Atos 4

EKA vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ngare nyi Pita abola Jon kpi mbungu mbungu a ellong ane bao, owo abalimajom, a ntubesi ane ba kpo baabe etahk Esowo, go aneb Sadusi fvfo kehm tob ba kpiri bo.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Eltim jo rake bo, tibre Pita abola Jon jo tibi ane re, Jisos ebnyahme go elkv, ji ma lohng re, akvne bahke fere nyahme, bel elkpin.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Bo kehm soro bob bo, kak bo go ngbekobo tete etoono efungfu behko. Tibre elgung bꞌba ngare nyio.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Ane gbalee ba wuku alum Esowo nyao tꞌtaame. Nfange aneblum jolo ejum ane atahltahl nkpel ewubbal ane atahl awubu (5,000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Etoono efungfu behko atubesi, a anebkul nfam, go atꞌtibi ba atahm, bo kehm ba kono edi ajehng go Jeusalem.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Nkon nyio nyi bo song kono a Annas ji jolo ntubesi abalimajom, go Kayafas, Jon Aleksanda, a ane bako ba tob woomo go nnahb nyi ntubesi abalimajom.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Bo kehm koko Pita, a Jon song yiimi go bo esamahr, kehm kehme bo bahb re, “Ń limi renan ejum jꞌnehm? Nsahm anyi ń ko no? Mbing nyi nyehne nyi ń ko no?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Pita ji ruru go etohko ji Esowo kehm faange bo re, “Atubesi, a anebkul wahn,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 lela bo kp-r abahbe bahb bada nnoobo nyi e ma lim, eji e limi mbanne nyio á nob.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Nobo re wahn kahn, a anebe Israel kpee re, nne no yim go egahne ellong a, yebnob kpee go nsahm nyi li go mbing nyi Jisos Kraist ji Nasaret ji ń kum-e go ekros, Esowo fere nyahm-e go elkv.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 “Jisos jꞌnehm ji nwer Esowo bungu no bada ne re, Ye wo li ‘eltal ni wahn asehketahk tene no, ye wo ma fere jol etingitingi eltal ni nnahb ekahme.’
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Eltahre li go ege wo wo. Mbing anyehng anyehng limm go njini nyia, nyi Esowo ma ka ane, nyi e bahke koko bel eltahre.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Eji bo nyehna no re, Pita abola Jon, bo bele esahb, kehm kpoko bo esi, tibre Bab Pita jolo ane baka baka ba ki kahn nwer. Bo kehm soro seb kahn re, bo jolo a Jisos.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Eji bo nyehne mbanne nyio nyi ma nob, yim kohlo Pita abola Jon, mbang anyehng anyehng kpeem jol nyi bo bahke kpe ma faabe.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Bo kehm tongo bo re, bo lohng go ekpꞌkpa elam song elatahk. Bo kehm kehme eltoobo re,
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 “Anv, e bahke limi ane bao renan? Nne awohng awohng no lene go Jeusalem ebkahn re, bo ba li ane ba limi egburu nkpokosi nyia. Anv, e nehm kpe ma gbaame.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Nong, wahr rehke bo, bo kꞌkpe bung tong ane go mbing nyi Jisos, eji eka jia lꞌkꞌkpe yeere nkpel anyehng anyehng.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Bo kehm lungu Pita, a Jon, bo feere ba yel ekpꞌkpa. Bo kehm rehke bo re, bo kꞌkpe bung go mbing nyi Jisos nkpel anyehng anyehng, fere jo tib.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Pita abola Jon kehm faange re, “Wahnfono antahng bahke toobo kahn, joare nꞌnob go ejang bi Esowo re nne wuk wahn, afi á wuk Esowo.
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Wahr nehm tiki rahke elbungu bada nsol nyi e ma nyehn, fere wuk.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Bo kehm kpe rehke bo tꞌtahne, kehm yake bo, bo song. Bo nyehnem mbang anyehng anyehng nyi bo bahke kake bo erem tib ane ba jolo o. Tibre nne awohng awohng jo tehke Esowo tib go nkpokosi nyi ma lim.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Nne no bo lim-e no, á nob, ngare nyio yebkang sehnge nnya atahl abal.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Tvtv ona eji bo yehke Pita abola Jon yake, bo kehm soro tahm goji atem ebo, kehm song tooro tong bo ana atubesi abalimajom, a anebkul nfam bungu no.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Eji bo wuku no, bo ane kpee kehm kehme ero kak ka Esowo re, “Egburu Esowo bi limi elbung, a ndi, a alahb, a nsol kpee nyi li no,
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 go nsahm Etingi Etohko wo, nso ejahre Devid nlokeltum ewa jo bung re,
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Atul ba njini jo toobo ebjing ebo, atubesi song ji edi ajehng,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Tibre etingitingi, Herod abola Pailet, a ane baka baka ba ki nyi Esowo, a anebe Israel, bo kono edi ajehng go ejahbe jia, jo lam kak Jisos, mbarebara nlokeltum ewa, no a ko-e lim Mesaya.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Bo kono edi ajehng re bo lim ejum ajehng ajehng ana ji a toobo wuku wuku bum.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Jehova, nyehn esabsab enyam bi bo ma nyam! Ka abon eba nsahm, eji bo lꞌjo sahb tiingi etib eba,
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 wo fere tanne ebo eba, goji ane lꞌnob ayam ebo, wo fere lim akpokosi go mbing nyi mbarebara nlokeltum ewa Jisos.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Eji bo ma kak ero mal, edi jio ji bo ji no, jo lim nkon, kehm gbehke. Etingi Etohko kehm ruru bo kpee go bo atahng, bo kehm kehme etib bi Esowo tiingi a esahb esahb.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ellong ane ba taame tv Esowo jolo ntir ntir anyehng. Nnene jolem, no jo bung re, nsol nyꞌnye li ka ye ntahngtahng. Bo jo baange na ejum ajehng ajehng ji bo bele no egom egom.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Abatiingetib Jisos jo yiimi ntianse bade elnyahme ni Jisos a nsahm a nsahm. Esowo kehm fuulu bo egburu elfuulu bo ane kpee.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nnene jolem go bo ellong, no ejum jo lehng-e. Tibre ane bao ba bele ebgbe, a ntahk, bo jo gungu, ko akpohko ba a nya,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ba faake a nya, kak abatiingetib Jisos go ebo. Akpohko nyao bo jo ka nne awohng awohng ana nsol m-e lehng.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Joses ji lohng go etꞌtohngo ji Livai, ji bo jel-e go Saiprus, ye ji abatiingetib Jisos ka-e mbing re Barnabas, ji lohngo re nkakeltim a mmon,
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 ye wo gungu egbe eje, ko akpohko nyao ba ka abatiingetib Jisos.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra