Números 16
DYU vs NAA
1 Levi ta mɔgɔ dɔ tun bɛ yi, min tɔgɔ tun ye ko Kore. A facɛ tɔgɔ ye ko Isari; Kehatika tun lo. Lon dɔ, Kore le murutira, ale ni Eliyabu dencɛw, minw ye Datan ni Abiramu ye, ani Pelɛti dencɛ Ɔni; o cɛ saba bɛɛ tun ye Rubɛn ta mɔgɔw le ye.
1 Corá, filho de Isar, filho de Coate, filho de Levi, tomou consigo Datã e Abirão, filhos de Eliabe, e também Om, filho de Pelete, todos da tribo de Rúben,
2 O wurira Musa kama, olugu ni Izirayɛli cɛ kɛmɛ fla ni cɛ bilooru; o bɛɛ tun ye jama ɲamɔgɔw ye, ani jama ta koɲanabɔbagaw, jama tun bɛ mɔgɔ minw jate kosɛbɛ.
2 e se levantaram diante de Moisés com duzentos e cinquenta homens dos filhos de Israel, chefes da congregação, eleitos por ela, homens de renome,
3 O tagara lajɛn Musa ni Haruna kama, k’a fɔ o ye ko: «Aw ka aw ta tɛmɛ a dan kan! Nin jama bɛɛ saninyanin lo; o bɛɛ saninyanin lo. Matigi Ala fana bɛ ni o ye. Mun kosɔn aw le bɛ wuri ka aw yɛrɛ bla Matigi Ala ta mɔgɔw kunna?»
3 e se ajuntaram contra Moisés e contra Arão e lhes disseram: — Basta! Toda a congregação é santa, cada um deles é santo, e o
4 Musa ka o mɛn minkɛ, a k’a ɲa biri dugu ma.
4 Quando ouviu isto, Moisés caiu sobre o seu rosto.
5 A k’a fɔ Kore ni a nɔfɛmɔgɔw bɛɛ ye ko: «Sini sɔgɔma, mɔgɔ min ye Matigi Ala ta ye, ani mɔgɔ min saninyanin lo, Matigi Ala yɛrɛ bɛna o tigi yira; a bɛna o tigi le gbara a yɛrɛ ra. Ni a nana mɔgɔ min ɲanawoloma, a bɛna o tigi le gbara a yɛrɛ ra.
5 E falou a Corá e a todo o seu grupo, dizendo: — Amanhã pela manhã, o
6 Ayiwa, ele Kore, i ni i nɔfɛmɔgɔw, aw ka kan ka min kɛ, o ye nin ye: a ye wusunandaga dɔw ta.
6 Façam isto: peguem incensários, você, Corá e todo o seu grupo.
7 Sini, aw ye tasuma kɛ o ra, ka wusunan don Matigi Ala ɲa kɔrɔ. Ni Matigi Ala ka mɔgɔ min ɲanawoloma, o tuma o tigi le saninyara; sabu aw Levi ta mɔgɔw, aw le ka aw ta ko tɛmɛ a dan kan!»
7 Ponham brasas nos incensários amanhã, coloquem incenso sobre as brasas diante do Senhor . O homem a quem o Senhor escolher, este será o santo. E agora basta, filhos de Levi!
8 Musa k’a fɔ Kore ye tuun ko: «Aw Levi ta mɔgɔw, aw ye nin lamɛn!
8 Moisés disse também a Corá: — Agora escutem, filhos de Levi!
9 Izirayɛli ta Ala ka aw bɔ Izirayɛlimɔgɔ tɔw ra ka aw gbara a yɛrɛ ra, k’a to aw ye baara kɛ Matigi Ala ta fanibon saninman* kɔnɔ, ka lɔ jama ɲa fɛ ka baara kɛ o nɔ ra, o belen ma aw wasa wa?
9 Será que para vocês é pouca coisa o fato de o Deus de Israel os ter separado da congregação de Israel, para os fazer chegar a si, a fim de cumprirem o serviço do tabernáculo do Senhor e estarem diante da congregação para ministrar-lhe?
10 Matigi Ala sɔnna k’a to ele ni i balemaw, Levi ta mɔgɔ tɔw bɛɛ ye gbara ale ra; nka sisan aw b’a fɛ ka sarakalasebagaya fana kɛ.
10 Ele fez chegar você, Corá, e todos os seus irmãos, os filhos de Levi, com você. E agora vocês buscam também o sacerdócio?
11 Ele ni i nɔfɛmɔgɔw jɛnna ka muruti Matigi Ala le kama! Ni o tɛ Haruna ye jɔntigi le ye, ka na a fɔ ko aw bɛ a mafiyɛnya?»
11 Portanto, você e todo o seu grupo estão contra o Senhor . E Arão, o que é ele para que estejam murmurando contra ele?
12 Musa ka mɔgɔ dɔ ci ka taga Eliyabu dencɛw, Datan ni Abiramu wele. O ko: «Anw tɛ taga yi.»
12 Moisés mandou chamar Datã e Abirão, filhos de Eliabe. Porém eles disseram: — Não iremos!
13 O ko: «Nɔnɔ ni li bɛ woyora jamana min na, i ka an labɔ o jamana ra, ka na an faga kongokolon kɔnɔ yan minkɛ, o belen ma i wasa wa? Sisan i b’a fɛ ka i ta fanga sigi an kunna tuun wa?
13 Será que é pouca coisa o fato de você nos ter tirado de uma terra que mana leite e mel, para nos fazer morrer neste deserto? E agora você quer também se fazer príncipe sobre nós?
14 Nɔnɔ ni li bɛ woyo jamana min na, i kɔni ma taga ni an ye o jamana le ra fiyewu; i fana ma forow ni rɛzɛnsunw le di an ma. O tuma ele b’a bisigi ko nin mɔgɔw ɲaw cinin lo wa? An kɔni tɛ taga yi fiyewu.»
14 Além disso, você não nos levou a uma terra que mana leite e mel, nem nos deu campos e vinhas como herança. Você pensa que pode arrancar os olhos dessa gente? Pois não iremos!
15 Musa dimina kosɛbɛ. A ko Matigi Ala ma ko: «I kana sɔn o ta saraka ma; hali fali gbansan, ne m’a mina o fɛ, ne fana ma kojugu kɛ o si ra.»
15 Então Moisés ficou muito irado e disse ao Senhor : — Não atentes para a oferta deles! Não tirei deles nem um só jumento e não fiz mal a nenhum deles.
16 Ayiwa, Musa k’a fɔ Kore ye ko: «Ele ni i nɔfɛmɔgɔw bɛɛ ye na Matigi Ala ɲa kɔrɔ sini; ele ni olugu, ani Haruna.
16 Moisés disse ainda a Corá: — Você e todo o seu grupo, ponham-se diante do
17 Bɛɛ ye a ta wusunandaga ta ka wusunan kɛ a kɔnɔ, ka na ni a ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ. A bɛɛ bɛ kɛ wusunandaga kɛmɛ fla ni wusunandaga bilooru. Ele ni Haruna fana ye na ni aw ta wusunandagaw ye.»
17 Cada um pegará o seu incensário e porá incenso nele. Que cada um traga o seu incensário diante do Senhor , duzentos e cinquenta incensários; também você e Arão, cada qual o seu.
18 O bɛɛ ka o ta wusunandagaw ta ka tasuma kɛ a ra, ka wusunan kɛ a ra, ka lɔ ni Musa ni Haruna ye Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra.
18 Assim, pegaram cada qual o seu incensário, puseram brasas neles, sobre as brasas colocaram incenso e se puseram com Moisés e Arão diante da porta da tenda do encontro.
19 Kore tun ka jama bɛɛ lajɛn Musa ni Haruna kama Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon donda ra. Matigi Ala ta nɔɔrɔ yirara jama bɛɛ lajɛnnin ɲa na.
19 Corá reuniu contra eles todo o povo à porta da tenda do encontro. Então a glória do Senhor apareceu a toda a congregação.
20 Matigi Ala kumana Musa ni Haruna fɛ, ko:
20 O Senhor disse a Moisés e a Arão:
21 «Aw ye aw yɛrɛ mabɔ nin jama ra, k’a to ne ye o bɛɛ halaki ka ban yɔrɔnin kelen na.»
21 — Afastem-se do meio desta congregação, e eu os consumirei num momento.
22 Musa ni Haruna ka o ɲa biri dugu ma ka Ala daari, ko: «E, Ala, ele Ala min ye adamaden bɛɛ nin tigi ye, o tuma i bɛ dimi jama bɛɛ lajɛnnin kɔrɔ k’a sɔrɔ cɛ kelen dɔrɔn le ka kojugu kɛ wa?»
22 Mas Moisés e Arão se prostraram sobre o seu rosto e disseram: — Ó Deus, autor e conservador de toda a vida, será que, pelo fato de pecar um só homem, ficarás indignado contra toda esta congregação?
23 Matigi Ala ka Musa jaabi ko:
23 O Senhor respondeu a Moisés:
24 «A fɔ jama ye ko o ye o yɛrɛ mabɔ Kore ni Datan ni Abiramu ta fanibonw na.»
24 — Fale a toda esta congregação, dizendo: “Afastem-se da habitação de Corá, Datã e Abirão.”
25 Musa wurira ka taga Datan ni Abiramu fɛ; Izirayɛli cɛkɔrɔbaw tugura a kɔ.
25 Então Moisés se levantou e foi para onde estavam Datã e Abirão; e os anciãos de Israel foram com ele.
26 A kumana jama fɛ, k’a fɔ o ye ko: «Aw ye aw yɛrɛ mabɔ nin mɔgɔjuguw ta fanibonw na. Aw kana maga o borofɛnw si ra, ni o tɛ, aw fana bɛna halaki ni o ye o ta jurumunw kosɔn.»
26 E Moisés disse à congregação: — Peço que vocês se afastem das tendas destes homens perversos e não toquem em nada do que é deles, para que vocês não sejam destruídos por causa de todos os pecados que eles cometeram.
27 Jama ka o yɛrɛ mabɔ Kore ni Datan ni Abiramu ta fanibonw na. O y’a sɔrɔ Datan ni Abiramu tun bɔra ka na lɔ o ta fanibonw donda ra, o ni o ta musow ni o ta denw ni o mamadenw.
27 Eles se afastaram da habitação de Corá, Datã e Abirão. Datã e Abirão saíram e se puseram à porta da sua tenda, juntamente com suas mulheres, seus filhos e suas crianças.
28 Musa ko: «Nin le bɛna a to aw bɛ a lɔn ko Matigi Ala le ka ne ci ka na nin kow bɛɛ kɛ, ko ne tɛ o kɛra ne yɛrɛ ma.
28 Então Moisés disse: — Nisto vocês saberão que o
29 Ayiwa, ni nin mɔgɔw sara adamaden tɔw sacogo ra, ka sa i n’a fɔ bɛɛ bɛ sa cogo min na, o tuma Matigi Ala ma ne ci.
29 se estes homens morrerem como morrem todas as pessoas e se forem visitados por qualquer castigo como se dá com todas as pessoas, então o Senhor não me enviou.
30 Nka ni Matigi Ala ka kokura kɛ, ko min ma deri ka kɛ, ni dugukolo dayɛlɛra ka nin mɔgɔw ni o borofɛnw bɛɛ kunu, ka o ɲanaman lataga lahara, o tuma aw bɛna a lɔn ko nin mɔgɔw ka Matigi Ala dɔgɔya le.»
30 Mas, se o Senhor criar alguma coisa nova, e a terra abrir a sua boca e os engolir com tudo o que eles têm, e se eles descerem vivos ao mundo dos mortos, então vocês saberão que estes homens desprezaram o Senhor .
31 Musa ka o kumaw bɛɛ fɔ ka ban minkɛ dɔrɔn, dugukolo cira Datan ni Abiramu senw kɔrɔ.
31 E aconteceu que, assim que Moisés acabou de dizer todas estas palavras, a terra debaixo deles se fendeu,
32 Dugukolo dayɛlɛra ka o kunu, o ni o ta somɔgɔw bɛɛ, ani Kore ni a ta mɔgɔw bɛɛ, ani o borofɛnw bɛɛ.
32 abriu a sua boca e os engoliu com as famílias deles, com todos os que eram partidários de Corá e com todos os bens deles.
33 O ɲanaman tagara lahara, o ni o borofɛnw bɛɛ. Dugukolo datugura o da ra. O halakira ka tunu ka bɔ Izirayɛli jama cɛ ra.
33 Eles e tudo o que lhes pertencia desceram vivos ao mundo dos mortos; a terra os cobriu, e desapareceram do meio da congregação.
34 O kulekanw fɛ, Izirayɛlimɔgɔ tɔ minw tun bɛ o kɔrɔ, olugu bɛɛ borira, ka kɛ kule ci ye, ko: «E, dugukolo kana na anw fana kunu!»
34 Todo o Israel que estava ao redor deles fugiu do grito deles. Todos gritavam: — Vamos fugir, para que a terra não venha a nos engolir também!
35 Cɛ kɛmɛ fla ni bilooru minw tun bɛ wusunan donna, tasuma dɔ bɔra Matigi Ala fɛ, ka olugu bɛɛ jɛni.
35 Então veio fogo do Senhor e consumiu os duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 O Senhor disse a Moisés:
37 — ausente —
37 — Diga a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que pegue os incensários do meio do incêndio e espalhe as brasas para longe, porque os incensários são santos.
38 — ausente —
38 Quanto aos incensários daqueles que pecaram contra a sua própria vida, que deles se façam lâminas para cobertura do altar, porque eles os trouxeram diante do Senhor ; por isso, são santos e serão por sinal aos filhos de Israel.
39 — ausente —
39 O sacerdote Eleazar pegou os incensários de metal que aqueles homens que foram queimados tinham trazido, e os incensários foram transformados em lâminas para cobertura do altar,
40 — ausente —
40 por memorial para os filhos de Israel, para que nenhum estranho, que não for da descendência de Arão, se aproxime para acender incenso diante do Senhor ; para que não seja como Corá e o seu grupo, como o Senhor lhe tinha dito por meio de Moisés.
41 — ausente —
41 Mas, no dia seguinte, toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: — Vocês mataram o povo do
42 — ausente —
42 Quando o povo se ajuntou contra Moisés e Arão, eles se viraram para a tenda do encontro. E eis que a nuvem a cobriu, e a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Moisés e Arão foram para a frente da tenda do encontro.
44 — ausente —
44 Então o Senhor falou a Moisés, dizendo:
45 — ausente —
45 — Saiam do meio desta congregação, e eu a consumirei num momento. Então eles se prostraram sobre o seu rosto.
46 — ausente —
46 Moisés disse a Arão: — Pegue o seu incensário, ponha nele algumas brasas do altar, coloque incenso sobre elas, vá depressa à congregação e faça expiação por eles; porque grande indignação saiu de diante do
47 — ausente —
47 Arão pegou o incensário, como Moisés lhe havia falado, e correu para o meio da congregação. Eis que a praga já havia começado entre o povo. Arão colocou incenso nele e fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 Pôs-se em pé entre os mortos e os vivos; e cessou a praga.
49 — ausente —
49 Ora, os que morreram daquela praga foram catorze mil e setecentos, fora os que morreram por causa de Corá.
50 — ausente —
50 Arão voltou para junto de Moisés, à porta da tenda do encontro; e cessou a praga.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?