Salmos 39

DED vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni negen nengengua mema deai, “Nedzarannango kopocsic meficgebaiac nedzaranna nga fakana garenggebade. Ngic Anutu wama magana megecdeac ayemmeande, yeneng nigoc wegenac kecmagec enacbibicna kpae heimiba yoac mong mi debeso.”
1 Disse eu: Guardarei os meus caminhos para não pecar com a minha língua; guardarei a minha boca com uma mordaça, enquanto o ímpio estiver diante de mim.
2 Ni udumenga kpac waickema kecma wiac mong mi deba imoc memefihagoc mi anec, kpac. Kpendzenna imoc monggoc yombong yadiec.
2 Com silêncio fiquei qual um mundo; calava-me mesmo acerca do bem; mas a minha dor se agravou.
3 Herena gerea anu negen negeng ua meba herena gerec dzeu nedzarannango yoac deai.
3 Acendeu-se dentro de mim o meu coração; enquanto eu meditava acendeu-se o fogo; então com a minha língua, dizendo;
4 Yoac yofi deai, “O KEBU, ni nasona wisickebeso ande, negen negeng imoc dekperaginembesena. Ge uameme nasona kpeteagoc bic nennec kecduae, imoc edzacnuna negentegecbesare.
4 Faze-me conhecer, ó Senhor, o meu fim, e qual a medida dos meus dias, para que eu saiba quão frágil sou.
5 Negenna, ge uameme nasona faina neneng imoc maringo naric edzacyununi, imoc wegenac yombong ande. Kekecna imoc geac kicfu wiac wegenacnec ande. Ngic tembuc tembuc neneac kekec imoc wiac engena kpac, geng asu naso mocgu heiannec, ifi isoc ande.” Selac
5 Eis que mediste os meus dias a palmos; o tempo da minha vida é como que nada diante de ti. Na verdade, todo homem, por mais firme que esteja, é totalmente vaidade.
6 “Nga wenac nasou ic ongea fingecande, ngicngo ifi isoc kengha anu wisickeude. Ye uatoa homac mekecde nga imoc eng fingeru foraya mong mi fingecde. Ngicngo wiac mekpedzuc angkecde nga wiac imoc merang ngade meude, imoc ine mi negenude.”
6 Na verdade, todo homem anda qual uma sombra; na verdade, em vão se inquieta, amontoa riquezas, e não sabe quem as levará.
7 “Kebu, ifi anu ni wiac mong fingecnenudeac tomai mi kecbade. Geng meficnunadeac tomai kecba negen negenna gearu fede.
7 Agora, pois, Senhor, que espero eu? a minha esperança está em ti.
8 Ni singyoac kpema mangana angkefai. Nga ngic negen negengngina kpac yeni desofoc anembauac kpae heiyemmebesena.
8 Livra-me de todas as minhas transgressões; não me faças o opróbrio do insensato.
9 Nga gennoc faka yomoc meficgena fingecnendacac amma ni waicke kecma enacna mong mi anggebade, kpac.
9 Emudecido estou, não abro a minha boca; pois tu és que agiste,
10 Geng ni kpendzeng nennec, imoc nearunac meickena. Ge marigaac kucngo nuu kpac ambeso anduae.
10 Tira de sobre mim o teu flagelo; estou desfalecido pelo golpe da tua mão.
11 Geng bangecngic kopocsicninaac amma yoac ngabasiric dema turunga merengnemmema kpemeting anemmeannec.
11 Quando com repreensões castigas o homem por causa da iniquidade, destróis, como traça, o que ele tem de precioso; na verdade todo homem é vaidade.
12 “O KEBU, ge nunumuna negenna memeficac kiacba ge kedzac faima negenna. Ni kickumana madeac ihoc bahoc mi anna. Ni kuricngic amma hama naso wegenacnecsac kecbade. Ni esangabofocna isoc kuricngicsac anduae.”
12 Ouve, Senhor, a minha oração, e inclina os teus ouvidos ao meu clamor; não te cales perante as minhas lágrimas, porque sou para contigo como um estranho, um peregrino como todos os meus pais.
13 “Ge wanuma kicga nearu mi fina. Geng ifi anna ni sogac sogai monggoc meficgemaguc yomoc wama kendacma kpac ambade.”
13 Desvia de mim o teu olhar, para que eu tome alento, antes que me vá e não exista mais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra