Apocalipse 6
DED vs ARIB
1 Ni imoc hembare ramamedahango kendokereha 7 ongayagoc warac warac kibi mendac mendanggeau tarec, imoc mekpacgeec. Nga wiac kekecnginagoc 4 yenearunac mongngo ubaudumenga parandanggac udumeng isocngo kpacma yofi deu negennai, “Ge hana!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Ifi deu ni fima becosic kongac kongac mong henai nga imocac witiau ngic mongngo tebeagoc tarec. Taru ira mong migec ye imoc heima firang anganggac arennu firang anudeac becosicfu kenec.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Nga ramamedahango kendokereha mong mekpacgeec, imohai negemba wiac kekehagoc mongngo “Ge hana!” deec.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ifi deu becosic mong sacsacngo haec. Yeac witiu ngic tarec, ye wiac goa migec. Ye ngicngac yeni kpebucemegecdeac bangeha bangeha, imohacnac ruae meic meickeac kuc migec nga wasai beangtoa mong migec.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Nga Ramamedaha kendokereha monggoc mekpacgeu wiac kekehagoc mongngo monggoc yofi deec negenai, “Ge hana.” ifi deu becosic dzadzu mong henai. Nga ngic yeac witiu tarec, ye sigeri mong mariau metarec.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Nga wiac kekecnginagoc 4, yeneac botucfunac ubaudumeng isoc mongngo yofi deu negennai, “Wit lita mocguac buma, imoc uameme mocguac uabung ande nga bari lita harebec, imoc uameme mocguac uabung ande. Anu ge kerecdoku nga waing mi memanganebesena.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ramamedahango kendokereha monggoc mong mekpacgeu negemba wiac kekehagoc mongngo monggoc “Ge hana!” deec.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Ifi deu hemba becosic meac meac mong amma ngic yeac witiu tarec, kpara homec, yeng hofe hesickeu haoc. Haec yereng bangectoa bangec tegia 4, imohacnac noboha mocgu (¼) imoc yereng wasai beang nga bodi amma homectoa nga kateyang mehaoc. Mehaec imocngo ngicngac yunuhomegecde, imocac uakibi nga kuc yemecyemera.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Nga ramamedahango kendokereha mong monggoc mekpacgeec, imohai yofi henai. Ngicngac Anutuac yoac mekecma dekperagigecac yunuhomegec, yeneac ubaongangina arataac bageau fegec.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Yeni ihai fema kucgoc arohoma yofi kpacgec, “O Kunennina, ge kpetiackekec nga yoac foraac mingina, ge nocac turung kpoukpou naso mehereema sacninaac kopocsic negemma ngic bangecfu kecdae, yeni kopocsicnginaaac turunga mi yemmenec.”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ifi degec ngakpi herea kongac kongac tembuc tembuc yemmema edeyunugec, “Wanacogofocngina nga tosofocngina yeni ifingoc yunukpebuc ayemmegec kpeteu heiudeac ngeni kapianec monggoc tacnegembisia.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Anu ye kendokereha wisic wisickeaac bageau mekpacgeu henai. Hemba usoctoa meu wenackiwa dzadzu kpeec. Imoc ubahodunggac ngakpi isoc, ifia nga afo hafoangoc sac isoc anec.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Nga firangtoa kpema ic kpemindzaheu ic gbomea mangganga icfunac kpemorongyunuu maandae, asomeng yeni ifi isoc bangecfu fotockema magec.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Magec ngicngo kibi kpouandae, kurumengngo ifi isoc kpouma kpac anec. Kpac anu tiki nga nuc sasawa tatacnginaunac meickedacgec.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ifi anu bangecac ngictau nga ngickuneng amma dzikacac ngickuneng nga ngic finactoanginagoc amma ngic seria amma wanac areng mingingngina bageau kecgec nga ngicngac witicngina kpac kecgec, yeni sasawango kemma kedzebe manau nga hoctoatoa bagenginau sufudacgec.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Sufuma tiki nga hoc yeni yofi edeyunugec, “Ngeni witininau mama ngictau tatacfu tacde, yeac kicfunac nga ramamedahaac ngabaunac semenunubisia.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Yereac ngabaac nasotoa bic hadacac neni naric mi serima nannide.”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?