Marcos 3
GDF vs ARIB
1 Fitsa tlǝrn tsuguna, a da Yasu da gud dzakhava Yakhudakh. Ka nǝg udanen dadak mǝtsa dǝv ǝn vinen.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Ən tǝb kǝ udakhe ǝn vin, nǝg liye ǝn gat ɗule da vide tar Yasu dǝ ghaz. Ka vaza vaza tsitar ɗem, tsaghe da mbambǝgin ad udanen fitsa nggi.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Nǝv Yasu kǝ dadak mǝtsa dǝven, “Tsiyif tsi, ausǝg, ghitsga ghits ǝn van.”
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Ka ndiɗatǝrwal Yasu kwarne, “Ira dǝge khwara kǝ mana mana fitsa nggiyi? Man dǝg khwarane, awana dǝg bǝzan khi? Kat safa fitsa nggiye, awana kǝɗga dǝ kǝɗa khi?
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Ka vazakh tǝrkhai dǝ bazarǝv, wirva ɓengɓeng rǝve din itar. Ka niya kǝ udanǝn, “Taladal dǝvagh.” Ka taladal, tǝvin tǝvina ka mbu dǝv sar ndiɗ.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Nǝgha kǝ Farisakh ndǝkyan, ka dǝgal tsitar da ɗembar lava zǝ liye tlǝkhara lǝg kǝ Khiridus, ad ɗule da kǝɗ da itar Yasu.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Ka sawal Yasu zǝ furakh sar ǝn tǝb kǝ udakh, dǝgal da tǝ ghay dǝlv, zikǝn udakhe ǝn khaya Galili a gatars.
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 Tsǝna kǝ udakh ad lav ǝn tǝghǝr kǝ dǝgakhe ǝn manin daghan. Zikǝn udakhe ǝn ǝntla khaya ya Yakhudi, Wursalim, zǝ ǝntla khaya ya Edom, zǝ li khǝdzǝva gadzak zagh Urdu, zǝ udakh ya Taya zǝ Sidon, a sawal da vak sar.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Wirva zika udakha, ka kwarar khai Yasu kǝ furakh sar, kǝ ɗikarna khǝɗikan na kǝ peryu, ki khek tlǝgars kǝ udakh.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Wirva a mbakhatǝru kǝ udakh zikǝn. In kǝ mangan kǝ liye tukw kuzakh ǝn tlagǝva daks da gǝmagǝm.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Itsǝn nǝghǝn vara sǝɗikw bǝzan ad Yasu, ka mbaɗa itar ǝn tǝvuk sar, zǝ tuwa tsitar kwarne, “Kha Zǝr Yazhigǝl.”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Ka tǝkhatǝrnan chara, kwarara bai tar kǝ udakh ad lavǝn tǝghǝr tsin bi.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 A do Yasu da tǝ kalam ghuɓ, ka ɗakh tǝrkhai kǝ liye ǝn naghin, ka sagh itar da vak sar.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 A dzǝrgan ad ud kǝlatǝm mits, ki nǝga kǝ dzǝran na kǝ furakh sar. Kǝ giɗa tsitar dagh, kǝ ɓalatra ɓal dǝgal da kwardu lav Yazhigǝl.
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 Mbǝladu itar ndzǝɗa dzado wurduwakh.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Yakhana udakh kǝlatǝm mitse a dzǝrgin. Siman (ai barvin ɗakh Bitrus).
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Yakub zǝr Zabadi zǝ saghǝr sar Yukhan (ai batǝrvin ɗakh Buwarnajis, in kwarne “Zar ya fit”).
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Chalǝmakh tsuguna itar, Ndros, Filibus, Bartalamaus, Mat, Tom, Yakub zǝr Half, Taddiyus, Siman ude nagh ba gwiya kǝ khaya sar da tǝlg bi.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 Zǝ Yakhuz Iskariyoti, dadake a bǝdu Yasu.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Ən tǝkhal kǝ yana, ka dagh Yasu da tlǝrna mǝgh. Ka sa dzakhava udakh zikǝn da vak sar. Wirva yan, in zǝ furakh sar, a mbǝlatǝru ba ɗul zu kaf bi.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Tsǝna kǝ yakhtar ad in, ka dǝgal tsitar da ɓadoɓ. Da itar ǝn kurana, ba kǝɗǝf ghǝr tsin.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Yakhaya kǝ li tsagdu ndzikha ndzikh Mus liye sodagh ǝn Wurshalim, ǝn kwar kwarne, “Ba’alzabul shik ya wurduwakh ǝn man tlǝks din. In tsugun kǝ bara ndzǝɗa lakwdu wurduwakh ǝn vǝgh kǝ udakh.”
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Ka ɗakh tǝrkhai Yasu da vak sar, ka farsa kwaratǝra lava tsin dǝ jakǝva lavakh. “Da lakwa ndar Shatan ad Shatani?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Da tǝkaghǝra tlǝks mits. Tǝkhakh yan kǝ tlǝks kǝ ghitsgana?
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Da tǝkaghǝra udakhe ǝn mǝgh mits. Da tǝkha yan kǝ mǝgh kǝ ghitsgan?
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Da ka ǝn man tlughuma Shatan dǝ ghǝr sar, a tǝkana ba dǝ ghǝra sar kina biya? Da tǝkha kǝ ghitsgan dǝ ndzǝɗa? A sagh ba mbasa sar kina biya?
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 Nǝg ude tǝkha kǝ dagh da fǝta ude dǝ ndzǝɗa kǝ khuts kadlang sara? Khekwa ndzaɗana bakhin ndan kǝda khuts katlang sar tsin ǝn fǝta sara?
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, tǝkhud kǝ ɓisatǝrna daghan khaipakh tar kǝ udakh, zǝ ɗaga tsafa tsafe a manarkhai itar kǝ Yazhigǝl.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Ai daka tsafanǝfin ad Sǝɗikw Yazhigǝl, na bud da ɓisara ɓisa kǝ ngǝɗa bi.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Dǝge kǝ ba da kwar yana, wirva a kwarga itar kwarne, “Nǝg dǝ sǝɗikw bǝzan ǝn vǝgh sar.”
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Ka sagh zarbabakh Yasu zǝ bab sar da vak Yasu. Ghitsge tar ǝn mel, ka ɓǝlanǝf itar ad ud daks da ɗakhatra Yasu.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Nǝg dzakhava udakh a tsarghǝran, ka kwararkhai itar kwarne, “Babagha zǝ zarbabakhagh ǝn mel itar, ǝn na nǝgha kha nǝgha itar.”
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Ka ndiɗatǝrwal Yasu kwarne, “War babara zǝ zarbabakhari?
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Ka vazatǝrvala kǝ liye ǝn ndzǝgan, liye tsarghǝran, ka ni, “Auna babara zǝ zarbabakhar.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Ɗaga ude ǝn man dǝge ǝn nagha Yazhigǝl, in zǝrbabara, dughwbabara, zǝ babar.”
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?