Gênesis 19
EKA vs ARC
1 Enjel ebal nyio rehnge go Sodom ngare elgung, Lod jii go eti mbu ji ejahbe jio. Á nyehne bo kan a me, á kehm mehle tahm re á song kpiri bo, fere gbo kohk esamahr ebe go ndi.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e, vendo- os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra.
2 Á kehm bungu re, <<Atubesi ebame, ba tahm-n go etahk nlokeltum ewahne. M Bahke ma ru akpade, fere kang o. Behna efungfu behre behre wahn lohng song mbang enyahne.>>
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não! Antes, na rua passaremos a noite.
3 Á fanne bo tˈtahne, bo kehm tahme toon-e song yel ege etahk. Á lame nsol ka bo, fere lim abred nya ki kpi ayist, bo li.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Re bo kehm tahme song noongo, aneblum go nkpohka Sodom anyehng anyehng kpee, anebkul, a ajangkun ajangkun lohngo ba sennge etahk jio kak.
4 E, antes que se deitassem, cercaram a casa os varões daquela cidade, os varões de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Bo kehm lungu Lod bahb-e re, <<Ane ba ba go ega atv maa, bo bana? Yehke bo ba ka-r, wahr noongo a bo.>>
5 E chamaram Ló e disseram-lhe: Onde estão os varões que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Lod kehm lohngo elatahk, bam mbu song kpiri bo,
6 Então, saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 kehm bungu re, <<Eˈee ate ebame, kana lim elkohn ebi ejum ana jia.
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal.
8 Nyehnen ga, n kpi abon ba nkal na abal, ba aneblum kala nˈnoongo a bo, nong me n ko bo ba ka-n, wahn lim bo ji kp-n koro. Kana lim ane baa ejumjum, tibre ane baa ebba, ajenne enyame nya, bo wob go egame ebo.
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram varão; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for nos vossos olhos; somente nada façais a estes varões, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Bo kehm faange re, <<Ka-r eyake go mbang,>> Fere tob bung re, <<Nne noa ba a ana njenne, anv á yahke fere jol nlamalam! E bahk-a limi ji kpˈsabe, sehnge ji e bahke limi bo.>> Bo soro na asi kpe jo temme Lod, fere jo gbul asongo re bo song wa mbutahk.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui habitar e quereria ser juiz em tudo? Agora, te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o varão, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Aneblum bao sa go atahng ekpˈkpa tanne abo tohng Lod feere kak ekpˈkpa, bam mbu.
10 Aqueles varões, porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Bo wa ane ba yiimi go mbutahk amahr, anebkul, a ajankun, ajankun, mbutahk bo kpeem jo nyehn.
11 e feriram de cegueira os varões que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Ane abal bao kehm tongo Lod re, <<A kpˈkpi nne awohng awohng a, ana abon ba li anar eba, abon ba nlum, a ba nkal, afi nne awohng awohng a ejahbe jia no li ka woa? Yehke bo a kpee,
12 Então, disseram aqueles varões a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 tibre e bahke rannge edi jia, tib aling nya ma lohng song kpiri Jehova bade ane ba li ejahbe jia ebgbal sehng, owo wahnge Jehova ma-r tum re wahr ba rannge edi jia.>>
13 pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem engrossado diante da face do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Owo Lod kehm tahme song tong abon anar ebe ba lame re bo bahke koko abon ebe ba nkal go elbal. Á song tongo bo re, <<Foomen wahn lohng edi jia, tibre Jehova yahke rannge ejahbe jia.>> Wo abon anar ebe jo tiri re, á jo limi ayok.
14 Então, saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos; saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.
15 Ana efungfu kpi nseke nseke, enjel nyao kehm kehme Lot sohko, fere tong-e re, <<Foomo wo rod nkal ewa, a abon ebal eba ba nkal, ba li a, tohko jol ano, bo bahk-a tob rannge budu, ejahbe jia lˈkehme elrannge.
15 E, ao amanhecer, os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Eji Lod jo laange, aneblum bao kehm-e jabbe go ebo, fere tob jabbe nkal, a abon abon ebe, enangebeem yehke go ejahbe jio, tibre bo fili Jehova ndon.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles varões lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher, e pela mão de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Ana bo lohngo a bo, njenne anyehng kehm tongo bo re, <<Been, wahn tahre elkpin enahne! Kana keebe go njahm, jol kana yiimi edi ji li balebale! Been, song go awong; tohko jol ano bo bahk-n rannge kpee!>>
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Lod kehm faange bo re, <<Eˈee ntubesi titi wahn!
18 E Ló disse-lhe: Assim, não, Senhor!
19 Nlokeltum ewahne ma-n fili ndon, m ma-m tib nnoobo eljini, eji ḿ ma tahre elkpin ename. N nehm ma be rehng awong nyao; elrannge nia bahk-m kpiri, m bahke kpoko.
19 Eis que, agora, o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe este mal, e eu morra.
20 Nyehnen ejahbe ga ji li kpidi kpidi, ji m bahke ma be song rehng, mojahbe no nse wo. Nong me m be song o, mojahbe kpˈseke, ano sanga? Eji n lˈtahre elkpin ename.
20 Eis, agora, aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, para ali me escaparei (não é pequena?), para que minha alma viva.
21 Enjel kehm bungu tong Lod re, <<Ebnob sehng, m bahke kpe lim, n nehm tob rannge ejahbe ji a ma bung bade.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não derribar esta cidade de que falaste.
22 Fvfo be song elwaare, n nehm lim ejumjum tete a song rehng o.>> Owo wahng ejahbe jio bo jo lung re Joar.
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ngare nyi Lod rehnge go Joar, njul eblohng.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Jehova kehm nake agun asulfor go elbung wohngo Sodom, a Gomora.
24 Então, o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ano wo Esowo rannge ajahbe nyao, a adi nyao kpee nya li go ebal, budu ane ba lene ajahbe nyao, a nsol kpee nyi kpo mahng go ndi.
25 E derribou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Wo nkala Lod keebe njahm, wahnge á siingi ego akang.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Efungfu behrebehre, etoono efung Ebraham kehm mehle feere go edi ji nyaane á yiimi no a Jehova.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã de madrugada e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor .
28 Á kehm seenge ejang bio bi Sodom a Gomora, á tob seenge go ndi nyio nyi li balebale kpee, á kehm nyehne anyaake atˈtohk kpˈlohngo go ndi ana atˈtohk erehmengun.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, e eis que a fumaça da terra subia, como a fumaça duma fornalha.
29 Eji Esowo rannge ajahbe nyao go ndi nyi jolo balebale, á bˈbuumu Ebraham, song yehke Lod go elrannge ni gbo tub edi ji á jolo no.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, derribando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lod, a abon abal ebe ba nkal, mehle go Joar, fere song lene go awong, tibre á jo fˈfahl ellene go Joar. Ye a abon abal ebe ba nkal lene go egohng atal.
30 E subiu Ló de Zoar e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele, porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Efung abehng ngbokambang a mmon no nkal kehm tongo etoono re, <<Nsoo ejahre ebkul, nnenlum awohng awohng a limm no bahke noongo a nahre, ana eljini nio li go njini kpee.
31 Então, a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra.
32 Nong wahr ka nsoo ejahre á wo amahm, eji e lˈnoongo a ne, eji elˈlim ebangenahb ejahre kˈtan, sehng goji nso ejahre.
32 Vem, demos a beber vinho a nosso pai e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
33 Atv mao bo kehm limi nde bo wo amahm, ngbokambanga mmon song noongo a nde, nde kahnem ngare nyi mmon song noongo a ne, a ngare nyi mmon mehle no.
33 E deram a beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Etoono efung behko, ngbokambanga mmon kehm tongo etoono re, <<Atv ma nyaane n noongo a nsoo, nong wahr kp-e ka atv maa, á kpe wo amahm, wo tob song noongo a ne, eji elˈlim ebangenahb ejahre kˈtan, sehng goji nso ejahre.>>
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe a beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
35 Owo bo kehm kpe ka nde amahm atv mao. Etoono mmon noko tob song noongo a ne. Á kpeem tob kahn ngare nyi mmon noongo a ne, a ngare nyi á mehle no.
35 E deram a beber vinho a seu pai, também naquela noite; e levantou-se a menor e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Owo abon abal abal ba Lod kehm sake ela tib eji nde noongo a ebo.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Ngbokambanga mmon jele mmon no nlum, fere gung-e mbing re, Moab. Ye wo li nde no anebe Moab ba li lela;
37 E teve a primogênita um filho e chamou o seu nome Moabe; este é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Etoono mmon tob jele mmon no nlum, gung-e mbing re, Ben-Ami. Ye wo li nde no anebe Amon ba li lela.
38 E a menor também teve um filho e chamou o seu nome Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?