Lucas 7
EKA vs ARC
1 Eji Jisos ma bung nsol nyia kpee mal, tong ane bao, á kehm tahme go Kapenium.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ntubesi a nsoja awohng jolo o, no bele nlokeltum no jo sahb kor-e kor. Nlokeltum ewe noo jo yame, are á bahke kpoko.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Eji ntubesi a nsoja noo wuku bada Jisos, á kehm tumu anebkul Jus bandiki re bo song gboong-e, á ba lim nlokeltum ewe nob.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Eji bo ba rehng goji Jisos, bo kehm sahb gboong-e gboongo re, “Ntubesi noo, fꞌfuumu re wo kak-e ebo.
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 Tibre ejahbe ejahre kpo kor-e sehng. Yebsi etahk ero ka-r.”
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Owo Jisos kehm tahme toono bo. Eji á ma kabbe etahk jio, ntubesi a nsoja noo kehm tumu ate ebe tv-e.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Jol á fuumem re á ba go ega. Are, wo lub bung ellum ellum, nlokeltum ewe bahke nobo.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Ntubesi re, á li nne no wob go elwo nne. Á tob kpi nsoja nyi tob wob-e go elwo. Á lꞌtong nne noko re, ‘Song!’ Tahm. Á lꞌtong nne noka re, ‘Ba!’ Á ba. Á lꞌtong nlokeltum ewe re, ‘Lim ejum jia!’ Á lim na lim.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Jisos, esi kehm-e kpoko, eji á wuku ano. Á kehm keebe, kehm bungu tong ellong ane ba jo toon-e re, “N kp-n tongo re, Jol go Israel n ka tiki nyehn nne no kpi elkohn egburu eltaame ana nia.”
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Eji ane ba ntubesi a nsoja noo tumu bo feere no, ba rehng ege etahk, bo ba nyehne nlokeltum noo ma lohko nob.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Etoono efung behko Jisos kehm tahme go ejahbe ji bo jo lung re Nain. Abatꞌtoono ebe gbalee, a ellong ane tvv ba toon-e no je.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Eji á ma kabbe eti mbu ji jolo ejahbe jio, ane ba solo nkvne kehm lohngo ejahbe jio abake. Nne no kpo no jolo mmon mmon awohng no nnenkal no jolo nkalebun. Ellong ane gbalee jolo a nnenkal noo o, ba lohngo ejahbe jio.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Eji Ntul a Jisos nyehn-e no, ndon kehm-e gbale go ege eltim tib nnenkal noo. Owo á kehm-e tongo re, “Ka kpe ling!”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Á kehm jeere, song kooro ekpa ji bo gbade nkvne. Aneblum ba sol-e no kehm yiimi. Jisos kehm bungu re, “Njangkun, n kp-a tongo re wo mehl!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Nne no kpo no kehm soro mehl ji, kehm kehme elbungu. Jisos kehm-e jabbe, kak nnyehn go ebo.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Owo nne awohng awohng kehm kehme elfahle, fere jo tehk Esowo re, “Egburu nnyehnamahr eblohng go egahre ellong.” Bo kpe bung re, “Esowo ebba re á ba tahre ane ebe.”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Eka jia bada Jisos kehm yeere go Judea kpee, a ajahbe nya jolo sennge Nain ka.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Abatꞌtoono Jon kehm song tong-e nsol nyio kpee.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 Jon kehm lungu abatꞌtoono ebe na abal, tum bo tv Ntul a Jisos re bo song bahb-e re, “Wo wo li nne no kpꞌbake, afi wahr ji sik nne nondiki?”
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Eji bo song kpiri Jisos, bo kehm-e tongo re, “Jon ji nwohngalahb wo ma-r tum tv-a re wahr ba bahb-a re, ‘Wo wo li nne no kpꞌbake, afi wahr ji sik nne nondiki?’ ”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Ngare nyio Jisos limi aneb ayam gbalee, bo nob go ajoobo ayam tvv, fere kam ane abi atohko yehke, tob lim awakamahr gbalee, bo nyehn.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Owo Jisos kehm faange ane ba Jon tumu no re, “Songen, wahn song tong Jon nsol nyi ḿ ma nyehn, fere wꞌwuk. Anv, awakamahr kpꞌnyehne, abanne ebtahm kpꞌjene, aneb abili kpꞌnobo, alakatung kpꞌwuku, akvne kpꞌnyahme go elkv. Akpak kpꞌwuku nnoobo etib.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 “Elfuulu li ka nne no lꞌki-m sel gbo.”
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Eji ane ba Jon tumu bo ma feere fi, owo Jisos kehm bomo elbungu bada Jon, tong ellong ane bao re, “Ń jo lohngo je elka emahng re wahn song nyehn jen? Eljele ni nfeb kpꞌlimi, kpꞌneenga?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Jen ji ń jo jꞌje re wahn song nyehn? Nne no liibi anoobo nsola? Etingitingi, elkohn ane ba kpo liibi ano, fere jo li ebno, bo kpo kono eljolo go ntahk atul.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Anv, ejum aji ń jo je re wahn song nyehn? Nnyehnamahra?
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Tibre Jon wo li nne no nwer Esowo bungu no bada ne re,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 “N kp-n tongo re, Nne awohng awohng limm, no ma jꞌjol go njini nyia no gbale sehnge Jon. Wo, nne no sahb rꞌrede, no kun etul bi Esowo, á gbale sehnge ye.”
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 “Ane kpee, a abakokatak ba wuk-e no, bo ba taame re, Esowo lohko li go etingitingi, tib eji bo ma bel ewohngalahb ji Jon.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 “Bab Farisi, a atꞌtibi ba atahm tꞌten ji Esowo toobo re á lim ka bo, eji ki kor bo re bo bel ewohngalahb jio ji Jon.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 “Anv, m bahke koko ane ba li anv gara jen? Bo li renan?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Bo li ana abonse ba ma lohng song ji go elatahkgur kpi mbene lim. Egom jindiki tong egom jehko re,
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Eji Jon ji nwohngalahb ba no, á joom li abred, fere jo wo amahm, ń jo tongo re, ‘Á kpi ebi etohko go ege atahng.’
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Wo anv, Mmon no nne ebba, kpꞌlehke, fere jo wꞌwo, ń fere jo bungu re, ‘Nyehnen nlehke ebno noa! Á li nwokamahm, a ntem no abakokatak, a ntem no aneb abꞌbi.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 “Nne lꞌkpur nsol nyi aneb elkahne kpo lim, owo á bahke tob kahn ana elkahne li no.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Nne a Farisi awohng kehm tiingi Jisos re á song li nsol a ne. Jisos kehm jeke go etahk nne a Farisi noo, song ji go ekpꞌkuru nsol alehke.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Nnenkal awohng jolo ejahbe jio, no jolo nne abiafem. Eji á sebe kahn re Jisos noa, kpꞌlehke nsol go etahk nne a Farisi noo, owo á kehm koko elom akehng tahm a ji,
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 song yiimi go njahm a Jisos, edi ji Jisos bumu akpade. Á jo lꞌling, abonngo jo toongo wohngo Jisos go akpade. Owo á kehm koko alv esi enye dohk-e akpade, fere sod akpade enye, kehm yaange akehng mao, wohng-e go akpade.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Eji nne a Farisi no tiingi Jisos nyehne ano, á kehm bungu atahng atahng re, “Li re nne noa lohko li nnyehnamahr, kehn á jol kahne nne no nnenkal noo li no, no kp-e kooro abo, fere kahn elkohn elkpin ni á kpo lim, tibre á li nne abiafem.”
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Owo Jisos kehm bungu re, “Saimon, n kpi ejum ji n kp-a tongo.”
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Owo Jisos kehm bungu re, “Ane abal jolo go, ba bele nne no kpo bong ane akpohko mbong. Nne noko bel-e mbong a mpon atahl awubu, noko bel-e mbong a mpon eltahl.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Eji bo ki bel ejumjum ji bo bahke koko gal mbong nyio, á kehm yake ka bo. Tong-m, go ellong ane abal baa, nne awo, nne noo bahk-e jo ga kor?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Owo Saimon kehm faange re, “Me m bum re, nne no á ga yake ka-e wo.” Jisos kehm bungu tong-e re, “Wobfaange go nseenge.”
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Á kehm keebe seenge nnenkal noo, kehm bungu tong Saimon re, “Wobnyehn nnenkal noaa? Eji m ba yel go ega ekpꞌkpa, me a kaam alahb re men n ru akpade. Wo, ye ma-m ru akpade go ege abonngo, fere ko alv enye dohk-m.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 M-e a sodem nnyo. Jol ye ka tiki rahke akpade enyame go elsodo, eji n tiki yel a.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Akehng, m-e a kakem go esi, wo, ye ma-m wohngo akehng go akpade.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Owo wahnge n kp-a tongo re, Abiafem enye nya li gbalee, me n tahm ka-e, tibre á kpi egburu elkoro sehng.”
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Á kehm tongo nnenkal noo re, “Abiafem enya me n tahm ka-a.”
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Ane bako ba tob ji ekpꞌkuru nsol alehke jio kehm kehme elbungu atahng atahng re, “Ebga! Anv, ye nne awo no kpo tahm ka nne go ege abiafem?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Owo Jisos kehm tongo nnenkal noo re, “Song go eyebatahng! Eltaame ena ni ma-a tahre.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?