Gênesis 43
DIG vs ARIB
1 Ndzala yazidi kukala kali ko Kanani,
1 Ora, a fome era gravíssima na terra.
2 na atu a Jakobo ariphokala akamala mtsere uriogulwa Misiri, Jakobo waambira anae, “Uyani mkahugurire mtsere tsona.”
2 Tendo eles acabado de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Ela Juda achimuamba ise, “Yuya mkpwulu wa Misiri wagomba wazi kabisa kukala kandabisha naswi tsona napho tahundaphiya na mdide wehu!
3 Mas respondeu-lhe Judá: Expressamente nos advertiu o homem, dizendo: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
4 Uchikubali huphiye na Benjamini, phahi hundaphiya hukakugurireni chakurya.
4 Se queres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Ela uchirema na Benjamini, baba swino tahundaphiya, mana yuya mutu waamba, ‘Sindabisha namwi tsona hadi mwedze na mdide wenu!’ ”
5 mas se não queres enviá-lo, não desceremos, porquanto o homem nos disse: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
6 Jakobo achiamba, “Mwanitiya mashakani, kpwa utu wani mwanihendera uyi huno wa kumuambira hiye mutu kukala muna mwenenu wenu wanjina?”
6 Perguntou Israel: Por que me fizeste este mal, fazendo saber ao homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Nao achimuamba, “Yuya mutu wahuuza kuhusu swi enye na kuhusu abari ehu anjina pha kaya. Wahuuza achiamba, ‘Dze, sowe yenu ni mzima? Muna mwenenu wenu wanjina?’ Naswi kala hunamjibu go maswalige tu. Sambi kala hundamanyadze kukala andaamba, ‘Ndzoni na mwenenu wenu’?”
7 Responderam eles: O homem perguntou particularmente por nós, e pela nossa parentela, dizendo: vive ainda vosso pai? tendes mais um irmão? e respondemos-lhe segundo o teor destas palavras. Podíamos acaso saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Juda achimuambira ise, “Niricha niphiye naye hiyu mvulana ili huuke mara mwenga, hukagule chakurya husedze hukahirikani phamwenga na achetu ehu na ana ehu.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o mancebo comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem nossos filhinhos.
9 Mimi mwenye nindakala mzamana. Undaniisa mimi baba. Ichikala sindakpwedza naye mzima, phahi lawama naikale dzulu yangu maisha.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o requererás. Se eu to não trouxer, e o não puser diante de ti, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Kalapho wakubali hangu mwandzo, hungekala hwahenda vyaro viiri vya kuphiya na kuuya.”
10 E se não nos tivéssemos demorado, certamente já segunda vez estaríamos de volta.
11 Ndipho ise yao achiamba, “Ichikala ni lazima aphiye, phahi hendani hivi: Halani vitu vinono-vinono kula ku kpwehu, mumphirikire zawadi hiye mkpwulu. Halani dawa chache ya mavune, asali chache, vilungo vya kujitira, uvumba na mbeyu za mtswano, yani jozi na lozi.
11 Então disse-lhes Israel seu pai: Se é sim, fazei isto: tomai os melhores produtos da terra nas vossas vasilhas, e levai ao homem um presente: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, tragacanto e mirra, nozes de fístico e amêndoas;
12 Halani pesa kano mbiri ya zira zitakpwazo, mana ni lazima muuyize zira pesa zouyizwa mwenu maguniani. Mendzerepho zauyizwa bahati mbaya.
12 levai em vossas mãos dinheiro em dobro; e o dinheiro que foi devolvido na boca dos vossos sacos, tornai a levá-lo em vossas mãos; bem pode ser que fosse engano.
13 Mhaleni mwenenu wenu na mphiye mara mwenga.
13 Levai também vosso irmão; levantai-vos e voltai ao homem;
14 Mlungu Mwenye Nguvu Zosi naamuhende hiye akuonereni mbazi ili amrichire Benjamini na hiye mwenenu wenu wanjina muuye nao kaya. Ichikala naandikirwa anangu aangamike, haya, naangamike, taphana neno.”
14 e Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Phahi ahala zira zawadi, pesa za kano mbiri na Benjamini, na achiuka mara mwenga. Ariphofika Misiri, akpwendamuona Yusufu.
15 Tomaram, pois, os homens aquele presente, e dinheiro em dobro nas mãos, e a Benjamim; e, levantando-se desceram ao Egito e apresentaram-se diante de José.
16 Yusufu ariphomuona Benjamini phamwenga nao, wamuambira mtumishiwe mkpwulu wa nyumbaye, “Aphirike kpwangu kaya hano ajeni na ukatsindze nyama umtengeze, mana nindarya nao mutsi.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva os homens à casa, mata reses, e apronta tudo; pois eles comerão comigo ao meio-dia.
17 Yuya mtumishi wahenda kama arivyolagizwa ni Yusufu, waaphirika kpwa Yusufu.
17 E o homem fez como José ordenara, e levou-os à casa de José.
18 Wakati ariphokala anaphirikpwa kpwa Yusufu agbwirwa ni wuoga na achiamba, “Hunaphirikpwa hiko kpwa sababu ya zira pesa zouyizwa mwehu maguniani kano ya mwandzo. Analonda kuhugbwira kpwa nguvu, ahuhende atumwa na ahufute punda ehu.”
18 Então os homens tiveram medo, por terem sido levados à casa de José; e diziam: por causa do dinheiro que da outra vez foi devolvido nos nossos sacos que somos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, tanto a nós como a nossos jumentos.
19 Ariphofika mryangoni nyumbani kpwa Yusufu, amuuza yuya mtumishi mkpwulu wa Yusufu,
19 Por isso eles se chegaram ao despenseiro da casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 achimuamba, “Bwana, swino hwakpwedza hipha kano ya kpwandza kpwedzagula chakurya.
20 e disseram: Ai! senhor meu, na verdade descemos dantes a comprar mantimento;
21 Ela huriphokala hunauya kaya, hwakpwendaima phatu ambapho kala hundalala usiku. Huriphovugula magunia gehu, chila mmwenga wakuta pesaze zosi mwakpwe guniani. Phahi, hizo pesa swino hukaziuyiza.
21 e quando chegamos à estalagem, abrimos os nossos sacos, e eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 Tahumanya yeuyiza pesa zira maguniani. Piya hukedza na pesa zanjina ili hugule chakurya zaidi.”
22 também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o dinheiro em nossos sacos.
23 Yuya bwana achiamba, “Ni sawa-sawa mchivyoniambira, msiogophe wala msikale na wasiwasi. Mlungu wenu ndiye yekutiirani pesa mwenu maguniani. Mimi ndimi yephokera pesa zenu.” Chisha achiatuluzira mwanáo wao Simioni.
23 Respondeu ele: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro chegou-me às mãos. E trouxe-lhes fora Simeão.
24 Yuya mtumishi achiakaribisha nyumbani mwa Yusufu, achiapha madzi ga kusinga magulu, na achiapha punda aho chakurya.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e eles lavaram os pés; também deu forragem aos seus jumentos.
25 Hara nduguze Yusufu a tayarisha zawadi zao ili amuphe Yusufu pho mutsi ndiphokpwedza, mana kala akasikira kukala andarya phamwenga naye.
25 Então eles prepararam o presente para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer.
26 Yusufu ariphokpwedza phara kaya, nduguze amupha zira zawadi zokpwedza nazo, na achimgbwerera maguluni.
26 Quando José chegou em casa, trouxeram-lhe ali o presente que guardavam junto de si; e inclinaram-se a ele até a terra.
27 Yusufu waauza hali zao, halafu achiaamba, “Ye sowe yenu mtumia mriyeniamba, a viphi? Achere moyo?”
27 Então ele lhes perguntou como estavam; e prosseguiu: vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? ainda vive?
28 Nduguze achimuamba, “Mtumishio, baba yehu achere moyo na kana neno.” Chisha achizamisa vitswa vyao kuonyesa ishima.
28 Responderam eles: O teu servo, nosso pai, está bem; ele ainda vive. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Yusufu ariphomuona Benjamini, mwanao ndani mwenga, waamba, “Yuno ndiye mwenenu wenu chiziyanda mriyeniambira?” Chisha achimuamba Benjamini, “Mlungu naakuonere mbazi, mwanangu!”
29 Levantando os olhos, José viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e perguntou: É este o vosso irmão mais novo de quem me falastes? E disse: Deus seja benévolo para contigo, meu filho.
30 Halafu Yusufu wauka gafula, mana matsozi kala ganamrengarenga kpwa sababu ya kumuona nduguye. Achiinjira mwakpwe chumbani na achirira.
30 E José apressou-se, porque se lhe comoveram as entranhas por causa de seu irmão, e procurou onde chorar; e, entrando na sua câmara, chorou ali.
31 Bada ya kusinga uso watuluka kondze, achidzidinisa chilume na achiamba, “Reheni chakurya.”
31 Depois lavou o rosto, e saiu; e se conteve e disse: Servi a comida.
32 Yusufu warya macheye na nduguze nao achirya machiyao. Amisiri okala hipho nao achirya machiyao, mana aho kurya na Aeburania kala ni utu wa kutsukiza.
32 Serviram-lhe, pois, a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, porquanto é isso abominação aos egípcios.
33 Aho asagala mezani kulolana na Yusufu, na apangbwa kulengana na miaka yao, kula mvyere hadi mdide; hino yaahenda alolane kpwa kuangalala.
33 Sentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Chakurya kala chichihalwa mezani pha Yusufu na akahewa. Benjamini wahewa chakurya kano tsano ya chira cha ayae. Anwa, achirya vyakurya vinono-vinono na achifwahirwa phamwenga na Yusufu.
34 Então ele lhes apresentou as porções que estavam diante dele; mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?