Mateus 18
DUD vs ARIB
1 U̱n ká da-o̱ yan-neke̱-m Ye̱so haaru̱ be-u̱r Ye̱so, ye̱ citu̱ru̱ wu̱, “¿Be u̱n te̱, wa jiishe̱ u̱t-go̱s kap n-me̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir?”
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Ye̱so agnu̱ru̱ wu̱ ken wà re̱k-wu̱ wu̱, wu̱ e̱ssu̱ wu̱ n-te̱te̱ de u̱n ye̱.
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 Ka da-de wu̱ ze̱e̱ru̱, “Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱, se̱ no̱ ja'aste̱ barag-u̱s no̱ komo no̱ warag u̱ntu̱n yakar re̱k-ye̱, no̱a kum m-co̱w u̱n gwo̱mo-to̱ Shir á,
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Remen kaane̱ myet bo̱n wu̱ muute̱ hi u̱n de u̱n wu̱ ba nu̱-mo̱ u̱r-hi u̱ntu̱n ka wà re̱k-wu̱ wu̱ à, wu̱ jiishe̱ u̱t-go̱s u̱n gwo̱mo-to̱ Shir.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 “Komo myet bo̱n wu̱ go̱kse̱ wà re̱k-wu̱ u̱ntu̱n wu̱ ka rem re à, me̱ wu̱ go̱kse̱.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 “Komo bo̱n wu̱ rwo̱'e̱ wan-gaan n-me̱ u̱n ka yakar-ye̱ she̱re̱ o-nip be u̱n de à, no̱m u̱r-ba'as à, a jiish wu̱ m-re̱re̱m a gege̱ wu̱ ta'ar-de u̱r-na u̱r-ge̱ks, komo a jorbe̱ wu̱ n-me̱ m-sa mo̱ u̱r-du̱w.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 “Rii-yo u̱r-'wo̱n yo ka wu̱ rwo̱'e̱ ye̱ ken ye̱ no̱m u̱r-ba'as à. Rii-yo u̱n rwo̱ u̱r-ba'as ro̱ ko̱n, amba rii-yo u̱r-'wo̱n yo be-de u̱n ká wu̱ rwo̱'e̱ ka ba'as-de à.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 U̱rege̱ kom-o ru, ko̱ na-o ru ro̱ wo̱ u̱n rwo̱ u̱r-ba'as, kups o jore̱. A jiish wo̱ o cu̱w ho̱o̱g-o̱ ba m-ta u̱n na-o gaan ko̱ kom-o gaan, o̱tte̱ a jorbe̱ wo̱ n-me̱ o-ra o̱ ro̱ m-ryomse̱ á, u̱n kom-u̱t ru ne̱ u̱t-yoor ko̱ na-u̱s ru u̱s-yoor.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 U̱rege̱ komo yish u̱n du ro̱ wo̱ m-rwo̱ m-no̱m u̱r-ba'as, hu̱s de o jore̱. A jiish wo̱ o cu̱w ho̱o̱g-o̱ ba m-ta u̱n yish-u̱r gaan ne̱, o̱tte̱ a jorbe̱ wo̱ n-me̱ den-o̱ o-ra u̱n yish ru ne̱ yoor.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 “Nap no̱ ha, taase no̱ yo'og ko̱ wan-gaan n-me̱ u̱n ká yakar-ye̱, remen me̱ no̱ m-ru̱re̱, yan-to̱m-ye̱ Shir ye̱ u̱n ye̱ ro̱ be-de Shir Tato re wu̱ ro̱ n-To̱n à.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 — ausente —
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 “¿Re ne̱ no̱ m-hyan o̱, u̱rege̱ wa-u̱t-gu̱t ro̱ u̱n ca-ne̱ o-zungu [100], gaan-o e̱gu̱ru̱ be-de u̱n ye̱, ya wu̱ he m-no̱m? Wu̱a rees m-yage̱ u̱n ye̱ ká kwo̱o̱z-u̱t nass u̱n o̱p u̱n jero̱ [99] n-to̱n o-haag ye̱ ro̱ u̱t-re̱. Wu̱ heeste̱ hoob-o̱ u̱n ká gaan-yo e̱ge̱ à.
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Komo wu̱ hyande̱ yo, nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱, zak-o̱ wu̱ ro̱ m-nom à, o̱ aragte̱ o̱ u̱n ká kwo̱o̱z-u̱t nass to̱ u̱n o̱p u̱n jero̱ [99].
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Káane̱ o̱, Tato re wu̱ ro̱ n-To̱n shir à, wu̱ co̱n ko̱ wan-gaan be-de u̱n ká yakar-ye̱ e̱ge̱ á.”
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 “U̱rege̱ o̱r ru ko-yan-dor nomote̱ wo̱ u̱r-ba'as, neke̱ o ru̱ru̱ wu̱ u̱n ho̱n no̱. U̱rege̱ wu̱ ho̱gu̱te̱ ma-u̱t ru, komo wu̱ ko̱no̱g wo̱ o doog wu̱ o̱ ka m-mu̱u̱nte̱ u̱n co̱w.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Amba u̱rege̱ wu̱ ho̱gu̱ wo̱ á, o do m-ha be-de u̱n wu̱ u̱n ne̱t ne̱ wan-gaan ko̱ ne̱n yoor, remen kap yo o ze̱e̱ à, a 'wo̱s to̱ o-nip u̱n nu-se u̱n ya-u̱s-to̱r ne̱n yoor ko̱ tet.
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 U̱rege̱ wu̱ yagu̱tu̱ ye̱ m-ho̱ge̱ har m-mo̱ka, o ru̱re̱ hun-ne̱ yan-dor Ye̱so. U̱rege̱ komo har wu̱ yagu̱te̱ m-ho̱ge̱ u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so, muut wu̱ u̱ntu̱n wu̱ nape̱ Shir á, ko̱ ko-yan-go̱ks u̱n tar wu̱ nape̱ Shir á.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱, komo ko̱ yo ke rii-yo o caase̱ kane̱ u̱n ho̱no o-dak, Shir a caas yo n-To̱n shir. Komo ko̱ yo ke rii-yo o gage̱ kane̱ u̱n ho̱no o-dak, Shir a geeg yo n-To̱n shir.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 “Man do no̱ m-ru̱re̱ u̱n yo ka, u̱rege̱ hun-ne̱ ne̱n yoor be u̱n no̱ u̱n ho̱no o-dak ye̱ mossu̱te̱ u̱t-hi ye̱ ko̱n yo ken rii-yo, Tato re wu̱ n-To̱n wu̱a nomo ye̱ yo.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Remen kap be-de hun-ne̱ yoor ko̱ tet karge̱ n-me̱ u̱n jin u̱n de à, me̱ be-u̱r gaan u̱n ye̱ ne̱.”
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 A kane̱ Bitrus wo̱o̱nu̱ru̱, wu̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “¿Go̱s-wu̱, re ho̱n o̱ o̱r re he me̱ no̱m u̱r-ba'as u̱m ho'os ká ma-to̱? ¿So̱ ta'yoor o̱?”
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Me̱ zee wo̱ o-ta'yoor á, amba o-ta'yoor har so̱ kwo̱o̱z-u̱t tet u̱n o̱p [490].
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 “Remen kaane̱, a hongse̱ gwo̱mo-to̱ Shir u̱n wu̱ ken ko-Gwo̱mo-wu̱ ne̱. Wu̱ co̱ne̱ o̱o̱g u̱n kwu̱m-o̱ u̱n wu̱, o̱ ro̱ u̱n kom-to̱ u̱n gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ à.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Bo̱ ká ko-Gwo̱mo-wu̱ cirte̱ u̱r-o̱o̱g à, a hantu̱ru̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱, wu̱, wu̱ ro̱ m-do̱re̱ u̱r-mo̱o̱g à de ka ne̱t-wu̱ a hoks m-to̱p á har ta-de u̱n ho̱o̱g-mo̱ u̱n wu̱.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Bo̱ kwangu̱te̱ wu̱ m-to̱p à, ko-Gwo̱mo rwo̱'u̱ru̱ a beeb wu̱ u̱n ne'a u̱n wu̱ ne̱ u̱n yakar-ne̱ kap u̱n rii-yo wu̱ ro̱tte̱ ne̱ à, remen a topt ká hwo̱r-ye̱.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 “Ká ko-gu̱w-wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ u̱n co-o̱ u̱n wu̱, wu̱ ma'asu̱ u̱s-ko̱n wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, ‘Nomo me̱, man tops wo̱ kap.’
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Ko-Gwo̱mo ho̱gu̱ru̱ 'wo̱n-de u̱n ká ko-gu̱w-wu̱, wu̱ ho'osu̱ru̱ wu̱. Ko-Gwo̱mo yaksu̱ru̱ wu̱, wu̱ yagu̱ru̱ ma-to̱ u̱n ká mo̱o̱g-de.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 “Amba ká ko-gu̱w-wu̱ bo̱ u̱n ru-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ o̱o̱su̱ru̱ o̱r ru u̱n wu̱ ko-gu̱w, wu̱ wu̱ ro̱ m-do̱re̱ u̱r-mo̱o̱g hiin à, wu̱ re̱e̱ru̱ wu̱ u̱s-co̱r. Wu̱ zee, ‘To̱p me̱ rii-yo me̱ wo̱ m-do̱re̱ à!’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 “O̱r ru u̱n wu̱ u̱n ko-gu̱w kwu̱ktu̱ru̱, wu̱ ko̱nu̱ru̱ wu̱. Wu̱ zee, ‘Nomo me̱, man tops wo̱.’
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Amba ká ko-gu̱w-wu̱ yage̱, har wu̱ haaru̱, komo wu̱ cu̱wtu̱ru̱ wu̱ u̱n kur-o̱ m-ke'et, se̱ da-o̱ wu̱ to̱pe̱ ká mo̱o̱g-de à.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 “Bo̱ o̱r re u̱n wu̱ u̱n gu̱w-ne̱ ho̱ge̱ rii-yo no̱me̱ à, ye̱ ho̱ge̱ m-re̱re̱m á. Ye̱ ru̱ru̱ ko-Gwo̱mo myet bo̱ no̱me̱ à.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Ko-Gwo̱mo agbu̱ru̱ ká ko-gu̱w-wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Wo̱ ko-gu̱w, wan-me̱n-u̱t jaas-to̱, u̱m yaksu̱tu̱ wo̱ kap mo̱o̱g-de o de̱ku̱ me̱ à. Me̱ u̱n yaksu̱ wo̱ de remen o ko̱no̱g me̱.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Ashi, ¿no̱m u̱r-bon o ho̱ge̱ 'wo̱n-u̱r o̱r ru bo̱ u̱m ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n du á?’
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Ko-Gwo̱mo swo̱o̱ru̱ u̱s-ryaab de̱e̱n. Wu̱ rwo̱'u̱ru̱ a 'ye wu̱ u̱r-ko̱o̱b har se̱ wu̱ to̱k kap o̱ u̱n ká mo̱o̱g-de.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 “Káane̱ komo Tato re wu̱ n-To̱n shir he m-no̱me̱ u̱n ko̱ wu̱ ke be u̱n no̱ wu̱ yage̱ ho'os u̱n ba'as-u̱r o̱r re u̱n wu̱ hur-u̱r gaan à.”
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?