Marcos 5

DNJ vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑wo Galile 'yipuë ‑kan, 'wo dho 'wo ‑lo Zelazeni ‑sɛ 'gü.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ‑yö go 'yitagɔ 'gü 'ö yö sia‑ 'ö to mü 'ö gɔɔn‑ do ‑yö go blɔɔn‑ ꞊taa ꞊zian' 'ö nu ‑a ‑gɔ zian‑.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Gɔɔn‑ 'ö bhë ‑zuu yaa ‑yö ‑kë ‑a 'gü 'ö‑ këdhɛ ‑yö ‑kë blɔɔn‑ ꞊taa ‑dhɛ ‑nu ‑bha. Mɛ gbɛ ‑kɔ 'yaa ‑mɔ ‑a 'kun ‑sü ‑bha kö ‑yaan ‑a ‑lö ‑piö ꞊yɔɔ' giagia ‑de 'ka.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Bhii ‑a 'bhaa ‑nu ꞊ya kë, ‑wa ‑gɛn ‑yö ‑piö 'lü 'gü, 'wo‑ ‑kɔ ‑nu ‑lö ‑piö ꞊yɔɔ' ‑nu 'ka. 'Kɛɛ ꞊yɔɔ' 'wo bhë 'yö ‑an ‑kaan 'ö ‑piö bhë 'ö‑ wü. 'Ö mɛ 'gbee‑ gbɛ yaa kë ‑dhö kö ‑yaan kuënnu.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 'Ö yi 'saadhö ‑a 'ka, gbeng waa‑ lënng ‑yö ‑to 'gbla ‑sü ‑bha blɔɔn‑ ꞊taa ‑dhɛ ‑nu waa‑ ‑tɔn 'piö ‑dhɛ ‑nu ‑bha, kö ‑yö ö ‑de ‑gi ‑na ‑guö kpö ‑nu 'ka.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 — ausente —
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «Ü tɔɔ dö ꞊e?»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 'Ö ꞊bhɛa Yesu ‑dhë ꞊naazë 'ka ꞊nɛɛ: «Kö ꞊kun 'ü yi ‑kë, 'yi go 'sɛgɔ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta!»
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 ‑Bhɔtii ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑kë ‑tɔn 'piö mü 'pö, wo ‑bha ‑bhöpë ‑nu ꞊mɛɛ' ꞊dhia.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 'Ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë, 'wo‑ pö: «‑Bhö yi bɔ ‑bhɔtii ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑an 'gü!»
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yesu ‑yö ‑we ‑a ‑bha ‑an ‑gɔ, 'ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo go gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a 'gü, 'wo dho ‑bhɔtii ‑nu 'gü. 'Ö ‑bhɔtii ‑gbaa 'wo dho ‑mɔ ‑vuu ꞊plɛ ‑bha bhë ‑an ‑dho 'kuë‑ ‑sü ‑wo ꞊yɔɔ goo ‑bha 'ö ‑an 'plɛ ‑wo më 'yipuë ꞊va ꞊bhaa 'wo to yiö.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Gɔɔn‑ ‑nu 'wo kë ‑bhɔtii ‑maa kë ꞊dhia bhë 'wo ꞊duë 'wo dho 'wun ‑taɔ 'ö bhë ‑a 'ka ‑an ‑bha pödhɛ ꞊va waa‑ pödhɛ 'sɛɛn‑ ‑nu ‑bha. 'Ö mɛ ‑nu ‑wo nu kö 'waan‑ wo 'yan dɔ pë ‑nu 'wo ‑kë bhë ‑an ‑bha.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 'Wo nu 'wo ‑lo Yesu 'piö kö gɔɔn‑ 'ö ‑zuu yaa ꞊plëëzë ‑nu ‑wo ‑kë ‑a 'gü bhë ‑yö mü. ‑Yö ‑kë ꞊yaannu ꞊süë' ‑potaasü 'gü kö sɔ ‑nu ‑wa ‑bha, kö 'wun ‑bho 'kou dɔ ‑sü ꞊ya kë ‑a ‑gɔ ‑së 'ka. 'Ö 'suö ‑yö ‑da ‑an 'gü.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Gɔɔn‑ 'ö ‑zuu yaa ‑kë ‑a 'gü bhë waa‑ ‑bhɔtii ‑nu, pë 'ö ‑kë ‑an 'ka bhë, mɛ ‑nu 'ö ‑an 'yan dɔ ‑a ‑bha, ‑wa ‑wun ꞊blɛɛ mɛ ‑nu 'wo nu bhë ‑an ‑dhë 'pö.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yö ziö, ‑yö 'go wo ‑gɔ 'sɛ 'gü.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 ꞊Dhɛ 'ö Yesu 'dho ‑da ‑na 'yitagɔ 'gü, 'ö gɔɔn‑ 'ö ‑zuu yaa ‑nu ‑wo go ‑a 'gü bhë ‑ya pö ‑a ‑dhë 'ö 'to ‑a 'piö.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yesu yaa 'we ‑a ‑bha ‑a ‑gɔ, 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'yɛ ü 'zü, 'ü 'dho ü ‑mɛ ‑nu 'piö, 'ü pë 'ö kwa Dëmɛ ‑ya ‑kë ü ‑dhë ü 'yena yö ‑sü 'ka bhë, 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ ‑an ‑dhë!»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 'Yö gɔɔn‑ bhë 'yö dho, 'ö bɔ 'sɛgɔ 'ö‑ pödhɛ 'dhö 'gɔɔ‑ do bhë ‑a 'gü, pë 'ö Yesu ‑ya ‑kë ‑a ‑dhë bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka. 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'wo 'wun ‑nu 'wo bhë 'wo‑ ma, 'ö ‑an 'te ‑yö tun 'gbönggböng.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yesu waa‑ ö bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑da 'yitagɔ 'gü 'ö 'yipuë bhë 'wo‑ ‑kan 'zü. 'Ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo nu 'wo ꞊nië ‑a ‑zü 'yi 'kpong 'dhiö mü.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 ‑Wo ‑kë ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha, 'ö Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ꞊kɔɔnmɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Zailusö ‑yö ꞊gbëü; 'ö‑ 'yan ‑da Yesu 'gü. ꞊Dhɛ ‑kë 'pö 'ö nu 'ö ‑lo ö kpɔn 'gü ‑a 'dhiö,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 'Ö‑ ꞊bhɛa Yesu ‑dhë kö ‑yö nu ö ‑dhë ꞊naazë 'ka ꞊nɛɛ: «N 'dhu 'ö 'dhoë‑ ga, ꞊bhɛa'‑ 'a‑ wo ü ‑dhë, ‑bhö nu 'ü ü ‑kɔ pa ‑a 'ka kö ‑a ‑dhɛ ‑yö bo, kö ‑kë ‑a 'gü ‑sü ‑yaan kë ‑a ‑gɔ!»
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 ꞊Dhɛ ‑kë 'pö, Yesu ‑yö ‑ziö ‑a 'piö. 'Ö mɛ ‑gbaa ꞊va ‑wo ‑to ‑a 'piö, 'ö ‑an 'dho ‑sü 'ka, 'wo ‑kë ꞊maa 'ma ꞊dhia ‑a ‑bha zian 'plɛ 'ka.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü dhebɔ do 'ö fɛi yën ꞊yua' ‑ya ‑kë 'ö ‑kwɛ ‑ya kë 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ ‑yö ‑kë mü.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 ‑A 'yënng ‑ya bhɔ ꞊duö ꞊dhɔngtrɔ ‑nu 'piö, yö do bhë 'zü, ‑ya ö bha 'wëüga ‑nu 'plɛ 'gü ꞊siö' 'kɛɛ ‑a ‑dhɛ bhë yaa bo. Pë 'ö ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ 'dho 'ö‑ ‑bha 'yua ‑ya wo 'dhiö ‑kplawo.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 ‑Yö Yesu ‑wun ‑ma 'ö nu mɛ ‑nu gbung 'gü mü, 'ö pa ‑a ‑bha sɔ 'ka ‑a ꞊zlöö ꞊zian'.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Bhii ‑yö ‑kë ‑a pö ꞊dhia ö ‑de ꞊zuö' 'piö ꞊nɛɛ: «꞊Ya kë ꞊nɛ 'ma 'pa ‑a ‑bha sɔ 'kpaan ‑de 'ka ꞊sia, n ꞊dhɛ ‑dho bo.»
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 'Ö to mü, 'ö‑ ‑bha fɛi yën ꞊yua' ‑yö ꞊gbaannu, 'ö yö gia‑ 'ö‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ö ‑dhɛ ꞊ya bo.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 ‑Dhɛ do bhë ‑a 'gü, Yesu ‑ya ꞊dɔa' ꞊nɛ 'gügbeedhɛ do ꞊ya 'go ö 'gü. 'Ö ꞊dhië ö ‑zü mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo bhë ‑an ziën, 'ö‑ pö: «Dö 'ö pa ma sɔ 'ka ꞊nɛ ꞊ɛ?»
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wa ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'wo‑ pö: «Bhi gia‑, 'ü‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ, mɛ ‑gbaa ‑nu ‑wo ꞊maa 'ma ‑na ü ‑bha zian 'plɛ 'ka, 'ü ꞊dhɛɛ' kpɔ 'zü ꞊nɛ dö 'ö pa ü 'ka a?»
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑dhɛ ‑ga ö ‑zü 'to ‑dhɛ ‑nu ‑bha kö mɛ 'ö pë ‑kë bhë 'yaan‑ ‑a yö.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Dhebɔ 'ö bhë 'siö‑ ‑kaan ‑a 'gluu 'ö yö ꞊zluun ‑sü ‑bha, bhii yö gia‑ ‑ya ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ pë 'ö ‑kë bhë ö ‑dhɛ ꞊ya bo. 'Ö nu 'ö ‑lo ö kpɔn 'gü Yesu 'dhiö, 'yö ‑kɔ 'ö ‑kë ‑a 'ka bhë 'ö‑ 'plɛ ꞊blɛɛ, ‑a ‑yö sia‑ ‑sü 'ka.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N 'dhu, ü ‑bha ‑zo ‑yö n ‑ma ‑sü ꞊ya ü ‑dhɛ bo, ‑bhö 'dho ꞊zuöyagluu 'ka; 'yua bhë ö 'ka 'dho ü kë gbɔ!»
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Yesu ‑yö ‑to 'wun bhë ‑a ꞊blɛɛ' ꞊dhia, 'ö bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑go Zailusö ‑gɔ kɔɔ, 'wo nu 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Ü 'dhu 'yan ga; kö ꞊kun 'ü kwa ‑gɔmɛ bho piën‑ 'kpaan!»
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 'Kɛɛ Yesu 'to yaa kë ‑an ‑wo ‑nu 'piö, 'ö‑ pö Zailusö ‑dhë: «Kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ü ‑kë, ‑bhö ‑zo yö n ‑ma dosɛn!»
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 'Ö Yesu yaa 'we ‑a ‑bha mɛ gbɛ ‑gɔ kö ‑yaan ziö ö 'piö ‑a 'ke yaa kë Piɛɛ 'dhö, Zakö waa‑ ö dheglu Zan ‑an 'ka.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 'Wo dho 'wo ‑lo Zailusö ‑gɔ kɔɔ. 'Ö Yesu ‑yö ‑kpën mɛ gbung ‑nu 'wo ‑kë ‑zuö dɔ ꞊dhia waa‑ mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'gbo ‑nu bɔ ꞊dhia ꞊gblaa 'gbla ‑sü 'ka ‑an ‑bha.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 ꞊Dhɛ ꞊ya ‑da kɔɔ 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Më 'ö ‑kë 'ka ‑zuö ‑nu dɔ, 'ka 'gbo ‑nu bɔ ꞊ɛ? 'Në 'ö ꞊nɛ yaa ga, yi 'kpaan 'ö‑ zë.»
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 'Ö 'wo yö ‑kaan ‑a ‑bha ‑sü 'gü.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 'Ö Yesu ‑yö ‑ya 'në 'ö bhë ‑a ‑kɔ ‑bha 'ö‑ pö Eblö ‑wo 'gü: «Talita kumi!» ‑A ‑gɛn 'ö tɔɔ: «'Nëdhezë, a‑ ‑pö ü ‑dhë, 'ü ꞊luu'‑!»
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 ‑Dhɛ do bhë 'ö to ‑a ‑bha, 'ö ꞊luu 'ö yö 'ta ‑sü ‑bha. ('Nëdhezë bhë ‑a ‑kwɛ ‑yö ‑kë ꞊nɛ pë 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'dhö.)
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 'Kɛɛ Yesu ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë 'gbee‑ 'ka ꞊nɛ kö ꞊kun 'wo‑ ꞊blɛɛ mɛ gbɛ ‑dhë, 'ö‑ pö ‑a ‑bha mɛ ‑nu ‑dhë: «‑Ka ‑bhöpë nu ‑a ‑dhë, ‑ya ‑bhö!»
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra