Gênesis 27
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ACF
1 Izaki wìla lɛ jɛŋgɛ, a wi yɛngɛlɛ kè te, wii ya mbaa yaan naa. Kì kaa pye ma, a wì suu pinambyɔ koŋgbanŋa Ezawu wi yeri maa pye fɔ: «Na pinambyɔ.» A wì si shɔ ma yo fɔ: «Naw.»
1 E aconteceu que, como Isaque envelheceu, e os seus olhos se escureceram, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
2 A Izaki wì sho fɔ: «Wele, mì lɛ makɔ, mi silan kupilige ki jɛn.
2 E ele disse: Eis que já agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Koni ma koniyɛɛnrɛ yaara ti lɛ, ko kɔrɔ wo yɛn ma sanŋgbɔ wo naa ma sandiga ki ni, ma kari wa yan ma sa yanri ma kara ta gbo na kan.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça.
4 Kara nda ti yɛn mala ndanla, mari sɔgɔ na kan, ma pan ti ni mberi ka, jaŋgo mi jate mbe duwaw pye ma kan, si jɛn mbe ku.»
4 E faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; para que minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Ma si yala Izaki wìla pye na para wi pinambyɔ Ezawu wi ni sanga ŋa ni, Erebeka wìla pye naga sɛnrɛ ti nuru. A Ezawu wì si kari wa yan mbe sa kara ta gbo mbe pan ti ni.
5 E Rebeca escutou quando Isaque falava ao seu filho Esaú. E foi Esaú ao campo para apanhar a caça que havia de trazer.
6 Kona, a Erebeka wì suu pinambyɔ Zhakɔbu wi pye fɔ: «Mìgi logo ma to wi yeri wila ma ndɔ Ezawu wi piin fɔ:
6 Então falou Rebeca a Jacó seu filho, dizendo: Eis que tenho ouvido o teu pai que falava com Esaú teu irmão, dizendo:
7 ‹Kari ma sa kara ta gbo, ma kara nda ti yɛn mala ndanla ti sɔgɔ na kan mberi ka. Mi yaa duwaw pye ma kan Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛgɛ na, si jɛn mbe ku.›
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante da face do Senhor, antes da minha morte.
8 Koni na pinambyɔ, ta nuru na yeri, mi ka ŋga yo ma kan, ma ko pye.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te mando:
9 Kari wa sikaala ŋgbelege ki ni, ma sa sikaala yirifɔnmbɔlɔ tiyɔngɔlɔ shyɛn yigi na kan. Mi yaa kara nda tɔɔn to wi ndanla ti sɔgɔ wi kan,
9 Vai agora ao rebanho, e traze-me de lá dois bons cabritos, e eu farei deles um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 mɛɛ ti lɛ ma sari kan ma to wi yeri, wi ta ka jaŋgo wi duwaw pye ma kan, si jɛn mbe ku.»
10 E levá-lo-ás a teu pai, para que o coma; para que te abençoe antes da sua morte.
11 A Zhakɔbu wì suu nɔ Erebeka wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Kaselege mà yo. Ɛɛn fɔ, na ndɔ Ezawu wi yɛn sire ni, sire si woro mi na.
11 Então disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú meu irmão é homem cabeludo, e eu homem liso;
12 Kana na to wi yaa na talitali mbe wele (si jɛn mbe duwaw pye na kan), pa kona mi yaa pye wi yɛgɛ na leele fanlafɔ. Kiga pye ma, mi yaa ti wilan daŋga, wi se duwaw pye na kan.»
12 Porventura me apalpará o meu pai, e serei aos seus olhos como enganador; assim trarei eu sobre mim maldição, e não bênção.
13 A wi nɔ wì suu pye fɔ: «Na pinambyɔ, ki daŋga ki mi yigi! Ta nuru na yeri san, ma sa ki sikaala yirifɔnmbɔlɔ pe yigi ma pan pe ni na kan.»
13 E disse-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim seja a tua maldição; somente obedece à minha voz, e vai, traze-mos.
14 A Zhakɔbu wì si kari ma saa pe yigi ma pan pe ni, mɛɛ pe gbegele wi nɔ wi kan. A nɔfɔ wì si kara nda tì Zhakɔbu wi to wi ndanla ti sɔgɔ wi kan.
14 E foi, e tomou-os, e trouxe-os a sua mãe; e sua mãe fez um guisado saboroso, como seu pai gostava.
15 Ko puŋgo na, a Erebeka wì suu pinambyɔ lɛrɛfɔ Ezawu wi yaripɔrɔ, ti ti ni fuun tiyɔnrɔ nda wìla tɛgɛ wa go, ti lɛ mari le wi pinambyɔ shyɛnwoo Zhakɔbu wi kan.
15 Depois tomou Rebeca os vestidos de gala de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho menor;
16 A wì si sikaala yirifɔnmbɔlɔ pe sɛɛrɛ ti lɛ, ma Zhakɔbu wi kɛyɛn yi fo ti ni, konaa wi yɔlɔgɔ lara nda tìla pye sire fu ti ni.
16 E com as peles dos cabritos cobriu as suas mãos e a lisura do seu pescoço;
17 A wì si kara tanra to naa yaakara nda wìla sɔgɔ ti le wi pinambyɔ Zhakɔbu wi kɛɛ.
17 E deu o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó seu filho.
18 A Zhakɔbu wì si kari ti ni wi to wi kɔrɔgɔ, mɛɛ wi yeri maa pye fɔ: «Na to.» A Izaki wì si shɔ ma yo fɔ: «Naw! Ambɔ wi mboro, na pinambyɔ?»
18 E foi ele a seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 A Zhakɔbu wì suu pye fɔ: «Muwi, Ezawu, ma pinambyɔ koŋgbanŋa we. Ŋga mà yo mbe pye, mìgi pye. Mila ma yɛnri, yiri ma cɛn mala kara ta ka, jaŋgo mboro jate ma duwaw pye na kan.»
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te agora, assenta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 A Izaki wì suu pinambyɔ wi yewe maa pye fɔ: «Mà pye mɛlɛ mɛɛ kara ta ta fyaw na pinambyɔ?»
20 Então disse Isaque a seu filho: Como é isto, que tão cedo a achaste, filho meu? E ele disse: Porque o Senhor teu Deus a mandou ao meu encontro.
21 A Izaki wì si Zhakɔbu wi pye fɔ: «Fulo laga na tanla mbɔɔn talitali mbe wele na pinambyɔ, mbe ta mbege jɛn fɔ na pinambyɔ Ezawu wowi mboro kaselege.»
21 E disse Isaque a Jacó: Chega-te agora, para que te apalpe, meu filho, se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 A Zhakɔbu wì si fulo wa wi to Izaki wi tanla, a Izaki wì suu talitali ma wele, mɛɛ yo fɔ: «Magala lo yɛn Zhakɔbu magala, kɛyɛn yo yɛn Ezawu kɛyɛn.»
22 Então se chegou Jacó a Isaque seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Wi sila Zhakɔbu wi jɛn, katugu wi kɛyɛn yìla pye pa wi ndɔ Ezawu wi woyo yi yɛn. A wì si duwaw pye maa kan.
23 E não o conheceu, porquanto as suas mãos estavam cabeludas, como as mãos de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 (Sanni Izaki wi sa duwaw pye wi kan), a wì suu yewe naa ma yo fɔ: «Kaselege mboro ma yɛn na pinambyɔ Ezawu we le?» A wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ee, wowi mi we.»
24 E disse: És tu meu filho Esaú mesmo? E ele disse: Eu sou.
25 A Izaki wì sho fɔ: «Yaakara ta ko na kan na pinambyɔ, mbe ta mbɔɔn kara ta ka, jaŋgo mi jate mbe duwaw pye ma kan.»
25 Então disse: Faze chegar isso perto de mim, para que coma da caça de meu filho; para que a minha alma te abençoe. E chegou-lhe, e comeu; trouxe-lhe também vinho, e bebeu.
26 Kona, a wi to Izaki wì suu pye fɔ: «Fulo laga na tanla ma kɛyɛn wa na yɔlɔgɔ mala shari na pinambyɔ.»
26 E disse-lhe Isaque seu pai: Ora chega-te, e beija-me, filho meu.
27 A Zhakɔbu wì si fulo wa wi tanla mɛɛ kɛyɛn wa wi yɔlɔgɔ maa shari. A Izaki wì suu yaripɔrɔ ti nuwɔ ta, mɛɛ duwaw pye wi kan ma yo fɔ:
27 E chegou-se, e beijou-o; então sentindo o cheiro das suas vestes, abençoou-o, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o Senhor abençoou;
28 Yɛnŋɛlɛ sa fɔɔngɔ ŋga ki maa yinrigi wa naayeri na wuun ki kan ma yeri,
28 Assim, pois, te dê Deus do orvalho dos céus, e das gorduras da terra, e abundância de trigo e de mosto.
29 Tara woolo paa tunŋgo piin ma kan,
29 Sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; malditos sejam os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Naa Izaki wìla kaa kɔ duwaw pyege ki na Zhakɔbu wi kan, a Zhakɔbu wì si yiri. Pa wila yinrigi le wi to wi tanla, a wi ndɔ Ezawu wì si yiri wa yanrisaga ma ye.
30 E aconteceu que, acabando Isaque de abençoar a Jacó, apenas Jacó acabava de sair da presença de Isaque seu pai, veio Esaú, seu irmão, da sua caça;
31 A wì si kara tanra ta sɔgɔ fun, mɛɛ pan mari kan wi to wi yeri, ma suu pye fɔ: «Yiri ma cɛn na to, ma kara nda mì pan ma kan ta ka, jaŋgo ma ta ma duwaw pye na kan.»
31 E fez também ele um guisado saboroso, e trouxe-o a seu pai; e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoe a tua alma.
32 A wi to Izaki wì suu yewe maa pye fɔ: «Ambɔ wi mboro?» A wì sho fɔ: «Muwi, Ezawu, ma pinambyɔ we.»
32 E disse-lhe Isaque seu pai: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, o teu primogênito Esaú.
33 A Izaki wi jatere wì si piri wi na, fɔ a wila seri ŋgbanga. A wì si yewe ma yo fɔ: «A Ambɔ si saa kara ta gbo ma pan ti ni na kan, a mì ti ni fuun ti ka, a mà si jɛn ma pan? Ko fɔ wo mì duwaw pye wi kan; ki duwaw wi yaa si yigi.»
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande, e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou a caça, e ma trouxe? E comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Naa Ezawu wìla kaa wi to wi sɛnyoro ti logo, a wi nawa pì si tanga wi na, a wì si gbele ŋgbanga, mɛɛ wi to wi yɛnri ma yo fɔ: «Duwaw wa pye na kan fun.»
34 Esaú, ouvindo as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai.
35 A Izaki wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ma jɔnlɔ wì pan mala fanla, mɔɔ duwaw wi shɔ maa ta.»
35 E ele disse: Veio teu irmão com sutileza, e tomou a tua bênção.
36 A Ezawu wì sho fɔ: «Jaga wi Zhakɔbu mɛgɛ kì yala wi ni, ki kɔrɔ wo yɛn: Lere ŋa wi maa leele fanla, katugu wìlan fanla fanlasaga shyɛn. Wìla keli mala lelɛwɛ tɔnli wi shɔ na yeri, kooŋga wì nuru ma duwaw ŋa wi jɛn na pye na woo wi shɔ na yeri.»
36 Então disse ele: Não é o seu nome justamente Jacó, tanto que já duas vezes me enganou? A minha primogenitura me tomou, e eis que agora me tomou a minha bênção. E perguntou: Não reservaste, pois, para mim nenhuma bênção?
37 A Izaki wì suu yɔn sogo maa pye fɔ: «Wele, mùu tɛgɛ ma go na. Mùu nɔsepiile pe ni fuun pe le wi kɛɛ, pe pye wi kulolo. Mì bile wo naa duvɛn kan wi yeri. Mi se ya yaraga ka kpɛ pye ma kan naa na pinambyɔ.»
37 Então respondeu Isaque a Esaú dizendo: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido; que te farei, pois, agora, meu filho?
38 A Ezawu wì suu to wi pye fɔ: «Baba, duwaw nuŋgba ŋa wo wi yɛn wa mboro yeri. Baba, duwaw wa pye na kan fun.» A Ezawu wi nɛɛ gbele ŋgbanga.
38 E disse Esaú a seu pai: Tens uma só bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a sua voz, e chorou.
39 A wi to Izaki wì suu yɔn sogo ma yo fɔ:
39 Então respondeu Isaque, seu pai, e disse-lhe: Eis que a tua habitação será nas gorduras da terra e no orvalho dos altos céus.
40 Ma yaa kaa ma yɔn suro ti taa ma tokobi wo fanŋga na.
40 E pela tua espada viverás, e ao teu irmão servirás. Acontecerá, porém, que quando te assenhoreares, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 A Ezawu wì si Zhakɔbu wi panra duwaw ŋa wi to wìla pye wi kan wi kala na. Ezawu wìla pye naga yuun wa wi nawa fɔ: «Na to wi yaa ku pilige ŋga ni ki yɛn na yɔngɔ. Wi kunwɔ piliye yi puŋgo na, pa mi yaa na jɔnlɔ Zhakɔbu wi gbo.»
41 E Esaú odiou a Jacó por causa daquela bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e Esaú disse no seu coração: Chegar-se-ão os dias de luto de meu pai; e matarei a Jacó meu irmão.
42 Erebeka wi pinambyɔ koŋgbanŋa Ezawu wi sɛnrɛ nda wìla yo, pàa ti yo Erebeka wi kan. A wì si ti, a pòo pinambyɔ shyɛnwoo Zhakɔbu wi yeri wi kan. A wì suu pye fɔ: «Wele, ma ndɔ Ezawu wila jaa mboo kayaŋga ki wɔ ma ni mbɔɔn gbo.
42 E foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; e ela mandou chamar a Jacó, seu filho menor, e disse-lhe: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 Koni, na pinambyɔ, logo na yeri! Yiri ma fe, ma sa lara wa na ndɔ Laban wi yeri wa Haran ca.
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz, e levanta-te; acolhe-te a Labão meu irmão, em Harã,
44 Ma koro wa wi ni sa gbɔn wagati wa ni, fɔ ma ndɔ wi naŋgbanwa pi sa sogo wi na.
44 E mora com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Na ma ndɔ wi naŋgbanwa piga ka sogo ma kanŋgɔlɔ, a wì fɛgɛ ŋga mà pye wi na ki na, pa kona mi yaa ti ma pan; katugu mi woro na jaa mbe ye shyɛn ye la pilige nuŋgba ki ni.»
45 Até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada também de vós ambos num mesmo dia?
46 A Erebeka wì si Izaki wi pye fɔ: «Na yinwege kì la kɔ na na, na pijaala, Hɛti cɛnlɛ woolo pe kala na. Na Zhakɔbu wiga Hɛti cɛnlɛ woolo sumborombyɔ wa pɔri, ki tara nda ti sumborombiile wo wa nuŋgba, paa mbele pe yɛn, mbe ku pa ko mbe mbɔnrɔ na yeri.»
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher das filhas de Hete, como estas são, das filhas desta terra, para que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.