Lucas 16
EKA vs ARIB
1 Jisos kehm kpe bung tong abatꞌtoono ebe re, “Efange nne ajehng jolo gona, ji bele nlokeltum. Ane kehm song tong-e re, nlokeltum noo kpꞌfade akpohko enye.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 “Owo nde noo kehm-e lungu, kehm-e bahbe re, ‘Jen ji wahnge n kpꞌwuku nsol ana nyia bada na? Ko awer ba a nya, nya a kpo nyon nsol enyame nyi n yake kak-a go ebo. Tibre a nehm kpe tiki jol nlokeltum ewame.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Owo nlokeltum noo kehm bungu go ege eltim re, ‘Anv, m bahke limi renan, eji nsoo yahk-m yehke go egame eltum? Eko n gaam kpi, ji m bahke jo bahm egbe. Ndon kp-m fili re me n jo gboongo na nsol.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Anv, me n kahn ji m bahke limi, eji n lꞌbel ane ba bahk-m koko, n lene tob bo ngare nyi nsoo ma-m yehke go eltum.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Owo á kehm lungu ane kpee, ba bele nde abong, kehm tongo ngbokambang re, ‘A kpi nsoo mbong rejen?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Á kehm faange re, ‘Nsang akehng atahl alon.’ Nlokeltum noo kehm-e tongo re, ‘Rod nwer a mbong enya, wo ji elwaare, nyon nsang atahl abal a nsang ewubu.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 “Owo á kehm bahbe noko re, ‘Anv, wo, mbong enya li rejen?’ Á kehm-e faange re, ‘Ebam nkohl atahl alon.’ Nlokeltum noo kehm-e tongo re, ‘Rod nwer a mbong enya, wo nyon ebam atahl ani.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Owo nde kehm tehke nkimfahnga nlokeltum ewe noo, tib go elwake ni á ma wake. Tibre abon ba njini nyia ba kpꞌgaka wake go bo a ntum sehnge abon ba ellennge.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 “N kp-n tongo re, Roden afang nya ki li nyanyahne, wahn ko lim etem, eji afang lꞌmal, bo lꞌko-n kak go ntahk nyi li go njinanjini.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Nne no lꞌbel ekakesehk go mmojum no nse, á tob kpi ekakesehk go egburu ejum. Nne no kil ma lim mmojum no nse go etingitingi, á kpehme ma tob lim egburu ejum go etingitingi.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 “Eji ń ki ma lim nsol nyi njini nyia go ekakesehk, bahke limi renan, bo kehm yake atingitingi afang kak-n go egahne abo?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Eji ń ki bel ekakesehk go nsol nyi ki li nyꞌnyahne, nne awo me, no bahk-n kake ji bahke jolo jꞌjahne?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Nlokeltum awohng awohng limm, no bahke ma loko nde na ebal. Noko, á bahk-e koko ekv, noko jo kor-e. Tohko jol ano á bahke lake nde noko, fere jo daange noko. Ń nehm ma loko Esowo, fere jo loko akpohko.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Eji Bab Farisi wuku nsol nyio, bo kehm-e kehme elnyoko, tibre akpohko jo koro bo sehng.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Owo Jisos kehm tongo bo re, “Wahn li ane ba kpo tib elnahne go esamahr ane re, wahn li atingitingi ane. Wo, Esowo kpꞌkahne ntim enyahne. Tibre nsol nyi ane kpo tehk, nyi nyi li nsol eltehb go esamahr Esowo.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Atahm nya Moses, a alum nya abanyehnamahr nyono no jolo ka ngare nyio nyi mahne mahne tete ba rehng ngare nyi Jon ji nwohngalahb. Bomo ngare nyio, owo bo kehme eltiingi nnoobo etib bi li bade etul bi Esowo. Nne awohng awohng no lꞌlim go nsahm, á bahke ma kuumu.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 “Elbung abola ndi tohkem rꞌriidi re tan. Jol nrꞌrohka ntahm anyehng anyehng nehm tiki range.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Nne awohng awohng no lꞌten nkal ewe, fere ko noko, yeblim erehbe. Nne no lꞌbaange nnenkal no nlum ewe m-e yehke elbal, eblim erehbe.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Efange nne ajehng jolo gona, ji jo liibi nsol nyi jo sahb kꞌkim ekun, fere jo lim egburu elkak efung abehng abehng.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 “Nne awohng tob jolo ona, no bo jo lung-e re Lasaros, ji jolo nkpak. Ngubjing enye jolo alok alok. Á jo kono eljehke go mbutahk efange nne jio.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Á jo sebe re á jo kpiimi akahb elang li, nya jo fooro ekpꞌkuru efange nne jio gbo, eji á lꞌwohngo. Ebv jo lohngo ba lahb-e alok.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Toono o nkpak nyio ba kpo. Babenjel kehm ba sol-e, song bum-e, á ji kohlo Ebraham.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Eji á woomo go ellulagun, jo nyehn erem, á kehm tabe esamahr ebe, kehm nyehne Ebraham go fee, fere nyehn Lasaros jehk kohl-e.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Owo á kehm rabe re, ‘Nso Ebraham, nong, me n fil-a ndon! Lub tum Lasaros, á song behde ebnyohkobo ebe go alahb, ba behd-m go ebliki, eji ebliki ebame lꞌlub naang-m. Tibre n kpꞌnyehne erem sehng go agun nyaa.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Owo Ebraham kehm-e faange re, ‘Mmon ewame, buumu re, ngare nyi a jolo go elkpin, a bele anoobo nsol, Lasaros bele asabsab nsol. Wo anv, bo m-e kak eltim, wo noa, kpi erem nyehn.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Wo gana, elka elka ni wahr a nahne, egburu edamme jia, ji nnene lꞌkꞌma sehng ga egahre, ba rehng go egahne, fvfo ji nnene lꞌkꞌtob ma sehng go egahne, ba rehng ga egahre.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Owo efange nne jio kehm bungu re, ‘Nsoo, n kp-a gboongo re, wo lub tum Lasaros tv go etahk nsoo,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 eji á lꞌsong rehke abonanee. Tibre n kpi abonanee na alon, tohko jol ano, bo bahke tob ba, ba nyehn erem ebnohko edi jia.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Owo Ebraham kehm faange re, ‘Bo kpi awer nya Moses, a nya abanyehnamahr, nong, bo jo wuk.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Efange nne jio kehm tene re, ‘Eꞌee nso Ebraham, nne lꞌlohng akvne, fere song kpiri bo, bo bahke gboko ndon.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Ebraham kehm-e tongo re, ‘Bo tohko fere wuk alum nya Moses, a nya anyehnamahr, afi nne nyahme na go elkv, bo nehm taame.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?