Marcos 6

DED vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yesungo bangec imoc wama yengena amabangehau kenu medacfora yeneng modacgec.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Nga sabata naso anu ye kpekpeturang amau emma ngic edekpou ayemmeu ngicngac negemma tacgec yeneng kerectegec amma degec, “Negen negeng imoc merang kpoumiec nga uayoac merang miecac mariango faka kuhagoc ifia mekecde?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ye Mariaac medac nga amamemengic. Ye Yakobo nga Yosec amma Yuda nga Simong yeneac dacngina nga naingfora yeni nenanggoc kecdae.” Yeni ifi dema dehesi amma wagec.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Nga Yesungo yofi edeyunuec, “Profeteac amafora nga sactosofora amma arengfora, yenengsac yeac ewea mi heiandae.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Nga ye faka kuhagoc mong yenearu meudeacsoc mi anec. Ye ngic hafeigoc mocgu mocgusac mariango kpesereyunuu ngereegec.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Nga yeni mi negensinggegecac negenu naric mi anec. Amma ye guruama tackenec, imohai yerecgema edekpou ayemmeec.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Yesungo medacfora 12 kpacyunuma yohockang yohockang hendzicyunuma asu seuhagoc kporacgecdeac uayoac nga kuc yemmema sueyunuec.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Amma yeng yofi dema dederecge ayemmeec, “Ngeni singgac mefic mong mi mema yasusac mebisia. Ngeni yaka me hie mi mebisia amma dzo mong fadeng nabehau mi baribisia.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Ngeni hanitabe faima ngakpi yohockang ine mi mekembisia.”
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ifi dema yofi edeyunuec, “Ngeni kemma ama monnu kensikegec ngic yeneng ama heingemmegec ngeni ama imohai tacyac angkecgec wisickeu wama amabangec monnu kembisia.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Nga amabangec monnu kenggec ngic yeni mi hoangngunugecde amma yoacngina mi negenggecdeu ngeni haninginaunac yube kpegec mau amabangec imoc wabisia. Nga ngic yeni imoc hemma haniangina negentegecbisia.”
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Yesungo ifi deu yeni kemma ngicngac ubangina merenggecdeac Anutuac yoac edekpou ayemmegec.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Amma yeni hadehade nga yafing homac kporacyunugec nga ngicngac hafeigoc kerecngo nadzicyemmema mengereyunugec.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Yesuac siduc imoc bangeha bangeha sokoma kenu ngictau Herodengo yoac imoc negemma yofi negenec, “Yohane dokunadzicngo homecfunac gborima yarecac amma faka kuhagoc meudeac kuc femide.”
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ifi degec ngic goa yeneng degec, “Imoc Eria.” nga goango degec, “Ye profete. Profete warac kecgec, yeni isoc.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Anu Herodengo ine yoac imoc negemma deec, “Yohane ubea kperecgeai, yennoc gboriec kecde.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Anu Herodiango Yohaneac herebu negenec. Negenu Herode ye ine Yohaneac kengec kpeu garenggeecac amma Herodiango kpeudeac sing obohoec.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Imoc yofiac, Yohane ye ngic dindingac nga kpetiac, Herodengo imoc negentegecma henggareng ammikefec. Amma ye yeac yoac negemma naso homac negengyohoc meficgema sifu yoara negenudeac ammiec.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Kecma Herodiaac naso gombunga mong yofi fingerec. Herodengo fingec fingec nasoyau ngickuneng yeac bageau kecgec nga wasaingicforaac enara amma Gariraia bangecfunac ngicenara, yeni heitaiyunuma neneyaka ohoyemmegec.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Ohoyemmema tacmagec Herodiaac naroangngo hama kicnginau yegec fedeec. Fedeu Herode nga ngic yegoc yaka negec, yeneng imoc hemma songo negenggec. Imocac amma ngictaungo naroanggac deec, “Ge wiac monggac negemma derecgenenna imoc naric gembade.”
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Dema nemuya monggac kpacfu yofi deseriec, “Ge wiac sasawa derecgenenna gengyombonggebade nga bangecna nobohaac dena mendzicma gembade.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Ifi deu naroang ye kemma nonggea kpesimiec, “Ni noc wiacac debade?” deu nonggeango deec, “Ge Yohane dokunadzicac oruha dena.”
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Ifi deu naroang ye imohaingoc ngictau yearu kemma deec, “Yohane dokunadzicac oruha yagucngoc terau faima nennadeac anende.”
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Ifi deu ngictaungo ubaebic meec. Amma ngic tacgec, yeneac kicfu yoac bic deseriecac amma ine imoc wabesonga negenu naric mi anec.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Nga ye imohaingoc wasaingic mong sueu Yohaneac hatea mehaudeac witicamau kenec. Kemma Yohaneac ubia kperecgema
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 hatea imoc terau faima mehama naroang miu naroangngo imoc mekemma nonggea miec.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Anu Yohaneac medacfora yeneng siduc imoc negemma kemma farenga mehama tonggogec.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Aposoro yeni monggoc Yesuaru kpeturangge hama wiac sasawa anggec megec nga edekpou ayemmegec, imocac siduc ammigec.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Nga ngicngac homac yeneng kengha anggecac tacnegeng nga yakaneneac titing mong mi fingerec. Imocac Yesungo medacfora yofi edeyunuec, “Ngeni hagec tembucnina kecnideac nigoc bangec kisiu kemma kecnegembisia.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Ifi deu yeni tembucngina gombau emma bangec mong ngiha kpacfu kenggec.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Kemmagec ngicngac homacngo ine yenemma yenentegecma taong tackenec, imohacnac nedzima warac warac ihai kensikegec.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Kensikema Yesungo gombaunac mama ngicngac habutoa ifi yenemma yeneac ubahodung negenec. Nocac yeni rama garengngina kpac kecdae, ifi isoc kecgec. Ifi negemma wiac homac edekpou ayemmeec.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ayemmema kefu marai anu medacfora yeneng yearu hama degec, “Bangec yomoc ngiha kpac anu naso bic kendacde.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Imocac ge ngicngac sueyununa ama tackende, imohai kemma yaka bummenec ambisia.”
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 ifi degec yeng yofi deec, “Ngeneng yaka yemmegec negec.” Ifi deu merenggec, “Neni kemma 200 denaringo yaka bummehama yemmeni negecdeac denec me?”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Ifi degec Yesungo yofi kpesiyemmeec, “Ngenearu ic sogong dafiguc fede, ngeni kemma henggec.” Ifi deu kenghemma edegec, “Ic sogong marimong nga kondungyang yohockang metacdimbe.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 — ausente —
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 — ausente —
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Tacmagec Yesungo ic sogong marimong nga kondungyang yohockang imoc meec. Mema kiwa kurumennu fiu enu kenehema ic sogong tuema medacfora ngicngac gumecyunugecdeac yemmeec. Yemmema kondungyang ifingoc mederema yemmeu medacgec.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Mema ngicngac sasawango negebec amma
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 ic sogong nga kondungyang tosea neti anggec feu kpedzucnegec kemema sakac 12 wakeec.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Ngic yaka negec, imoc yeneac kpetengina 5 tauseng.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Nedacgec wisickeu Yesungo ngicngac faiyunuudeac namma medacfora sueyunuu yeni waraima gombau emma Besaida taonnu kenggec.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kemmagec ye ngicngac faiyunuma numuudeac tikiu enec.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Nga ama toforeyemmeu gombango dzohong dzongiau kemmanu Yesungo tembuha yeigeng kefec.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Kefu medacfora kemmagec ama werec wereckenggac firangngo kenggecfusing haecac puri kpebibiegec. Ifi anggec Yesungo yenemma yenearugeng dzohong witiau titi kemma feracyunubeso anec.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Ye dzohong witiau titi kenecac yeni hemma ine wosongango hade, ifi negemma kengec amma arohogec
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 yeng yofi bic edeyunuec, “Ngeni wosongina makiu, imoc ni, ngeni mi kengecngunuu.”
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 ifi dema gombau emma yenigoc taru firang kpac anec. Nga yeni ongangina worau kerectegec anggec.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Amma yeni herengina dzege dzegea feecac amma yakau faka fingerec, imoc mi negentegecgec.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Anu yeni dzohong ferecgema Genesarete bangecfu kensikema gombangina dzegegec tarec.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Taru gombaunac mamagec ngicngac yeneng Yesu bic hensigec.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Hensima amea amea nedzikemma ngicngac hafeigoc tofou faiyunuma, “Ye ihai me ihai kecde.” imoc negemma ihai meyunu hakecgec.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Yesungo taonnu nga amabisicfu endaru ngicngac yeneng ngicngac hafeigoc meyunuma didiu faiyunugec ngakpia susiaac witiha kpeseregecdeac derecgegec. Amma kpeseregec, yeni sasawango ngereegec.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra