Marcos 10

DED vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesungo bangec imoc wama Yudaia bangecfu Yodang nobocgengau kenec. Kensikeu ngicngac habutoango yearu monggoc kemma kpeturanggegec. Kpeturanggegec ye fakaya modacma edekpou ayemmeec.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Nga farisaio goa yeni ye tobanggegecdeac negemma kpesimigec, “Ngic mong ye enema naric waude, imoc singngo dede me kpac?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 ifi degec yofi merengyemmeec, “Mosengo imocac dedeseriyoac dafi ngemmeec?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 ifi deu yeneng degec,
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Ifi degec Yesungo yofi edeyunuec, “Ngeni ngic ubaseri nga herengina dzege dzegea, imocac Mosengo dedeseriyoac imoc ohongemmeec.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Nga hanac hanaheau Anutungo siricngira ngic nga ngac anecdeac, ifi meficyuruec. (Fingec fingec 1:27; 5:2)
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Imocac amma ngicngo nonggomama wayuruma enemaaru kpeketahau
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 yegoc sebi mocgu anecde. Ifi anecdeac yohockang monggoc mi andape, yeri sebi mocgu anecde. (Fingec fingec 2:24)
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Anutungo wiac dzegeec, imoc ngicngo naric mi herecgebeso.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Nga yeni amau monggoc emma medacfora yeneng imocac kpesimigec
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Yesungo yofi edeyunuec, “Ngic mongngo enema wama ngac mong meude, ye serofaka enema esea ammiude.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Nga ngac mongngo ewea wama ngic mong meude, ye serofaka ammiude.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ngicngac goa yeni Yesungo nambaracfocngina mariango kpesereyunuudeac meyunu hagec. Hagec medacfora yeneng ine kpetariyemmegec.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Ifi anggec Yesungo imoc hemma negenu homac manganeu yofi edeyunuec, “Nambaracbisic yeni nearu naric hagec, ngeni kpae mi heiyemmegec. Kurumenggac eucerereng imoc nambaracbisic yofia yeneac.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Foracngoc, ngic mong ye nambarac kapia yeni isoc mi anudeu ye Anutuac eucererennu naric mi enude, imoc edengunuduae.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ifi dema nambarac tabucyunuma maria witinginau faima kenecyunuec.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Yesungo kembesonga kemmanu ngic mongngo yearu nedzikemma yeac kicfu fafoc heima kpesimiec, “Kpoukpou gombunga, ni dafi amma kekecseriac maridzoming mebade?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ge nocac gombunga denennec? Anutu mocgungo gombunga kecde.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Ge dedeseriyoac bic negennec,
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ifi deu yeng meremma edeec, “Kpoukpou, ge denec, imoc sasawa sebigborinaungoc angereai.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Ifi deu Yesungo yearu kic fima yeac songo negemma yofi edeec, “Ge wiac mocguac kpedadanggenec. Ge kemma finacga sasawa fegende, imoc suena dzo kirecgeu imoc ngicngac makpekpea yemmebesena. Ifi anna kurumenggac dzofinac fingecgenu hama modacnubesena!”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Ifi deu ngic ye ubea manganeu negengebirima kenec nocac ye dzofinaha homac femiec.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Kenu Yesungo fikengfiha amma medacfora yofi edeyunuec, “Ngic dzofinactoanginagoc yeneng Anutuac eucerereng manau enggecdeac ambibieyombonggegecde.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ifi deu medac yeneng yoac imoc negemma kerectegec anggec monggoc yofi edeyunuec, “Nambaracfocna negenggec, ngic finactoayagocngo Anutuac eucerereng manau engeng, imoc uatoayagoc.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Kamerengo bungic singau engeng, imoc ua efea nga dzofinactoagoc yeng Anutuac eucererennu engeng, imocngo ine uatoayagoc.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ifi deu yeni kerectegec yombong amma degec, “Ifi anu merang naric komoc kpeude?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ifi degec Yesungo kiwa yenearu fima yofi deec, “Ngicngac yeni imoc ambibiema wagecde nga Anutungo wiac sasawa naric mema wiac monggac mi obohoude.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Ifi deu Petorongo deec, “Negennec, neni wiacnina sasawa wadacma ge modacguma kecdimbe.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ifi deu Yesungo yofi deec, “Ni fora yombong edengunuba, ngic mong ye amabangeha me daramunea me nonggomama me nambaracfora me amauaya, imoc neac nga siduc gombunggac amma waude,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 yeng turunga mi obohoude. Amma ye wiac wadac, imocac turunga naso 100 monggoc meude. Ngicngac yeni naso yomohai ama nga daramuna amma nonggonasia nga nambaracfora amma amaua migecde, imoc sisic ammima kpekporac ammimagec mekefude. Nga ngade bangec siriha mong haude, imohai Kebungo kekecseri ifingoc miude.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Anu ngic warac warac kecdae, yenearunac homacngo ngadea anggecde nga ngadea kecdae, yenearunac homacngo warac warac anggecde.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Anu yeni sing modacma Yerusarennu kengkecmagec Yesungo waraiu medacfora yeni ye modacma negenggec wiac kuneng anec nga goa ye modacgec, yeneng kengec anggec. Nga Yesungo medacfora 12 ngadeau meyunuma wiac fingecmiude, imocac yoac edeyunuec.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 “Negenggec, nenang Yerusarennu endimbe. Enni ngic yeneng Ngicac Medac womong gareng enara nga mitiac negen negengngic yeneac mariu faigec, yeneng ye homeudeac desigecde. Desima ye bangec monnunac ngic Anutu mi negemmidae, yeneac mariu faigecde.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Faigec, yeneng faifagoc ammima sofohoma dzikacngo kpema kpehomegecde. Nga uameme harebec ammanu ye monggoc gborima yarude.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Anu Dzebedaioac medahora, Yakobo nga Yohane, yereng Yesuaru kemma deoc, “Kpoukpou, neri wiac monggac derecgede anecmenadeac negendipe?”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Ifi deec kpesiyemerec, “Ni noc wiac angecmebadeac negendape?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Kpesiyemeru deoc, “Kecma kibikperagigau nerearunac mongngo foigau nga mongngo kanagau tacdede, imoc deserinemecna.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ifi deec Yesungo yofi edeyuruec, “Ngeri wiac kpesidape, imocac hania mi negenghomedape. Neng kpendzenggac kpakenecfu nebade, ngeri imoc ifingoc neecdeac dedape nga doku nadzicbade, ngeri imohai nadzirecde me?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ifi deu yereng deoc, “Oc, naric andede.” ifi deec Yesungo yofi edeyuruec, “Ni kpakenecfu nebade, imoc ngeri ifingoc neecde nga doku nadzicbade, imoc ngeri ifingoc nadzirecde.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Nga merang foinau me kananau tarude, imocac fora ine neng naric mi desibade. Tatac imoc ngic damoc yeneac mengec mengerea fede, yeneng ihai tacgecde.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Anu medacfora 10 yeneng imoc negemma Yohane nga Yakobo yereac negenggec manganeec.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Manganeu Yesungo kpacyunuu kenggec yofi edeyunuec, “Bangec monnunac ngicngac enarafocngina deyecdeyemmea, yeni ngicngac yeneac ngickuneng siricfu yenigoc kecandaeac kuc feyemmede. Nga kunengfocngina yeni kuc feyemmeu ngicngacfocngina yeneng yoacngina modacgecde, ngeni imocnoc negendae.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Nga ngenearu faka ifia ine mi fingecbeso, kpac. Ngenearunac ngic mongngo engena kecbeso ammide, yeng ine botucnginau kingang kpekpengina kecbeso.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Amma ngeneac botucfunac mongngo warac warac ambeso ammide, yeng tosofora sasawa, yeneac wanacngic kecbeso.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Imoc yofiac, ngicngac yeneng Ngicac Medac kingang kpemigecdeac mi maec, kpac. Yeng ine yeneac kingang kpema ngicngac homac yungecyunuma kekeha wau yeneac doudeac maec.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Yesu nga medacfora yeni Yeriko taonnu kensikegec. Ihai kecma ngicngac habutoa yenahafoc Yeriko monggoc wagec. Wamagec ngic kicpisic mong kpara Batimaio, imocac titiha Timaioac medac, yeng sing tegiau tacma iwaiac derecgekefec.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Derecgekefu Yesu Nadzarete taonnunac, yeng hama kende, yeni yoac ifi degec ye imoc negemma kucgoc kpacma deec, “Yesu, Dawidiac bangec, ge neacnec ubaga manganeu.”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ye serima ifi kparu ngicngac homacngo waicke tarudeac edegec. Edegec yeng ine seria monggoc kparec, “Dawidiac bangec, ge neacnec ubaga manganeu.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Kparu Yesungo namma yofi deec, “Ngeni kpacgec ye nearu hau.” deu ngic yeneng ngic kicpisicac kpacma degec, “Ye kpacgude, ge ubaga ngereeu yacma kenna.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ifi degec ngic ye ngakpihereha ukuma futucke yacma Yesuaru kenec.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Kenu Yesungo kpesimiec, “Ni noc wiac anggembadeac negennec?” deu ngic kickundungngo deec, “Kpoukpou, kicfifi ambadeac negenduae.”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Negen negensinggango mengeregudac imocac naric kenna!” Ifi deu ye imohaingoc kicfifi amma Yesu sinnu modacma kenec.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra