Gênesis 30
EKA vs ARIB
1 Eji Rasel nyehne re á nehme jel mmon awohng awohng ka Jekob, á bele eteelala a mmonannyehn, á kehm bungu tong Jekob re, <<Ka-m abon, tohko jol ano, m bahke kpoko!>>
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão eu morro.
2 Jekob atahng kehm-e rake tob-e, á kehm-e tongo re, <<Me wo ma ko nji nyi Esowoa, ye ji ma-a lim re wo kˈjel-a?
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel; e disse: Porventura estou eu no lugar de Deus que te impediu o fruto do ventre?
3 Owo Rasel kehm bungu re, <<Nyehn Bilha nloketum ewame ga, song kang a ne eji á lˈjel abon ka-m, toono o ege n tob bom ebangennahb.
3 Respondeu ela: Eis aqui minha serva Bila; recebe-a por mulher, para que ela dê à luz sobre os meus joelhos, e eu deste modo tenha filhos por ela.
4 Rasel kehm yake Bilha á jol nkala Jekob, Jekob kehm song kang a ne,
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a conheceu.
5 á kehm sake ela jel mmon no nlum ka-e.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Owo Rasel kehm bungu re, <<Esowo ebkim eno ka-m, fvfo yeb wuk elgboongo ename, fere ka-m mmon no nlum.>> Tib esi jia, á gung-e mbing re Dan.
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus; ouviu a minha voz e me deu um filho; pelo que lhe chamou Dã.
7 Bilha nlokeltum a Rasel kehm kpe sa ela, jel etoono mmon no nlum ka Jekob.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez e deu à luz um segundo filho a Jacó.
8 Owo Rasel kehm bungu re, <<Me n bel egburu enok a mmonannee no nkal, me n nok ga, Rasel kehm-e gungu mbing re Naftali.
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã, e tenho vencido; e chamou-lhe Naftali.
9 Eji Lia nyehne re yeb rahke njel, á fere rod nlokeltum ewe no nkal Jilpa ka Jekob á jol nkal.
9 Também Léia, vendo que cessara de ter filhos, tomou a Zilpa, sua serva, e a deu a Jacó por mulher.
10 Nlokeltuma Lia, Jilpa jele mmon no nlum ka Jekob.
10 E Zilpa, serva de Léia, deu à luz um filho a Jacó.
11 Lia kehm bungu re, <<A wo li enobesi.>> Á kehm-e gungu mbing re Gad.
11 Então disse Léia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 Nlokeltuma Lia, Jilpa kpe jel etoono mmon no nlum ka Jekob.
12 Depois Zilpa, serva de Léia, deu à luz um segundo filho a Jacó.
13 Lia kehm bungu re, <<Elkohn eyebatahng ji m ma bel ji nse sang. Anebkal bahke jo lung-m re, eyebatahng. Owo wahnge á gung-e mbing re Aser.
13 Então disse Léia: Feliz sou eu! porque as filhas me chamarão feliz; e chamou-lhe Aser.
14 Ngare nyi bo jo kiimi nkohl nyi bo kpo lung re wid, Ruben kehm tahme je go emahng song wob eti ji bo kpo lung re mandrak ba ka nnyehn Lia, Rasel kehm tongo Lia re, <<Titi tob yehke abon mandrak mmon ewa ka-m me.
14 Ora, saiu Rúben nos dias da ceifa do trigo e achou mandrágoras no campo, e as trouxe a Léia, sua mãe. Então disse Raquel a Léia: Dá-me, peço, das mandrágoras de teu filho.
15 Lia kehm-e faange re, <<Wa-a ka tiki gbal eji a ma-m taare nluma? A bahke kpe taare mandrak nyi mmon ewama? Rasel kehm bungu re, <<Ebnob sehng, atv ma lela nong á kang ega tib esi eti mandrak mmon ewa.
15 Ao que lhe respondeu Léia: É já pouco que me hajas tirado meu marido? queres tirar também as mandrágoras de meu filho? Prosseguiu Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Eji Jekob kehnge egbe ba elgung, Lia kehm song kpir-e, kehm-e tongo re, <<Lela a bahke kange ename, tibre me n ko eti mandrak mmon ewame ka ekun re wo kang aname. Jekob lohko kang a ne atv mao.
16 Quando, pois, Jacó veio à tarde do campo, saiu-lhe Léia ao encontro e disse: Hás de estar comigo, porque certamente te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E com ela deitou-se Jacó aquela noite.
17 Esowo wˈwuk ji Lia bungu no, á sa ela jel mmon no nlum ka Jekob no biingi abon alon.
17 E ouviu Deus a Léia, e ela concebeu e deu a Jacó um quinto filho.
18 Lia kehm bungu re, <<Esowo ma-m tuuru eji m ma ka nlum ewame nlokeltum ewame no nkal.>> Owo á kehm-e gungu mbing re Isakar.
18 Então disse Léia: Deus me tem dado o meu galardão, porquanto dei minha serva a meu marido. E chamou ao filho Issacar.
19 Lia kehm kpe sa ela jel mmon no nlum ka Jekob, mmon noa wo biingi abon nlum na arakera.
19 Concebendo Léia outra vez, deu a Jacó um sexto filho;
20 Owo Lia kehm bungu re, <<Esowo ma-m yare ka ayare nya nno. Anv nlum ewame bahk-m kpunu, tibre me n jel abon arakera ba nlum ka-e.>> Lia kehm-e gungu mbing re Jebulon.
20 e disse: Deus me deu um excelente dote; agora morará comigo meu marido, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Eji kpe kang a, Lia kpe jel mmon no nkal, bo jo lung-e re Dayina.
21 Depois. disto deu à luz uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 Esowo kehm buumu Rasel, wuung-e atung, fere lennge ejˈjele eje.
22 Também lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a tornou fecunda.
23 Á sa ela jel mmon no nlum, á kehm bungu re, <<Esowo ma-m yehke go ndon.>>
23 De modo que ela concebeu e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus o opróbrio.
24 Á gung-e mbing re Josef, kehm bung re, <<Nong Jehova kpe-m budu mmon no nlum nondiki.>>
24 E chamou-lhe José, dizendo: Acrescente-me o Senhor ainda outro filho.
25 Eji Rasel jele Josef, Jekob kehm tongo Leban re, <<Tum-m me n song kehnge go egame ejahbe.
25 Depois que Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Despede-me a fim de que eu vá para meu lugar e para minha terra.
26 Ka-m akal ebame, a abon abon, bo ba wahnge m ma-a loko, me n tahm ejame. A kpˈkahne elkohn eltum ni m ma lim ka-a.
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e deixa-me ir; pois tu sabes o serviço que te prestei.
27 Leban kehm-e tongo re, <<Lˈjol re a kpˈkpi eyebatahng aname, titi tohko kpe jol aname, tibre me bu kahn re, Jehova ma-m fuulu tib esi eja.
27 Labão lhe respondeu: Se tenho achado graça aos teus olhos, fica comigo; pois tenho percebido que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Á kpe bung budu re, <<Tong-m ana m bahk-a kpiki, me n kpi-a.>>
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 Jekob kehm-e tongo re, <<Wob kahn eltum ni m ma lim ka-a, ana atohkondi enya li nob nob, fere nyˈnyab go egame abo.
29 Ao que lhe respondeu Jacó: Tu sabes como te hei servido, e como tem passado o teu gado comigo.
30 Atohkondi enya jolo ntiil, anv bob rur gbalee, Jehova ma-a fuulu go edi ajehng ajehng ji m ba jol. Anv, ngare anyii fuumu re me n tob bom ejum alimi ka elname?
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda tem se multiplicado abundantemente; e o Senhor te tem abençoado por onde quer que eu fui. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 Leban kehm-e tongo re, <<Anv me n ka-a jen? Jekob kehm-e faange re, <<Kama ka ejumjum.>> A lˈfere lim ejum ajehng jia ka-m, m bahke soro asi jo le atohkondi enya, fere jo kpur bo.
31 Insistiu Labão: Que te darei? Então respondeu Jacó: Não me darás nada; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho se me fizeres isto:
32 Nong lela me n feede go ellong atohkondi enya kpee, fere jak ejoro bi kpi anyono, a bo ji kpi adebbe, a abon njoro ba kpˈremme, a ebul bi kpi anyono, a bo ji kpi a adebbe, bo ba bahke jolo nsehng enyame.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os escuros entre as ovelhas, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 Behnjehle, ngare anyehng anyehng nyi a lˈba nyehn ana a kpi-m no, a bahke kahne re n jolo etingi nne. Mbul baange anyehng anyehng nyi li nyˈnyame, nyi ki kpi anyono, afii adebbe, afii mmona njoro awohng awohng no ki remme, bahke lohngo re me n v na.
33 De modo que responderá por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário assim exposto diante de ti: tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e escuro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 Leban kehm bungu re, <<Me n taame, nong jol ana a ma bung.>>
34 Concordou Labão, dizendo: Seja conforme a tua palavra.
35 Efung bˈnehm o Leban kehm yehke afahmbul kpee nya kpi anyono, a ba bele adebbe, a ebul baange kpee bi kpi adale, a bi kpi adebbe, bo ji kpi abarebare adale, a ejoro kpee bi kpˈremme, faake abo kpee kak abon ebe go abo.
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, tudo em que havia algum branco, e todos os escuros entre os cordeiros e os deu nas mãos de seus filhos;
36 Leban a abon ebe mehle eljen ejum nfung era, tahm Jekob sa edi ji á jolo no. Jekob sa soro asi jo kpur erik atohkondi nya Leban.
36 e pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Fvfo Jekob song kiimi ajoobo abˈbo nti, go nti nyi bo kpo lung re poplar, Almon, a eplen, go abˈbo nyao kpee, laade akpake nyandiki, eji bo lˈnyehn nnyam eti nyi kpˈbare go elatahk.
37 Então tomou Jacó varas verdes de estoraque, de amendoeira e de plátano e, descascando nelas riscas brancas, descobriu o branco que nelas havia;
38 Á kehm rodo abˈbo nyao kpee song bum kohlo go ejum ji atohkondi nyao kpo wo alahb, eji lˈjol songo songo wane go ebo mbuksong atohkondi, ngare nyi atohkondi kpo ba alahb wo owo bo kpo kuumu atemtem,
38 e as varas que descascara pôs em frente dos rebanhos, nos cochos, isto é, nos bebedouros, onde os rebanhos bebiam; e conceberam quando vinham beber.
39 bo kpo ba gbehl abˈbo nyao go mbuksong jo kuumu atemtem, jo jel abon ba kpi anyono, adebbe, a adale.
39 Os rebanhos concebiam diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Jekob rodo abon mbul bao bum eje eje, á limi bo jehko kpee jo seenge atohkondi nya Leban nya kpi anyono, a remme, eji bo jo kuumu atem. Ano wo á limi no yehke atohkondi nya bahke jolo ka-e á semmem bo go ellong enyam bi Leban.
40 Então separou Jacó os cordeiros, e fez os rebanhos olhar para os listrados e para todos os escuros no rebanho de Labão; e pôs seu rebanho à parte, e não pôs com o rebanho de Labão.
41 Ngare anyehng anyehng nyi atahntahn enyam bi nkal, lˈba elkuumu atemtem, Jekob jo rodo abˈbo nti nyao yahke go edi ji bo kpo wo alahb, go ebo esamahr, eji bo kpˈkuumu atemtem kohlo abˈbo nti.
41 e todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos bebedouros, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas;
42 Wo lˈfere jol re enyam bio eko bo kpimm, Jekob nehm sahd abˈbo nyao o. Ano wo bo ji ki bel eko jo jol ba Leban, bo ji jolo eko eko jol ka Jekob.
42 mas quando era fraco o rebanho, ele não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 Go mbang nyia nyi Jekob koo gbo afang, nya sahb gbˈgbal, fere bel ellong atohkondi, alokeltum ba nkal, a ba nlum, akamel, a ebvankang.
43 E o homem se enriqueceu sobremaneira, e teve grandes rebanhos, servas e servos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?