Gênesis 35
EKA vs ARIB
1 Esowo kehm tongo Jekob re, <<Song go Betel wo song jol o, lim egudu njom o ka Esowo, ye ji jo ba kpir-a eji a jo be Eso mmonanne.
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 Jekob kehm tongo anebe etahk ebe, a ane ba lene a ne re, <<Yehken, ajen asowo nya ń kpi no, wahn ru elnahne, fere yannge abomo.
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos e mudai as vossas vestes.
3 Baan, wahr tahmen go Betel, go wo m bahke limi egudu njom ka Esowo, ye ji jo faang-m afung nya ejahkjahk jo jol aname, ye ji jo tob jol aname go edi ajehng ajehng ji n je no.>>
3 Levantemo-nos, e subamos a Betel; ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho por onde andei.
4 Owo bo kehm koko ajen asowo a abangetung nya jolo go ebo atung, ba ka Jekob, á kpa kak nnahb eti nyi bo kpo lung re oak go Sekem.
4 Entregaram, pois, a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham nas mãos, e as arrecadas que pendiam das suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Owo bo kehm lohngo tahm, egburu efahle ni lohng goji Esowo jolo a ajahbe nya jolo sennge bo kak, jol nnene lohngem kam bo.
5 Então partiram; e o terror de Deus sobreveio às cidades que lhes estavam ao redor, de modo que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Jekob a ane ebe kpee jene ba rehng go Lusi, ji li Betel, go ndi nyi Kenan.
6 Assim chegou Jacó à Luz, que está na terra de Canaã {esta é Betel}, ele e todo o povo que estava com ele.
7 O edi jio wo á limi egudu njom, á jo lungu edi jio re, El Betel, tibre o edi jio wo Esowo lennge elne ka-e, eji á jo be Eso mmonane.
7 Edificou ali um altar, e chamou ao lugar El-Betel; porque ali Deus se lhe tinha manifestado quando fugia da face de seu irmão.
8 Nnenkal no jo rennge Rebeka, no bo jo lung-e re, Debora kehm kpoko, bo kpa-e kak go nnahb eti nyi bo kpo lung re Ok kohlo Betel, ano wo wahnge edi jio bo jo lung re, Alon Bakud.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho, ao qual se chamou Alom-Bacute.
9 Ngare nyi Jekob lohngo go Padan Aram, Esowo kehm kpe ba kpiri Jekob fere fuul-e.
9 Apareceu Deus outra vez a Jacó, quando ele voltou de Padã-Arã, e o abençoou.
10 Esowo kehm-e tongo re, <<Mbing enya bo kpo lung-a re Jekob, bo wa-a nehm kpe lung re Jekob; Bo bahke fere jo lung-a re Isreel. Owo á fere gung-e mbing re Isreel.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. Chamou-lhe Israel.
11 Esowo kehm-e tongo re, <<Me wo li Esowo Bi Kpi Nsahm Kpee, jel wo rur wahn jol go nfange gbˈgbal. Ejahbe, a abon ajahbe ba bahke lohngo go ega elwo, a atul atul kpee bahke lohngo go ega ngubjing.
11 Disse-lhe mais: Eu sou Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Ndi nyi n ka Ebraham a Aisik, me n tob faake anyi ka-a, m bahke kake etˈtohngo eja ji kpa-a toono ndi nyia.
12 a terra que dei a Abraão e a Isaque, a ti a darei; também à tua descendência depois de ti a darei.
13 Esowo kehm feere go ero, tahme sa edi jio ji á jolo a ne.
13 E Deus subiu dele, do lugar onde lhe falara.
14 Jekob kehm loko eltal ana ego, edi jio ji Esowo jo bung a ne, kehm yaange njom nyio nyi elwoko wohngo o, á tob yaange akehng wohngo o.
14 Então Jacó erigiu uma coluna no lugar onde Deus lhe falara, uma coluna de pedra; e sobre ela derramou uma libação e deitou-lhe também azeite;
15 Jekob lungu edi ji Esowo bungu a ne re Betel.
15 e Jacó chamou Betel ao lugar onde Deus lhe falara.
16 Bo kehm mehle o Betel asongo, edi jio ekidi kpˈkpeka lab nne kehm rehnge go Efrad, Rasel kehm kehme ejel rahng, ejel jo riid-e sehng.
16 Depois partiram de Betel; e, faltando ainda um trecho pequeno para chegar a Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto, e custou-lhe o dar à luz.
17 Ana ejel jo sahb riid-e riidi go eljele, owo nnenkal no jo bob-e ejel kehm-e tongo re, <<Ka kpe fahl, wob bel mmon no nlum noko.
17 Quando ela estava nas dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Ana á gohro v elv ni elkv, á lungu mmon noo re Ben Oni, wo nde lung-e re Benjamin.
18 Então Raquel, ao sair-lhe a alma {porque morreu}, chamou ao filho Benôni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Owo Rasel kehm kpo, bo kpa-e kak go mbang eji bo jo tahm Efrad, ji li Betlehem.
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata {esta é Bete-Leém}.
20 O ero elahm bi Rasel, Jekob loo ego o, tete rehng lela ego jio kpˈtibi elahm bi Rasel.
20 E Jacó erigiu uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Isreel kehm mehle o asongo, song si ebehre eje go esˈsong, nne lˈsehng Migdal Eder.
21 Então partiu Israel, e armou a sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Eji Isreel lene o edi jio, Ruben kehm tahme song noongo a nne elkora nde Bilha, Isreel wˈwuk bade.
22 Quando Israel habitava naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Jacó:
23 Abon ba nlum ba Lia ba a: Ruben wo jolo ngbokambang a mmona Jekob, Simion, Levi, Juda, Isaka a Jebulon.
23 Os filhos de Léia: Rúben o primogênito de Jacó, depois Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom;
24 Abon ba nlum ba Rasel ba a: Josef abola Benjamin.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Abon ba nlum ba Bilha nlokeltum Rasel jele no ba a, Dan abola Naftali.
25 os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Abon ba nlum ba Jilpa jele no ba a, ye ji jolo nlokeltum a mmon no nkal no Lia, Gad abola Aser.
26 os filhos de Zilpa, serva de Léia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Jekob feere kehnge goji nde Aisik ga Mamre, kohlo Kiriad Arba, ji li Hebron, edi ji Ebraham abola Aisik tohko lene.
27 Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba {esta é Hebrom}, onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Aisik kange nnya atahl asehmwubu.
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos;
29 Á gohro v esˈkohro elv soro kpo, bo rod-e song kak eyele ane ebe, á sahb kˈkul go nnya tvv. Eso abola Jekob, bo ji jolo abon ebe ba rod-e song kpa kak.
29 e, exalando o espírito, morreu e foi congregado ao seu povo, velho e cheio de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?