Atos 9
Kura Aləkawalə ŋga Əntaŋfə (GDE) vs NAA
1 Ma Sawulə, kə gi ci aakəŋwa də ciɓənə də ənji nə'unə tə Slandana, ha'ə ca ba ka ɓəələginə nə ci tə tii. Kə ma'i ci, ca palə aa ha gawə ŋga limanyinə,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 ca kədii kaa ca naahətə ka ci ləkaləkatə kaa ca kərə ka gayinə ŋga *kuvə də'wanyinə ŋga Damasəkusə, oo'i, maɗa kə lapaa ci ənji nə'u rəgwa ŋga Slandana, ka kaashatənə nə ci tə tii patə, ŋguyirənə da makinə, ca kira aa Urusaliima ma'aanəkii.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Makə upaa ci ləkaləkatəkii, ca palə. Ma ci ma'ə a rəgwa, kədəhə kaa ca mbu'u aa Damasəkusə, wata ma nee ci, ɓərənə makə pyapiɗənə ŋga vənə a jigagi ka ci dadagyə, ca ɓərəgi hatə ɗii ci davə patə.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Wata kucafə ca kulagi aa panə. Ma ca fa, uura ŋga əndə a ba ka ci: “Sawulə, Sawulə, mi saŋə cii kwa ciɓə də nyi ha'a?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Ca ləgwa, “'Ya'ə Slandana, hə wu saŋa?” Əŋki ci ka ci, “Nyi nə Yeesu ətə cii kwa ciɓə də ci.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Amma, ma ɗanəkwa, maɗətə, dzəgərə aasəkə vəranə. Davə nə ənjə a ba ka hə sətə nii kwa ɗa.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Ma guvii-wiinyinə ŋga Sawulə, kə kəŋee ka tii, ca pa'əənə ka tii ma əsə, acii kə fii tii uura ŋga ənda, amma maneemə tii ka əndəkii.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sawulə a maɗətə, ca kəŋaanə, ca wunəpaa ginəkii, amma paa ci ka mbee ka nee ka taa mi. Ənjitə a kəsə tə ci ka ciinəkii, təya kərə tə ci aa Damasəkusə.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Baanə makkə, paa ci ka mbee ka neenə. Pooshi zəmə a makii, masamə ci taa mi əsə.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Tə'i əndə nə'unə də Damasəkusə ətə ɗii ləməkii Ananiya. Kə jigagi Slandanə ka ci, əŋki ci, “Ananiya!” Ca muu, “'Ya'ə Slandana, wanyina.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Əŋki Slandanə ka ci, “Maɗətə, duu ka rəgwatə ci ənjə a 'wa ‘Makəŋə rəgwa’, ha ləgwatə asii ga Yahuda tə əndə vəranə ŋga Tarəsi ətə ɗii ləməkii Sawulə. Acii agi ɗa də'wa nə ci.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Kə ɓaarii nyi ka ci əndə'i əndə ɗii ləməkii Ananiya ca dəməgərə aaɓiikii, ca banee ka ciinəkii aanəkii kaa ca ənə ka nee ka ha makə ŋga ŋukə.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Amma Ananiya a ba, “'Ya'ə Slandana, kə fii nyi a ma ənji laŋə oo'i, ma əndətsa, kə ciɓee ci ka ənji nə'unə tə hə ka shaŋə də Urusaliima.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Wiinə, ma shi ci aa hanə əsə, də baawəɗa ŋga gayinə ŋga limanyinə kaa ca anə taa tə wu patə ca ɗa də'wa də ləməku ganə.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Amma əŋki Slandanə ka Ananiya, “Duu, acii mataɗə əndə slənaaki nə ci kaa ca baaba ləməki ka hara slikərənə da meeminə da ənji *Isərayiila patə.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Nyi na ɓaarii ka ci əsə makə sətə nii kəya ciɓə putə ŋga ləməki.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Wata Ananiya a palə, ca dəməgərə aa hatə aasii, ca banee ka ciinəkii aanə Sawulə, ca ba, “Ndzəkəŋunəki Sawulə, Slandanə sləkee ka nyi, waatoo Yeesu ətə jigagi ka hə a rəgwa ha shi aa hanə. Ma sləkee ci ka nyi, kaa ha mbee ka neenə də ginəku makə ŋga ŋukə, ha upaa natənə ŋga Malaaɓa Ma'yanə tə hə əsə.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Wata kurya'ə uushi makə maslyafənə ŋga mbuzə a kulyagərə anə ginəkii, ca ənə ka neenə makə ŋga ŋukə, ca maɗətə, ca luu yiɓə bapətisəma.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ma daba'əkii, ca adə zəma, ca ənə ka upaa ŋgeerənə.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Pii kə pyalə ci aasəkə *kuvə də'wanyinə kama kama, ca waaza ka ənji agyanə Yeesu, ca ba, ma Yeesu, *Uuzənə ŋga Əntaŋfə nə ci.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Ma ənjitə nja fa tə ci, kə ɗii ka tii ka sə ŋga hurəshishinə, təya ba, “Əntaa əndətsə ciɓə də ənji ɗa də'wa də ləmətsə də Urusaliima? Ma shi ci aa hanə əsə, kaa ca kəəsə tə tii, ca kərə aakəŋwacii gayinə ŋga limanyinə ma'aanəkii.”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Amma, ma waazanə ŋga Sawulə, kə cakə ɗa ŋgeerənə aakəŋwa aakəŋwa, ca ɓaarii ka *Yahudiinə də Damasəkusə oo'i, ma Yeesu, *Mataɗəkii ŋga Əntaŋfə nə ci. Makə fii tii ha'ə, wata hiimatii a gwazəgi patə.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ma daba'ə baanə ɓəzəkii, kə anyi Yahudiinə uura ka ɓələginə tə Sawulə.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Amma kə fii Sawulə sətə mwayi tii ɗanə də ci. Vəɗə da uusərə patə nə tii ka nəhə uura mayi ŋga vəranə kaa təya ɓələgi tə ci.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Asee, ma ka əndə'i vəɗa, kə ŋgirə *lyawarənə ŋga Sawulə tə ci, təya kavə tə ci aasəkə ɗəva, təya kyagərə tə ci da nə mahwala ŋga vəranə.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Makə ənyi Sawulə aa Urusaliima, kə ali ci ləɓənə da ənji nə'unə davə. Amma kə ŋgwaləgi tii patə aciikii, acii maluuvəmə tii oo'i, əndə nə'unə nə ci.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Amma, wata Barənaba a kəsətə tə ci ka ciinə, ca kərə tə ci aaɓii masləkee ənji, ca bagi ka tii makə sətə nee Sawulə ka Slandanə a rəgwa ətə waɓi ka ci, makə sətə waazii ci də ləmə ŋga Yeesu də Damasəkusə yadə ŋgwalənə əsə.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Wata təya ndzaashi, təya wiigi'i ka hakii da Sawulə də Urusaliima. Ca waaza də ləmə ŋga Slandanə yadə ŋgwalənə.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ca dzə də waɓənə də ɗaaɗa mabizhinə da Yahudiinə ətə ca waɓə uura Gərikə əsə. Amma, ma tii natii, rəgwa ŋga ɓələginə tə ci nə tii ka alənə.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Makə fii ənji nə'unə ha'ə, təya kərəgi tə ci aa Kayisariya, əŋki tii ka ci, wa ca ənə saakii aa Tarəsi.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Ma Ikəliisiyanyinə anə hanyinə ŋga Yahudiya da Galili i Samariya əsə, kə upaa tii ndzaanə jamə, pooshi ŋgəra'wə ma'ə. Kə cakə tii ɗa ŋgeerənə aakəŋwə aakəŋwa, təya dzə də ŋgwalənə tə Slandanə əsə agi taa mi ci təya ɗa patə. Də ha'ə cakə ənji nə'unə ɗanə laŋə dagi tsakənə ŋga Malaaɓa Ma'yanə tə tii.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Ma Piita, agi wiigi'inə nə ci ahada ənji nə'unə taa dama patə. Kə gi ci ka tsaamətənə tə ənji nə'unə də Lida əsə.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Ma davə, kə lapaa ci əndə'i mahurəməsə əndə ətə ɗii ləməkii Ayiniya. Paa ci ka mbee ka maɗətənə. Fəzə tighəsə nə ci pərəɓə asəkə ədzə baanə.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Əŋki Piita ka ci, “Ayiniya, kə mbəɗəpaa Yeesu *Aləmasiihu də hə. Maɗətə, ha fuuɗətə ha ŋga baanaaku.” Wata həryatə ca maɗətə.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Ənji Lida da ənjitə anə hanyinə ŋga Saroonə patə, kə nee tii ka Ayiniya, ca wii. Wata təya zhi'wagi ka nə'unə tə Slandana.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Tə'i əndə'i vəranə ətə ɗii ləməkii Yoopa. Ma dava, tə'i əndə'i minə ɗii ləmətə Tabita. Ma də uura Gərikə əsə, Dookasə, makə bana kanyaɗa. Əndə nə'unə nə ki. Pukyanə ŋga ha patə nə ki ka slənə ŋunyi sləna, kya tsakə tə matəgunyinə əsə.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ma saa'ikii, kə gwakə ki ka bwanea, kya əntəgi. Ənjə a yiɓəgi tə ki, təya banee ka ki asəkə kuvə anə əndə'i.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Makə ma Lida, pooshi dzaɗə da Yoopa, kə fii ənji nə'uutə davə oo'i, də Lida nə Piita. Wata təya sləkee ka ənji bəra'i aaɓiikii, təya kədii tə ci, əŋki tii, “Tsəgwayi pii pii, shiwə aahadeenə.”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Makə fii Piita ha'ə, wata ca maɗə, ca palə da tii. Mbu'unaakii, ənjə a kərə tə ci aasəkə kuvə anə əndə'i. Mooryafinyinə a guŋutə də ci patə, təya dzə də tuunə, təya ɓaarii ka ci kəbənə i kəjeeriitə nji Dookasə a təslə, ki ma'ə da i əpinə.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Wata Piita a ba ka tii, wa təya dəməgi patə agyə. Ca gərə'waanə, ca ɗa də'wa, wata ca zhi'igi aaɓii wa, ca ba, “Tabita, maɗətə.” Kya wunəpaa ginətə. Makə nee ki ka Piita, kya maɗətə dasə.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piita a və ka ki ciinəkii, kya kəsətə, ca maɗee ka ki. Ma daba'əkii, ca 'wa tə mooryafinyinə da hara ənji nə'unə, ca ɓaarii tə ki ka tii da i əpinə.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Kə huwugi habara ŋga sətə ɗii Piita asəkə vəranə ŋga Yoopa patə. Ənji laŋə vii gooŋga ka Slandanə əsə.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Kə baa Piita də Yoopa laŋə asii ga matakəɗə kuvə'unə ətə ɗii ləməkii Simoonə.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.