Atos 28

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ꞊Dhɛ 'ö yi 'plɛ 'yië dha, 'yi‑ ꞊tɛi' dɔ zlöö ꞊nɛ 'sɛ 'ö 'yi ziën 'yi bɔa 'yi dha bhë ‑a 'tɔ tɔɔ Malütö.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü 'wo wo ‑zo ‑kë yi 'piö 'gludhi ꞊va 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ dha ‑yö ‑kë ban ‑sü 'gü kö 'nɛnɛ ꞊ya kë ꞊va bhë, ‑wo 'siö ꞊va ‑da, 'wo yi ꞊dhɔɔ ‑kë ‑a ‑bha mü.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 'Ö Pɔlö ‑yö 'wɔ ‑kɔ 'në 'sɛɛn‑ 'bhaa ‑nu sü kö ‑yaan ‑a ‑lo 'siö‑. 'Ö ꞊mɛɛ ‑yö go 'wɔ ‑kɔ ‑nu 'wo bhë ‑an ziën, 'siö 'ö dɔ ‑na bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö Pɔlö kun ö ‑kwaa, 'yö duënu ‑a ‑kɔ ‑bha.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 ꞊Dhɛ 'ö 'sɛ 'ö 'yi ziën mü bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ꞊wa ꞊mɛɛ 'ö dun Pɔlö ‑kɔ ‑bha bhë ‑a yö, 'wo‑ pö wo 'ko ziën ꞊nɛɛ: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ 'kwa dho, ‑yö ‑dho kë mɛzëmɛ 'ka. Bhii kwa ‑bha ‑zlan 'ö 'kwa‑ ‑dhɛ ‑kë kpengdhö ‑sü 'ö yö ꞊nɛ 'ö‑ dha 'yoo ‑gɔ bhë, 'yaa‑ 'piö kö ‑yö kë dhamɛ 'ka.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 'Kɛɛ Pɔlö ‑yö ö ‑kɔ ꞊kpënng 'siö ‑ta, 'ö ꞊mɛɛ bhë ‑yö go ‑a ‑kɔ ‑bha 'ö ‑püö siö, 'ö yaa pë 'dhiö‑ gbɛ kë ‑a 'ka.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Mɛ ‑nu ‑wa ‑pö ‑bezë, ‑yö ‑dho ‑bhla 'iin ‑yö ‑dho kan ‑a ‑ta 'ö ‑püö sia‑, 'ö ga ꞊mɛɛ bhë ‑a ꞊kwaa'. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ, 'ö ꞊waa‑ yö ꞊nɛ pë 'dhiö‑ gbɛ yaa kë ‑a 'ka, 'wo wo ‑wo ꞊dhië ‑kwaa, 'wo yö ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Mɛ 'ö ꞊nɛ ‑zlan ‑mü ‑a 'ka.»
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 ‑Dhɛ bhë ‑a 'sɔɔ, 'sɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑kë mü. ‑Wo ‑kë Publiusö 'ö ‑kë 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'ka ‑a ‑bha 'sɛ 'ka. 'Ö Publiusö bhë 'ö yi ‑nia kun ‑dhɔ 'ka, 'yi ‑wɔ ‑a ‑gɔ kɔɔ ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ka.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Publiusö dë ‑yö ‑kë ꞊waannu ꞊süë' 'ö tɔɔ 'gii‑ ‑yö ‑kë ‑a ‑bha, 'ö 'go mü 'zü, 'gu ꞊pio' ꞊yua' ‑yö ‑kë ‑a kë ꞊dhia. Pɔlö ‑yö ‑dho, 'ö ‑wo ‑a 'piö kɔɔ, 'ö ꞊bhɛa ö ‑kɔ ‑kpa ‑a ‑ta ‑sü 'ka, 'ö‑ ‑dhɛ ‑yö bo.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'yuamɛ ‑nu 'wo ‑kë 'sɛ bhë ‑a 'gü mü, ‑wo ‑nu 'ö ‑an ‑bha 'yua ‑yö bo.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 'Wo yi ꞊bhlë kpɔ ‑kɔ ꞊suu'‑ 'saadhö ‑ta. 'Ö 'go mü, ꞊dhɛ 'yi 'dhoë‑ yi ‑bha ꞊kwɛɛ‑ ‑nu dhu, 'ö pë ‑nu 'saadhö yi ‑bha ‑wun dho yö ‑a ‑bha 'ta 'sü ‑pë 'ka, 'wo‑ nu yi ‑dhë.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 ꞊Dhɛ 'ö 'su ‑yaaga ꞊ya ziö, 'yi ‑ya 'yitagɔ 'ö go Alezandri ‑pö 'gü ‑a 'gü. 'Yitagɔ 'ö 'dhö bhë, ‑wa ‑dhɛ «‑zlan ‑nu ‑flɛanzë». Yö ꞊nɛ 'ö 'tëë 'gbee‑ 'töng ‑kë 'sɛ 'ö 'yi ziën bhë ‑a 'gü. 'Ö 'yi dho ‑a 'ka.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 'Yi ‑lo Silakusö ‑pö 'gü; yi ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ‑kë mü.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 ꞊Dhɛ 'yië 'go mü, 'yi ‑wa 'kpong 'dhiö, 'yi dho 'yi ‑lo Lezio plöö.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 'Ö pö‑ bhë ‑a 'gü 'yi ‑kpën Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ 'bhaa ‑nu ‑bha. 'Wo‑ pö 'yi 'dhɔɔgɔ do kë yi 'ko ꞊bhaa mü. 'Ö 'yi 'dhɔɔgɔ do kë ‑an 'piö mü 'yiën‑ ꞊tun 'dho ‑na Wlɔmë.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë Wlɔmë, ꞊waa‑ ma ‑wa ‑pö 'ka ꞊nɛ yi zian ‑ta nu ‑sü 'gü, 'wo nu yi ‑gɔ zian‑, 'wo loë Apiusö 'dhɔɔkuëdhö.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 ꞊Dhɛ 'yië ‑lo Wlɔmë, 'ö Wlɔmë ‑mɛ ‑nu ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wo ‑we Pɔlö ‑gɔ ‑a ‑bha kö ‑yö 'to ö ‑de ‑gɔ kɔɔ, 'kɛɛ 'dhasi do ‑yö ö ‑zo ‑kë ‑a 'piö, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö dho ꞊duë.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga ꞊ya ziö, 'ö Pɔlö ‑yö Zuifö ‑nu mɛ ziizii ‑nu 'wo ‑kë Wlɔmë mü ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Mɛ 'wo bhë ‑wo n ꞊dhɛɛ' ‑kpɔ pë 'a‑ ‑kë ‑a 'ka, 'ö 'wo‑ ‑kë kö 'waan‑ wo ꞊kwaa'‑ n ‑zü, 'ö tɔɔ 'wun yaa 'a dho kë ‑a kë ‑mɛ 'ka kö ‑yaan kë n zë ‑gɛn 'ka yaa kë ‑dhö.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 'Kɛɛ Zuifö ‑nu waa 'we ‑a ‑bha. 'Ö‑ ‑wun 'gü, n ꞊dua' ‑mü kö 'a‑ pö ꞊nɛ 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'yö dho za bhë ‑a 'kan. 'Kɛɛ pë 'bhaa 'ö‑ ‑wun 'gü 'ö za dho ‑ya ‑a ‑dhë, n ‑ma 'sɛgümɛ ‑nu ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'dhiö 'yaa ‑dhö.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Pë 'ö ‑kë 'a ka ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö bhë. 'Wun 'ö ‑gban mɛ 'ö Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu 'wo wo ‑zo yö ‑na ‑a ‑bha bhë ‑a ‑wun ꞊nɛ 'ö 'a‑ kë ‑a ‑dhë ka 'yaan 'dhiö zö ꞊nɛ ‑kansogümɛ 'dhö bhë.»
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 'Ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Yiëë 'sëëdhɛ 'ö go Zude ‑sɛ 'gü 'ö ‑gban ü ‑bha ‑a gbɛ yö, 'go mü 'zü, yi dheglumɛ 'ö dho go 'ma kö ‑yaan 'wun ‑taɔ ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë, 'iin ‑yaan 'wun yaa ꞊blɛɛ'‑ ü ‑gɔ yaa kë ‑dhö.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 'Kɛɛ yi‑ 'piö kö 'ü ü ꞊zuö' 'piö ‑wun ‑nu ꞊blɛɛ' yi ‑dhë. Bhii 'ö tɔɔ yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ mɛ kpö 'ü ‑kë ‑a 'gü ‑mɛ do 'ka bhë, ‑dhɛ 'saadhö ‑a 'gü, mɛ 'plɛ ‑wa ‑wun yaa ‑blɛɛ.»
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 'Ö waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo yi do kpɔ wo 'ko ‑nu ‑gɔ.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo 'wun 'ö Pɔlö ‑ya ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑yö 'wun gia‑ 'ka, 'ö 'wo ‑we ‑Zlan ‑wo ‑bha. 'Ö mɛ 'bhaa ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wo‑ ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 'Wo zaɔdhe ‑kë wo 'kuë ‑waan ꞊tun 'dho ‑na wo ‑gɔ kɔɔ, 'kɛɛ ‑an ‑wo yaa kë do. 'Ö Pɔlö ‑ya pö ‑an ‑dhë ꞊nɛɛ: «'Wun 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya ꞊blɛɛ ka 'bhɛma ‑nu ‑dhë 'ö bɔa ‑Zlan ‑wodhiölomɛ Ezai ‑ta bhë 'wun giagia ‑mü.
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Bhii 'ö tɔɔ ‑ya ‑pö ꞊nɛɛ: ‑Zlan ‑ya ‑pö: ‑Bhö 'dho 'sɛ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu 'piö, 'ü‑ pö ‑an ‑dhë: Ka ‑dho ka 'to to ‑së 'ka giagiawo, 'kɛɛ kaa 'dho ‑a ‑gɛn ma. 'Go mü 'zü, ka ‑dho ‑dhɛ ‑ga ‑së 'ka, 'kɛɛ kaa 'dho ‑dhɛ yö.
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 'Ö tɔɔ 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wun 'a‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë ‑wa ‑gɛn ma. ꞊Wa wo 'to ta, 'go mü 'zü ꞊wa wo 'yan ta. Waa‑ ‑kë 'dhö ‑bezë, kö ‑an 'yan ‑yö ‑dho ‑dhɛ yö 'ö ‑an 'to ‑yö 'wun ma, 'go mü 'ö ‑an ꞊zuö' ‑yö 'wun ‑bho 'kɔu dɔ; 'ö ꞊ya kë 'dhö 'wo dho ꞊dhië'‑ n 'piö kö 'aan‑ ‑an dha.»
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 'Ö Pɔlö ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ ‑kë 'dhö a‑ ‑pö ka ‑dhë zlöö ‑bha, ‑Zlan ‑yö ö ‑bha mɛ dha ‑sü ‑wun bɔ ‑na mɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka ‑an 'piö. Wo ‑zë, ‑wo ‑dho wo 'to to ‑a ‑wo ‑bha.»
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [꞊Dhɛ Pɔlö ꞊ya yën 'wun 'ö bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, Zuifö ‑nu ‑wo ‑dho wo ‑gɔ kɔɔ zaɔdhe ꞊va kë ‑sü 'ka wo 'kuë.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 ‑Kwɛ ꞊plɛ 'ö Pɔlö ‑ya ‑kë 'kɔ 'ö‑ sü bhë ‑a 'gü. 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'wo nu ‑lo ‑a 'piö ꞊dhia 'wo‑ yö mü.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 'Yö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑wun ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha, 'yö 'wun 'ö ‑gban kwa Dëmɛ Yesu Klito ‑wun ‑bha bhë, 'yö mɛ ꞊daan ‑a 'ka ‑zogbandhe ꞊va waa‑ ‑potaasü ‑an 'ka.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.