Tito 2
FUV vs ARIB
1 اَمَّا اَنْ، اٜکِّتِنْ غٛونغَ؞
1 Tu, porém, fala o que convém à sã doutrina.
2 وِعُ ندٛتِّعٜنْ تٛع ٻٜ نغَرْتَ جَرٛوٻٜ، اَمَّا ٻٜ نغَرْتَ ٻٜ حَکِّيلٛ، ٻٜ شُرَ کٛعٜ مَٻّٜ؞ اٜ حَانِ ٻٜ کٛولٛو اَللَّه نَاع سٜطَّ، ٻٜ کٜىٰوَ يِدّٜ اٜ مُݧَلْ؞
2 Exorta os velhos a que sejam temperantes, sérios, sóbrios, sãos na fé, no amor, e na constância;
3 نٛنْ مَا اٜکِّتِنَا مَدُعٜنْ نجٛوطٛو جٛنْدٜ حَانُندٜ رٜوْٻٜ تٛکُّٻٜ يٜىٰسُ نجٛوطٛو؞ تٛع ٻٜ نغَرْتَ بِعٛوٻٜ حَالَاجِ کَلُّطِ دٛوْ وٛٻّٜ، کٛو غِطُٻٜ نجَرُ؞ ٻٜ نغَرْتَ اٜکِّتِنٛوٻٜ کٛ وٛوطِ،
3 as mulheres idosas, semelhantemente, que sejam reverentes no seu viver, não caluniadoras, não dadas a muito vinho, mestras do bem,
4 نغَمْ ٻٜ اٜکِّتَ رٜوْٻٜ سُکَاٻٜ نٛ نغِطِرْتَ وٛرْٻٜ مَٻّٜ اٜ ٻِٻّٜ مَٻّٜ،
4 para que ensinem as mulheres novas a amarem aos seus maridos e filhos,
5 اٜ نٛ ٻٜ نغَرْتِرْتَ شُرٛوٻٜ کٛعٜ مَٻّٜ، غٛودُٻٜ ٻٜرْطٜ لَاٻُطٜ، ڤَامَنٛوٻٜ وُرٛ مَٻّٜ، اَادِلِعٜنْ، تٛکّٛوٻٜ کٛ وٛرْٻٜ مَٻّٜ مبِعِٻٜ، نغَمْ تٛع طُمْ يَوَنَ وٛلْدٜ اَللَّه؞
5 a serem moderadas, castas, operosas donas de casa, bondosas, submissas a seus maridos, para que a palavra de Deus não seja blasfemada.
6 نٛنْ مَا وَغِّنْ کَيٜعٜنْ ٻٜ شُرَ کٛعٜ مَٻّٜ؞
6 Exorta semelhantemente os moços a que sejam moderados.
7 اَمَّا اَنْ وَرْتُ کٛ ٻٜ اٜکِّتٛتٛو ندٜرْ کٛ نغَطَتَا فُو؞ وَطُ حَکِّيلٛ اٜ غٛونغَ ندٜرْ اٜکِّتِنْکِ مَاطَ؞
7 Em tudo te dá por exemplo de boas obras; na doutrina mostra integridade, sobriedade,
8 حُوتِرْ بٛلِيطٜ بٛطّٜ طٜ نغٜدَّتَاکٜ؞ ندٜنْ ٻٜنْ طٛنْ غِطْٻٜ نغٜدَّ ٻٜ شٜمْتَيْ نغَمْ ٻٜ کٜٻَتَا غٛطُّمْ کَلُّطُمْ طُمْ ٻٜ مبِعَتَ دٛوْ مٜىٰطٜنْ؞
8 linguagem sã e irrepreensível, para que o adversário se confunda, não tendo nenhum mal que dizer de nós.
9 وِعُ مَشُّٻٜ نغَطَ کٛ جٜيْٻٜٻٜ مبِعِٻٜ، ٻٜ مبٜلْنَنَٻٜ ٻٜرْطٜ ندٜرْ کٛو طُمٜ؞ تٛع ٻٜ شَلٛو کٛ ٻٜ مبِعِ،
9 Exorta os servos a que sejam submissos a seus senhores em tudo, sendo-lhes agradáveis, não os contradizendo
10 تٛع ٻٜ نغُجَّنَٻٜ؞ اَمَّا کٛو ندٜيٜ ٻٜ کٛلَّ ٻٜ غَطٛوٻٜ بٛطُّمْ اٜ ٻٜ نغَطَ کٛ حَانِ ٻٜ نغَطَ، نغَمْ ندٜرْ کٛو طُمٜ طُمْ ٻٜ نغَطَتَ ٻٜ مَوْنِنَ اٜکِّتِنٛلْ اَللَّه کِسْنٛووٛ مٜىٰطٜنْ؞
10 nem defraudando, antes mostrando perfeita lealdade, para que em tudo sejam ornamento da doutrina de Deus nosso Salvador.
11 نغَمْ اَللَّه حٛلِّي يِدّٜ مَوْندٜ ندٜ اٛ وَطِ لَاوٛلْ کِسْندَمْ نغَمْ يِمْٻٜ فُو؞
11 Porque a graça de Deus se manifestou, trazendo salvação a todos os homens,
12 يِدّٜ ندٜنْ اٜکِّتِنِيعٜنْ اَلٜنْ جٛنْدٜ ندٜ اَللَّه يِطَا اٜ سُونٛ فِي دُونِيَارُ، نجٛوطٛوطٜنْ ندٜرْ دُونِيَارُ اٜنْ شُرَ کٛعٜ مٜىٰطٜنْ، اٜنْ نغَطَ کٛ حَانِ، اٜنْ تٛکَّ اَللَّه اٜ ٻٜرْندٜ غٛعٛ؞
12 ensinando-nos, para que, renunciando à impiedade e às paixões mundanas, vivamos no presente mundo sóbria, e justa, e piamente,
13 اٜنْ کٜطٛو ݧَلْندٜ بَرْکِطِنَاندٜ ندٜ کَاٻُطٜنْ، ݧَلْندٜ ندٜ تٜدُّنغَلْ اَللَّه مٜىٰطٜنْ مَوْطٛ يٜىٰسُ اَلْمَسِيحُ کِسْنٛووٛ وَنْغَتَ؞
13 aguardando a bem-aventurada esperança e o aparecimento da glória do nosso grande Deus e Salvador Cristo Jesus,
14 يٜىٰسُ حٛکِّي حٛورٜ مُوطُمْ نغَمْ مٜىٰطٜنْ نغَمْ اٛ رِمْطِنَعٜنْ دَغَ کٛو ندٜيٜ حَلّٜىٰندٜ، اٛ وَرْتِرَعٜنْ يِمْٻٜ مَاکٛ لَٻّٜ، غِطْٻٜ وَطُکِ بٛطُّمْ؞
14 que se deu a si mesmo por nós para nos remir de toda a iniqüidade, e purificar para si um povo todo seu, zeloso de boas obras.
15 اٜکِّتِنْ فُو فِي طُعُمْ، حُوتِرْ لَامُ مَاطَ ندٜرْ سٜمْبِطِنْکِ اٜ حَٻَنْکِ يِمْٻٜ؞ تَاع جَٻُ غٛطّٛ يَوَنْمَا؞
15 Fala estas coisas, exorta e repreende com toda autoridade. Ninguém te despreze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?