João 2
FUV vs ARC
1 بَلْطٜ طِطِ غَطَ نٛنْ وَطِي طُمْ وَطِ حُمْتٛ تٜىٰغَلْ اٜ غَرِيرِ کَانَ نغٛنْدِ ندٜرْ لٜيْدِ غَلِيلِ؞ مَدُوجٛ يٜىٰسُ بٛو اٜ طٛنْ؞
1 E, ao terceiro dia, fizeram-se umas bodas em Caná da Galileia; e estava ali a mãe de Jesus.
2 يٜىٰسُ اٜ تٛکُّٻٜمٛ مَا کُمْڤِتَامَ حُمْتٛ تٜىٰغَلْ نغَلْ؞
2 E foram também convidados Jesus e os seus discípulos para as bodas.
3 ندٜ ندِيَمْ اِنَبٛجَمْ طَمْ حٛٻّٜ نجَرَتَ تٛ حُمْتٛ تٜىٰغَلْ نغَلْ رٜعِ، مَدُوجٛ يٜىٰسُ وِعِمٛ، «ندِيَمْ اِنَبٛجَمْ رٜعِ؞»
3 E, faltando o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: Não têm vinho.
4 يٜىٰسُ وِعِمٛ، «نغَمْ طُمٜ نَتِّنْطَايَمْ ندٜرْ طُعُمْ؟ شَرٜلْ اَمْ وَطَايِ تَوْ؞»
4 Disse-lhe Jesus: Mulher, que tenho eu contigo? Ainda não é chegada a minha hora.
5 سٜيْ مَدُوجٛ يٜىٰسُ وِعِ مَشُّٻٜ کُوٛوٻٜ طٛنْ، «نغَطٜىٰ کٛو طُمٜ کٛ اٛ وِعِعٛنْ؞»
5 Sua mãe disse aos empregados: Fazei tudo quanto ele vos disser.
6 حَادٜ طٛنْ اٜ وٛودِ لٛوطٜ جٛوٜىٰغٛعٛ طٜ کَاپٜ اِرِ لٛوطٜ طٜ يَحُودَنْکٛعٜنْ کُوتِرْتَ لٛوتٛو نغَمْ لَاٻِنْکِ کٛعٜ مَٻّٜ نٛ دِينَ مَٻّٜ وِعِ؞ کٛو ندٜيٜ لٛوندٜ اٜ حٛشَّ ڤَالِ ندِيَمْ 20 يَاکِ 30؞
6 E estavam ali postas seis talhas de pedra, para as purificações dos judeus, e em cada uma cabiam duas ou três metretas.
7 سٜيْ يٜىٰسُ وِعِ مَشُّٻٜ ٻٜنْ، «کٜبِّنٜىٰ طٜعٜ لٛوطٜ اٜ ندِيَمْ؞» ٻٜ کٜبِّنِطٜ ندِيَمْ نَا کِ طٜ کٜىٰوِ تٜڤْ؞
7 Disse-lhes Jesus: Enchei de água essas talhas. E encheram-nas até em cima.
8 سٜيْ اٛ وِعِٻٜ، «جٛونِ ݧٜطٜىٰ ندِيَمْ طَمْ سٜطَّ نجَارَنٛنْ ڤَامَنٛووٛ تٜىٰغَلْ نغَلْ؞» سٜيْ ٻٜ نجَارَنِمٛطَمْ؞
8 E disse-lhes: Tirai agora e levai ao mestre-sala. E levaram.
9 طَمْ يَادَکٜ طَمْ وَرْتِي اِنَبٛجَمْ، سٜيْ اٛ يَرِطَمْ؞ اٛ اَنْدَا تٛ طَمْ پِوٛيِ، اَمَّا مَشُّٻٜ ݧٜطُٻٜطَمْ اٜ اَنْدِ تٛ طَمْ پِوٛيِ؞ سٜيْ اٛ نٛدِّ اَنْغٛوجٛ اٛنْ،
9 E, logo que o mestre-sala provou a água feita vinho (não sabendo de onde viera, se bem que o sabiam os empregados que tinham tirado a água), chamou o mestre-sala ao esposo.
10 اٛ وِعِمٛ، «کٛو مٛيٜ اٜ اَرْتَ حٛکُّکِ حٛٻّٜ اِنَبٛجَمْ ٻُرْطَمْ وٜلْکِ، غَطَ ٻٜ نجَرِي ٻٜ کَارِي، ندٜنْ اٛ حٛکَّٻٜ اِنَبٛجَمْ طَمْ حٜوْتَايِ اَرَنْدٜجَمْ طَمْ وٜلْکِ؞ اَمَّا اَنْ، اَ اَلِ اِنَبٛجَمْ ٻُرْطَمْ وٜلْکِ طَمْ نَا جٛونِ؞»
10 E disse-lhe: Todo homem põe primeiro o vinho bom e, quando já têm bebido bem, então, o inferior; mas tu guardaste até agora o bom vinho.
11 کَنْجُمْ وٛنِ فِي کَيْطِنِيطُمْ اَرَنْدٜجُمْ طُمْ يٜىٰسُ وَطِ اٜ غَرِيرِ کَانَ نغٛنْدِ لٜيْدِ غَلِيلِ؞ نٛنْ اٛ حٛلِّرِ تٜدُّنغَلْ مَاکٛ، ندٜنْ تٛکُّٻٜمٛ کٛولِيمٛ؞
11 Jesus principiou assim os seus sinais em Caná da Galileia e manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 غَطَ طُعُمْ، يٜىٰسُ يَحِ کَفَرْنَحُمْ، کَنْکٛ اٜ مَدُوجٛ مَاکٛ، اٜ مِݧِرَاٻٜ مَاکٛ، اٜ تٛکُّٻٜمٛ، ٻٜ نجٛوطِي تٛنْ بَلْطٜ سٜطَّ؞
12 Depois disso, desceu a Cafarnaum, ele, e sua mãe, e seus irmãos, e seus discípulos, e ficaram ali não muitos dias.
13 ندٜ شَرٜلْ ٻَدِي نغٜلْ حُمْتٛ سَکِّنْکِ نغٛ يَحُودَنْکٛعٜنْ، يٜىٰسُ يَحِ اُرُشَلِيمَ؞
13 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 تٛنْ اٜ اُرُشَلِيمَ ندٜرْ وُرٛ شٜنِينغٛ اٛ تَوِ يِمْٻٜ اٜ شٛورَ نَعِ، اٜ بَالِ، اٜ تَتَّبَرَاجِ؞ ندٜنْ اٜ وٛودِ وٛٻّٜ غَيْلِتٛوٻٜ شٜىٰدٜ رٛومَنْکٛعٜنْ يَاکِ شٜىٰدٜ يَحُودَنْکٛعٜنْ، اٜ ٻٜ نجٛوطِي حَادٜ تٜىٰبُرْجِ مَٻّٜ اٜ ٻٜ نغَيْلِتَ شٜىٰدٜ؞
14 E achou no templo os que vendiam bois, e ovelhas, e pombos, e os cambiadores assentados.
15 سٜيْ اٛ وَالِ ٻٛغِّ اٛ وَرْتِرِطِ لٛوسٛلْ، اٛ رِيوِ فُو ٻٜ سٛورٜ‑سٛورٜ دَغَ ندٜرْ وُرٛ شٜنِينغٛ نغٛنْ حَوْتِ اٜ بَالِ مَٻّٜ اٜ نَعِ مَٻّٜ؞ کَدِنْ اٛ سَنْکِتِ شٜىٰدٜ غَيْلِتٛوٻٜ شٜىٰدٜ ٻٜنْ، اٛ دٛعِّ تٜىٰبُرْجِ مَٻّٜ؞
15 E, tendo feito um azorrague de cordéis, lançou todos fora do templo, bem como os bois e ovelhas; e espalhou o dinheiro dos cambiadores, e derribou as mesas,
16 سٜيْ اٛ وِعِ شٛورٛوٻٜ تَتَّبَرَاجِ ٻٜنْ، «مبُرْتِنٜىٰطِ طٛعٛ! تٛع اٛنْ نغَرْتِرْ وُرٛ ݧَاکٛ اَمْ لُومٛ؞»
16 e disse aos que vendiam pombos: Tirai daqui estes e não façais da casa de meu Pai casa de vendas.
17 تٛکُّٻٜمٛ شِفْتٛرِ کٛ وِنْدَا، «يَا اَللَّه، يِدّٜ ندٜ نغِطُمِ وُرٛ مَاطَ اٜ وُلَ ندٜرْ اَمْ بٛ حِيتٜ؞»
17 E os seus discípulos lembraram-se do que está escrito: O zelo da tua casa me devorará.
18 سٜيْ اَرْدِيٻٜ يَحُودَنْکٛعٜنْ پَمِ يٜىٰسُ ٻٜ مبِعِ، «طُمٜ کَيْطِنِيطُمْ نغَطَنْتَامِنْ نغَمْ حٛلُّکِ اَ وٛودِ لَامُ وَطُکِ فِي طُعُمْ؟»
18 Responderam, pois, os judeus e disseram-lhe: Que sinal nos mostras para fazeres isso?
19 يٜىٰسُ وِعِٻٜ، «ڤُسٜىٰ وُرٛ شٜنِينغٛ نغٛعٛ، ندٜنْ ندٜرْ بَلْطٜ تَتِ مِ مَحِتَيْنغٛ؞»
19 Jesus respondeu e disse-lhes: Derribai este templo, e em três dias o levantarei.
20 ٻٜ مبِعِمٛ، «طُمْ وَطِي دُوٻِ 64 کٛ طُمْ يٛتِّنَ ݧِٻُکِ وُرٛ شٜنِينغٛ نغٛعٛ، اَنْ، اَ وِعِي اَ مَحِتَيْنغٛ ندٜرْ بَلْطٜ تَتِ؟»
20 Disseram, pois, os judeus: Em quarenta e seis anos, foi edificado este templo, e tu o levantarás em três dias?
21 اَمَّا وُرٛ شٜنِينغٛ نغٛ يٜىٰسُ مٜتَتَ دٛوْ مَغّٛ وٛنِ ٻَنْدُ مَاکٛ؞
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 غَطَ اٛ اُمِّنَامَ دَغَ مَيْدٜ، سٜيْ تٛکُّٻٜمٛ شِفْتٛرِ کَعَ حَالَ کَ اٛ وِعُنٛ، ندٜنْ ٻٜ نجَٻِ کٛ اَايَاجٜ مبِعِ اٜ کٛ يٜىٰسُ وِعِ؞
22 Quando, pois, ressuscitou dos mortos, os seus discípulos lembraram-se de que lhes dissera isso; e creram na Escritura e na palavra que Jesus tinha dito.
23 شَرٜلْ نغٜلْ يٜىٰسُ وٛنِ اُرُشَلِيمَ نغَمْ حُمْتٛ سَکِّنْکِ، يِمْٻٜ طُطْٻٜ کٛولِيمٛ نغَمْ ٻٜ نغِعِي کُوطٜ کَيْطِنِيطٜ طٜ اٛ وَطِ؞
23 E, estando ele em Jerusalém pela Páscoa, durante a festa, muitos, vendo os sinais que fazia, creram no seu nome.
24 اَمَّا يٜىٰسُ وٜدِّتَنَاکِٻٜ، نغَمْ اٜ مٛ اَنْدِ نغِکُّ نٜطّٛ؞
24 Mas o mesmo Jesus não confiava neles, porque a todos conhecia
25 نَاع نَا غٛطّٛ حٛکِّيمٛ شٜيْدَ دٛوْ يِمْٻٜ، نغَمْ کَنْکٛ اٜ حٛورٜ مَاکٛ اٜ مٛ اَنْدِ کٛ وٛنِ ندٜرْ ٻٜرْندٜ کٛو مٛيٜ؞
25 e não necessitava de que alguém testificasse do homem, porque ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?