Mateus 25
EKA vs ACF
1 “Etul bi Esowo bahke jolo ana ngbahme na ewubu nyi rodo atꞌrekahng ebo, tahm re bo song wane nlumanne.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Ngbahme na elon jolo akahnkahn. Ngbahme nyehko na elon jolo agboolo.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco loucas.
3 Agboolo agbahme nyao rodo atꞌrekahng ebo, akehng bo filem.
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Akahnkahn agbahme nyao rodo atꞌrekahng, fere fili akpuma akehng budu.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 “Eji nlumanne laange elbake, agbahme nyao kpee kehm kehme amahke lal, soro sa lal.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas, e adormeceram.
6 Nlum atv, nne jo rꞌrabe re, ‘Nyehnen, nlumanne kpꞌbake! Songen, wahn song wan-e!’
6 Mas à meia-noite ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo, saí-lhe ao encontro.
7 “Agbahme nyao kpee kehm mehle, toobo atꞌrekahng ebo bum.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Owo agboolo nyao kehm tongo akahnkahn re, ‘Nyahken akehng emahne ka-r, tibre atꞌrekahng enyahre yahke lahme.’
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 “Owo akahnkahn kehm faange bo re, ‘Akehng maa nehm biingi rehng egahne. Songen goji abajenare, wahn song gunu antahng.’
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não seja caso que nos falte a nós e a vós, ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 “Eji bo tahme no re bo song gunu akehng, nlumanne kehm bake. Ane bao ba toobo ebjing kehm tahme toon-e, song rehng go elkak elbal. Bo kehm bame mbu.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 “Ji kan a, agbahme nyako kehm tob ba, ba kehme elbungu re, ‘Nsoo, nsoo, lenng-r mbu!’
11 E depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos.
12 “Owo á kehm faange bo re, ‘Etingitingi, n kp-n tongo re, Wahn n nehme kahn!’ ”
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 Jisos kehm gohro bung re, “Jo kunen ekpu, tibre n nehme kahn efung, a ngare nyi Mmon no nne bahke bake.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 “Etul bi Esowo bahke jolo ana nne no yahke ba eltahme eljen. Á kehm lungu alokeltum ebe, yake nsol enye, kak go bo abo.
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 Á ka nne awohng awohng ana á bahke ma lim. Noko, á ka-e ekpa akpohko eblon, noko, ekpa akpohko ebbal, noko ajehng, kehm soro tahm eje.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Nne no ko ekpa akpohko eblon kehm soro tahm, song jen are, li nsehng go ekpa akpohko eblon.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles, e granjeou outros cinco talentos.
17 Ano wo nne no ko ekpa ebbal tob li nsehng ekpa ebbal fvfo.
17 Da mesma sorte, o que recebera dois, granjeou também outros dois.
18 Nne no ko ekpa ajehng kehm song rahm elbing, rod akpohko nde, kak o behr.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Eji ma sahb kꞌkang, nde alokeltum bao kehm kehnge, kehm ba tong alokeltum ebe re, bo ba toobo akpohko enye ka-e.
19 E muito tempo depois veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 “Nlokeltum no ko ekpa akpohko eblon kehm koko ekpa akpohko eblon behko budu, ba a bi, kehm bungu re, ‘Nsoo, a ka-m ekpa akpohko eblon, nyehn ekpa akpohko eblon behka gana bi m ma li nsehng.’
20 Então aproximou-se o que recebera cinco talentos, e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que granjeei com eles.
21 “Owo nde kehm-e tongo re, ‘Woblim sehng, nkakesehk a nlokeltum no nno. Eji a bele ekakesehk go abonsꞌsohko abon nsol, m bahke yake agburu nsol, kak-a go ebo. Ba yel ga, wo bel eyebatahng ana n kpi no.’
21 E o seu senhor lhe disse: Bem está, servo bom e fiel. Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Nne no ko ekpa akpohko ebbal kehm tob ba, ba bung re, ‘Nsoo, a ka-m ekpa akpohko ebbal, nyehn ekpa ebbal behka bi m ma li nsehng.’
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles granjeei outros dois talentos.
23 “Owo nde kehm-e tongo re, ‘Woblim sehng, nkakesehk a nlokeltum no nno. Eji a bele ekakesehk go abonsꞌsohko abon nsol, m bahke yake agburu nsol, kak-a go ebo. Ba yel ga, wo bel eyebatahng ana n kpi no.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem está, bom e fiel servo. Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Nne no ko ekpa akpohko ajehng kehm tob ba, ba bung re, ‘Nsoo, n kpꞌkahne re, wo ebibbib nne ji. Á kpo kpa ji a ki bahm, fere fv nya a ki kak.
24 Mas, chegando também o que recebera um talento, disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 N jo fꞌfahl, owo n kehm tahme song behr akpohko enya go ndi. Nyehn nyanya ana.’
25 E, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Owo nde kehm-e faange re, ‘Wo ebi nlokeltum wo, no ma gbo ewon. Á kꞌkahn re, n kpo kpa ji n ki bahm, fere fv nya n ki kak.
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Kehn nde, a jol kake abajenare akpohko enyame, n lꞌba, m ba ko, fere ko nsehng budu.
27 Devias então ter dado o meu dinheiro aos banqueiros e, quando eu viesse, receberia o meu com os juros.
28 Taaren ye ekpa akpohko jio, wahn ka nne no kpi ekpa ebwubu.
28 Tirai-lhe pois o talento, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 “ ‘Tibre nne awohng awohng no kpi no, bo bahk-e kake na budu, á bel gbalee. Nne no ki kpi, jol ntiil ana á kpi no, bo bahk-e taare na.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 Roden edemme nlokeltum noa, ro tv elatahk edi ejannge. Owo nne bahke woomo, jo ling, fere jo kono amahn go esi.’
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 “Ngare nyi Mmon no nne bahke bake go ege ellub, a enjel kpee, á bahke jehke go eti etul jio ji ellub ene.
31 E quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Ane ba li go njini kpee, bo bahke koko bo, ba yiimi go ege esamahr. Owo á bahke kehm yabe bo ana mbaabebul kpo yab ejoro, bum eje eje, ebulbaange jol eje eje.
32 E todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas;
33 Á bahke rodo ejoro, bum ege ejang eboblum, fere rod ebulbaange, bum ege ejang ebobkal.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Owo ntul bahke kehm tongo ane ba yiim-e go ege ejang eboblum re, ‘Baan, wahn jia ji Nsoo ma-n fuulu! Baan, wahn ba li etul bi Esowo ma toobo bum-n, bi lohng eji njini bomo na bom.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Tibre njal jo yam-m yam, ń jo ka-m, n li. Alahb kor-m kor, ń ka-m, n wo. N yel-n ejen, ń vvr-m.
35 Porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 N jolo ebun ebun, ń ka-m, m bobo. N jo yꞌyam, ḿ ba, ba nyehn-m. N woomo go ngbekobo, ḿ ba, ba nyehn-m.’
36 Estava nu, e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e foste me ver.
37 “Owo atingitingi ane bao bahk-e kehm faange re, ‘Ntul, ntahn wo e nyehn-a no, njal ma-a yam, e ka-a, a li? Ntahn wo e nyehn-a no, alahb ma-a kor, e ka-a, a wo?
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te demos de comer? ou com sede, e te demos de beber?
38 Ntahn wo e nyehn-a no ana njenne, e kehm-a vvrv? Ntahn wo e nyehn-a ebun ebun, e kehm-a kake, a bobo?
38 E quando te vimos estrangeiro, e te hospedamos? ou nu, e te vestimos?
39 Ntahn wo e nyehn-a no, a kpꞌyame, jol go ngbekobo, e kehm ba nyehn-a?’
39 E quando te vimos enfermo, ou na prisão, e fomos ver-te?
40 “Owo ntul noo bahke kehm faange bo re, ‘Etingitingi, n kp-n tongo re, Ngare anyehng anyehng nyi ń jo lim ano ka nne awohng no sahb rꞌrede go ellong abonanee ba li a, ń jo limi ka me.’
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Owo á bahke kehm tongo ane ba yiim-e go ege ejang ebobkal re, ‘Fak-m wahn go esamahr, wahn ji Esowo ma-n su. Songen go ellulagun ni li go njinanjini, ni bo ma toobo bum nnehm, a enjel enye.
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 Tibre njal yam-m yam, me ń kaam, n li. Alahb kor-m kor, me ń kaam, n wo.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 N yel-n ejen, me ń vvrem. N jolo ebun ebun, me ń kaam, m bobo. N jo yꞌyam, fere woomo go ngbekobo, ḿ baam, ba nyehn-m.’
43 Sendo estrangeiro, não me recolhestes; estando nu, não me vestistes; e enfermo, e na prisão, não me visitastes.
44 “Owo bofono bahke tob faange re, ‘Ntul, ntahn wo e nyehn-a no, njal kp-a yame, alahb jo kor-a? Ntahn wo e nyehn-a no ana njenne? Ntahn wo e nyehn-a no ebun ebun? Ntahn wo e nyehn-a no, a kpꞌyame? Ntahn wo e nyehn-a no, a wob go ngbekobo? Ntahn wo e nyehn-a ano, ki-a kak ebo?’
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão, e não te servimos?
45 “Owo á bahke kehm faange bo re, ‘Etingitingi, n kp-n tongo re, Ngare anyehng anyehng nyi ń ki jo lim ano ka nne awohng no sahb rꞌrede go ellong abonanee ba li a, ń limem ka me.’
45 Então lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos o não fizestes, não o fizestes a mim.
46 “Ane baa bahke song yel go edi erem, jo nyehn erem o go njinanjini. Atingitingi ane bahke bele elkpin ni li go njinanjini.”
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?