Rute 2
DYI vs ARIB
1 Nawomi wi pɔlɔ Elimelɛki wi go lere wà la pye wa. Wìla pye penjagbɔrɔ fɔ naa mɛgbɔgɔ fɔ. Pàa pye naa yinri Bowazi.
1 Ora, tinha Noêmi um parente de seu marido, homem poderoso e rico, da família de Elimeleque; e ele se chamava Boaz.
2 Pilige ka, Uruti ŋa wìla yiri wa Mowabu tara, a wì sigi yo Nawomi wi kan fɔ: «Ki yaga mbe kari kɛrɛ ta ni saa ɔrizhi sheshegele ŋgele kaa tuun wi kɔnfɛnnɛ pe puŋgo na kele wulowulo. Na lere ŋa kanla yinriwɛ ta, pa mi yaa la wulo wa ko fɔ wo puŋgo na.» A Nawomi wì suu pye fɔ: «Ta kee, na sumborombyɔ.»
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Deixa-me ir ao campo a apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu achar graça. E ela lhe respondeu: Vai, minha filha.
3 A Uruti wì si kari mɛɛ saa na wulowulo kɛrɛ ta ni ɔrizhi kɔnfɛnnɛ pe puŋgo na. Kìla yala Elimelɛki wi go lere Bowazi wo kɛrɛ ni.
3 Foi, pois, e chegando ao campo respigava após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Sanni jɛnri, a Bowazi wì si yiri wa Betilɛɛmu ca, ma pan, ma gbɔn le. A wì si yarilire kɔnfɛnnɛ pe shari ma yo fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye ye ni!» A pè si shɔ maga sɔngɔrɔ wi na ma yo fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li duwaw ma na!»
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 A Bowazi wì si yarilire kɔnfɛnnɛ pe to wi yewe ma yo fɔ: «Jasumboro ŋa wo yiri se?»
5 Depois perguntou Boaz ao moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 A yarilire kɔnfɛnnɛ pe to wì suu pye fɔ: «Mowabu cɛnlɛ woolo sumboro ŋa wì pinlɛ Nawomi wi ni, ma yiri wa Mowabu tara ma pan wowi.
6 Respondeu-lhe o moço: Esta é a moça moabita que voltou com Noêmi do país de Moabe.
7 Wìlan yɛnri ma yo mboo yaga wila sheshegele ŋgele kaa woo wa pɔgɔlɔ ke ni na tuun yarilire kɔnfɛnnɛ pe puŋgo na, ke wulowulo. Malɛ wì pan pinliwɛ pi ni, wi yɛn na tunŋgo piin fɔ yiŋgɔ. Kaawɔ wì kaa cɛn jɛnri ma wogo wi.»
7 Disse-me ela: Deixa-me colher e ajuntar espigas por entre os molhos após os segadores: Assim ela veio, e está aqui desde pela manhã até agora, sem descansar nem sequer um pouco.
8 Kona, a Bowazi wì si Uruti wi pye fɔ: «Na sumborombyɔ, nuŋgbolo jan ma logo na yeri. Maga ka kari saa sheshegele wulowulo kɛrɛ ta yɛgɛ ni naa nda to puŋgo na. Koro laga na tunmbyeele jɛɛlɛ pe ni.
8 Então disse Boaz a Rute: Escuta filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui, mas ajunta-te às minhas moças.
9 Laga ŋga nambala paa ki yarilire ti kɔɔn ki wele jɛŋgɛ, ma taga jɛɛlɛ mbele paa yarilire ti wulowulo pe puŋgo na. Mìgi yo tunmbyeele pe kan ma yo pɔɔn yaga yɛw. Na wɔgɔ kɔɔn yigi, ma sa ko ma wɔ wa tɔnmɔ cɔrɔ nda lefɔnmbɔlɔ pè ko ma yin ti ni.»
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei eu ordem aos moços, que não te molestem? Quando tiveres sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tiverem tirado.
10 A Uruti wì si sogo maa yɛgɛ ki jiile wa tara ma Bowazi wi gbɔgɔ, mɛɛ wi pye fɔ: «Yiŋgi na, a na yinriwɛ sɔɔn ta, a na kala lì ŋgban ma ni, mi ŋa mi yɛn nambanŋa we?»
10 Então ela, inclinando-se e prostrando-se com o rosto em terra, perguntou-lhe: Por que achei eu graça aos teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 A Bowazi wì suu pye fɔ: «Maga lɛ ma pɔlɔ wì ku, ŋga fuun mà pye ma najɔ wi kan, pè ki ni fuun ki yɛgɛ yo mala kan. Mìgi jɛn ma yo mɔ̀ɔ to naa ma nɔ pe yaga wa, konaa mà se tara nda ni ti ni, ma pan ma cɛn tara ta woolo sɔgɔwɔ, mbele ma sila jɛn faa we.
11 Ao que lhe respondeu Boaz: Bem se me contou tudo quanto tens feito para com tua sogra depois da morte de teu marido; como deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Mi yɛn naga jaa ŋga fuun mà pye, Yawe Yɛnŋɛlɛ ligi tɔnli wi kan ma yeri. Yawe Yɛnŋɛlɛ, woro Izirayɛli woolo Yɛnŋɛlɛ le, li tɔnli gbɔɔ kan ma yeri; lo na mà pan mali pye ma larasaga we.»
12 O Senhor recompense o que fizeste, e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 A Uruti wì suu pye fɔ: «Kaselege ko na, ma yɛn jɛnŋɛ na ni, na tafɔ. Mi ŋa mi yɛn paa ma kulojɔ yɛn, màla kotogo ki sogo na na, katugu mà nayinmɛ sɛnrɛ yo na ni. Ali mbege ta mii yala ma tunmbyeele jɛɛlɛ wa nuŋgba ni yɛrɛ.»
13 E disse ela: Ache eu graça aos teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste bondosamente a tua serva, não sendo eu nem mesmo como uma das tuas criadas.
14 Naa kasanga wìla kaa gbɔn, a Bowazi wì si Uruti wi pye fɔ: «Fulo laga, ma pan we ka! Yaakara ta lɛ maa ti nii wa sɛgɛ ki ni.»
14 Também à hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te, come do pão e molha o teu bocado no vinagre. E, sentando-se ela ao lado dos segadores, ele lhe ofereceu grão tostado, e ela comeu e ficou satisfeita, e ainda lhe sobejou.
15 Naa Uruti wìla kaa yiri ma kari ma saa na wulo, a Bowazi wì suu tunmbyeele pe pye fɔ: «Yoo yaga wila sheshegele kele wulowulo wa yarilire pɔgɔlɔ ke sɔgɔwɔ fun. Yaga ka sɛnŋgbanra yo wi na.
15 Quando ela se levantou para respigar, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre os molhos deixai-a respirar, e não a censureis.
16 Yaa sheshegele kele woo wa pɔgɔlɔ ke ni yɛrɛ yaa ke waa tara, wi ta wila ke wulowulo. Ɛɛn fɔ, yaga kaa gbanla wi na.»
16 Também, tirai dos molhos algumas espigas e deixai-as ficar, para que as colha, e não a repreendais.
17 Uruti wìla sheshegele ke wulowulo wa Bowazi wi kɛrɛ fɔ ma saa yɔnlɔ ki kɔ. Sheshere nda wìla wulo, a wì siri gbɔn mari pyɔ wi wɔ. Ɔrizhi pyɔ ŋa wìla ta, wìla pye na kee culo nafa ma yiri kɛ yeri.
17 Assim ela respigou naquele campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado e foi quase uma efa de cevada.
18 A wì si kari wi ni ca. Ŋa wìla wulo ma ta, a wì suu naga wi najɔ wi na. Wìla pan wi yaakara sannda ti ni fun, mɛɛ ti wɔ mari kan wi yeri.
18 Então, carregando com a cevada, veio à cidade; e viu sua sogra o que ela havia apanhado. Também Rute tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 A wi najɔ wì suu yewe ma yo fɔ: «Ŋa mà wo wi ni fuun wo wulo se nala nuŋgba ma? Ma saa tunŋgo pye ambɔ kɛrɛ? Lere ŋa wɔ̀ɔn yinriwɛ ta, Yɛnŋɛlɛ sa duwaw wi na!»
19 Ao que lhe perguntou sua sogra: Onde respigaste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que fez caso de ti. E ela relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 A Nawomi wì si Uruti wi pye fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li duwaw ki naŋa wi na! Lo na li maa li kajɛŋgɛ ki piin woro mbele we yɛn yinwege na we kan konaa mbele pè ku pe kan.» A Nawomi wì sho naa fɔ: «Ki Bowazi wi yɛn na pɔlɔ wi go lere wo wa, ŋa ki kologo yɛn wi yeri, wi yere we go kala li ni.»
20 Disse Noêmi a sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que não tem deixado de misturar a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noêmi: Esse homem é parente nosso, um dos nossos remidores.
21 Kona, a Mowabu cɛnlɛ woo Uruti wì sho naa fɔ: «Wì yɛrɛ na pye naa ma yo mbaa wulowulo wi tunmbyeele pe puŋgo na fɔ pe sa yarilire ti kɔn ti kɔ.»
21 Respondeu Rute, a moabita: Ele me disse ainda: Seguirás de perto os meus moços até que tenham acabado toda a minha sega.
22 A Nawomi wì si Uruti wi pye naa fɔ: «Na sumborombyɔ, ko yɛn ma yɔn jɛŋgɛ. Maa pinlɛlɛ wi tunmbyeele jɛɛlɛ pe ni, maa tunŋgo piin. Maga ka kari kɛrɛ ta yɛgɛ ni pe saa ma jɔlɔ wa.»
22 Então disse Noêmi a sua nora, Rute: Bom é, filha minha, que saias com as suas moças, e que não te encontrem noutro campo.
23 Kì kaa pye ma, a Uruti wì si pinlɛ Bowazi wi tunmbyeele jɛɛlɛ pe ni na yarilire ti wulowulo fɔ ma saa ɔrizhi wo naa bile wi ni ti kɔnwɔ pi kɔ. Uruti wo naa wi najɔ wi ni, pàa pye pe yɛɛ kɔrɔgɔ go nuŋgba.
23 Assim se ajuntou com as moças de Boaz, para respigar até e fim da sega da cevada e do trigo; e morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?