkgwa tša nkgokolo ka ona. Tatso ya ona e be e etša ya senkgwa se se nago le swikiri se se tswakilwego le makhura."
8 O povo espalhava-se e o colhia, e, triturando-o em moinhos ou pisando-o num gral, em panelas o cozia, e dele fazia bolos; e o seu sabor era como o sabor de azeite fresco.
9 Ge phoka e be e nele mešašeng bošego, manna a be a wela godimo ga yona."
9 E, quando o orvalho descia de noite sobre o arraial, sobre ele descia também o maná.
10 Moshe a kwa batho ba lla malapeng a bona, yo mongwe le yo mongwe a lla a le mojakong wa tente ya gagwe. Bogale bja Jehofa bja ba tukela o šoro, gomme seo ya ba se sebe mahlong a Moshe."
10 Então Moisés ouviu chorar o povo, todas as suas famílias, cada qual à porta da sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu; e aquilo pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 Ke moka Moshe a re go Jehofa: “Ke ka baka la’ng o tlišetša nna mohlanka wa gago tše mpe, le gona ke ka baka la’ng ke se ka hwetša kgaugelo mahlong a gago ka ge e le mo o nthwešitše morwalo wa setšhaba se ka moka?"
11 Disse, pois, Moisés ao Senhor: Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei graça aos teus olhos, pois que puseste sobre mim o peso de todo este povo.
12 A ke nna ke ilego ka ima batho ba setšhaba se ka moka? A ke nna ke ba belegego mo e bilego o ka mpotša gore: ‘Ba kuke sehubeng sa gago, feela bjalo ka ge moledi a kuka lesea le le amušwago,’ ke ba iše nageng yeo o e enetšego borakgolokhukhu ba bona?"
12 Concebi eu porventura todo este povo? dei-o eu à luz, para que me dissesses: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança de peito, para a terra que com juramento prometeste a seus pais?
13 Ke tla tšea kae nama ya go nea setšhaba se ka moka? Gobane se dulela go ntelela se re: ‘Re fe nama re je!’"
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? porquanto choram diante de mim, dizendo: Dá-nos carne a comer.
14 Nka se kgone go rwala setšhaba se ka moka ke nnoši, ka gobane se nkimela o šoro."
14 Eu só não posso: levar a todo este povo, porque me é pesado demais.
15 Ka gona ge e ba o ntshwara ka tsela ye, gona mpolaye hle. Ge e ba ke hweditše kgaugelo mahlong a gago, gona dira gore ke se bone masetlapelo a a ka.”"
15 Se tu me hás de tratar assim, mata-me, peço-te, se tenho achado graça aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 Ke moka Jehofa a re go Moshe: “Nkgobokeletše banna ba masomešupa go tšwa go banna ba bagolo ba Isiraele, bao o tsebago gore ke banna ba bagolo ba setšhaba le bahlankedi ba sona gomme o ba tliše tenteng ya kopano, ba eme moo le wena."
16 Disse então o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e seus oficiais; e os trarás perante a tenda da revelação, para que estejam ali contigo.
17 Ke tla theoga gore ke tle ke bolele le wena moo; ke tla tšea o mongwe wa moya wo o lego go wena ka o bea go bona. Ba tla go thuša go rwala morwalo wa setšhaba se gore o se ke wa o rwala o nnoši."
17 Então descerei e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o porei sobre eles; e contigo levarão eles o peso do povo para que tu não o leves só.
18 O botše setšhaba o re: ‘Ikgethagatšeng bakeng sa letšatši la gosasa ka ge le tla ja nama gobane le lletše Jehofa ka ditsebeng, la re: “Ke mang a tlago go re nea nama ra ja, gobane re be re iketlile kua Egipita?” Jehofa o tla le nea nama la ja."
18 E dirás ao povo: Santificai-vos para amanhã, e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor, dizendo: Quem nos dará carne a comer? pois bem nos ia no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Le ka se e je letšatši letee goba matšatši a mahlano goba a lesome goba a masomepedi,"
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 eupša le tla eja kgwedi ka moka go fihlela e etšwa ka dinko tša lena e bile e le tenne, ka gobane le ganne Jehofa, yena yo a lego gare ga lena, la lla pele ga gagwe, la re: “Go re’ng re tšwile Egipita?”’”"
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelas narinas, até que se vos torne coisa nojenta; porquanto rejeitastes ao Senhor, que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Ke moka Moshe a re: “Mo setšhabeng se ke nago le sona go na le banna ba dikete tše makgolotshela (600 000) bao ba sepelago ka maoto, eupša wena o itše: ‘Ke tla ba nea nama gomme ba eja kgwedi ka moka’!"
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; todavia tu tens dito: Dar-lhes-ei carne, e comerão um mês inteiro.
22 A ba tla hlabelwa mehlape ya dihuswane le ya dikgomo gore nama yeo e ba lekane? Goba na ba tla swarelwa dihlapi ka moka tša lewatle gore nama yeo e ba lekane?”"
22 Matar-se-ão para eles rebanhos e gados, que lhes bastem? ou ajuntar-se-ão, para eles todos os peixes do mar, que lhes bastem?
23 Ge Moshe a re’alo Jehofa a re go yena: “A seatla sa Jehofa ke se se kopana? Bjale o tla bona ge e ba seo ke se bolelago se tla go diragalela goba se ka se go diragalele.”"
23 Pelo que replicou o Senhor a Moisés: Porventura tem-se encurtado a mão do Senhor? agora mesmo verás se a minha palavra se há de cumprir ou não.
24 Ka morago ga moo Moshe a ya a botša setšhaba mantšu ao a Jehofa. A kgoboketša banna ba masomešupa go tšwa go banna ba bagolo ba setšhaba gomme a ba emiša go dikologa tente."
24 Saiu, pois, Moisés, e relatou ao povo as palavras do Senhor; e ajuntou setenta homens dentre os anciãos do povo e os colocou ao redor da tenda.
25 Ke moka Jehofa a theoga a le lerung gomme a bolela le yena a ba a tšea o mongwe wa moya wo o bego o le mo go yena a o tsenya go yo mongwe le yo mongwe wa banna ba bagolo ba masomešupa. Ya re gateetee ge moya o dutše godimo ga bona, ba dira tšeo baporofeta ba di dirago; eupša ba se sa dira seo gape."
25 Então o Senhor desceu: na nuvem, e lhe falou; e, tirando do espírito que estava sobre ele, pô-lo sobre aqueles setenta anciãos; e aconteceu que, quando o espírito repousou sobre eles profetizaram, mas depois nunca mais o fizeram.
26 Bjale ba babedi ba banna bao ba be ba šetše mešašeng. Leina la yo mongwe e be e le Eledada gomme la yo mongwe e le Medada. Moya wa dula godimo ga bona ka ge ba be ba le gare ga bao ba ngwadilwego eupša ba be ba sa ya tenteng. Le bona ba dira tšeo baporofeta ba di dirago ba le moo mešašeng."
26 Mas no arraial ficaram dois homens; chamava-se um Eldade, e o outro Medade; e repousou sobre eles: o espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram para irem à tenda; e profetizavam no arraial.
27 Lesogana le lengwe la kitima la ya la begela Moshe la re: “Kua mešašeng Eledada le Medada ba dira tšeo baporofeta ba di dirago!”"
27 Correu, pois, um moço, e anunciou a Moisés: Eldade e Medade profetizaram no arraial.
28 Ke moka Joshua morwa wa Nuni, modiredi wa Moshe go tloga bosoganeng bja gagwe a fetola a re: “Moshe mong wa ka, ba thibele!”"
28 Então Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus mancebos escolhidos, respondeu e disse: Meu Senhor Moisés, proíbe-lho.
29 Eupša Moshe a re go yena: “A o a nkhufegela? O se ke wa dira bjalo, ke duma ge nkabe batho ba Jehofa ka moka e be e le baporofeta ka gobane Jehofa o be a tla tsenya moya wa gagwe go bona!”"
29 Moisés, porém, lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Oxalá que do povo do Senhor todos fossem profetas, que o Senhor pusesse o seu espírito sobre eles!
30 Ka morago Moshe a leba mešašeng, yena gotee le banna ba bagolo ba Isiraele."
30 Depois Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Gwa tsoga phefo e tšwago go Jehofa gomme ya ntšha dikhwiri lewatleng ya di phatlalatša mešašeng monabo wa leeto la letšatši ka thoko ye le monabo wa leeto la letšatši ka thoko yela, tša phatlalala gohle go dikologa mešaša. Mokgobo wa tšona e be e le wa bophagamo bja dikubiti tše e ka bago tše pedi go tloga fase."
31 Soprou, então, um vento da parte do Senhor e, do lado do mar, trouxe codornizes que deixou cair junto ao arraial quase caminho de um dia de um e de outro lado, à roda do arraial, a cerca de dois côvados da terra.
32 Batho ba hlwa ba eme letšatši leo ka moka le bošego ka moka le letšatši ka moka le le latelago ba kgobela dikhwiri. Yo a bego a kgobokeditše tše dinyenyane o be a tladitše dinkgo tše lesome. Ba di anega gohle go dikologa mešaša."
32 Então o povo, levantando-se, colheu as codornizes por todo aquele dia e toda aquela noite, e por todo o dia seguinte; o que colheu menos, colheu dez hômeres. E as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Nama e be e sa le menong a bona, pele ba ka e sohla, ge bogale bja Jehofa bo tukela setšhaba seo. Jehofa a bolaya setšhaba seo ka bontši."
33 Quando a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, acendeu-se a ira do Senhor contra o povo, e feriu o Senhor ao povo com uma praga, mui grande.
34 Lefelo leo la reelwa leina la Kibirothe-hatafa, ka gobane ke moo ba boloketšego batho bao ba bontšhitšego kganyogo ya boithati."
34 Pelo que se chamou aquele lugar Quibrote-Taavá, porquanto ali enterraram o povo que tivera o desejo.
35 Setšhaba sa tloga Kibirothe-hatafa sa ya Hatserothe gomme sa dula moo Hatserothe."
35 De Quibrote-Taavá partiu o povo para Hazerote; e demorou-se em Hazerote.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?