Marcos 3
FUF vs ARC
1 Iisaa naatiti kadi ka juulirde. Tawi maaya-jungoojo no nder ton.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Nde tawnoo *Fariisiyaaɓe ɓen no faalaa tooɲude Iisaa, ɓe ayni mo, hiɓe ndaara si o ɲawnday mo e *ɲalaande fowteteende nden.
2 E estavam observando-o se curaria no sábado, para o acusarem.
3 Iisaa wi'i on maaya-jungoojo: «Immo daroɗaa ka hakkunde ɗoo.»
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Ontuma Iisaa landii ɓen: «E hara no dagii ka goɗɗo waɗa ko moƴƴi maa ko boni, danda wonkii maa wona sabu makki e *aseweere?» Kono ɓe deƴƴi.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem ou fazer mal? Salvar a vida ou matar? E eles calaram-se.
5 Onsay Iisaa ndaari ɓe e hoore himo tikki, aani fii sattere ɓerɗe maɓɓe ɗen. O wi'i on neɗɗo: «Fontu jungo maa ngon.» On fonti ngo, jungo makko ngon selli.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a mão, sã como a outra.
6 Onsay Fariisiyaaɓe ɓen yalti, ɓe woni e fewjodugol e yimɓe *Heroodu lanɗo on fii no ɓe warira Iisaa.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Ɓawto ɗun, Iisaa e taalibaaɓe mun ɓen yaari ka weendu. Jamaa moolanaaɗo iwruɗo ka diiwal Jaliilu e ka diiwal Yahuuda
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 e Yerusalaam e Iduuma e leyɗe wonirɗe gaɗa Yurdayniwol ɗen e ɗii baŋŋeeji Tiiri e Siduuna jokki mo. On jamaa, nanunooɗo ko o wonnoo waɗude kon fow ari e makko.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e dalém do Jordão, e de perto de Tiro, e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Onsay Iisaa yamiri taalibaaɓe mun ɓen yo ɓe ɗaɓɓan mo laakun fii wota jamaa on ɓiƴu mo.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não comprimisse,
10 Nde tawnoo himo sellinde yimɓe ɗuuɗuɓe, tampirnooɓe ɲabbeeli ɓen fow wubbi e makko fii meemugol mo.
10 porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Kono ɓe jinna nangi ɓen, si yi'ii Iisaa, jiccotono yeeso makko, ewnoo, wi'a: «Ko a *Ɓiɗɗo Alla!»
11 E os espíritos imundos, vendo-o, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Kono kanko Iisaa o yamirayno ɗin jinnaaji, o tentina wota ɗi feɲɲin fii makko.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Ɓawto ɗun, Iisaa ƴawi e fello, o noddi ɓe o faalaa ɓen, ɓen ari e makko.
13 E subiu ao monte e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 O suɓii sappoo e ɗiɗo, o toɗɗii ɓe *sahaabaaɓe, ko o wonda e mun, ko o immina waajoyoo,
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar
15 wondude e bawgal fii raɗagol jinnaaji ɗin.
15 e para que tivessem o poder de curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Ɓen sappoo e ɗiɗo, ɓe o toɗɗii, ko Sim'uunu, on mo o jammi Petruusu,
16 Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 e Yaaquuba mo Zabadii, e Yuuhanna neene-gooto on on (ɓen ɓe Iisaa jammi Bowanesiisa, ko woni firo ɗun ko «ɓiɓɓe-farɲitere»),
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 e Andaraawu e Filiipu e Bartolomaawu e Matta e Tooma e Yaaquuba mo Alfaa e Taddaawu e Sim'uunu tawdaaɗo e fedde *Zelotiiɓe ɓen,
18 André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o Zelote,
19 e Yudaasi Iskariiyu, janfoytooɗo mo on.
19 e Judas Iscariotes, o que o traiu.
20 Ɓawto ɗun, kanko Iisaa o arti ka suudu. Yimɓe ɓen mooɓii kadi haa ka tawata kanko e taalibaaɓe makko ɓen ɓe waawataa hay ɲaamude.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Ɓay siɓɓe Iisaa ɓen nanii ɗun, ɓe ari nangugol mo, ko fii hari hiɓe wi'a: «O wilike!»
21 E, quando os seus parentes ouviram isso, saíram para o prender, porque diziam: Está fora de si.
22 Nde tawnoo jannooɓe fii Sariya on, iwruɓe Yerusalaam ɓen, no wi'a: «Balzabuula* no e makko, ko tippude e lanɗo jinnaaji ɗin o woni raɗorde jinnaaji ɗin.»
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Onsay Iisaa noddi ɓe, yewtiri ɓe misal, o wi'i: «Ko honno Ibuliisa waawirta raɗorde Ibuliisa?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Si tawii laamateeri liddondirii kayri tigi, haray ndin laamateeri waawataa tabitude.
24 Se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Awa kadi si suudu liddondirii, ndun suudu waawataa tabitude.
25 e se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Si tawii non Ibuliisa dartike hoore mun tigi, o liddike hoore makko, haray o waawataa tabitude, haray fii makko lannii.
26 Se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem fim.
27 Ko fii hay gooto waawataa naatude e nder galle neɗɗo dolnuɗo, o mooɓa keyeeji on ɗin, ado o haɓɓude on neɗɗo dolnuɗo. Ko onsay doo o waawata mooɓude ko woni ka suudu on kon.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não manietar o valente; e, então, roubará a sua casa.
28 Ka haqiiqa mi andinii on, yimɓe ɓen yaafante junuubaaji ɗin fow e hoyreeji ɗi ɓe hoynata ɗin,
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda sorte de blasfêmias, com que blasfemarem.
29 kono kala hoynuɗo *Ruuhu Seniiɗo on heɓataa yaafuyee few, haray himo fawtii junuubu haa poomaa.»
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo.
30 Ko Iisaa wi'iri ɓe ɗun, ko ɓay hiɓe wi'ude: «Jinna no e makko.»
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo.)
31 Onsay yumma Iisaa e yumma-gootooɓe makko ɓen ari, darii ka yaasi. Ɓe immini goɗɗo ko noddana ɓe mo.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando de fora, mandaram-no chamar.
32 Tawi jamaa on no jooɗii, hundi mo, ɓe wi'i mo: «Yumma mon e yumma-gootooɓe mon ɓen no darii ka yaasi, hiɓe ɗaɓɓitude on.»
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram e estão lá fora.
33 Iisaa jaabii ɓe, o wi'i: «Ko hombo woni yumma an e yumma-gootooɓe an ɓen?»
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Onsay o laƴƴi gite e hoore jooɗiiɓe hundi mo ɓen, o wi'i: «E hino yumma an e yumma-gootooɓe an ɓen.
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Ko fii kala waɗuɗo faale Alla on, haray ko on woni yumma-gooto an on e bandiraawo an on e yumma an.»
35 Porquanto qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?