Gênesis 47

EKA vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Josef kehm tahme song tong Fero re, <<Nsoo, a abonanee, boblohng go ndi nyi Kenan ba, bo ba a efong, ejoro, a ebul baange ebo, go ejum ajehng ajehng ji bo kpi no kpee, anv bo li go ndi nyi Gosen.>>
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Josef yehke abonanyehn ebe na alon ko bo song tib Fero.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Fero kehm bahbe abonanyehn Josef re, <<Ń kpo lim eltum anii?>> Bo kehm faange Fero re, <Alokeltum eba abaabebul ba, jang jang ana babnsoo ejahre jolo no.>>
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Bo kpe-e tong re, <<Wahr ebba re wahr ba jol a mongare ntiil, tibre njal kpˈgbale go Kenan atohkondi nya alokeltum eba nehme kpe bel nsol li. Titi nong alokeltum eba song jol go Gosen.>>
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Fero kehm tongo Josef re, <<Nso, a abonane ebba a ega,
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Ndi nyi Ijib li go ega elwo; song bum nso a abonane go edi ji ga nob. Nong bo jol go Gosen. Joare nne awohng awohng go ebo ellong noa no kpi ekahmekahme ebo eltum nong bo jo kpur atohkondi nya nyame.>>
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Owo Josef kehm koko Jekob nde ba tib Fero. Owo Jekob kehm fuulu Fero,
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Fero kehm-e bahbe re, <<Wob kang renan?>>
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Owo Jekob kehm tongo Fero re, <<Me n kang nnya atahl arakera a nnya ewubu. Aya enyame li ntiil fere rur ajahkjahk, aya nyaa biingem a aya ekul nya babnsoo ba bame.>>
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Owo Jekob kehm fuulu Fero, soro lohng eje tahm.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Josef kehm toobo edi ji nde a abonanyehn bahke jolo o Ijib, fere ka bo edi ndi, go ejang ejahbe ji ga nob, jolo ejang bio bi Rameses ana Fero tibi no.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Fvfo Josef tob ka nde a abonanyehn go anebe etahk nde kpee nsol alehke, toono ana nfange abon ebo jolo no.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Ngare nyia nsol alehke ebmal go ajahbe nyao kpee, tibre njal gbale sehng, anebe Ijib, a anebe Kenan ebgbo awo tib njal.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Josef ko akpohko kpee nya jolo go Ijib, a Kenan, nya bo jo gunu nsol alehke, ba a nya go ekpasiki Fero.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Eji akpohko nya anebe Ijib, a anebe Kanan ma mal bo, ane kpee ba Ijib kehm bake goji Josef ba tong-e re, <<Ka-r nsol alehke! Anv wahr kpo go ega esamahra? Akpohko enyahre ebmal kpeeo.>>
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Owo Josef kehm tongo bo re, <<Koon atohkondi enyahne ba, m bahke koko gung-n nsol alehke, yaange asi go akpohko, eji akpohko enyahne ma mal.>>
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Owo bo kehm koko atohkondi bo ba, Josef jo ko anyˈya, ejoro, ebul baange, a adahmagbudu, a ebvankang Josef jo yaange ka bo nsol alehke. Á koo ano go elya nio jo ka bo nsol alehke, á jo ko atohkondi ebo go esi akpohko.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Eji elya nio ma sehng, bo kpe ba etoono elya, ba tong-e re, <<Wahr nehm ma behr elnahre go esamahr nsoo wahre, eji ma jol re akpohko enyahre ebmal, atohkondi enyahre li ka wo, ejumjum wahr kpeem kpi, sehngem re agubjing enyahre, a ndi enyahre.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 A bahk-r yake e kpoa, ndi enyahre sa ekpehle kpehla? Gun-r, a ndi enyahre wo ko yaange fere jo ka-r nsol alehke, wahr a ndi enyahre e bahke jolo aju ka Fero. Ka-r amohk nti nya elbahme, eji e lˈkpin kˈkpo, fvfo eji ndi lˈkˈsa nnehme nehme.>>
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Ano wo Josef gunu ndi nyi Ijib kpee ka Fero. Anebe Ijib kpee gungu ebgbe ebo, tibre njal gbale a bo sehng. Ndi fere jol ka Fero.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Josef limi ane bo jol aju bomo esi ejahbe Ijib jehko tete ba rehng esˈkohlo jehka.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Fvfo Josef gunem adi ndi nya abalimajom, tibre abalimiajom jo bele ekakebo goji Fero jo ka bo. Bo jo bele nsol alehke gbalee go ekakebo jio ji Fero jo kak bo, owo wahnge bo ki gungu adi ndi ebo.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Josef kehm tongo ane bao re, <<Anv eji m ma-n gunu a adi ndi enyahne ka Fero, kehm-n koko amohk nti elbahme wahn song bahm.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Ngare nyi ń lˈkehme elkpake nsol enyahne, ḿ bahke jo yehke ejum ajehng go nsol elon anyehng anyehng ba ka Fero. Wahnfono ko nsol eni eni bum elnahne go, ana amohk nya elbahme, a nya ellehke ka alaaga enyahne, a abon ebahne.>>
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Bo kehm bungu re, <<Wob tahre nkpin enyahre, nsoo nong wahr jol go eyebatahng a na; wahr bahke jolo aju ka Fero.>>
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Josef limi jia jol ntahm go ndi nyi Ijib, ntahm nyio nyia kpeke yim tete rehng lela re ejum ajehng go nsol elon, go nsol nkpakandi jol ka Fero. Sehngem re ndi nyi abalimajom nyi nyi ki jol ka Fero.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Ngare nyio kpee anebe Isreel jolo go Ijib go ejang erohko ji Gosen. Bo bele adi ndi gbalee, jo jel, fere sahb gbˈgbal go nrur.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Jekob kange elku nnya ebal o Ijib, nnya kpee nyi Jekob kange no go ege elkpin jolo nnya atahl asehma a nnya esehma.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Eji ngare nyi Jekob yake kpo ma kabbe, á kehm lungu Josef mmon ewe fere tong-e re, <<Lˈjol re m bahke bele nnoobo go ega, kak ebo eba go egame a nla eyo wo nyam re, a bahk-m tibi nnoobo a ekakesehk. Kama kpa kak a ndi nyi Ijib,
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 n lˈtahm song re ekv a babnsoo, sol-m a Ijib lohng aname, wo song kak-m go eyele babnsoo.>> Josef kehm bungu re, <<M bahke limi ana a ma bung.>>
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 <<Á kehm bungu re, <<Tir go egame esamahr,>> Josef kehm tiri tong-e, Isreel kehm gongo yakke esinong kak Esowo.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra