Atos 22

EKA vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Babnsoo, abonanee, ane ebame wahn, wuungen atung, eji n yahke lennge elname ka-n.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Eji bo wuk-e no, á kpꞌbungu go alum Hibru, bo kehm sahb nꞌnaange kpꞌtii.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Me nne a Jus wo. Bo jel-m go Tarsus ji Silisia. Bo ko-m ntiil ntiil, ba a name go Jeusalem. Gamaliel wo jolo ntꞌtibi ewame. Bo tib-m tib atahm nya babnso ejahre nseenga nseenga. N rodo elname kpee nob nob ka Esowo jang jang ana wahn ji li a lela.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 N jo nohko ane ba jo toono mbang nyi Jisos. N jo bobo aneblum, a anebkal anebkal, jo kak bo afarebok, tum bo ngbekobo, egom jindiki n jo wul na bo.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Ntubesi abalimajom, a anebkul nfam, bo kpee kpꞌkahne re, n kpꞌbungu etingitingi. Bo jo ka-m awer re me n song ka aneb Jus ebahre ba li go Damaskus. N kehm jeke re me n song bob ane ba Jisos ba jolo o, kak bo afarebok, feere a bo go Jeusalem, eji bo lꞌkak bo erem.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Eji e ma tahm asongo, yahke ba elrehnge go Damaskus, ngare nyio jolo ngare efin, n kehm nyehne egburu ellennge ni lohngo go elbung, ya tub-m.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 “N kehm fooro gbo ndi, kehm wuku ellum ni bungu re, ‘Sol, Sol, jen ji wahng ka a kp-m nohko anae?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “N kehm faange re, ‘Wo nne awo, Ntul?’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 “Ane ba jene aname nyehne ellennge ellennge. Bo wukem ellum ni nne noo jo bung a name.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 N kehm-e soro bahb re, ‘Jen ji m bahke limi, Ntul?’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 “Eji amahr wa-m no tib go egburu ellennge ni n nyehne no, ane ba jene aname kehm-m jabbe go ebo, rehng a name go Damaskus.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Nne awohng jolo o, no bo jo lung-e re Ananayas. Á jo fahle Esowo, fere jo bum atahm enyahre. Jus kpee ji lene go Damaskus jo kak-e sehng.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Á kehm bake go egame, ba yiimi kohl-m, kehm bungu re, ‘Egban Sol, kpe nyehn!’
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “Ananayas kehm bungu re, ‘Esowo bi babnso ejahre ma-a yehke re wo kahn mbang enye, fere nyehn Etingitingi Nne ewe, fere wuk alum enye go ege a nnyo antahng.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Tibre wo bahke jolo ntianse enye, fere tong nne awohng awohng nsol nyi a ma nyehn, fere wꞌwuk.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Anv, jen ji wahnge a kpꞌkpeke laange? Tahm, wo bel ewohngalahb, fere gboong-e go ege a mbing, eji á lꞌru eltim abiafem ena.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Eji n feere go Jeusalem, n song kehme ero kak go etahk Esowo, n kehm nyehne nkpokosi.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Nkpokosi nyi n nyehne no, n nyehne Ntul a Jisos kpꞌbungu a name re, ‘Foomo elwaare, wo tahm a Jeusalem. Tibre ane ba li a, nehm taame tv ntianse nyꞌnya, nyi a bahke yiimi ka-m.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “N kehm faange re, ‘Ntul, bofono antahng kpꞌkahne re, n jo je go etahk ero ajehng ajehng, jo song bob ane ba kpꞌtaame tv-a, jo dv bo, fere kak bo ngbekobo.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Eji bo wulu Stiven, nne a ntianse ewa, mefono antahng tob jolo o. N tꞌtaame, eji bo wul-e no, fere jo baabe abomo nya ane ba wul-e no.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Ntul a Jisos kehm bungu tong-m re, ‘Song, m bahk-a tumu fee goji ane baka baka ba ki li Jus.’ ”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Bo wuung-e atung tete rehng alum nyao. Bo kehm kehme elrabe wahre wahre re, “Tahmen a ne, wahn song wul-e! Kpeem fuumu re, elkohn nne ana noa kpe jol go elkpin!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Bo jo rabe wahre wahre wahre, jo fokko abomo, fere jo kpu atꞌto, jo saade tv go ero.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Ntubesi nsoja kehm tongo nsoja enye re bo ko Pol song a ne go ebud, song dv-e, eji bo lꞌseb kahn ji wahnge Jus kpꞌrꞌrabe ano tob-e.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Eji bo m-e gba alehke re bo dv-e, Pol kehm bungu tong mmontubesi a nsoja noko no yiimi kohl-e re, “Anv, fꞌfuumu re, wahn dv nne a Rom, eji bo kala kahn ejum ji á limi noa!”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Mmontubesi noo wuku kan ano me, á kehm tahme goji ntubesi no nnen, kehm song tong-e re, “Jen ji a yahke lim? Nne noa ana, nne a Rom wo.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Ntubesi noo kehm bake goji Pol, kehm ba bahb-e re, “Tong-m anv, a lohko li nne a Roma?” Pol kehm taame.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ntubesi noo kehm faange re, “Re me n kehm jolo nne a Rom, n ka akpohko gbalee.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Tvtv ona ane bao ba ba re bo ba bahb Pol abahbe, kehm soro jeere, fere njahm. Ntubesi noo kehm kehme elfahle, eji á sebe kahn re, Pol jolo nne a Rom, tibre á m-e gba alehke.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ntubesi noo jo sebe re, á kahn etingitingi, ana ji wahnge Jus ka Pol ebi. Etoono efung behko á kehm tongo atubesi abalimajom, a anebkul nfam kpee re bo ba kono edi ajehng. Á kehm yehke Pol agbekobo, ko-e ba yiimi go esamahr ane bao kpee.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra