Mateus 14
FAA vs ARC
1 Yasu ipi Kariri hauaka á some karaka rea maiya amo, Kariri hauaka asekea rea aporoane Herotepo.
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 Arirakano Yasumo wakapuaka rakiraporakano, Herotemo kairaka, ipi aporo raipaki someraka, “Aporo wakapuaka rakirane Yone he tapukumarera ayarakanareapo. E rusua kusuane maturikia taerakanareapo. Maturikia taesasamo wakapuaka arakirane Yonemo wakapuaka rakirakanareapo,” aisapo.
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 — ausente —
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 — ausente —
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Tipura makekea, Yone kukusimo rukusapoko asiane, Yu aporo metakiramo someraka, “Yoneane Kotimo some kará porofete apororeapo.” Airakano kaikia Herotemo hemakapuraka, “Nōmo Yone rusua kurakanone, aporo yakaimo anoaki sapehoasireapo.” Aíyaka hemakapuraka aporomo eaki sapenapaka namoraka reke, Yone rukusapoko asiāne, metakarisiapo.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Metakarikia Heroteane ipi takapesa serea paurakano hemakapuko hokono keraka, aporo suamo asekeasimo Herótiasemo ipi faraya hinamo sakoramo taneseraka kesasapo.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 Taneseraka kesarakano asekea, Herotemo seseraka hinamo sakoraki someraka, “Nómo makata makasierakano, nōmo neaki makakosapo. Nōmo kakaro somehoanafonorakano soko Kotimo aseakosapo.” Aíyaka aumaraka somesapo.
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Somerakano Herótiasemo ipi farayaki hokokaka someraka, “Yone he tapukumarerane wamo patekemaka, merakia motokoa, anoaki makasiehoanie. E kakaro rusua kusuane aseako ipi wamoane makasiehoanie.” Airakano someane ipi farayamo kakimaka Heroteaki yaiya somesapo.
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 Somerakano unihae Herotemo kaikia mahisiraka reapo. Mahisiraka reke epo hemakapuraka, nōmo makakosapo aíyaka aumaraka somesane, aporo hokono akera sarimasa suamo kaisiasamo, wamo patekemakaniesane metakariane, kaíyanapaka epo somesane metakarisiafapo.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Metakarirafaraka aporo terakaiyamosamo Yone wamo pateketaehoasimo tipura apea pusiesapo.
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 Airakano tipura apea pukua Yone wamo pateketaeraka merakia motokoa maka pekea hinamo sakoraki kasapo. Karakano maka ipi kaīyia Herótiaseaki kasapo.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Arirakano Yonemo ipi aporo hakāsa pura peraka Yone oto susuane maka pukua hauaka marekea Yasuaki Yone rusua kusuane somehoko pusuapo.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Yone he tapukumarerane rusua kusuaporakano Yasumo kairaka, Yasu kasua ripaka pukua, ima yaoa aporo fasakipoko ipi haku fore rekeako pusuapo. Pusuaporakano kairaka aporo hinamo yakai ipu namina apeane metakarikia, Yasu kekemarape he fe ikia pusuapo.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Pukua sarimasakipoko Yasu pekea kasu karimarekea aseane aporo hinamo su sarimasekeno asesapo. Aseraka iane kamenakasapo. Kamenakaraka hemakapukua, aporo hinamo makata tasane epo mafasapo.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Mafaraka reke samapu maiya tuakeramo Yasuaki ipi aporo hakāsa puramo someraka, “Hauaka wo ima yaosakipoko aporo hinamo risikinafapo. Maiya tukesasamo aporo hinamo sarimasaki ipu namina makata nakosa ropohoko apea poparipusiesie.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 Airakano Yasumo someraka, “I pusierakane marirakanore? Repo namina iaki makata nakosa kakanie.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Airakano aporo hakāsa puramo someraka, “Makata nakosa farawa kakoreasu, pokoa tetá ayiáka tokenapo. Makata meta kakenafapo.”
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Airakano Yasumo someraka, “Makata nakosane anoaki makasie.”
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Aíyaka aporo hinamo suaki Yasumo someraka, “Re su asanea toae.” Aíyaka i toakipoko farawa kakoreasu pokoa tetá mokoa reke, hepene yapura asekea, Kotiaki suseraka kurikuriraka faraka, farawa mosoraka aporo hakāsa puraki karakano, aporo hakāsa puramo aporo hinamo suaki kasapo.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Karakano aporo hinamo suamo siaraka nesapo. Nekea faraka farawa soko pokoa soko momo yia tokeno, aporo hakāsa puramo mate kenosua kekea komarusuapo.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Aporo makata nesa susuane menoraka fae taosenepo (5,000). Hinamo soko hokosa soko i suane menosafapo. I menohoanafonosamo soko, ipu suamo nesapo.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Aporo hinamo suamo makata nekea farakano, Yasumo ipi aporo hakāsa puraki someraka, “Re fana kasua ripaka he fe taku ra hisie. Arirakano aporo hinamo sarimasane ipu namina apea poparipusie, aihoko ano fore o rekenapo.” Airakano i kasua ripaka hisiapo.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Hisiakipoko aporo hinamo su sarimasane soko namina apea poparipusuapo. Poparipusuakipoko Yasu ipi haku ūria kurikurihoko hisiapo. Hikia ereamo Yasu ipi haku kurikuriraka reapo.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Kurikuriraka reakipoko aporo hakāsa pura kasua ripaka he numua puane, he kupamo kasu unia ruraka he kupa atifoyaki kára peraka kasu maka paripurakanoraka kasu roane pusuafapo.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Kasu roraka risike, yao fia makehoramo Yasu ane kasu tapukurea makeraka he kima finirape pesapo.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Perakano aporo hakāsa puramo asekea namo kakaro himu faraka toke kokoaeraka wáraka, “Yakasa ho apere.”
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Aíyaka namoraka wárakano iaki Yasumo wate foaka someraka, “Anopo. Re namohokopo. Namoraka himu haruhokopo. Paroaka risikianie.”
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Airakano Pitamo someraka, “Unihaeo, nere? Nesekeno nómo anoaki he kima finirape peaesie.”
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Airakano Yasumo someraka, “Ne peae.” Aíyaka somerakano Pitamo kasu metakarikia, Yasu rea he kima finirape puraka
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 kaiyiáne, atifomo e kaua rurakarakano kaisiapo. Kairaka namoraka e hea keneperakarakano wáraka, “Unihaeo, ano masie.”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 Airakano wate foaka Yasumo hokonomo Pita maka someraka, “Nómo anoaki himumo hakasa wakasemaraka hemakapureapo. Nómo hemakapuraka, ‘Sia puraka soko metao, hea keneperaka soko metao ayakanarakapo.’ Aíyaka marirakano himu tetáraka hemakapurakanare?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Aíyaka tetā kasua parohoane atifo fasapo.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Farakano asekea aporo kasua toamo Yasuaki kekereraka someraka, “Né kakaro Kotimo hokosapo.” Aíyaka kekereraka somesapo.
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 He kekea kaya kasu rokoa teraporaka, Yasu soko, Yasumo ipi aporo hakāsa pura soko, kasu rokoa pukua, Kenésare hauaka á pausapo.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Paurakano aporomo aseraka hemakapuraka, “Ane Yasureapo.” Aíyaka hemakapukua some mareraka, “Yasu pesane hauaka makea somehoko pusie.” Aíyaka some marerakano pukua somesapo. Somerakano kaikia aporo hinamo su makata tasane Yasumo mafahoasimo karikia pesapo.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Karikia pesa aporoamo Yasuaki someraka, “Aporo hinamo makata tasamo nómo pasu ke huhua sakaihoane siahoasisekeno aosie.” Airakano Yasumo aosapo. Aoraka epo pasu huhuane aporo hinamo makata tasamo sakaihoane ipu makata tasane fasapo.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?