Marcos 4
FUF vs ARIB
1 Iisaa woni kadi e waajagol ka daande weendu. Hakkee ko jamaa mooɓinooɗo takko makko on ɗuuɗi, o bakii e laakun ka nder weendu, o jooɗii, jamaa on fow woni ka daande weendu.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 O janniri ɓe piiji buy mise. E nder ko o waajotoo kon, o wi'i:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 «Heɗee, ko remoowo yaltunoo sankugol.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 E nder ko o sankata kon, gabbe goo yani ka ɗatal, colli ɗin ari moɗi ɗe.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Goɗɗe ɗen yani e hoore kaaƴe, ka leydi ɗuuɗaa, ɗe fuɗi heɲa sabu ɗewlugol leydi ndin.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ɓay naange ngen yaltii, ɗe sumi ɗe yoori sabu angal ka ɗaɗi ɗin siŋoo.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Goɗɗe goo kadi yani ka sooƴoore, ɗe fuɗidi e mayre, sooƴoore nden moɗi ɗe, laatii ɗe rimaali few.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Goɗɗe goo yani ka leydi moƴƴiri. Ɗe fuɗi, ɗe mawni, ɗe sawti, cawti goo gabbe cappanɗe tati, cawti goo cappanɗe jeegoo, cawti goo teemedere.»
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 E hoore ɗun, o wi'i: «Mo no mari noppi nanirɗi yo nanu!»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ɓay luttii mo kanko tun, ɗowtunooɓe mo ɓen e *sahaabaaɓe sappoo e ɗiɗooɓe ɓen woni e landagol mo firo ɗee mise.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 O wi'i ɓe: «Onon on yeɗaama gundoo *laamu Alla ngun, kono ɓee ka yaasi, ɓe wowlirante fow mise,
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 fii yo ɓe ndaaru, hara ɓe yi'ataa, yo ɓe nanu, hara ɓe faamataa, fii wota ɓe tuubu, junuubaaji maɓɓe ɗin yaafee.»
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 O wi'i ɓe kadi: «On faamaali ngal misal ɗoo? Ko honno non faamiroyton ɗeya mise fow?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Remoowo on sanki awdi ndin, ɗun ko daalol ngol.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Woɓɓe no wa'i wa nde awdi sankaa ka ɗatal ka daalol ngol sankaa ɗon. Ɓe nana ngol tun, Ibuliisa ara, itta daalol sankaangol e maɓɓe ngol.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Woɓɓe goo kadi no wa'i wa nde awdi sankaa ka kaaƴe. Nde ɓe nani daalol ngol, ɓe jaɓa ngol heɲa e nder weltaare.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Kono ɓe alaa ɗaɗi, ko fii hinaa ɓe tabituɓe. Nde satteendeeji maa cukkeede aroyi sabu jokkugol maɓɓe daalol ngol, ɓe tertoto kisan.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Woɓɓe goo kadi no wa'i wa nde awdi sankaa ka sooƴoore. Ko ɓen woni nanooɓe daalol ngol,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 kono ngol ronka rimude e maɓɓe, ko fii haray ngol moɗiraama anndeeji aduna e ɗayniro jawle e faaleeji ngurndan goo.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ɓeya ɓen non no wa'i wa nde awdi sankaa ka leydi moƴƴiri. Ko ɓen woni nanooɓe daalol ngol, jaɓa, ngol rima e maɓɓe, woɓɓe goo laabi cappanɗe tati, woɓɓe goo laabi cappanɗe jeegoo, ɓeya ɓen laabi teemedere.»
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 O wi'i ɓe kadi: «Taw si hara lampu ko ka wirnii waɗetee maa ko e ley danki? E hara hinaa ka kene?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Ko fii alaa ko suuɗii ko feeɲataa, awa kadi kala gundoo ko sakkitorta ko feeɲugol.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Mo no mari noppi nanirɗi yo nanu!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 O wi'i ɓe kadi: «Wattanee yiila e ko heɗotoɗon kon. Ko fii ko sariyaare nde etirɗon nden etiranteɗon, ɓeyditaneɗon kadi.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ko fii ko marɗo ɓeydantee, kono mo maraa on jaɓitante hay yeru ko o mari kon.»
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 O wi'i ɓe kadi: «Laamu Alla ngun no wa'i wa nde neɗɗo ƴetti awdi, sanki ka leydi.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Woni o ɗaanii woo, o ɗaanaaki woo, jemma e ɲalorma awdi ndin fuɗay, njanɗa, hara ko no o andiraa.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Leydi ndin fuɗinanay hoore mun, ndi adora puɗol ngol, hikka cawtol ngol, si gabbe ɗen kadi moƴƴinoo moƴƴa ka cawtol.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 No gabbe ɗen ɓendiri, wortowal ngal no ƴetteede, ko fii haray baagol ngol fewndike.»
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 O wi'i kadi: «Ko honɗun eɓɓindirten e laamu Alla ngun, maa ko misal hongal hollirten ɗun?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Hingu wa'i wa abbere bene, kon ko ɓuri fanɗude e ko aawetee kon fow ka leydi.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Kono si wonii nde aawaama, nde hawtoo, nde njanɗa, nde ɓura ko aawetee e naakoo kon fow, nde waɗa calɗi njani haa ka tawata colli ɗin ka weeyo waaway hoɗude ka ley ɗowdi makki.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Ko mise buy wa'itaynooɗe nii o yewtiraynoo ɓe daaluyee on, noone no ɓe waawiraynoo faamirde.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 O yewtirtaano ɓe si wonaa mise, kono si wonii ka weddii o sifantono fow taalibaaɓe makko ɓen.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Nden ɲande kiikiiɗe Iisaa wi'i ɓe: «Lumbiten gaɗa.»
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ɓe acciti jamaa on, ɓe naɓori Iisaa ka weendu e nder laakun kun o wonnoo e mun kun, laaɗe goo ɗowti ɓe.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Tun waabiliire tiiɗunde wondunde e hendu woni e wifugol, tawi morlooɗe ndiyan ɗen no piyoo e laakun kun, kun heewa ndiyan.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Tawi kanko Iisaa himo awlii ngawlu, ɗaanii ɓaawo. Ɓe findini mo, ɓe wi'i: «Karamoko'en, e on kippataa fii ko men woni mulude kon?»
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 O immii, o toŋani hendu ndun, o wi'i ndiyan ɗan: «Deeƴu, fankaa!» Hendu ndun deƴƴi, deeƴaango tiiɗungo waɗi.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 E hoore ɗun o wi'i ɓe: «Ko fii honɗun hulanɗon? E hara on alaa gomɗinal haa jooni?»
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ɓe huli kulol tiiɗungol, ɓe wi'indiri: «Ko hombo woni oo? Ko fii hay keneeli ɗin e baharu on ɗoftoto mo!»
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?