Gênesis 29
EKA vs ARC
1 Jekob kehm soro asi go ege eljen tete a ba rehng go ndi nyio nyi anebe ero nfam.
1 Então, pôs-se Jacó a pé e foi-se à terra dos filhos do Oriente.
2 Owo á kehm nyehne elbing alahb go emahng, a nlong ejoro na era nya noongo o, tibre owo bo jo ka enyam alahb elbing nio. Eltal ni bo ko bulu nnyo elbing alahb nio jolo egburu eltal.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Ngare nyi bo ma ko ejoro kpee ba wane o, mbaabe ebul kehm bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb, bo ka ejoro alahb, kehm kpe feere a eltal nio bulu.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Jekob kehm bahbe abaabe ebul re, <<Abonanee, gan wo ń lohng no?>> Bo kehm-e faange re, <<Wahr lohng go Haran.>>
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Á kehm kpe bahb bo re, <<N kpˈkahne Leban ji mmona Nahor jel-e noa?>> Bo kehm faange re, <<Ee, e kp-e kahne.>>
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Owo Jekob kehm bahbe bo re, <<Ye noa nob noba?>> Bo kehm-e faange re, <<Ee, á noa nob nob, nyehn Rasel mmon ewe ga kpˈbake a ejoro.
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel, sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Á kehm tongo bo re, <<Njul ga kpeke li ero, ngare ka rehng nyi kehn enyam bahke ba kono edi ajehng, kaan ejoro alahb, wahn feere a bo, bo song li nsol.>>
7 E ele disse: Eis que ainda é muito dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide, e apascentai- as.
8 Bo kehm-e faange re, <<E nehm ma lim ano, tete bo lˈko atohkondi kpee ba edi ajehng fere bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb. Ngare nyio nyi e bahke ma ka bo alahb.>>
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Ana á kpi mbungu mbungu, ano wo Rasel kehm soro ba rehng a ejoro nde, tibre á jolo mbaabe ebul.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Eji Jekob nyehne Rasel mmona Leban ji jolo mmonannyehn no nnyehn ewe, a ejoro bi Leban, á kehm song bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb, fere ka ejoro Leban mmonannyehn nnyehn alahb.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço, e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Owo Jekob kehm bingi Rasel, fere kehm kehme ellingi wahre wahre.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz, e chorou.
12 Ngare nyio yebtong Rasel re ye ekunu nde ji, fere tong-e re ye mmon no Rebeka wo. Á kehm beke song tong nde.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai e que era filho de Rebeca. Então, ela correu e o anunciou a seu pai.
13 Ana Leban wuku bada Jekob mmona mmonannyehn, á kehm soro be song wan-e. Á kehm-e kake nnyo fere bing-e, kehm-e soro ko ba go ege etahk. Owo Jekob kehm-e tongo nsol kpee bade elkpin ene.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa. E contou ele a Labão todas estas coisas.
14 Owo Leban kehm-e tongo re, <<Wo a me alung amehng ma.>>
14 Então, Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Leban kehm bungu tong-e re, <<Anv, a bahk-m lohko loko na loko a na mbol mbol tib esi ji a li ekunu ejama? Tong-m ekun eba, ana m bahk-a jo kpi.
15 Depois, disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Leban bele abon abal ba nkal. No nkul bo jo lung-e re Lia, no nse bo jo lung-e re Rasel.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Leia, e o nome da menor, Raquel.
17 Lia kpoolo amahr, wo Rasel jolo nkpooda ngbahme, fere nˈnob.
17 Leia, porém, tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Rasel wo jo kor Jekob. Á kehm bungu re, <<M bahke limi eltum ka-a go nnya esehma, eji a lˈka-m Rasel, mmon ewa no nse.>>
18 E Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Leban kehm bungu re, <<Ga nob re me n ka-a ye, sehnge re me rod-e ka nne nondiki. Jol aname a.>>
19 Então, disse Labão: Melhor é que eu ta dê do que a dê a outro varão; fica comigo.
20 Owo Jekob kehm loko Leban nnya esehma, eji á lˈko Rasel, jolo na are abon afung ba ka Jekob, tib go elkoro ni Rasel jo kor-e.
20 Assim, serviu Jacó sete anos por Raquel; e foram aos seus olhos como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Owo Jekob kehm bungu tong Leban re, <<Ka-m nkal ewame. Ngare enyame ebbiingi, n kpˈsebe re me n noongo a ne.>>
21 E disse Jacó a Labão: Dá- me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu entre a ela.
22 Leban kehm lungu ane ba lene ejahbe re bo ba, kehm ba lim elkak elbal.
22 Então, ajuntou Labão todos os varões daquele lugar e fez um banquete.
23 Elgung ba kan a me, á kehm rodo Lia, mmon ewe no nkul ka Jekob, Jekob soro noongo a ne.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Leia, sua filha, e trouxe-lha. E entrou a ela.
24 Leban rodo monse nkal no jolo nlokeltum ewe, no bo jo lung-e re Jilpa, ka mmon ewe re á jol nlokeltum ewe.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Leia, sua filha.
25 Efungfu se kan a me, nyehn Lia nong a Jekobe! Jekob kehm bungu tong Leban re, <<A elkohn ejum ajii á ma-m lim ana? Rasel sang n lok-a no re wo ka-m yea? Jenji wahnge á ma-m nehm?>>
25 E aconteceu pela manhã ver que era Leia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Owo Leban kehm-e faange re, <<Go egahre eljini, e kpehme gbo mbang rod mmon no nse ka go elbal, kehm tange mmon no nkul.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Nong erahde ji elkak elbal nia mal, owo e bahk-a kake Rasel a lˈkpe lim eltum go nnya esehma.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos servires comigo.
28 Jekob lohko lim ano. Eji á ma mal erahde ji elkak elbal Lia, owo Leban kehme kake Rasel mmon ewe go elbal.
28 E Jacó fez assim e cumpriu a semana desta; então, lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Leban rodo monse nkal no jolo nlokeltum ewe, no bo jo lung-e re Bilha ka Rasel mmon re á jol nlokeltum ewe.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Owo Jekob kehm tob noongo a Rasel, á jo kor-e sehnge Lia. Á kpe lim eltum ka Leban go nnya esehma.
30 E entrou também a Raquel e amou também a Raquel mais do que a Leia; e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Eji Jehova nyehne no re Lia joom kor nlum we, á kehm-e lennge ala njel. Rasel jolo ngum.
31 Vendo, pois, o Senhor que Leia era aborrecida, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Lia kehm sake ela, jel mmon no nlum. Á gung-e mbing re Ruben, tib á bungu re, <<Jehova ebnyehn erem ebame. Anv, m bahke lohko kor nlum ewame.>>
32 E concebeu Leia, e teve um filho, e chamou o seu nome Rúben, dizendo: Porque o Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará o meu marido.
33 Á kehm kpe sa ela. Á jele kan mmon no nlum a, á kehm bungu re, <<tib Jehova wuku re n nehme kor nlum ewame, ji ji wahnge á ma-m kpe ka mmon noa.>> Wahng ka á lung-e re Simion.
33 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era aborrecida, me deu também este; e chamou o seu nome Simeão.
34 Á kehm kpe sa ela behko. Eji á jele mmon no nlum, á kehm bungu re, <<Anv, nlum ewame bahke jolo bad bad aname, tibre me n jel abon ara ba nlum ka-e.>> Bo gung-e mbing re Levayi.
34 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Agora, esta vez se ajuntará meu marido comigo, porque três filhos lhe tenho dado; por isso, chamou o seu nome Levi.
35 Á kehm kpe sa ela. Eji á jele mmon no nlum, á kehm bungu re, <<Anv, m bahke tehke Jehova.>> Owo á kehm-e gungu mbing re Juda. Á kehm rahke njel.
35 E concebeu outra vez e teve um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor . Por isso, chamou o seu nome Judá; e cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?