Lucas 22
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Ayiwa, Burufunubari ɲanagbɛ* min bɛ wele ko Jɔnyaban ɲanagbɛ*, o tun bɛ surunyara.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw* tun bɛ cogo ɲinina ka Yesu faga, nka o tun bɛ siranna jama ɲa.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Ayiwa, Setana donna Zudasi jusukun na, min bɛ wele fana ko Sikariyɔti, ani min tun ye Yesu ta karamɔgɔden tan ni fla dɔ ye.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Zudasi tagara sarakalasebagaw* kuntigiw, ani Alabatosoba kɔrɔsibagaw kuntigiw fɛ; a bɛna Yesu mina k’a don o boro cogo min na, o kumana ka bɛn o kan.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 O kuma diyara olugu ye kosɛbɛ. O ka layiri ta a ye ko o bɛna wari di a ma.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Zudasi sɔnna; a ka kɛ cogo ɲini ye, a bɛna se ka Yesu sɔrɔ ka a don o boro cogo min na, jama kana bɔ a kala ma.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Burufunubari ɲanagbɛ* wagati ra, lon min na Jɔnyaban ɲanagbɛ ta saraka ka kan ka faga,
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 o lon na Yesu ka Piyɛri ni Yuhana ci; a ko: «Aw ye taga Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni labɛn an ye janko an ye a domu.»
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 O ka Yesu jaabi ko: «I b’a fɛ an ye taga a labɛn min le?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Yesu ko: «Ni aw donna dugu kɔnɔ, aw bɛna bɛn ni cɛ dɔ ye, ji bɛ daga ra a kun na. A bɛna taga don lu min kɔnɔ, aw ye tugu a kɔ ka taga don fɔ o lu kɔnɔ.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Ni aw sera yi, aw y’a fɔ lutigi ye ko: ‹An karamɔgɔ ko, ko ale ni a ta karamɔgɔdenw bɛna Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni kɛ bon min kɔnɔ, ko o bon bɛ min?›
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ayiwa, a bɛna bonba dɔ yira aw ra sankaso san fɛ, fɛn bɛɛ bɛ a kɔnɔ. Aw bɛna Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni labɛn o bon le kɔnɔ.»
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Ayiwa, Piyɛri ni Yuhana tagara. O tagara a sɔrɔ i ko Yesu tun k’a fɔ o ye cogo min na. O ka Jɔnyaban ɲanagbɛ domuni labɛn.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Domuniwagati sera minkɛ, Yesu sigira domuni na ni a ta karamɔgɔdenw ye.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ka o to domuni na, Yesu k’a fɔ o ye ko: «Ne kɔni tun b’a fɛ yɛrɛ le ka nin ɲanagbɛ domuni kɛ ni aw ye sani ne ye tɔɔrɔ.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Sabu ne b’a fɔ aw ye ko ne tɛna a ɲɔgɔn domu tuun fiyewu fɔ ka taga se lon min na, a kɔrɔ ye min ye, o bɛna kɛ Ala fɛ a ta Masaya* ra.»
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 A ka jifiyɛ ta, rɛzɛnji tun b’a kɔnɔ, a ka baraka la Ala ye, k’a fɔ a ta karamɔgɔdenw ye ko: «Aw y’a mina, aw bɛɛ ye dɔ min a ra,
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 sabu ne b’a fɔ aw ye ko ne tɛna rɛzɛnji min tuun fiyewu fɔ lon min Ala ta Masaya* bɛna na.»
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 O kɔ, a ka buru ta, ka baraka la Ala ye, k’a tigɛtigɛ ka dɔ di o ma, k’a fɔ o ye ko: «Nin ye ne farikolo le ye, o le dira aw kosɔn. Aw ye nin kɛ ka aw hakiri jigi ne ra.»
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 O cogo ra, domuni bannin kɔ, Yesu ka jifiyɛ ta, rɛzɛnji tun b’a kɔnɔ. A k’a di o ma, k’a fɔ o ye ko: «Ala bɛ jɛnɲɔgɔnyakura* min don ni mɔgɔw ye ne jori baraka ra, o le bɛ nin ye. O jori le bɔnna aw kosɔn.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Nka o bɛɛ n’a ta, aw ra min bɛna ne don mɔgɔw boro, o tigi ni ne siginin bɛ domuni na yan.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Min kɛra Adamaden ye*, o kɔni bɛna sa, i n’a fɔ a tun latigɛra cogo min na. Nka mɔgɔ min bɛna kɛ sababu ye k’a janfa, bɔnɔ bɛna o tigi sɔrɔ.»
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Karamɔgɔdenw ka kɛ ɲɔgɔn ɲininka ye ko olugu ra jɔn kelen le bɛna sɔn ka o ko ɲɔgɔn kɛ.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Ayiwa, sɔsɔri dɔ nana wuri karamɔgɔdenw cɛ ra, ko olugu ra jɔn le ka kan ka jate ɲamɔgɔ ye.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Yesu ka o jaabi ko: «Aw k’a lɔn ko siya wɛrɛ mɔgɔw ta masacɛw bɛ o mara fanga ra; fanga bɛ minw fɛ, olugu b’a fɛ jamanadenw ye olugu wele ko koɲumankɛbagaw.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Nka a man kan ka kɛ ten aw cɛ ra. Aw ra min ye mɔgɔba ye, o tigi ye kɛ i n’a fɔ bɛɛ ra fitini; min ye ɲamɔgɔ ye, o tigi ye kɛ i n’a fɔ tɔw ta baaraden.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Baaraden min bɛ gba kɛ, ani a matigicɛ min bɛna sigi ka domuni kɛ dɔrɔn, o fla ra juman le ka bon? Min bɛna sigi ka domuni kɛ, o le man bon wa? O bɛɛ n’a ta, ne bɛ aw cɛ ra i ko baaraden.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 «Aw kɔni jijara ka to ni ne ye ne ta kɔrɔbɔrikow bɛɛ ra.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 O le kosɔn, ne bɛ Ala ta Masaya* labla aw ye, i n’a fɔ ne Fa ka a labla ne ye cogo min na.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 O kosɔn aw bɛna domuni ni minni kɛ ni ne ye ne ta Masaya* ra. Aw bɛna sigi masasiginanw kan ka Izirayɛli* siya tan ni fla ta kiti tigɛ.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 O kɔ, Yesu ko Simɔn ma ko: «Simɔn, Simɔn, Setana tun k’a ɲini ko a bɛ aw kɔrɔbɔ, i ko o bɛ siman tɛntɛn cogo min na.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Nka ne ka Ala daari ele ye, janko i ta lanaya kana cɛn. Ni ele nana nimisa tuma min na ka na ne fɛ, i ye i balema tɔw ja gbɛlɛya.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Piyɛri ko Yesu ma ko: «Matigi, ni kaso lo walama ni saya yɛrɛ lo, ne labɛnnin lo ka o bɛɛ kɛ ni i ye.»
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Yesu ko: «Piyɛri, ne b’a fɔ i ye ko sani dondo ye kasi bi, ele bɛna a fɔ mɔgɔw ye fɔ siɲaga saba ko i ma ne lɔn.»
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 O kɔ, Yesu ko a ta karamɔgɔdenw ma tuun ko: «Ne tun ka aw ci, ko aw kana wari bla aw kun, ko aw kana bɔrɔ ta, ko aw kana sanbaraw ta minkɛ o, yala fɛn dɔ dɛsɛra aw fɛ wa?» Karamɔgɔdenw k’a jaabi ko: «Foyi si ma dɛsɛ an na.»
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Yesu ko: «Sisan kɔni, ni wari bɛ min fɛ, o tigi ye o bla a yɛrɛ kun; ni bɔrɔ bɛ min fɛ, o tigi ye o ta. Ni muru tɛ min fɛ, o tigi ye a ta fani dɔ fiyeere ka dɔ san.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Sabu ne b’a fɔ aw ye ko min sɛbɛra ne ta ko ra, o ka kan ka kɛ. A sɛbɛra ko: ‹O k’a jate ni kojugukɛbagaw ye.› Ayiwa, sisan, o kow kɛwagati surunyara.»
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Karamɔgɔdenw ko Yesu ma ko: «Matigi, ni o lo, muru fla ye nin ye.» Yesu ko: «A ka ɲi ten.»
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 O kɔ, Yesu bɔra ka taga Oliviyesunw kuru kan, i n’a fɔ a tun derira k’a kɛ cogo min na. A ta karamɔgɔdenw tugura a kɔ.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 O sera yi minkɛ, Yesu ko o ma ko: «Aw ye Ala daari, janko Setana kana aw nɛgɛ ka aw bla kojugu ra.»
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 O kɔ, a bɔra o kɔrɔ ka gbara ɲa fɛ dɔɔnin, ka a kinbiri gban ka Ala daari.
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 A ko: «Ne Fa, ni i bɛ sɔn, i ye nin tɔɔrɔ yɔrɔ janya ne ra. Nka ne yɛrɛ sago kana kɛ, ele sago le ye kɛ.»
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 [O tuma, mɛlɛkɛ dɔ bɔra sankolo ra ka na a ja gbɛlɛya.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Sabu o wagati tun gbɛlɛyara Yesu ma kosɛbɛ, a jusukun tun tɔɔrɔra haali; a ka Ala daari ni baraka ye ka wasi fɔ a wasiji kɛra i n’a fɔ jori, ka tɔnitɔni dugu ma.]
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 A ka Ala daari minkɛ, a wurira ka na a ta karamɔgɔdenw fɛ, ka na a sɔrɔ olugu bɛɛ sunɔgɔra, ɲanasisi fɛ.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 A ko o ma ko: «Mun kosɔn aw bɛ sunɔgɔra? Aw ye wuri ka Ala daari, janko Setana kana na aw nɛgɛ ka aw bla kojugu ra.»
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Ka Yesu to kuma ra, o barara ka jama natɔ ye. Yesu ta karamɔgɔden tan ni fla ra, kelen min tɔgɔ tun ye ko Zudasi, ale tun bɛ o ɲa fɛ. A nana ka na gbara Yesu ra, ko a bɛ Yesu fo ni kanuyafori ye.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Yesu ko a ma ko: «Zudasi, Min kɛra Adamaden ye*, ele ka kanuyafori le kɛ tagamasiyɛn ye ka o janfa k’a don mɔgɔw boro wa?»
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Karamɔgɔdenw nana a ye ko o nana Yesu minayɔrɔ le ra minkɛ, o ko Yesu ma ko: «Matigi, an tɛ muru ta o kama wa?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 O yɔrɔnin bɛɛ, Yesu ta karamɔgɔden kelen ka muru kɛ ka sarakalasebagaw kuntigiba* ta jɔncɛ kininboroyanfan toro caron ka bɔ yi.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Yesu ko: «Aw y’a to ten!» A magara o cɛ toro ra ka a kɛnɛya.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 O kɔ, Yesu kumana sarakalasebagaw kuntigiw fɛ, ani Alabatosoba kɔrɔsibagaw kuntigiw, ani cɛkɔrɔbaw, olugu minw tun nana a minayɔrɔ ra; a ko: «Aw nana ni berew ni kɛrɛkɛmuruw ye ne kama, k’a kɛ i ko aw nana benkannikɛbaga dɔ le kɔ;
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 k’a sɔrɔ ne tun bɛ ni aw ye Alabatosoba kɔnɔ lon bɛɛ, nka aw ma sɔn ka ne mina. Ayiwa, aw ta wagati le sera sisan, dibi ta fanga ta wagati lo.»
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 O ka Yesu mina ka taga ni a ye, ka taga a ladon sarakalasebagaw kuntigiba* ta lu kɔnɔ; Piyɛri tora yɔrɔjan, ka kɛ tugu ye o kɔ.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 O ka tasuma dɔ mana lu cɛ ma ka sigi o kɔrɔ. Piyɛri nana sigi o kɔrɔ.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Baaradenmuso dɔ nana Piyɛri siginin ye tasuma kɔrɔ minkɛ, a ka a lalaga ka a flɛ, k’a fɔ ko: «Nin cɛ fana tun bɛ ni Yesu ye!»
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Nka Piyɛri ma sɔn ka lɔ a ra. A ko: «Muso, ne yɛrɛ m’a lɔn.»
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Dɔɔnin kɛra, mɔgɔ wɛrɛ nana Piyɛri ye; ale fana ko: «Ele fana ye Yesu ta mɔgɔ dɔ le ye!» Piyɛri ko o tigi ma ko: «Ne tɛ o dɔ ye dɛ!»
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Wagati dama tɛmɛnin kɔ, mɔgɔ wɛrɛ nana a fɔ k’a gbɛlɛya ko: «Sigiya t’a ra, cɛ nin tun bɛ ni Yesu ye, sabu Galileka lo.»
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Piyɛri ko: «Cɛ, ne ma i ta kuma faamu dɛ!» O wagati kelen na, ka Piyɛri to kuma ra, dondo kasira.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Matigi Yesu ka a ɲa munu ka Piyɛri flɛ. O tuma Matigi tun ka kuma min fɔ a ye, a hakiri jigira o ra, ko: «Sani dondo ye kasi bi, ele bɛna a fɔ siɲaga saba, ko i ma ne lɔn.»
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 O tuma Piyɛri bɔra kɛnɛ ma ka taga kasi kosɛbɛ.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Yesu kɔrɔsibagaw tun bɛ a lɔgɔbɔra, ka to ka a bugɔ.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 O ka a ɲa siri, ka kɛ a ɲininka ye ko: «Min ka i bugɔ, o tigi tɔgɔ lɔn k’a fɔ!»
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 O ka a nɛni ka kumajugu caman wɛrɛ fɔ a ma.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Dugu gbɛra minkɛ, Yahudiya ta cɛkɔrɔbaw ta jɛnkuru, ani sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw* ka o ta kititigɛjama lajɛn, ka Yesu wele ka na.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 O k’a ɲininka ko: «Ni ele le ye Kisibaga* ye, a fɔ an ye.» Yesu ka o jaabi ko: «Ni ne k’a fɔ aw ye, aw tɛna la a ra,
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 ni ne fana ka aw ɲininka, aw tɛna ne jaabi.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Nka k’a ta bi ra, Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna taga sigi Sebɛɛtigi Ala kininboroyanfan fɛ.»
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 O mɔgɔw bɛɛ ko: «O tuma Den min bɔra Ala ra*, ele lo kɛ?» Yesu ka o jaabi ko: «Aw k’a fɔ cogo min na, ne lo.»
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 O ko: «An mako tɛ mɔgɔ si ta seereya ra tuun! A yɛrɛ da k’a fɔ, an k’a mɛn.»
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.