Atos 7
DED vs ARIB
1 Womong garengtoango Stefano kpesimiec, “Yoac dedae, imoc fora me?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Ifi deu Stefanongo yofi deec, “Mangfocna nga sactosofocna, yoac deba negenggec: Kisicnina Abrahang ye Harang taonnu mi kemma Mesopotamia bangecfu kecmanu Anutu kuc nga kibikperagi mingina, yennoc fingecmima yofi edeec,
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ‘Ge amabangecga nga arengfocga wayunuma neng bangec mong edzacgubade, ihai kemma kecbesena.’ (Fingec fingec 12:1)
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Anu ye yoac ifi negemma Kardea bangec wama Harang taonnu kemma kefec. Ihai kecmanu mama homeec. Homeu Anutungo bangec ngeni yofinenggac kecdae, Abrahang imohai sueu haec.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Hesicke hama bangec mong mi wamiu tiuenec, imoc kpac yombong. Ye nga bangecfora dengec tigec enudeac areng kpeyemmeec, imoc nambaraha kpac kecmanu edeec.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Amma Anutungo yoac mong yofi deec, ‘Esangaboga nga bangecfocga yeni kifa 400 ngic mong yeneac bangecfu kuric kecma enac tofoc tofoho ua mema sisic witiau kecbesandae.’
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Amma yoac mong yofi torokpeec,
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Anutungo Abrahang dzadzahac mima sebi tosangina herecgegecdeac Anutungo Abrahang edeec. Ifi edeecac medaha Isaka kpeficgeu fingecma uameme 8 femanu medahaac sebi tosea herecgeec. Anu Isakango Yakobo kpeficgeec nga Yakobongo kisicfocnina 12 kpeficyunuec.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Kisicfocnina yeni munangina Yosefe keracmangang ammima Aigita bangecfu faigec ngic goa yeneng bummema mekenggec. Ihai kecmanu Anutungo yegoc kefecac amma
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 kpendzennunac meickema ubangerecgoc kekec heficgemiec. Yeng Yosefe wosoefac ammima negen negentegec miu Aigita ngictau Faraongo negen negenga imoc hengngereema yengena amagerec nga aigitangicfora momoc garengyunuma kefudeac ngickuneng faiec.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Faiu kecmanu Aigita nga Kanaang bangecfu bodi fingeru ebic kuneng meficgegec. Ifi fingeru kisicfocnina yeni nenesemenggac homema kecgec.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Kecmagec ‘Aigita bangecfu semeng fede’ ifi degec negemma Yakobongo medacfora sueyunuu ihai kenggec.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Kecma naso monnu monggoc kenggec Yosefengo dacfora haniaya dekperagiyemmeec. Dekperagiyemmeu Faraongo Yosefe yengena nga arengfora haniangina negentegerec.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Ifi anu Yosefengo dacfora edeyunuu kemma mangngina Yakobo nga arengfocngina sasawa bic kpacyunugec hagec. Nga ngicngac hagec, yeneac kpetengina 75 anec.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Nga Yakobo ye Aigita bangecfu kemma kecma homeec nga medacfora kisicfocnina yeni ifingoc ihaingoc homedacgec.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Homegec farengngina Sikeng amau meyunu hagec. Hama Abrahangngo Sikeng amau Hamoro medacfora yenearunac bangec mong kicsereac amma siriwa dzo dafigucngo bummeec, imohai tonggoyunugec.”
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Anutungo wiac Abrahang miudeac bicngoc deseriec, imoc fora fingerudeac naso wegenemanu Yakobo esangabofora nga bangecfora yeni Aigita bangecfu homac fingecsahe anggec.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Ifi amma kecmagec Aigita ngictau gboria mong fingerec, yeng Yosefeac hania mi negenec. (Makekeng 1:8)
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Anu ngictau yennoc kisicfocnina meenti memati ayemmema memanganeyunudarec. Amma yeng yofi edeyunuec, ‘Ngeni sabacfocngina wayunugec homedacbisia.’”
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 “Mose ye naso imohai fingeru Anutungo sabac gombunga imoc henu ngereec. Nga ye mamaac amau afo harebec kefu garenggegec.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Ifi amma mekemma ama ngadeau tihereema faigec feec. Femanu Farao naroangango meficgema yengena medac isoc mema mekefu yadiec.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Yadiu Farao ngicfora yeneng aigitangic yeneac faka nga negen negeng kpoumigec negentegecma kecma wiac deme anu kuhagoc anec.”
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Kecma kifaya 40 anu ye israengic ogofora yenennegeng anudeac ubea efaiu kenec.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kemma aigitangic mongngo israengic mong eng kpeu hemma ogea meficgema turunga meremma aigitangic homemea kpeec.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Kpema yofi negenec, ‘Ni arengfocna Faraoac mariunac mesiyunubadeac dema Anutungo ua nende, imoc negentegecdae gedang.’ Ye ifi negenec anu israe ngicngac yeneng imoc ine mi negentegecgec.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Anu wereckengau monggoc kemma israengic yohockang eng eweec meficyuruma demefac ayecmema yofi edeyuruec, ‘Ngihoc waec, ngeri areng mocgungo ewedape, imoc naric kpac.’”
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 “Ifi deu ngic ogea kpeecngo Mose kpefahama yofi deec, ‘Mongngo mi nereac desidesingic me gareng faiguec.
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Ge worang aigitangic kpehomedang, ifi isoc ni gedang ifingoc nubeso annec.’ (Makekeng 2:14)
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Ifi deu Mosengo yoac imoc negemma imohaingoc worama Midiang bangecfu kemma kuric kefec. Ihai kecma ngac mema medac yohockang kpeficyuruec.”
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Anu kifa 40 monggoc kecma Sinai tikiugeng bangec hocsiragocfu kemma kecmanu angero mongngo icbarama susiau gerecborang manau fingeru henec.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Hemma kpidohoma hentegerudeac kenu Kebuac yoac yofi fingerec,
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Ni kisicfocga yeneac Anutu, Abrahang nga Isaka amma Yakobo, yeneac Anutunoc.’ Fingeru Mose ye dzonong fede fede amma kengec kpeu kiwa sufuma ngonducnema nanec.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Nammanu Kebungo yofi edeec, ‘Bangec nannec, imoc bangec kpetiac, imocac hanitabega hesina.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ni ngicfocna Aigita bangecfu sisicyunugec kiacudumeng anggec ereu yenenduae. Amma mesiyunubadeac yaguc maduae. Imocac Aigita bangecfu sueguba bic kembesena.’” (Makekeng 3:2-10)
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Ngic yeneng Moseac yoac wama yofi degec,
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Ifi amma Anutungo Mose sueu kemma hesicyunu haec. Ye Aigita bangecfu nga Kondung sacsacfu nga bangec kisiu faka mi hehena nga negensinggegecdeac faka kuhagoc homac mema kecmanu kifa 40 anec.”
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 “Amma Mose yennoc israengic yofi edeyunuec,
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Amma yengngoc bangec hocsiragocfu kisicfocnina yeneac kpebunggoc kpeturanggema kecma Sinai tikiu emma angeroac enacfunac yoac kekehagoc negemma mama edenunuec.”
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Kisicfocnina yeni yengena wama yoara membaickema Aigita bangecfu dzigenegecdeac ubangina suema
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Arong yofi edegec, ‘Ge nemuonga mong menemmena nemu imocngo warainemmebeso. Mosengo Aigita bangecfunac hesicnunu haec, ye gedang bic sufuma kpac anec.’ (Makekeng 32:1)
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ifi dema naso imohai nemuonga burumaka medaha siric isoc mema hosuc heimigec. Yeni maringinango onga mema imoc deafehe ammima hoanggegec.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Ifi anggec Anutungo ngadeyunuma sawau onga hadehade afeheyunugecdeac wayemmeec. Profete yeneac kibiu yoac imocac yofi bic oho ohoya fede,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Ngeni nemu Morokoac kporucbedzo tofohokecgec nga nemu Refang, yeac asomeng onga mekecgec. Wiac imocnoc numumigecdeac memengere anggecac amma ni Babirong bangec hereau faingunubade.’” (Amosi 5:25-27)
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Kisicfocnina yeni bangec hocsiragoc, ihai Anutuac kporucbedzo megec, imoc Anutungo Mose siriha edzahema derecgemiec, imocac sirihau memea.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Bedzo imocnoc kisicfocnina Yosuango enara meyemmeu yei bangecareng goa yeneac bangecfu mehama tacdacgec. Tacmagec Anutungo bangecareng kecgecmoc, yeni yunukporac ayemmeu kisicfocnina yeni bangec tigec enu Anutuac kporucbedzo imohaingoc torokpeu torokpe mekengkecmagec Dawidi fingerec.”
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 “Anutungo Dawidi wosoefac ammiu yeng Yakoboac Anutu, yeac amawomong mong meficgeudeac numumiec.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Foracngoc, imoc yengenaoc kpac, Saromongo Anutuac womong memiec.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Engenatoa yeng ine ngic yeneng womong mong maringo memea, ihai tacyac mi angande. Profete mongngo enacyoac yofinoc deec,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Ngictau tatacna imoc kurumeng nga bangec imocngo titiserina, Kebungo ifi dede. Ngeneng amatatacna mong menenggec imoc ine mi ngereeude amma fefe monggac manau tacnegembade, imoc obohoude.
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Foracngoc, ni marinango wiac sasawa meficgedarai.’” (Yesaia 66:1-2)
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 “Ngicngac gori goria, ngeni ubakedzacngina fonggo fonggoya, kisicfocngina yeni Tiri Asu deendema ammikecgec, ngeni ifingoc ifi andae.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Kisicfocngina yeni profete sasawa yunukporac ayemmegec. Profete yeneng dindingac mingina fingerudeac kpefingyoac degec nga ngeneac kisicfocngina yenennoc yenahafoc profete imoc yunugec. Kecma Ngic Dindingac yengena fingeru ngenennoc doc mema ye kpehomegec.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Ngeni angeroac enacfunac dedeseriyoac megec nga imoc ine sifu wagec.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Stefanongo yoac ifi edeyunuu negemma wosonginau meu yeni herebu kuneng negemma yearubigeng fima enacngina kisaranggema nangengngina manganeec.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Stefano ye ine Tiri Asungo ubeau wakeu kurumennu fiu enu Anutuac kuc kibikperagiau Yesu Anutu foiau nanu hemma deec,
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 “Negendae, ni kurumeng anggeu Ngicac Medacngo Anutu foiau nanu henduae.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Ifi deu yeni sasawango kpeborongtoa kpema kedzacngina kpefonggema yearu ururunggema kpefahe kpefahe kemma
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 taong ngadeau kensikema hocngo ukuma heigec. Ifi amma hepucngic yeni ngakpingina herea hesima ngicmedac mong kpara Sauro, yeac haniu guruhegec.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Guruhema Stefano hocngo heigec yeng yofi dema numuec, “O Kebu Yesu, ge ubaongana mena.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ifi dema fafoc heima arohoma kpacma deec, “Kebu ge kopocsicngina yomoc wayemmena.” ifi dema homeec. Homeu Saurongo faka imocac negenu ngereec.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?