Neemias 4
EKA vs ARC
1 Eji Sanbalati wuku re e kpꞌtuungu ekahme lang, á bele egburu erakatahng, á jolo go erakatahng eltim jo gbiing-e gbiingi, á kehm kehme anebe Ju nyok.
1 E sucedeu que, ouvindo Sambalate que edificávamos o muro, ardeu em ira, e se indignou muito, e escarneceu dos judeus.
2 Á kehm bungu a bo, go esamahr ane ba bo kpo lim eltum ano, a nsoja nyi Samaria re, <<Jenji awon Ju nyao kpˈlimi? Bo kpꞌtiri re bo kpe tuungu ekahme langa? Bo kpˈtiri re bo lim ajoma? Bo bahke limi eltum nia mal go efung abehnga? Anv bo bahke yehke atal etahk asehke go abim nsol nya ma fia?>>
2 E falou na presença de seus irmãos e do exército de Samaria e disse: Que fazem estes fracos judeus? Permitir-se-lhes-á isso? Sacrificarão? Acabá-lo-ão num só dia? Vivificarão dos montões do pó as pedras que foram queimadas?
3 Tobaya nnea Amon no yiimi kohl-e kehm bungu re, << Ekahme atal ji bo kpˈlange o jol mbehr lˈwahr bahke gboko!
3 E estava com ele Tobias, o amonita, e disse: Ainda que edifiquem, vindo uma raposa, derrubará facilmente o seu muro de pedra.
4 N kehm kake ero re, <<Esowo ebahre wuung-r atung, ane ma-r sennge njahm. Sennge enyok ebo fere kuumu go ebo asi. Faake bo ka ana ejum eldake go ndi nyi bo bahke woomo eju.
4 Ouve, ó nosso Deus, que somos tão desprezados, e caia o seu opróbrio sobre a sua cabeça, e faze com que sejam um despojo, numa terra de cativeiro.
5 Ka bulu ebi ji bo ma li, afi tahm ka bo go ebo abiafem ega esamahr, tibre bobnyok abalange ekahme go ebo esamahr.>>
5 E não cubras a sua iniquidade, e não se risque diante de ti o seu pecado, pois que te irritaram defronte dos edificadores.
6 Ano wo e soro asi jo lang ekahme, tete wahre rehng ekvkv, tibre ane jo limi eltum a ntim a ntim ebo.
6 Assim, edificamos o muro, e todo o muro se cerrou até sua metade; porque o coração do povo se inclinava a trabalhar.
7 Wo eji Sanbalati a Tobaya, a anebe Arab, a anebe Amon, anebe Asidod wuku re, ekahme Jeusalem ji e kpˈtuungu kpˈwahre asongo, fvfo ayake nya jolo no, bob kehme eltuungu lang sahd, bo bele egburu erakatahng.
7 E sucedeu que, ouvindo Sambalate, e Tobias, e os arábios, e os amonitas, e os asdoditas que tanto ia crescendo a reparação dos muros de Jerusalém, que já as roturas se começavam a tapar, iraram-se sobremodo.
8 Bo kpee kehm toobo egom egom re bo ba ba nok a Jeusalem, fere lim ntong a bo.
8 E ligaram-se entre si todos, para virem atacar Jerusalém e para os desviarem do seu intento.
9 Wo e kake ero ka Esowo ebahre, fere kak mbaabe atv a njul, eji bahk-r tobo go ntong nyia.
9 Porém nós oramos ao nosso Deus e pusemos uma guarda contra eles, de dia e de noite, por causa deles.
10 Wo gana, anebe Juda ebbung re, <<Eko ebtan abalimeltum, wo nsol nyia gbalee nyi ma bud; e nehm ma tuungu ekahme jia lang.>>
10 Então, disse Judá: Já desfaleceram as forças dos acarretadores, e o pó é muito, e nós não poderemos edificar o muro.
11 Fvfo anebekv ebahre tob bungu re, <<Re bo kehm kahne afi nyehn-r, bo bahk-r nyehne go ebo ellong, kpi bo wul, wahng ka, eltum nio bahke rahke.>>
11 Disseram, porém, os nossos inimigos: Nada saberão disso, nem verão, até que entremos no meio deles e os matemos; assim, faremos cessar a obra.
12 Anebe Ju ba lene kohlo anebekv, jo ba tong-r sehnge nkpele ewubu re, <<Edi ajehng ajehng ji ń sennge no, bo bahk-r ma bohko abohng ejang abehng abehng.>>
12 E sucedeu que, vindo os judeus que habitavam entre eles, dez vezes nos disseram que, de todos os lugares, tornavam a nós.
13 Ano wo fvfo n kehm bumu ane go njahm ekahme nyi sahb rˈrede adi nyao nya jolo gbuul, n jo bumu bo mbaabe go ebangenahb ebangenahb, no nne ekahngkahng, a elkong, a mban.
13 Pelo que pus guardas nos lugares baixos por detrás do muro e nos altos; e pus o povo, pelas suas famílias, com as suas espadas, com as suas lanças e com os seus arcos.
14 Eji m ba seenge ana nsol kpꞌjeke, n kehm mehle yiimi, kehm bungu tong agburu ane, a ane ba kpꞌfili adi, a erik ane bako kpee re, <<Kana fahl anebekv ebahne. Buumen Jehova, ye ji kpꞌgbale, fere mꞌmennge, wahn nok ka abangenahb enyahne, abon ebahne ba nlum a ba akal, akal ebahne a ntahk a ntahk enyahne.>>
14 E olhei, e levantei-me, e disse aos nobres, e aos magistrados, e ao resto do povo: Não os temais; lembrai-vos do Senhor, grande e terrível, e pelejai pelos vossos irmãos, vossos filhos, vossas mulheres e vossas casas.
15 Ana anebekv ebahre sebe kahn re wahr ebkahn ebi ntoobo ebo, fvfo ana Esowo ma lim ma bil bo amahr, owo wahr kpee kehm feere, no nne go edi ekahme ji a jo lim eltum.
15 E sucedeu que, ouvindo os nossos inimigos que já o sabíamos e que Deus tinha dissipado o conselho deles, todos voltamos ao muro, cada um à sua obra.
16 Bomo efung bio asongo, n yabe ane ebame ejang ebbal, ane bako jo lim eltum, bako fili nsol ebta ana nkong, akum, mban a nsol ebta nyako. Atubesi yehke elbo yiimi go njahm nyi anebe Juda kpee,
16 E sucedeu que, desde aquele dia, metade dos meus moços trabalhava na obra, e a outra metade deles tinha as lanças, os escudos, os arcos e as couraças; e os chefes estavam por detrás de toda a casa de Judá.
17 ba jo lang ekahme. Ane ba jo sol nsol eltum, jo solo ebo abehng, fere jo fili ejum ebta ebo behko,
17 Os que edificavam o muro, e os que traziam as cargas, e os que carregavam, cada um com uma mão fazia a obra e na outra tinha as armas.
18 nne awohng awohng no jo lang gbade ekahngkahng go ebun ana á jo lim eltum. Wo nwora ntang jolo aname.
18 E os edificadores cada um trazia a sua espada cingida aos lombos, e edificavam; e o que tocava a trombeta estava junto comigo.
19 Owo n kehm tongo agburu ane, a atubesi ane, go erik ane re, <<Eltum nia kpꞌgbale, fere nyꞌnyange, ga e li tang tang tang go ekahme.
19 E disse eu aos nobres, e aos magistrados, e ao resto do povo: Grande e extensa é a obra, e nós estamos apartados do muro, longe uns dos outros.
20 Edi ajehng ajehng ji ń lꞌwuk ntang ma wor, been ba kpir-r o. Esowo ebahre bahke noko ka-r!>>
20 No lugar onde ouvirdes o som da buzina, ali vos ajuntareis conosco; o nosso Deus pelejará por nós.
21 Ano wo e soro asi go eltum, egom ane bako fili nkong, bomo efunfu behre behre tete ngare nyi alonlo ma lohng.
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade deles tinha as lanças desde a subida da alva até ao sair das estrelas.
22 Ngare nyˈnehm o n tob tongo ane re, <<Nong nne awohng awohng a nkake ebo ewe jo jol atahng Jeusalem atv, eji bo bahke jolo ababˈbaabe go atv, fere jo lim eltum ngara njul.>>
22 Também, naquele tempo, disse ao povo: Cada um com o seu moço fique em Jerusalém, para que, de noite, nos sirvam de guarda e, de dia, na obra.
23 Jol me, abonanee, aneblum ebame, afi abaaba adi ba jolo aname, e tikem yehke nsol ebjing enyahre, no nne fili ejum ebta, jol afi fere jolo re á je alahb tuk.
23 E nem eu, nem meus irmãos, nem meus moços, nem os homens da guarda que me seguiam largávamos as nossas vestes; cada um ia com suas armas à água.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?