Números 11

DWRL vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Asay bare metoo Med'inaa Godaa bolla zuuzummeedda; unttunttu zuuzummiina S'oossay sisiide, hank'k'uwaa ees's'i keseedda. Yaatina Med'inaa Godaa tamay unttunttu gidduwaan ees's'iide, unttunttu dunkkaaneedda sa'aw itti itti gas'aa bagga meedda.
1 Queixou-se o povo de sua sorte aos ouvidos do Senhor ; ouvindo-o o Senhor , acendeu-se-lhe a ira, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu extremidades do arraial.
2 Yaatina Asay Musew waassina, Muse Med'inaa Godaa woosseedda. Tamay to'eedda.
2 Então, o povo clamou a Moisés, e, orando este ao Senhor , o fogo se apagou.
3 Med'inaa Godaa tamay unttunttu gidduwaan ees's'eedda diraw, he sa'ay Tabi'eera geetetti s'eesetteedda.
3 Pelo que chamou aquele lugar Taberá, porque o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Israa'eelatuwaana de'iyaa dumma dumma gade Asay hara k'umaa loytsi amotteedda. Israa'eeliyaa asaykka k'ay hawaadan yaagiide yeekuwaa doommeedda; «Laa nuuni ashuwaa hak'appe demmanee?
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios; pelo que os filhos de Israel tornaram a chorar e também disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 Nuuni Gibs'e gadiyaan miishshaa c'iggenan c'oo miyaa moliyaa hassayeetto; k'ay k'ayiyaa miyaa paranjjiyaa leekiyaa, zolddo leekiyaa malatiyaa mal"iyaa haatsay kumeedda meelooniyaa, adussa paranjjiyaa sunk'k'uruttiyaanne tuumuwaa hassayeetto.
5 Lembramo-nos dos peixes que, no Egito, comíamos de graça; dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos.
6 Shin ha"i nu k'ood'ii gorddetteedda; nu ayifiikka ha mannaappe attina, harabaa ayinne be'enna» yaageeddino.
6 Agora, porém, seca-se a nossa alma, e nenhuma coisa vemos senão este maná.
7 Mannay deebbuwaa ayfiyaa malatee; Aa malay boos's'iyaa mitsaa c'ooshshaa malatee.
7 Era o maná como semente de coentro, e a sua aparência, semelhante à de bdélio.
8 Asay yuuyyi yuuyyi Aa k'oree; wos'aan gaac'c'ee, woy udulan c'addee; unttunttu Aa otuwaan penttissiide, bashiyan komppiino. I zayitiyaan munak'k'iide uukkeedda ukitsaadan mal"ee.
8 Espalhava-se o povo, e o colhia, e em moinhos o moía ou num gral o pisava, e em panelas o cozia, e dele fazia bolos; o seu sabor era como o de bolos amassados com azeite.
9 K'amma dunkkaaneeddasan s'aasay wod'd'iyaa wode, mannay aanana wod'd'ee.
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Asay bare dunkkaaniyaa penggiyaan penggiyaan yeekkishin, Muse siseedda. Med'inaa Godaa hank'k'uu ees's'i keseedda diraw, Muse un"etteedda.
10 Então, Moisés ouviu chorar o povo por famílias, cada um à porta de sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu, e pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 Hewaa diraw, Muse Med'inaa Godaa hawaadan yaagiide oochcheedda; «Neeni ta bolla ne k'oomaa bolla ayaw ha metuwaa ahaadii? Neeni taanan ayaw nashetabeykkii? Neeni ha asaa ubbaa tookuwaa ta bolla ayaw wotsaaddii?
11 Disse Moisés ao Senhor : Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 Ha asaa ubbaa taani shahaaraadditaayye? Woy unttuntta taani yelaadditaa? ‹Neeni unttunttu mayzza aawaatoo, «Taani hinttenttoo immana» gaade c'aak'k'eedda biittaa gatsanaw, naanatuwaa dichchiyaana d'antsiyaa na'aa bare kiwuwaan idimmiyaawaadan, neeni unttuntta ne kiwuwaan idimma› yaagaade taw ayaw oday?
12 Concebi eu, porventura, todo este povo? Dei-o eu à luz, para que me digas: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança que mama, à terra que, sob juramento, prometeste a seus pais?
13 Ha asaw ubbaw taani ashuwaa hak'appe demmanee? Unttunttu taana, ‹Miyaa ashuwaa nuw imma› yaagiide yeekkiino.
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: Dá-nos carne que possamos comer.
14 Taani ha asaa ubbaa taarekka tookkana danddaykke; tookku taw loytsi dees'ee.
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois me é pesado demais.
15 Simmi neeni taana hawaadan metootanaadan ootsanawaappe taw k'arettaade taana ha"i wod'a basha; yaatooppe, taani metuwaappe shemppana» yaageedda.
15 Se assim me tratas, mata-me de uma vez, eu te peço, se tenho achado favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 Med'inaa Goday Musa, «Israa'eeliyaa c'imatuwaappe kaaletsiyaawanttanne kaappatuwaa gidiyaa, neeni eriyaa laappun tammu c'imatuwaa taw shiishsha; unttunttu neenana yan ek'k'ana mala, S'oossaa Dunkkaaniyaakko, unttuntta neeni ayaa.
16 Disse o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem anciãos e superintendentes do povo; e os trarás perante a tenda da congregação, para que assistam ali contigo.
17 Taani duge wod'd'aade neenana yan haasayana; taani neenan de'iyaa Ayyaanaappe akkaade, he Ayaanaa unttunttu bolla wotsana. Neeni neerekka tookkenna mala, unttunttu asaa tookuwaa tookkiide, neena maaddana.
17 Então, descerei e ali falarei contigo; tirarei do Espírito que está sobre ti e o porei sobre eles; e contigo levarão a carga do povo, para que não a leves tu somente.
18 «Neeni asaw hawaadan gaade oda, ‹Wonttiw hinttena geeshshite; yaatiide hintte ashuwaa maana. Hintte, «Laa nuuni ashuwaa hak'appe demmanee? Nuw Gibs'e gadiyaan sa'ay lo"a shin!» yaagiide yeekkeeddawaa Med'inaa Goday siseedda. Med'inaa Goday ashuwaa ha"i hinttenttoo immana; immina hintte maana.
18 Dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor , dizendo: Quem nos dará carne a comer? Íamos bem no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 — ausente —
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte;
20 — ausente —
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelos narizes, até que vos enfastieis dela, porquanto rejeitastes o Senhor , que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Shin Muse S'oossaa, «Be'a, taani usuppun s'eetu sha"a gidiyaa asaa gidduwaan de'ay; neeni, ‹Itti aginaa kumentsaa unttunttu maanaw unttunttoo taani ashuwaa immana› gaadda.
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; e tu disseste: Dar-lhes-ei carne, e a comerão um mês inteiro.
22 Miizzaa wudiyaanne dorssaa wudiyaa unttunttoo shukkina kalissanee? Abban de'iyaa moliyaa ubbaa shiishshiyaawaa gidinttonne, unttunttoo gidanee?» yaageedda.
22 Matar-se-ão para eles rebanhos de ovelhas e de gado que lhes bastem? Ou se ajuntarão para eles todos os peixes do mar que lhes bastem?
23 Med'inaa Goday Musa, «Med'inaa Godaa kushii k'antseeyye? Taani new giyaabay tumenttonne worddentto neeni ha"i be'ana» yaageedda.
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: Ter-se-ia encurtado a mão do Senhor ? Agora mesmo, verás se se cumprirá ou não a minha palavra!
24 Muse kare kesiide, Med'inaa Goday geeddawaa asaw odeedda. I Israa'eeliyaa c'imatuwaappe laappun tammu asaa shiishiide, Dunkkaaniyaa yuushshuwaan esseedda.
24 Saiu, pois, Moisés, e referiu ao povo as palavras do Senhor , e ajuntou setenta homens dos anciãos do povo, e os pôs ao redor da tenda.
25 Med'inaa Goday shaariyan duge wod'd'iide, aananna haasayeedda; yaatiide Aa bollan de'iyaa Ayyaanaappe akkiide, he laappun tammu c'imatuwaa bolla wotseedda. Ayyaanay unttunttu bollan shemppeedda wode, unttunttu timbbitiyaa odeeddino. Shin hewaappe guyyiyaan, zaaretsiide timbbitiyaa odibeykkino.
25 Então, o Senhor desceu na nuvem e lhe falou; e, tirando do Espírito que estava sobre ele, o pôs sobre aqueles setenta anciãos; quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas, depois, nunca mais.
26 He laappun tammu c'imatuwaanna mazggobiyaan s'aafetteedda asatuu Elddaadanne Medaada giyaa laa"atuu dunkkaaneeddasan atteeddino; Dunkkaaniyaakko yibeykkino; shin unttunttu bollakka Ayyaanay wod'd'ina, dunkkaaneeddasan timbbitiyaa odeeddino.
26 Porém, no arraial, ficaram dois homens; um se chamava Eldade, e o outro, Medade. Repousou sobre eles o Espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram à tenda; e profetizavam no arraial.
27 Itti wodallay wos's'i yiide, Musa, «Elddaadinne Medaadi dunkkaaneeddasan timbbitiyaa odiino» yaagiide odeedda.
27 Então, correu um moço, e o anunciou a Moisés, e disse: Eldade e Medade profetizam no arraial.
28 Bare yalagatetsaappe doommiide, Musa maaddiyaa Neewe na'ay Iyyaasu Musa, «Ta godaw Muse, neeni unttuntta te"a» yaageedda.
28 Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe-lho.
29 Shin Muse Aa, «Ta gishshataa ne mishettay? Med'inaa Godaa Asay ubbay timbbitiyaa odiyaawaanne Med'inaa Goday bare Ayaanaa unttunttu bolla wotsiyaawaa gideerenneeshsha!» yaageedda.
29 Porém Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Tomara todo o povo do Senhor fosse profeta, que o Senhor lhes desse o seu Espírito!
30 Hewaappe guyyiyaan, Musenne Israa'eeliyaa c'imatuu dunkkaaneeddasaa simmeeddino.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Hewaappe guyyiyaan, Med'inaa Goday c'arkkuwaa dentsina, abbaa baggappe akkaa Asay dunkkaaneeddasaa ubbaa yuushshuwaakko c'arkkuu aheedda; he kafotuu sa'aa doonaana gadiyaappe pude laa"u wad'aa keeshshan paalleeddino. Yiide unttunttu dunkkaaneeddasaa ubbaappe gas'aana, itti gallassaa oge keenaa sa'aan utteeddino.
31 Então, soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial quase caminho de um dia, ao seu redor, cerca de dois côvados sobre a terra.
32 He gallassaa ubbaan, he k'amma ubbaaninne wonttetsa gallassaa ubbaan Asay kare kesiide, ha akkatuwaa oyk'k'iide shiishsheedda; unttunttuppe ooninne itti sha"a kiilo giraameppe guutsaa shiishshibeenna. Unttunttu hewaappe guyyiyaan, dunkkaaneeddasaa yuushshuwaa ubbaan melissanaw mic'c'eeddino.
32 Levantou-se o povo todo aquele dia, e a noite, e o outro dia e recolheu as codornizes; o que menos colheu teve dez ômeres; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Shin ashuu biro unttunttu matan de'ishshin, unttunttu c'oommiide mittennan de'ishshin, Med'inaa Godaa hank'k'uu asaa bolla ees's'i keseedda; yaatina Med'inaa Goday asaa wolk'k'aama boshaan shoc'eedda.
33 Estava ainda a carne entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, quando se acendeu a ira do Senhor contra o povo, e o feriu com praga mui grande.
34 Yaatina he sa'ay Kibroot Hattaabaa (Amuwaa Duufuwaa) geetetti suntsetteedda; ayaw gooppe, ashuwaa amotteedda asaa unttunttu he sa'aan moogeeddino.
34 Pelo que o nome daquele lugar se chamou Quibrote-Hataavá, porquanto ali enterraram o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Asay hewaappe denddiide Has'eroota giyaasaa biide, yan dunkkaaneedda.
35 De Quibrote-Hataavá partiu o povo para Hazerote e ali ficou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra