Mateus 13
DUD vs ARIB
1 U̱n ká ho̱-de, Ye̱so ruuru̱ cin o-hur, wu̱ haaru̱, wu̱ she'etu̱ru̱ u̱n riib-o̱ o-mar.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ de̱e̱n kargu̱ru̱, ye̱ katu̱ wu̱ ge̱w, har wu̱ kum be-de m-she'et wu̱ yoosu̱tú̱ ye̱ á. Remen kaane̱ wu̱ co̱wu̱ru̱ hat-o̱ m-ho̱ wu̱ she'etu̱ru̱, bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱ komo ye̱ e̱su̱ru̱ n-riib o̱ o-mar.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Ka da-de wu̱ yoosu̱ru̱ ye̱ u̱s-rem de̱e̱n u̱n sha-mo̱ u̱t-ma, u̱ntu̱n kàane̱, Ko-ya-u̱r-go|src="WA03841b.tif" size="col" copy="Wade" ref="13:1-9"
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Bo̱ wu̱ rotte̱ u̱r-go à, ye̱ ken go̱'-ye̱ 'he̱nu̱ru̱ n-riib u̱n co̱w. Ye̱ge̱-no haaru̱, ye̱ co̱rgu̱ru̱ ye̱.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Ye̱ ken ye̱ komo ye̱ he̱nu̱ru̱ u̱n be-de m-ta'ar be-de ba m-hu de̱e̱n. Ye̱ argu̱ m-po̱t ho̱r-m-ho̱r remen hu-mo̱ u̱n ká be-de ro̱ de̱e̱n á.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Bo̱ ho̱-u̱r dakante̱ no̱o̱nho̱ à, ye̱ argu̱ m-rya har ye̱ hwo̱'u̱ru̱, remen ye̱ ro̱tt u̱s-geer de̱e̱n á.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Ye̱ ken ye̱ komo ye̱ 'he̱nu̱ru̱ n-me̱ u̱n yokor. Ye̱ge̱-yokor indu̱ndu̱ru̱, ye̱ we̱nu̱ru̱ ye̱ m-bo̱'o̱se̱.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ye̱ ken ye̱ komo ye̱ 'he̱nu̱ru̱ u̱n be-de u̱r-bon. Ye̱ bo̱su̱ru̱, ye̱ rwo̱'u̱ru̱ yish o-zungu [100], ye̱ ken ye̱ kwo̱o̱z-u̱t tet [60], ye̱ ken ye̱ u̱r-kwo̱o̱z u̱n o̱p [30].
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Kap wu̱ ro̱ u̱t-to̱ ne̱ to̱ m-ho̱ge̱ à, wu̱ ho̱ge̱.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Yan-neke̱-m Ye̱so haanu̱ru̱, ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “¿Remen yan o̱ wo̱tte̱ ye̱ m-no̱me̱ u̱t-ma u̱n sha-mo̱ u̱t-ma?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱, “Shir dak no̱, no̱ ye̱ she̱re̱ be-de u̱n wu̱ à, remen no̱ hoksté̱ m-nap u̱n yo ka. Ye̱ she̱re̱ be-de u̱n wu̱ á, ye̱a hoks m-nap mo̱sse̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir ne̱ á.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Amba kap bo̱n ye̱ ro̱ m-raag u̱t-to̱ u̱n yoos u̱n de à, Shir a do̱ ye̱ u̱s-nap, komo ye̱a kum u̱s-nap de̱e̱n. Amba ka ye̱ yage̱ m-raag u̱t-to̱ u̱n yoos u̱n de á, ko̱ ka ya-o-nap yo ye̱tte̱ ne̱ à, Shir a rumus yo be-de u̱n ye̱.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Rii-yo rwo̱'e̱ me̱ttu̱ ye̱ m-no̱me̱ u̱t-ma u̱n sha-mo̱ u̱t-ma à yo ro̱,
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Ma-to̱ Ishayawan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ge̱ne̱ yoa kor ye̱ à, yo ko̱ro̱g ye̱. Yo ka yo Shir ru̱re̱ Ishaya wu̱ ru̱re̱ Yahuda-ne̱!
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ka da-o̱ Shir ze̱e̱ru̱ Ishaya mo̱sse̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ o-Isra-ne̱,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Ka da-de Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, Yo yo Shir zee Ishaya, “Shir ya'ag no̱ o-kwu̱m, yish no̱ hyanag rem-se u̱t-hyat se me̱ m-no̱m à. Shir ya'ag no̱ o-kwu̱m komo cin da no̱ m-ho̱ge̱ u̱n yo me̱ m-rwo̱r à.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱, yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir n-ga u̱n kashi u̱n hun-ne̱ ne̱ de̱e̱n, ye̱ mare̱ cin n-ga à ro co̱no̱g ye̱ hyen rii-yo no̱ hyane̱ me̱ m-no̱m à, amba ye̱ hyan á. Komo ye̱ ho̱ge̱ rii-yo no̱ ho̱ge̱ à, amba ye̱ ho̱ge̱ á.”
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Ye̱so haaru̱ co u̱t-ma wu̱ zee, “To̱, ká sha-mo̱ u̱t-ma mo̱ u̱n ko-ya-u̱r-go wu̱ mo̱ ka.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Ka go̱'-ye̱ he̱'e̱ne̱ n-riib u̱n co̱w à, ye̱ ro̱ ka ye̱ ho̱ge̱ ma-to̱ u̱n Gwo̱mo-to̱ Shir à amba ye̱ nap to̱ atte̱ ma-to̱ u̱n to̱ á. Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t haanu̱ru̱, wu̱ rwo̱o̱'ru̱ to̱-to̱ ke ye̱ u̱n rii-yo ye̱ ho̱ge̱ à.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ye̱ he̱'e̱ne̱ u̱n be-de m-ta'aru̱ ne̱ à, ye̱ ro̱ ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir à ye̱ argu̱ m-go̱ks o-zak o-zak.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Amba ye̱ e̱ssu̱ to̱ ya o-da hiin remen ye̱ go̱ks ka ma-to̱ u̱r-be̱e̱b ne̱ á. Da-o̱ swo̱ u̱r-ko̱o̱b ko̱ u̱s-cenene wo̱o̱ne̱ remen ká Ma-to̱ Shir to̱, to̱ ye̱ go̱kse̱ à ye̱ argu̱ m-warag jim.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ye̱ he̱'e̱ne̱ u̱n be-de u̱n yokor komo à, ye̱ a hongse̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir à, amba barag-se u̱n ho̱no o-dak u̱n co̱n-to̱ o-kwu̱m ne̱ we̱nu̱ru̱ ká ma-to̱ m-bo̱'o̱se̱, har to̱ waktu̱ru̱ hwaa remen co̱n-to̱ o-kwu̱m. Remen kaane̱ ye̱a hoks m-she̱r be-de u̱n Ma-to̱ Shir á. Ma-to̱ Shir to̱ rwu̱nte̱ o̱ ka rii kashi be-de u̱n ká ye̱ ka ye̱ á.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ye̱ he̱'e̱ne̱ u̱n be-de u̱r-bon komo à, ye̱ a hongse̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir à komo ye̱ bu̱p to̱. Ya ye̱ ro̱ u̱ntu̱n ka po̱t-yo rwu̱u̱te̱ yish o-zungu [100] à. Yo ken komo kwo̱o̱z-u̱t tet [60] Yo ken komo u̱r-kwo̱o̱z u̱n o̱p [30].”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Ka da-de Ye̱so dooru̱ m-ru̱re̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ mo̱ ken sha-mo̱ u̱t-ma mo̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “A hoks m-hongse̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir u̱n ne̱t ne̱ wu̱ go̱'e̱ go̱'-ye̱ u̱r-bon u̱n kat-o̱ u̱n wu̱ à.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Amba da-o̱ hun-ne̱ rewesse̱ kap à, ko-wan-yage̱-to̱ u̱n wu̱ haaru̱, wu̱ go̱o̱ru̱ ye̱ge̱-kwa u̱n ká kat-o̱ u̱n hyo o̱, wu̱ argu̱ u̱t-ma u̱n wu̱.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Bo̱ go̱'-u̱r po̱to̱nte̱ à, ye̱ bo̱su̱ru̱ ye̱ rwu̱ntu̱ru̱ yish, ka da-de ye̱ge̱-kwa po̱tnu̱ru̱ u̱n ce ye̱.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 “Gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n ko-ya-o-kat haanu̱ru̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱ ko-ya-o-kat, ‘Ai, go̱'-ye̱ u̱r-bon te̱ go̱'e̱ u̱n kat-o ru bo̱ o zee à. To̱, ¿re no̱me̱ ye̱ge̱-kwa rwu̱u̱nte̱ u̱n ká be-de?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “Ko-ya-o-kat ze̱e̱ru̱ ye̱, ‘Wan-yage̱-u̱t re wu̱ no̱me̱ to̱ ka.’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Amba ko-ya-o-kat ze̱e̱ru̱, ‘Ay, taase be-de m-mu̱'u̱g u̱n kwa no̱ he no̱ mu̱'u̱g u̱n hyo-ne̱.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Yage̱ myet-mo̱ u̱n ye̱ bo̱'o̱su̱te̱ be-u̱r gaan har da-o̱ m-ce. Ka da-de man ru̱re̱ ya-m-ce, ye̱ be m-mu̱'u̱g u̱n ká kwa-ye̱, ye̱ karakse̱, ye̱ geger, a tu̱kste̱, amba a kamas ye̱ge̱-hyo a ru̱ u̱n byo u̱n de.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 — ausente —
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Ye̱so dooru̱ ye̱ m-ru̱re̱ u̱n mo̱ ken sha-mo̱ u̱t-ma mo̱. Wu̱ zee, “Gwo̱mo-to̱ Shir ya to̱ ro̱ u̱ntu̱n m-yist. Wu̱ ken ne'a-wu̱ de̱k m-yist, wu̱ wu̱u̱gse̱ u̱n hyò-mo̱ u̱n hyo-ne̱ me'es u̱t-tet, amba kap ka hyò-mo̱ ku̱tu̱ksu̱ru̱ m-yist ne̱.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Ye̱so yoosu̱te̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ kap ká rem-se u̱n sha-mo̱ u̱t-ma. Wu̱a yoosu̱ ye̱ rii á se̱ mo̱sse̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma ne̱.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Ka to̱ ro̱ remen Shir shoosté̱ rii-yo Ishayawan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir rwo̱re̱ à u̱nze,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Ka da-de Ye̱so yagu̱ru̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱, wu̱ co̱wu̱ru̱ o-hur, be-de wu̱ ro̱ u̱r-she'et à. Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, komo ye̱ haanu̱ru̱ be-de u̱n wu̱, ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ru̱ru̱ te̱ rii-yo ká sha-mo̱ u̱t-ma mo̱ u̱n ká kwa-ye̱ o-kat co̱ne̱ te̱ nep à.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Wu̱ go̱'e̱ go̱'-ye̱ u̱r-bon à me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Ká kat-o̱ komo o̱ ro̱ ho̱no o-dak be-de hun-ne̱ ro̱ m-she'et m-mo̱ka à. Go̱'-ye̱ u̱r-bon komo ye̱ ro̱ yakar-ye̱ u̱t-gwo̱mo to̱ Shir, ká kwa-ye̱ komo yakar-ye̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t ye̱.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Komo wa-u̱t-yage̱-wu̱ go̱'e̱ ká kwa-ye̱ à, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t wu̱. Da-o̱ m-ce ne̱, ta-de u̱n ho̱no o-dak de. Ká ya-m-ce ye̱ komo ye̱ ro̱ yan-to̱m-ye̱ Shir.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 “Ká gu̱w-ne̱ ye̱ a mu̱'u̱g ka kwa-ye̱ a do ye̱ o-ra. Káane̱ he m-no̱m u̱n ho̱-de u̱n ta-de u̱n ho̱no o-dak.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Me̱, Wà-wu̱ u̱n ne̱t, man to̱mo̱n yan-to̱m-ye̱ Shir u̱n ho̱no o-dak. Komo ye̱a hu̱ru̱m be-de u̱n Gwo̱mo-to̱ Shir, ko̱ yo ke rii-yo ro̱ m-hante̱ m-'e̱ u̱r-ba'as ne̱ à, u̱n ko̱ wu̱ ke kowa m-no̱m u̱n rii yo̱-yo wu̱ ne̱.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Yan-to̱m-ye̱ Shir a jorbe̱ yan-me̱n-u̱t jaas-to̱ u̱n kuub-o o-ra. Káne̱ ye̱ he u̱s-kan, ye̱ ro̱ u̱n haw-se u̱n yin-ye̱ u̱n ye̱.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ka da-o̱ o̱ ka kashi u̱n hun-ne̱ ye̱ Shir go̱kse̱ à he u̱s-myakt u̱ntu̱n u̱r-ho̱, n-me̱ u̱n u̱t-gwo̱mo to̱ u̱n Tato. Yage̱ ko-yan-tó̱-tò̱ m-ho̱ge̱, wu̱ ho̱gu̱te̱.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Ye̱so haaru̱ co u̱r-yoos wu̱ zee, “Gwo̱mo-to̱ Shir ya to̱ ro̱ u̱ntu̱n o-kwu̱m o̱ a wuke̱ n-me̱ o-kat à, bo̱ wu̱ ken wu̱ hyente̱ o̱ à, wu̱ jamsu̱ m-wuke̱, remen caari-o̱ o-zak. Wu̱ haaru̱ wu̱ babu̱ru̱ kap o̱ u̱n rii-yo wu̱ ro̱tte̱ à, wu̱ o̱o̱ru̱ ká kat-o̱.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Har m-mo̱ka, gwo̱mo-to̱ Shir ya to̱ ro̱ u̱ntu̱n wa-u̱t-baab m-o̱ ne̱ wu̱ ro̱ u̱n hoob-o̱ u̱n ta'ar-to̱ u̱n hwo̱r wu̱ o à.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Bo̱ wu̱ hyente̱ ta'ar-de u̱n hwo̱r de̱e̱n à, wu̱ argu̱ m-ha wu̱ babu̱ru̱ kap rii-yo wu̱ ro̱tte̱ à. Wu̱ mo̱ro̱gsu̱ hwo̱r, wu̱ o̱o̱ru̱ de.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Ye̱so haaru̱ co u̱r-yoos wu̱ ze̱e̱ru̱, “Har m-mo̱ka, gwo̱mo-to̱ Shir ya to̱ ro̱ u̱ntu̱n yo-o̱ u̱n ship u̱n jan. Bo̱ hun-ne̱ jorbe̱ o̱ n-me̱ m-sa à, o̱ shipnu̱ru̱ ye̱ge̱-jan go̱-u̱s-go̱.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Bo̱ o̱ shiiste̱ u̱n jan à, yan-ce̱e̱b naknu̱ru̱ o̱ n-riib m-sa u̱n jan ne̱. Ka da-de ye̱ she'etu̱ru̱, ye̱ degru̱ru̱ jan-ye̱ u̱r-bon, ye̱ duusu̱ru̱ o-ko̱o̱r, ye̱ uksu̱ru̱ ye̱ ro̱tte̱ u̱r-bon á.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Káane̱ he m-no̱m u̱n ta-de u̱n ho̱no o-dak. Yan-to̱m-ye̱ Shir a haan ye̱ deger, ye̱ hu̱ru̱m hun-ne̱ yo̱-ye̱ n-me̱ u̱n so̱-ye̱.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Komo yan-to̱m-ye̱ Shir ye̱a jorbe̱ ka hun-ne̱ yo̱'e̱ ye̱ n-me̱ u̱n ra-o̱ m-reeten, káne̱ ka hun-ne̱ ye̱ he u̱s-kan u̱n haw-se u̱n yin-ne̱.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ye̱so citu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “¿No̱ nepste̱ to̱ ka kap?”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ko̱ wu̱ ke wan-Yoos-de o-karamsa wu̱, wu̱ a yoose̱ ma-to̱ gwo̱mo-to̱ Shir à. Ya wu̱ ro̱ u̱ntu̱n ne̱t-wu̱ ro̱ u̱n byo-de u̱r-e̱ss ne̱ à o-hur. Wu̱a gassan rii-yo u̱r-bon ut ko̱ pu̱-yo.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Bo̱ Ye̱so komte̱ rwo̱r u̱n ká sha-mo̱ u̱t-ma mo̱ à, wu̱ argu̱ yage̱ u̱n ka be-de.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Bo̱ jime̱ à, Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ wo̱o̱ru̱ o-Nazaret bo̱-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ciru̱ yoose̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱ u̱n kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir. Ye̱ bo̱pu̱ru̱ u̱s-nu u̱n bo̱ wu̱ yoose̱ ye̱ à u̱n rii-yo wu̱ no̱me̱ ne̱ à. Ye̱ citu̱ru̱ hi u̱n de u̱n ye̱, “¿Ke ne̱ ka ne̱t-wu̱ kume̱ ka we̱e̱r-se kaane̱, komo kene̱ wu̱ kume̱ gwo̱mo-to̱ u̱n no̱m o-made̱?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 ¿Wu̱ wu̱ ka ro̱ wà-wu̱ u̱n ká ko-wan-shaab-wu̱? ¿Inu u̱n wu̱ wu̱ ka a m-ze̱e̱ Meri? ¿Hen-ne̱ u̱n wu̱ komo Yakubu, Yusuhu, Simo̱n ne̱, Yahudas ne̱?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 ¿Komo hen-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ yan-ne'a-ne̱ kap be-u̱r gaan-o̱ ka a ro̱ u̱n ye̱ ne̱ á? Remen kaane̱ a nepse̱ wu̱ ne̱t caari-wu̱ á. ¿Amba re ne̱ ka ne̱t-wu̱ hokste̱ m-no̱m u̱n ka rem-se u̱t-hyat se ne̱?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ye̱ ho̱gu̱ru̱ ryaab-se u̱n wu̱, ye̱ yanu̱ru̱ wu̱.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Komo Ye̱so no̱m rii-yo u̱t-hyat de̱e̱n re̱e̱no̱ á, remen ko̱o̱b-de m-she̱r mo̱ u̱n ye̱ be-de u̱n wu̱.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?