Números 11
DYU vs ARIB
1 Lon dɔ, Izirayɛlimɔgɔw ka Matigi Ala jaraki ni kuma caman ye, o ta sɛgɛ kosɔn. Matigi Ala ka o mɛn minkɛ, o ma diya a ye, a dimina kosɛbɛ. A k’a ta tasuma mana o cɛ ra, ka o ta sigiyɔrɔ kɛrɛfɛyɔrɔ jɛni.
1 Depois o povo tornou-se queixoso, falando o que era mau aos ouvidos do Senhor; e quando o Senhor o ouviu, acendeu-se a sua ira; o fogo do Senhor irrompeu entre eles, e devorou as extremidades do arraial.
2 Mɔgɔw kasira Musa nɔ fɛ. Musa ka Matigi Ala daari; tasuma fagara.
2 Então o povo clamou a Moisés, e Moisés orou ao Senhor, e o fogo se apagou.
3 O ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Tabera, ko sabu Matigi Ala ta tasuma manana mɔgɔw cɛ ra.
3 Pelo que se chamou aquele lugar Taberá, porquanto o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Ayiwa, siya wɛrɛ mɔgɔ minw tun bɛ ni Izirayɛlimɔgɔw ye, Misiran ta domunifɛnw lɔgɔ gbanna olugu ra. Izirayɛlimɔgɔw fana wurira ka kasi tuun, ko: «E, jɔn le bɛna sogo di an ma yan, an ye a domu sa?
4 Ora, o vulgo que estava no meio deles veio a ter grande desejo; pelo que os filhos de Israel também tornaram a chorar, e disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 A flɛ, an tun bɛ jɛgɛ minw domu gbansan Misiran, an hakiri bɛ jigira o bɛɛ ra, ani kɔnkɔnburu, ani nzɛrɛ, ani puwaro, ani jaba, ani layi.
5 Lembramo-nos dos peixes que no Egito comíamos de graça, e dos pepinos, dos melões, dos porros, das cebolas e dos alhos.
6 Nka sisan an sɔn jara; lon o lon an ɲa tɛ foyi wɛrɛ ra ni nin mane kelen tɛ.»
6 Mas agora a nossa alma se seca; coisa nenhuma há senão este maná diante dos nossos olhos.
7 Ayiwa, mane tun bɛ i ko simankisɛ dɔ, k’a ɲa gbɛ i ko bideliyɔmuyiri ta ji.
7 E era o maná como a semente do coentro, e a sua aparência como a aparência de bdélio.
8 Izirayɛlimɔgɔw tun bɛ bɔ ka taga a cɛ, ka na a si ni wuguw ye, walama k’a susu kolon kɔnɔ; dɔw tun b’a tobi daga kɔnɔ, walama k’a kɛ ŋɔmi ye. A timiya tun bɛ i ko ŋɔmi.
8 O povo espalhava-se e o colhia, e, triturando-o em moinhos ou pisando-o num gral, em panelas o cozia, e dele fazia bolos; e o seu sabor era como o sabor de azeite fresco.
9 Ni gɔmiji tun jigira su fɛ Izirayɛlimɔgɔw sigiyɔrɔ ra, mane fana tun bɛ jigi.
9 E, quando o orvalho descia de noite sobre o arraial, sobre ele descia também o maná.
10 Ayiwa, Musa k’a ye ko gbaw bɛɛ ta mɔgɔw bɛ kasira o ta fanibonw donda ra. Matigi Ala dimina kosɛbɛ. Musa fana jusu kasira.
10 Então Moisés ouviu chorar o povo, todas as suas famílias, cada qual à porta da sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu; e aquilo pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 A ko Matigi Ala ma ko: «Mun na i ka i ta jɔncɛ jusu kasi tan? Mun kosɔn i ma makari ne ra, fɔ i ka nin jama bɛɛ doni ta k’a la ne kan sa?
11 Disse, pois, Moisés ao Senhor: Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei graça aos teus olhos, pois que puseste sobre mim o peso de todo este povo.
12 Yala ne le ka nin mɔgɔw bɛɛ kɔnɔta wa, walama ne le ka o woro wa? Mun na i ko ne ye o ta i ko denɲɛnin lamɔbaga bɛ a ta cogo min na, ka taga ni o ye fɔ o ta jamana ra, i ka jamana min layiri ta o bɛmaw ye?
12 Concebi eu porventura todo este povo? dei-o eu à luz, para que me dissesses: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança de peito, para a terra que com juramento prometeste a seus pais?
13 Ne bɛna sogo sɔrɔ min k’a di nin mɔgɔw bɛɛ ma? A flɛ, o bɛ kasira ne da ra ko ne ye sogo di o ma o b’a domu!
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? porquanto choram diante de mim, dizendo: Dá-nos carne a comer.
14 Ne kelen kɔni tɛ se nin mɔgɔw bɛɛ kɔrɔ tuun. O doni ka gbiri ne ma.
14 Eu só não posso: levar a todo este povo, porque me é pesado demais.
15 Sani i ye nin tɔɔrɔ la ne kan, ne bɛ i daari, ko ni ne ko ka di i ye, i ye ne faga kunkelen, janko ne yɛrɛ ɲa kana ne ta ɲani tɔ ye.»
15 Se tu me hás de tratar assim, mata-me, peço-te, se tenho achado graça aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 Ayiwa, Matigi Ala ka Musa jaabi ko: «I bɛ Izirayɛli cɛkɔrɔba minw jate ko o ye jama cɛkɔrɔbaw ye, ani jama kuntigiw, olugu cɛ biwolonfla wele ka o lajɛn ne ɲa kɔrɔ. Na ni o ye Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra, o ye na lɔ ni i ye ne ɲa kɔrɔ yi.
16 Disse então o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e seus oficiais; e os trarás perante a tenda da revelação, para que estejam ali contigo.
17 Ne bɛna jigi ka na kuma i fɛ o yɔrɔ ra. Nin min bɛ i kan, ne bɛna o dɔ don olugu fana ra; olugu bɛna i dɛmɛ ka jama doni ta; i kelen tɛna o doni ta tuun.
17 Então descerei e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o porei sobre eles; e contigo levarão eles o peso do povo para que tu não o leves só.
18 A fɔ jama ye ko o ye o yɛrɛ saninya sani sini cɛ; ko o bɛna sogo domu, sabu o kasira Matigi Ala toro kɔrɔ, ko: ‹Jɔn le bɛna sogo di an ma yan, an b’a domu sa? Misiran le tun ka di an na!› Ayiwa, Matigi Ala bɛna sogo di aw ma, aw b’a domu.
18 E dirás ao povo: Santificai-vos para amanhã, e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor, dizendo: Quem nos dará carne a comer? pois bem nos ia no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Nka aw tɛna a domu k’a dan tere kelen ma dɛ, walama tere fla, walama tere looru, walama tere tan, walama tere mugan;
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 aw bɛna a domu fɔ karo kelen le; k’a domu fɔ ka taga a bɔ aw nunwow fɛ, fɔ ka taga a lɔgɔ bɛɛ bɔ aw ra pewu. Sabu Matigi Ala min bɛ aw cɛ ra, aw ka ale le mafiyɛnya. Aw kasira a ɲa kɔrɔ ko: ‹Mun kosɔn an bɔra Misiran?› »
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelas narinas, até que se vos torne coisa nojenta; porquanto rejeitastes ao Senhor, que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Musa ko Matigi Ala ma ko: «Ne bɛ nin jama min cɛ ra, o cɛw ye cɛ waga kɛmɛ wɔɔrɔ (600 000). Ele ko i bɛna sogo di o ma o b’a domu fɔ karo kelen!
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; todavia tu tens dito: Dar-lhes-ei carne, e comerão um mês inteiro.
22 Hali ni an ka sagaw, ani baw, ani misiw bɛɛ le faga o ye, yala o bɛna o wasa wa? Walama ni an ka kɔgɔji jɛgɛw bɛɛ mina o ye, yala o bɛna o wasa wa?»
22 Matar-se-ão para eles rebanhos e gados, que lhes bastem? ou ajuntar-se-ão, para eles todos os peixes do mar, que lhes bastem?
23 Matigi Ala ka Musa jaabi ko: «O tuma ne ta baraka le ka dɔgɔ wa? Ne ka min fɔ, ni o bɛna kɛ can ye, walama ni a tɛna kɛ can ye, i yɛrɛ bɛna o ye sisan.»
23 Pelo que replicou o Senhor a Moisés: Porventura tem-se encurtado a mão do Senhor? agora mesmo verás se a minha palavra se há de cumprir ou não.
24 Ayiwa, Musa bɔra ka taga Matigi Ala ta kuma fɔ jama ye. A ka Izirayɛli cɛkɔrɔbaw cɛ biwolonfla ɲanawoloma, ka o lajɛn, ka o lɔlɔ ka fanibon saninman* lamini.
24 Saiu, pois, Moisés, e relatou ao povo as palavras do Senhor; e ajuntou setenta homens dentre os anciãos do povo e os colocou ao redor da tenda.
25 Matigi Ala jigira sankaba jamijan cɛ ma, ka na kuma ni Musa ye. Nin min tun bɛ Musa kan, a ka o dɔ ta ka o don o cɛkɔrɔba biwolonfla ra. Nin jigira o kan minkɛ dɔrɔn, o ka kɛ cirayakumaw fɔ ye; nka a danna o wagati dɔrɔn ma.
25 Então o Senhor desceu: na nuvem, e lhe falou; e, tirando do espírito que estava sobre ele, pô-lo sobre aqueles setenta anciãos; e aconteceu que, quando o espírito repousou sobre eles profetizaram, mas depois nunca mais o fizeram.
26 Cɛ fla tun bɛ yi, kelen tɔgɔ ye ko Ɛlidadi, tɔ kelen tɔgɔ ye ko Medadi; olugu tun tora o ta sow kɔnɔ. Nin jigira olugu fana kan, sabu o tɔgɔw tun sɛbɛra ni tɔw ye, nka o tun ma taga fanibon saninman* kɔrɔ. Olugu fana tun bɛ cirayakumaw fɔra.
26 Mas no arraial ficaram dois homens; chamava-se um Eldade, e o outro Medade; e repousou sobre eles: o espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram para irem à tenda; e profetizavam no arraial.
27 Kanbelennin dɔ borira ka taga a fɔ Musa ye, ko: «Ɛlidadi ni Medadi bɛ ciraya kɛra Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra!»
27 Correu, pois, um moço, e anunciou a Moisés: Eldade e Medade profetizaram no arraial.
28 Ayiwa, Nuni dencɛ Yosuwe, min tun ye Musa ta baaraden ye kabini a denmisɛnman, ale pɛrɛnna, ko: «Ne matigicɛ Musa, a fɔ ko o y’a dabla!»
28 Então Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus mancebos escolhidos, respondeu e disse: Meu Senhor Moisés, proíbe-lho.
29 Musa k’a jaabi ko: «Ɲangboya le bɛ aw ra ne kosɔn wa? Ala m’a kɛra ko Matigi Ala ta mɔgɔw bɛɛ ye kɛ ciraw ye, Matigi Ala ye a ta Nin lajigi o bɛɛ kan.»
29 Moisés, porém, lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Oxalá que do povo do Senhor todos fossem profetas, que o Senhor pusesse o seu espírito sobre eles!
30 O kɔ, Musa ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw sekɔra ka taga o sigiyɔrɔ ra.
30 Depois Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Ayiwa, Matigi Ala ka fɔɲɔ dɔ fiyɛ; o fɔɲɔ nana ni wɔlɔninw ye ka bɔ kɔgɔji fan na, ka na o bɔn Izirayɛlimɔgɔw ta sigiyɔrɔ laminiw bɛɛ ra. Mɔgɔ tun bɛ se ka tere kelen tagama kɛ ka taga dugu lamini bɛɛ ra, i tun bɛ o kɔnɔw sɔrɔ yi; o tun tonna ɲɔgɔn kan dugu ma k’a se fɔ nɔngɔn ɲa fla.
31 Soprou, então, um vento da parte do Senhor e, do lado do mar, trouxe codornizes que deixou cair junto ao arraial quase caminho de um dia de um e de outro lado, à roda do arraial, a cerca de dois côvados da terra.
32 Mɔgɔw bɔra ka o kɔnɔw mina o lon tere bɛɛ, ani o su bɛɛ, ani o dugusagbɛ tere bɛɛ. Mɔgɔ si tun tɛ yi ni min ta tun ka dɔgɔ ni homɛri ɲa tan ye. O bɛɛ ka o kɔnɔw sogo lala o ta yɔrɔw kɛrɛ fɛ ka o ja.
32 Então o povo, levantando-se, colheu as codornizes por todo aquele dia e toda aquela noite, e por todo o dia seguinte; o que colheu menos, colheu dez hômeres. E as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Ayiwa, ka sogo to o da ra, hali o m’a ɲimi ka ban fɔlɔ, Matigi Ala dimina o kɔrɔ kosɛbɛ; a ka banajuguba bla o ra.
33 Quando a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, acendeu-se a ira do Senhor contra o povo, e feriu o Senhor ao povo com uma praga, mui grande.
34 O ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Kiburɔti Hatava, sabu bana ka minw faga o ta sɔnjuguya kosɔn, o ka olugu su don o yɔrɔ le ra.
34 Pelo que se chamou aquele lugar Quibrote-Taavá, porquanto ali enterraram o povo que tivera o desejo.
35 Izirayɛlimɔgɔw bɔra Kiburɔti Hatava ka taga Haserɔti; o tora Haserɔti.
35 De Quibrote-Taavá partiu o povo para Hazerote; e demorou-se em Hazerote.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?